porerat dicere eū: quē paulo ante de ipſa creatura dei pr̄is ꝓnunciauerat natū. Hæc ipſius uerba ſūt: negare nōpōt. Nolo dicas uerbi cauſa: ut qui ſuperius dixerat: ſed ipſū librū noīa: ubi prius bene dixerat: & poſtea male:ubi ſpūm ſāctū & filiū de dei pr̄is ſcribens eſſe ſubſtātia: ſtatī in conſeqͥntibus aſſeruerit creaturas: neſcis ne meOrigenis hr̄e oīa? Legiſſe qͣplurima? Ad populum phaleras: ego te intus & incute noui: uir doctiſſimus Euſebus: doctiſſimū dixi nō catholicū: ne more ſolito mihi & in hoc calūniā ſtruas: per ſex uolumina nihil aliud aginiſi ut Origenē ſuæ oſtēdat fidei: ideſt Arrianæ ꝑfidiæ. Et multa ponit exēpla. Et hoc conſtāter probat. Tibi e-go in quo ſōnio Alexandrini carceris reuelatū eſt: ut quæ ille uera profitet̉: falſata cōfingas? Sed forſitan hic utArrianus: ab hæreticis addita: in occaſionē ſui traxit erroris: ne ſolus male ſēſiſſe cōtra eccleſiā putaret̉. Quicreſpōdebis pro Didymo: qui certe in trinitate catholicus eſt. Cuius etiā nos de ſpū ſancto librū in latinā linguāuertimus. Certe hic in iis: quæ ab hæreticis in Origenis oꝑibus addita ſunt: conſentire nō potuit: & in ipſis periarchon quos tu interpretatus es libris: breues dictauit cōmētariolos quibus nō negaret ab Origene ſcripta quæſcripta ſunt. Sed nos ſimplices hoīes: nō poſſe ītelligere: quæ dicunt̉: & quo ſenſu in bonā partē accipi debeantꝑſuadere conat̉. Hoc duntaxat de filio & ſpū ſancto. Cæteꝝ in aliis dogmatibus & Euſebius & Didymus apetiſſimū Origenis ſecta cōcedunt: & quod oēs eccleſiæ reprobant: catholice dictū eſſe defendūt. Videamus tamēꝗbus argumētis ꝓbare nitit̉ Origenis ab hæreticis ſcripta uitiata. Clæmēs inꝗt apoſtoloꝝ diſcipulus: ꝗ roma-næ eccleſiæ poſt apoſtolos epiſcopus & martyr fuit: libros edidit: ꝗ appellant̉ideſt recognitio. Irquibus cū ex ꝑſona Petri apoſtoli doctrina quaſi uere apoſtolica in ꝗͣplurimis exponat̉: in aliquibus ita Euncmii dogma inſerit̉: ut nihil aliud ꝗͣ ipſe Eunomius diſputare credat̉: filiū dei creatū de nullis extantibus aſſeuerans. Et poſt alia quæ ꝓlixum eſt ſcribere: quid qͣſo ait de his ſentiendum eſt: ꝙ apoſtolicus uir hæretica ſcripſerit? An id potius credēdum: ꝙ ꝑuerſi hoīes ſub uiroꝝ ſanctoꝝ aſſertionē dogmatū ſuoꝝ nomine tanꝗͣ faciliuscredendam interſeruerint ea: quæ illi nec ſcripſiſſe credendi ſunt. Clæmentem quoqꝫ alexandrinæ eccleſiæ preſbyteꝝ uiꝝ catholicum ſcribit in libris ſuis interdum dei filium dicere creatum: & Dionyſium alexandrinæ uibis epiſcopum uiꝝ eruditiſſimum contra Sabellium quatuor uoluminibus diſputantem in Arrianum dogmadelabi. Et ſub his exemplis illud agit: ut non eccleſiaſticos & catholicos uiros male ſenſiſſe: ſed ab hæreticis eoꝝſcripta corrupta eſſe teſtet̉. Et concludat ad extremū dicens: de Origene quoqꝫ: in quo ſimiliter ut ī his quos ſupra diximus: quædam diuerſitas inuenit̉: iſtud nos ſufficiat ſentire: quod de præiudicatis iam catholicis ſentituel intelligit̉ uiris: ne ſimili cauſæ non diſſimilis non ſufficiat excuſatio. Sed quid contendit̉: ut quicquid in libris oīum reperit̉: ab aliis corruptum ſit? Id ſi ita eſt: nihil eoꝝ erit: quoꝝ fert̉ noībus. Se his deputabit̉: a qui-bus dicit̉ eſſe uitiatum. Quanꝗͣ & illoꝝ nō erit: quoꝝ incerta ſunt noīa. atqꝫ ita fiet: ut tibi oīa oīum ſint: nihil aſienum ſit. Hac defenſionis ꝑturbatione nec Martion nec Manichæus nec Arrius nec Eunomius