Druckschrift 
1 (1490)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſcientiæ plurimoꝝ: ualet apud eos ſuperOrigenis dānatione epiſcopoꝝ auctoritas: quem putāt a martyreprædicatum. Quid facient epiſtolæ Theophili epiſcopi? quid papæ Anaſtaſii in toto orbe hæreticum perſequētes Cum liber tuus ſub nomine Pamphili editus: pugnet cōtra epiſtolas eoꝝ: & epiſtolaꝝ nomini teſtimo-Audi conſili-nium opponatur? Quod feciſti in libris ꝑiarchon: hoc facito & in iſto uolumine.um amici. te pœniteat artis tuæ: uel dicito tuum eſſe: uel ab Euſebio præſbytero deprauatum. Vnde pro-bari tibi poterit: a te tranſlatum eſt? Non manus tua tenetur: non tantæ es eloquentiæ: ut nullus te poſſit im-tari. Aut certe ſi res ad probationē uenerit: & impudētiā frontis oppreſſerint teſtimonia plurimoꝝ: palinodianStheſicori more cantato. Melius eſt te pœnitere facti tui: ꝗͣ & martyrem in calūnia: & deceptos in errore ꝑſiſte-re. nec erubeſcas de cōmutatione ſententiæ: es tantæ auctoritatis & famæ: ut erraſſe te pudeat. Imitare me:quem plurimū amas: ſine quo nec uiuere nec mori potes: & mecum clama quam ego laudatus a te ī defenſionehoc idē obiicitmei locutus ſum. Euſebius cæſarienſis epiſcopus: cuius ſupra memini ī ſexto libro.Methodio epiſcopo & martyri quod tu in meis laudibus criminaris: & dicit qūo auſus eſt methodius nunc cō-tra Origenē ſcribere: qui hoc & hoc de Origenis locutus eſt dogmatibus? eſt huius loci pro martyre loquiNeqꝫ .n. oninia in locis omnibus diſſerēda ſunt: nunc tetigiſſe ſufficiat hoc ab Arriano hoīe obiici clariſſimo &eloquētiſſimo martyri: qd̓ tu in me & amicus laudas: & offenſus accuſas. Habes occaſionem & de præſenti lo-co ſi uelis: mihi calūniam ſtruere: cur nunc & Euſebio detrahā: quem in alio loco ante laudaui? Alteꝝ quidemnomen Euſebii: ſed eadē quæ ſuper Origenis uocabulo eſt calūnia. Laudaui Euſebiū in eceleſiaſtica hiſtoria:digeſtione tēpoꝝ: in diſcriptione ſāctæ terræ & hæc opuſcula in latinū uertēs: meæ līguæ hoībus dedi: exeo Arrianus ſū: quia Euſebius qui hos libros cōdidit: Arrianus eſt. Si auſus fueris me hæreticū dicere: mementopræfatiunculæ ꝑiarchon: in qua fidei tuæ me eſſe teſtaris ſimulqꝫ obſecro: ut amicū quōdā tuū expoſtulantempatiēter audias. Cōtra alios digladiaris: aut facis calūniā: aut pateris. Quos accuſas: & in ꝗbus accuſaris: ordīstui ſūt recte an ꝑperā: uos uideritis. Mihi etiā uera accuſatio cōtra fratrē diſplicet. nec reprehendo alios: ſed di-eo quid ipſe facerē: Tantis ſpatiis terraꝝ ſeparatus quid peccaui in te? Quid cōmerui? An quia origeniſtenme non eſſe reſpondi? Nunquid defenſio mea accuſatio tua eſt? Et tu ſi non es origeniſtes: uel non fuiſti: credoiuranti. Si fuiſti: ſuſcipio pœnitentem. Quid doles: ſi id ſum qd̓ eſſe te dicis? An quia ꝑiarchō Origenis librospoſt te tranſferre auſus ſum: & interpretatio mea ſuggillatio putat̉ operis tui? Q uid poterā facere? Miſſa mi-hi eſt laudatio tua .i. accuſatio mea. fortiter me prolixeqꝫ laudaueras: ut ſi tuis laudibus acquieuiſſem: oēsreticū me putarent. Vide quid romanæ ad me epiſtolæ glauſura teneat: Purga ſuſpitiones hoīum: & conuincecriminantē ne ſi diſſimulaueris: cōſenſiſſe uidearis. Tali cōſtrictus articulo: interpretaturus eoſdē libros: auſculta quid ſcripſerim: hoc mihi præſtiterūt amici mei: non dixi amicus meus: