re: ꝙ forſitan hoc tempus ſit: de quo dicitur. nolite credere amicis: nec ſperetis in principibus: Et nunc impleatuaticinium: duces populi mei me neſcierunt: filii ſtulti ſunt: & non ſunt ſapientes: ſapientes ſunt ut faciant ma-la. bene aūt facere neſciunt: quoꝝ magis miſereri ꝗͣ eos odiſſe debemus: & orare pro illis ꝗͣ eis maledicere. Ad benedicendum enim & non ad maledicendum creati ſumus. Vnde & Michael cum aduerſus diabolum diſputa-ret de Moyſi corpore: ne tanto quidem malo auſus eſt iudicium inferre blaſfemiæ. ſed dixit: increpet tibi dominus. Cui quid ſimile etiam in Zacharia legimus. Increpet tibi dominus diabole: & increpet dominus in te quielegit Hieruſalem: Itaqꝫ & nos cupimus increpari a domino eos qui nolunt cum humilitate a proximis increpari. Dicente aūt Michaele: increpet tibi dominus diabole: & Zacharia ſimiliter: utꝝ increpet: an non increpet dius diabolum ipſe uiderit. Et ſi increpat: quō īcrepet ipſe cognoſcat. Et poſtea multa quæ prolixum eſt ſcriberaddit. Nos hoc ſentimus ꝙ eiicient̉ de regno cæloꝝ: nō quia grādia peccauerūt. Verbi gr̄a fornicatores & adulteri & maſculoꝝ concubitores & fures: ſed & qui minora dereliquerunt ex eo qd̓ ſcriptum eſt: neqꝫ ebrioſi: neqmaledici regnum dei poſſidebunt: & tā in bonitate ꝗͣ in ſeueritate dei eſſe mēſuram. Vnde cuncta nitimur agere conſilio: in uini quoqꝫ potu & in moderatione ſermonis: ut nulli audeamus maledicere. ergo cum propter de-timorem caueamus in quēpiam maledicta conferre recordantes illius dicti non fuit auſus iudicium īferre blafemiæ: quod dicitur de Michaele cōtra diabolum. Et in alio loco: dominatiōes quidem reprobant: glorias aut-blaſfemant quidam eorum: qui libenter contentiones reperiunt. aſcribunt nobis & noſtræ doctrinæ blaſfemiaſuper quam ipſi uiderint quomodo illud audiant: neqꝫ ebrioſi: neqꝫ maledici regnum dei poſſidebunt: licet patrem malitiæ & perditionis eoꝝ qui de regno dei eiicient̉ dicant poſſe ſaluari: ꝙ ne quidem mente quis captu-dicere pōt. Cætera quidem ex eadem epiſtola tranſtulit pro hoc fine in uerboꝝ Origenis īterpretati ſumus: ergo cum propter timorem dei caueamus in quēpiam maledicta conferre: & reliqua: iſte fraudulenter amputatis ſuperioribus: ex quibus inferiora dependent: ſic cœpit traſferre epiſtolam: quaſi hoc ſēſu ſuperius eſſet exordium: & ait. Quidam enim qui libenter habent criminari proximos ſuos: aſcribunt nobis & doctrinæ nr̄æ cimen blaſfemiæ quod a nobis nuſꝗͣ audierunt. de quo ipſi uiderint uolentes obſeruare mādatum illud quod di-cit: quia maledici regnum dei non poſſidebunt: dicentes aſſerere me patrem malitiæ & perditionis eoꝝ: qui deregno dei eiiciuntur: ideſt diabolum eſſe ſaluandum. ꝙ ne aliquis quidem mente motus & manifeſte inſaniensdicere poteſt. Conferte Origenis uerba quæ ſupra ad uerbum tranſtuli: his quæ ab iſto non uerſa ſunt: ſed eue-ſa: & quantam inter ſe non ſolum uerboꝝ ſed & ſenſuum habeant diſſonantiam perſpiciētis. Obſecro ne moleſtia ſit uobis prolixior interpretatio. Iccirco omnia enim uertimus: ut quo conſilio ſuperiora tacuerat: probaremus. Habetur dialogus apud græcos Origenis: & Candidi Valentinianæ hæreſeos defenſoris: in quo duos an-dabatas digladiantes ſpectaſſe me fateor. Dicit Candidus filium de patris eſſe ſubſtantia. Errans: ꝙ eumideſt