accuſari poterunt: quia quicquid nos ab his impie dictum obiecerimus diſcipuli reſpondebunt: nō a magiſtris ſuis ita dictūſed ab inimicis eſſe uiolatum. Hoc genere & iſte ipſe tuus liber tuus nō erit: ſed forſitan meus. Et meus liber: quotibi accuſatus reſpondeo: ſi in illo aliquid reprehenderis: non erit meus: ſed tuus: a quo reprehendit̉. Et dum oīaad hæreticos refert: quid eccleſiaſticis tribues: quibus proprium nihil relinquis? Et quō inquies in libris eoꝝ uitioſa nōnulla ſunt? Si me cauſas uitioꝝ neſcire reſpondero: nō ſtatim illos hæreticos iudicabo: Fieri .n. pōt ut ueſimpliciter errauerint: uel alio ſenſu ſcripſerint: uel a librariis imperitis eoꝝ paulatim ſcripta corrupra ſint. Velcerte ante ꝗͣ in Alexandria quaſi dæmonium meridianū Arrius noſceretur: īnocenter quædā & minus caute locuti ſunt: & quæ nō poſſint ꝑuerſoꝝ hoīum calūniā declinare. Obiiciunt̉ Origeni crimina: & tu nō illum defedis: ſed alios accuſas: ne crimen renuis: ſed criminoſoꝝ turbā requiris. Si tibi diceret̉ quos habet origenes in hareſi ſocios? ratione iſta proferres: Nunc a te quærit̉: hæc quæ in Origenis libris ſcripta reperiunt̉: bona ſint anmala: Taces & pro his alia loqueris. Clæmens hoc ait: Dionyſius in iſto errore reprehendit̉. Anaſtaſius epiſcopus ſic Dionyſii defēdit errorem. Apoſtoloꝝ ſcripta ſimiliter deprauata ſūt. Quō & nūc ab alijs tibi hæreſeoscrimen impingit̉: & tu pro te taces: & pro me confiteris. Ego neminem accuſo: pro me tantum reſpondiſſe cortentus. Non ſum quod arguis: ſi tu es: quod accuſaris: ipſe uideris: nec abſolutio mea me: nec reatus te: aut innocentem aut obnoxium criminis approbabunt. Præmiſſa falſatione ab hæreticis apoſtoloꝝ: & utriuſqꝫ Clæmentis atqꝫ Dionyſii uenit ad Origenem: & his uerbis loquitur: ipſius hic conquerentis: & deplorantis ſcriptis ac uocibus probauimus. Quid enim adhuc ipſe in carne uiuens: ſentiens: uidenſqꝫ perpeſſus ſit: de libroꝝ ſuoꝝ ueſermonū corruptionibus: uel adulterinis editionibus ex ipſius epiſtola: quam ſcribit ad quoſdam caros ſuos alixandriam euidēter docetur: ſtatimqꝫ exemplum ſubiungit epiſtolæ. Et qui falſitatem ſcripturaꝝ Origenis hæreticis īputat: ipſe incipit a falſitate: non ita interpretatus ut habetur in græco. Nec id latinis inſinuans quod ipſe in ſuis lr̄is profitetur: cum illa epiſtola tota Demetrium alexandrinæ urbis pontificem laceret: & in totius orbis epiſcopos & clericos inuehatur: & fruſtra ab eccleſiis excōmunicatum eſſe ſe dicat: nec uelle in maledictisreferre uicē: ne ſcilices maledicus uideatur eſſe homo: qui in tantum cautus ſit ad maledicendum: ut ne diaboloduidem audeat maledicere. Vnde & Candido Valentiniani dogmatis ſectatori calumniandi occaſionem de-derit: ꝙ diabolum ſaluandæ dixerit eſſe naturæ. Hic diſſimulato argumento epiſtolæ fingit pro Origene ꝙ illenon loquitur. Vnde epiſtolæ ipſius partem paululum ex ſuperioribus tranſtuli: & his iunxi: quæ ab ipſo comatice doloſeqꝫ tranſlata ſunt. ut quo conſilio ſuperiora tacuerit lector agnoſcat. Cōtra ſacerdotes ergo eccleſiæ gneraliter diſputans: a quibus indignus cōmunione eoꝝ fuerat iudicatus: hæc intulit. Quid neceſſe eſt de prophetaꝝ ſermonibus dicere: quibus ſæpiſſime paſtoribus: & maioribus natu: & ſacerdotibus ac principibus populi comminantur: & arguunt eos? Quæ abſqꝫ nobis de ſanctis ſcripturis eligere poteſtis: & liquido peruide