ris catholice dictū legerā. Videamus quod primū eſt: ut ordine uenerit ad ſecundū. Probo ego inter multa O-genis mala: hæc maxime hæretica: Dei filiū creaturā: ſpiritum ſanctū miniſtrū: mūdos īnumerabile æternis ſibi ſæculis ſuccedētes: angelos uerſos ī animas hoīum: aīam Saluatoris fuiſſe ante ꝗͣ naſceretur ex Maria: & hāceſſe quæ cū īforma dei eſſet: non rapinam arbitrata yæqualē ſe eſſe deo: ſed ſe exinaniuit formam ſerui accipiēs.Reſurrectionē noſtroꝝ corpoꝝ ſic futurā: ut eadem membra nō habeāt: quia ceſſantibus membroꝝ officiis ſuperfluo mēbra reddātur. Ipſaqꝫ corpora tenuia & ſpiritalia paulatim euaneſcere: & in aerē tenuē atqꝫ in nihilūdiſſipari. In reſtitutione omniū quādo indulgētia principalis uenerit: cherubin & ſeraphin: thronos: prīcipatus:dominationes: uirtutes: poteſtates: archāgelos: diabolum: dæmones: animas oīum hominū: tā chriſtianoꝝ qͣ iudeorum gētiliū: unius cōditionis & mēſuræ fore: Cūqꝫ ad formam & librā æquitatis ꝑuenerint: & rationabilescreaturas oīum corpoꝝ fæce depoſita: nouus de mūdi exilio populi reuertētis mōſtrauerit exercitus: tūc rurſusex alio principio fieri mūdum aliū & alia corpora: quibus labētes de cælo aīæ ueſtiātur: ut uerendum nobis ſitne qui nunc uiri ſumus: poſtea naſcamur ī fœminas: & quæ hodie uirgo: poſtea proſtibulū ſit. Hæc ī Origenislibris ego hæretica doceo: tu oſtende: in quo eius opere his cōtraria legeris. Nolo dicas: quæ de eiſdē rebus ī alii:locis eiuſdē auctoris catholice dicta legerā: nec me mittas ad ſex milia eius libros: quos legiſſe beatū papam Epiphanium criminaris. Sed ipſa loca nomina: nec hoc mihi ſufficiat: niſi eadē dicta ad uerbū protuleris. Non eſtfatuus Origenes: & ego noui: contraria ſibi loqui non poteſt. Igitur ex hac ſupputatione illa ſentētia naſcit̉: nonhæreticoꝝ eſſe quæ amputaſti: ſed Origenis: cuius ideo mala īterpretatus es: quia putaſti bona: & tibi tā bona-mala illius amputanda: cuius ſcripta in prologo cōprobaſti. Sequitur ī eadē apologia Origenis ego neqꝫ defenſor ſū: nec aſſertor: nec primus īterpres. Alii ante me hoc idē opus fecerant: feci & ego rogatus a fratribus: ſi iubetur ne fiat: iuſſio obſeruari ſolet in poſteꝝ: ſi culpant̉ qui ante iuſſionē fecerūt: culpa a primis incipiat. Tandēeuomuit quod uolebat: & omnis animi tumor ī noſtræ accuſatiōis erupit īuidiam. Vbi īterpretatur libros per-archō me ſequi ſe dicit: ubi accuſat̉: cur hoc fecerit meū ponit exemplū: & ſecurus ꝑiclitans ſine me uiuere nonpoteſt. Audiat igitur quod neſcire ſe ſimulat. Nemo tibi obiicit: quare Origenē īterpretatus es? Alioquin Hilarius & Ambroſius hoc crimine tenebuntur. Sed quia īterpretatus hæretica præfationis tuæ laude firmaſti: egoipſe quē in crimē uocas ideo. lxx. homelias eius trāſtuli: & nōnulla de tomis: ut & mala ī bonoꝝ īterpretationeſubtraherē: & aꝑte in libris periarchon ad coarguendā trāſlationē tuā: quid lector uitaret oſtēderem. Vis Or-genē in latinū uertere? Habes multas homelias eius & tomos: in quibus moralis tractat̉ locus: & ſcripturaꝝ pāduntur obſcura: hæc interpretare: hæc rogātibus tribue: quid primus labor tuus īcipit ab īfamia? Cur tranſlaturus hæretica ī defenſionē eoꝝ præmittis quaſi martyris librū? Et id romanis auribus ingeris: quod tranſlatumtotus orbis expauit? Aut certe ſi ideo īterpretaris: ut eū hæreticū arguas: nihil de græco mutes. Et