ne tibi uidererarguere: ut ſi tacueroreus: ſi reſpondero: inimicus iudicer. Dura utraqꝫ conditio: ſed e duobus eligam qd̓ leuius eſt. Simultas redin-tegrari pōt. Blaſfemia ueniā non meretur. Aīaduertis inuito mihi & repugnanti hoc onus īpoſitum? Et ſuturāhuiuſcemodi oꝑe ſimultatē: neceſſitatis accuſatione curatā? Si interpretatus eſſes libros ꝑiarchon abſqꝫ meo nomine ratione quereris in reprehenſione tua a me poſtea eſſe tranſlatos. Nunc aūt iniuſte doles: ī eo opere a metibi eſſe reſponſū: in quo a te laudando accuſatus ſum. Quā enim tu laudē uocas: oēs accuſationē intelligunt:conſtet apud te accuſaueris: indignaberis reſponderim. Eſto: tu bono aīo ſcripſeris: & innocēs & am-cus fidiſſimus: de cuius nunꝗͣ egreſſum eſt ore mendaciū: me neſcius uulneraris: quid ad me qui percuſſus ſū- iccirco curari non debeo: quia tu me bono aīo uulneraſti. Confeſſus iaceo: ſtridet uulnus in pectore: candida prius ſanguine membra turpant̉: & tu mihi dicis. noli manum adhibere uulneri: ne ego te uidear uulneraſ-ſe? Quanꝗͣ & ipſa tranſlatio magis Origenem ꝗͣ te arguit. Tu enim emendaſſe quæ addita ſunt ab hæreticisarbitratus es. Ego prodidi qd̓ ab illo ſcriptum græcia uniuerſa conclamat. Quis rectius arbitratus ſit: nec meūnec tuum iudiciū eſt. Vtriuſqꝫ ſcripta cenſoriam lectoris uirgulā ſentiant: Tota illa epiſtola: qua pro me ſatiſfactio cōtra hæreticos & accuſatores meos dirigit̉. Q uid ad te: qui & Orthodoxū & laudatorē meū te eſſe dicis.Si aſperior ſum in hæreticos: & illoꝝ in publicū ſtroph̓as profero lætare in inuectione mea: ne ſi dolueris: hæreticus eſſe uidearis. Quando ſine noīe contra uitia ſcribit̉: qui iraſcitur accuſator ſui eſt. Prudentis hoīs eſt: etiāſi doleat diſſimulare conſcientiā: & cordis nubilum frontis ſerenitate diſcutere. Alioquin ſi quod cōtra origenē& ſectatores eius dicitur: ī te dictum putas: Ergo & epiſtolæ papæ Theophili & Epiphanii & alioꝝ epiſcopoꝝ:quas nuper ipſis iubentibus tranſtuli: te petunt: te lacerant. Imperatoris quoqꝫ ſcripta: quæ de Alexandria: &ægypto Origeniſtas pelli iubent: me ſuggerente dictata ſunt. Vt Romanæ urbis pontifex miro eos odio dete-ſtetur: meū conſilium fuit. Vt totus orbis poſt tranſlationem tuam in odio Origenis exarſerit: quem antea ſinpliciter lectitabat: meus operatus eſt ſtilus. Si tantum poſſum: miror cur me non metuas: Ego ille moderatusiepiſtola publica: qui diligenter caui: ne quid in te dictum putares: ſcripſi ad te ſtatim breuem epiſtolā expoſtuſans ſuper laudibus tuis. Quā quia Romæ non eras: amici mei tibi mittere noluerunt: eo te dolerent: cum ſodalibus tuis indigna noīe chriſtiano de mea conuerſione iactitare: Cuius exemplum huic uolumini ſubdidi: utſcias ꝗͣtum dolorem: ꝗͣta moderatione neceſſitudinis temperaui. Audio præterea te quædam de epiſtola meaphiloſophe carpere: & hominem rugioſæ frontis adductiqꝫ ſupercilii Plautino in me ſale ludere: eo Barabāiudæum dixerim præceptorem meum. Nec miꝝ ſi Baranina: ubi eſt alioua uocabuloꝝ ſimilitudo: ſcripſerisBarabam: cum tantam habeas licentiam nominum immutandoꝝ: ut de Euſebio Pamphilū: de hæretico martyrem feceris: Cauendus: & mihi maxime declinandus ne me repente: neſcio: de Hieronymo Sardanapaſū noīes. Audi ergo ſapiētiæ colūmē: & norma catonianæ ſeueritatis. Ego illū magiſtrū dixi: ſed meū in ſci