prolationem aſſerit. E regiōe Origenes iuxta Arrium: & Eunomium repugnat eum uelprolatum eſſe: uel natum: ne deus pater diuidatur in partes. Sed dicit ſublimē & excellētiſſimam creaturam uoluntate extitiſſe patris: ſicut & cæteras creaturas. Rurſus ad ſecundam ueniunt quæſtionem. Aſſerit Candiduꝫdiabolum peſſimæ eſſe naturæ: & quæ ſaluari nunꝗͣ poteſt. Contra hoc recte Origenes reſpondit non eum perituræ eſſe ſubſtantiæ: ſed uoluntate propria & corruiſſe & poſſe ſaluari. Hic candidus uertit in calūniam: quaſOrigenes dixerit diaboli naturam eſſe ſaluandam: qd̓ ille falſo obiectum hic refutat. Et intelligimus in hoc tā-tum dialogo ab Origene argui hæreticam falſitatem: & non in cæteris libris: de quibus nunꝗͣ q̄ſtio fuit: alioquoīa quæ hæretica ſunt non erunt Origenis: ſed hæreticoꝝ. Oēs aūt propemodum illius Tomi his erroribus plenis ſunt. Nihil Origenis erit ſed eoꝝ quoꝝ ignoramus uocabula. Non enim ſufficit græcos & antiquos calumri de quibus pro uetuſtate tempoꝝ & longinquitate regionum habet licentiā quicquid uoluerit mentiendi. Venit ad latinos: & primum ponit Hilarium confeſſorem: ꝙ poſt arminenſem ſynodum liber illius falſatus ab hareticis ſit. Et ob hanc hanc cauſam cum in cōcilio epiſcopoꝝ ei q̄ſtio moueret̉: proferri librum de domo ſua iuſſit: qui neſciente ſe in ſcriniis ſuis hæreticus tenebatur. Cūqꝫ prolatus fuiſſet. & ab oībus hæreticus iudicatus: auctor libri excōiatus de concilii cōuentione diſceſſerit: & tantæ auctoritatis ſe putat: ut familiaris meus narrat dominus: ut nemo ei contra confeſſorem iſta ſimulanti: audeat contradicere. Reſponde qͣſo: Synodus a qua Hilarius excoīatus eſt: in qua urbe fuit? Dic epiſcopoꝝ uocabula: profer ſnīas ſubſcriptionum uel diuerſitatem ueconſonantiam. Doce qui eo anno conſules fuerint: quis imperator hanc ſynodum iuſſerit cōgregari. Galliæ nitantum epiſcopi fuerint: an & Italiæ & Hiſpaniæ certe: quam ob cauſam ſynodus congregata ſit. Nihil hoꝝ nominas: ſed uiꝝ eloq̓uentiſſimum & contra arrianos latini ſermonis tubam: ut origenem defenderes: excoīatuma ſynodo criminaris: ſed confeſſoris calūnia utcunqꝫ toleranda eſt: Tranſit ad inclytum martyrem Cyprianum& dicit Tertulliani librum cui titulus eſt de trinitate: ſub nomine eius Conſtantinopoli a macedonianæ partishæreticis lectitari. In quo crimine mentitur. Nam nec Tertulliani liber eſt: nec Cypriani dicitur: ſed Nouatia-ni: cuius & ſcribit̉ titulo: & auctoris eloquiū ſtili proprietate demōſtrat. Et ſuperfluū puto apertas ineptias cōfutare: cum mihi mea ingeratur fabella: a ſynodo uidelicet: & ſub nomine eiuſdem amici Damaſi romanæ urbis epiſcopi ego petar: cui ille eccleſiaſticas epiſtolas dictandas tradidit: & appollinarioꝝ uerſutiæ deſcribant̉ꝙ Athanaſii librum ubi dominicus homo ſcriptus eſt: ad legendum acceptum: ita corruperit: ut in litura id ꝗdraſerunt: rurſus ſcriberent. ut ſcilicet non ab illis falſatum: ſed a me additum putaretur. Quæſo te amice chariſime: ut in eccleſiaſticis tractatibus: ubi de ueritate dogmatum quæritur: & de ſalute animarum noſtrarum maiorum flagitatur auctoritas: huiuſcemodi deliramenta dimittas: & prandioꝝ cœnarumqꝫ fabulas pro argumēto non teneas ueritatis. Fieri enim poteſt: ut etiam ſi a me uerum audiſti: alius qui huius rei ignarus eſt: dicat a