hoc ipſū prefatione teſtare: quod prudētiſſime papa Anaſtaſius in epiſtola: quā cōtra te ſcribit ad epiſcopum Ioānem: ſuo ſermone complexus eſt: me liberās qui id feci: & te arguēs qui facere noluiſti. Ac ne forſitan hoc quoqꝫ neges: ſubieci exemplū eius: ut ſi non uis audire fratrē monētem: audias epiſcopū calūniātem: dicis te non eſſe defenſoremnec aſſertorē Origenis: iam nūc tibi proferā librū tuū de quo īfamoſa illa prefatiuncula præclari operis tui hisuerbis loqueris. Cuius diuerſitatis cauſam: plenius tibi ī apologetico: quē Pamphilus in libris ſuis ſcripſit: edidimus: breuiſſimo libello ſuperaddito: ī quo euidētibus (ut arbitror) probamētis deprauatos eſſe in ꝗͣ plurimis alhæreticis & maliuolis libros eius oſtēdimus. Et præcipue iſtos quos nunc exigis ut interpreter ideſt periarchōNō tibi ſuffecerat Euſebii: uel certe: ut tu uis Pamphili pro Origene defenſio: niſi quod ab illis minus dictū putabas: tu quaſi ſapientior & doctior adderes? Longū eſt: ſi uelim totū librū tuum huic operi inſerere: & propoſitis capitulis ad ſingula reſpondere: quid in his uitioꝝ ſermo habeat: quid emēdatioꝝ aſſertio: quid īconſequē-textus ipſe uerborum. Vnde lacinioſæ diſputationis faſtidia fugiēs: & in arctū uerba cōpingēs: tātum uerſibusreſpondebo. Statim de portu egrediēs nauem impetit. Referēs enim de apologia Pamphili martyris: quā noEuſebii Arrianoꝝ prīcipis probauimus: de qua dixerat: pro ut potuimus: uel res popoſcit latino ſermone digeſimus intulit: illud eſt quod deſiderioꝝ uir Machari te admonitū uolo: ut ſcias hanc quidem fidei regulam: quāde libris eius ſupra expoſuimus eſſe talem quæ & amplectenda & tenēda ſit. In omnibus enim his catholicumineſſe ſenſum euidenter probatur: ꝗͣuis Euſebii libro multa ſubtraxerit: & in bonam partem de filio & ſpiritu ſācto uiſus ſit commutare: tamen multa in illo ſcandala reperiuntur: & apertiſſime blaſfemiæ quæ iſte ſua neganon poterit catholica eſſe pronuncians. Dicit Euſebius: immo ut tu uis: Pamphilus in iſto uolumine filii & patris: miniſtrum ſpiritum ſanctum: non de eadem patris filiiqꝫ ſubſtantia: animas hominum lapſas eſſe de cælo& in hoc quod ſumus de angelis commutatis in reſtitutione omnium æquales: & angelos & dæmones & homnes fore: & multa alia tam impia & nefaria: quæ etiam replicare ſit criminis. Quid faciet aſſertor criminis & irterpres Pamphili? Si in his quæ emendauit tanta blaſfemia eſt: in illis quæ ab hæreticis falſata contingit qͣta ſacrilegia continentur? Cuius opinionis cauſam hanc ſuſpicatur: ꝙ uir neqꝫ ſtultus: neqꝫ inſanus dicere ſibi repugnantia non potuerit. Et ne forſitam putaremus: diuerſis eum uaria ſcripſiſſe temporibus: & pro ætatibus edi.diſſe contraria addidit: quid facimus: ꝙ interdum in eiſdem locis: atqꝫ (ut ita dixerim) in conſequenti pene cap-te: ſententia contrarii ſenſus inuenientur inſerta? Nunquid in eodem opere eiuſdem libri: & interdum (ut dixmus) ſtatim in conſequenti capitulo oblitus ſui eſſe potuit. Verbi gratia ut qui ſuperius dixerat: nuſquam in.ueniri in omni ſcriptura: ubi ſpiritus ſanctus: factus uel creatus eſſe diceretur: continuo ſubiicereret: inter cateras creaturas factum eſſe ſpiritum ſanctum? Aut iterum: qui patrem & filium unius ſubſtantiæ: quosgræce ομοοῦσίον dicitur deſignauit: in conſequentibus ſtatim capitulis alterius eſſe ſubſtantiæ & creatum