Druckschrift 
1 (1490)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Nūc uero ſciens ꝗa ſi legant̉ ea: quæ reprehēdis: nota retorqͥbit̉ in: qui culpat iniuſte ea ꝗdē quæ reprehendis ꝓfers. Tu aūt illa cenſoria uirgula & arrogāti auctoritate decernis. Ille arceat̉ a bibliothecis: ille recipiatEt iteꝝ. Iſte ipſe qui hodie receptus eſt: craſtino ſi alius aliꝗs præter me laudauerit: eiiciat̉: Et cum illo ipſe qlaudabit. hic aūt catholicus habeat̉. etiā ſi in aliquātis uideat̉ erraſſe. Illi erroris uenia det̉: etiam ſi ea dicatquæ ego dixi & neqꝫ interpretet̉ ꝗs: ne legat: neqꝫ quis mea furta cognoſcat. Hic hæreticus ꝗdē: ſed magiſte:meus ē. Et hic licet iudæus ſit & de ſynagoga ſathanæ cōductus uerba uēdat ad præciū: tamē magiſter meus ē& præferat̉ oībus: ꝗa apud ipſos ſolos ſcripturaꝝ ueritas ꝑmanet. Si tibi iſtud auctoritatis uniuerſa pariter iniunxiſſet eccleſia: & exigeret̉ a te: ut de ſingulis uel de oībus iudicares: nōne graue & periculoſū onus: ne tibi imponeret̉ excuſare debueras? Nūc uero in tantū quotidiana derogādi meditatiōe ꝓfecimus: ut nec martyri-bus parcamus. Sed ponamus ſit martyris libellus iſte: ſed cuiuſcūqꝫ unius de eccleſia: nunꝗd ſuis uerbis oſus eſt: ꝗſqꝫ ille eſt ſcriptor: ut meritis cedēdū uideat̉ auctoris? De ipſis Origenis uoluminibus ponit exēpla: &ꝗd de ſingulis ſentiat: ſuis defēſoriis uerbis: ſed eius ipſius qui accuſabat̉ oſtēdit. & ſicut aduerſū te multo meis uerbis uehemētiora ſūt tua ſcripta: ita illū excuſātis auctoritas: ſed ſua dicta defēdunt. Et ſuꝑfluaeſt de auctore quæſtio: ubi defenſio talis eſt: quæ aſſertore egeat. Sed ad illud neꝗſſimū incuſationis eiuscaput & inuidioſiſſimū ueniēdū eſt īmo inuidioſū ſed īuidū. Ait enī ꝗs prudētiū uel quis ſāctoꝝ aggredi uoluit in latinū uertere: qd̓ tu auſus es? Ego ipſe inꝗt ſæpe rogatus a multis feci. Et quidē ſācti quare hoc non fecerint: facilis excuſatio eſt. enī cōtinuo qui ſāctus & prudēs eſt latinus: etiā linguæ græcæ noticiā ſufficienter habet. Nec lāctitati eius detrahit̉: cui deeſt ꝑegrinæ linguæ noticia. Aut iteꝝ cōtinuo: ſi ſcientiā quis habet græci ſermonis: etiā uolūtatē interpretādi habet. Aut etiā ſi habet ſtatim diſcutiendus eſt ille: qui paucainterpretatus eſt: qͣre plura? Aut cur illa: ſed illa? Libertas eſt enim ī huiuſcemodi oꝑe: & ē uel in arbitrioſcribentis: uel in deſiderio depoſcētis: & tamē de ſācto Hilario dicit: & de ſācto Victorino. quoꝝ alteꝝ īterpritis titulo nihil oīno arbitror trāſtuliſſe de græco. alteꝝ ipſe dicit Heliodori cuiuſdam preſbyteri uſū ſcientia: uiquæ ille ſibi hauriret ex fonte græcoꝝ: ipſe latino ea ſermone digereret pro eo: qd̓ aut nihil: aut paꝝ græce noſſet. Illi ergo cur hoc fecerint: & facilis & manifeſta eſt excuſatio: de te ſane mirādū eſt qͣre hoc feceris: Quioenī magis audax: uel quid amplius temerariū libros iſtos interpretari Origenis: quoꝝ pene oēm cōtinentiāin aliis libris ſcripſeras? Quoꝝ oīa dicta quæ reprehēſibilia nūc dicis ſub ꝓprii noīs ſermone ꝓtuleras? Anut diuinaꝝ ſcripturaꝝ libros quos ad pleniſſimum fidei inſtrumentum eccleſiis chriſti apoſtoli tradiderūt: noua nunc a iudæis mutuata interpretatione mutares? Q uid tibi ex his duabus cauſis magis uideatur illicitumNam Origenis dicta: ſiue placent ut hoīs dicta placent. ſiue diſplicent: ut hoīs falſa dicta facile contemnuntur.Iſta uero quæ nunc tu interpretaris: & per eccleſias & monaſteria: per oppida & caſtella tranſmittis quomodoſuſcipiemus? Tanꝗͣ diuina: an tanꝗͣ humana? Et quid facimus prophetaꝝ uel legis latoꝝ hoībus titulanturQuod ueriora hæc abs te ꝗͣ illa quæ apoſtoli probauerunt: affirmantur? Iſtud cōmiſſum dic quomodo emendabitur? Immo nefas quomō expiabitur? Si enim in explicanda lege aliquid aliter ſenſiſſe: damnab le apud teducitur. ipſam legem peruertere in aliud: ꝗͣ apoſtoli tradiderunt: quotiens damnabile iudicandum eſt? Curmagis pro huius auſi temeritate dicamus: quis ex tot & tantis prudentibus & ſanctis uiris. qui ante te fuerūt adiſtud opus auſus ſit manum mittere? Quis præſumpſerit ſacras ſancti ſpiritus uoces: & diuina uolumina temrare? Quis præter te diuino muneri & apoſtoloꝝ hæreditati manus intulerit? Et quidem ingens copia fuiſe ex initio in eccleſiis dei: & præcipue Hieroſolymis eoꝝ qui ex circunciſione crediderāt referatur. In ꝗbus utiqꝫ utriuſqꝫ perfectum fuiſſe ſcientiam: & legis peritiam probabilem adminiſtrati pontificatus teſtatur officiūQuis ergo in iſta eruditoꝝ uiroꝝ copia auſus eſt inſtrumentum diuinum: quod apoſtoli eccleſiis tradiderūt:& depoſitum ſancti ſpiritus compilare? Aut non eſt compilare: cum quædam quidem īmutantur: & error dicitur corrigi? Nam omnis illa hiſtoria de Suſāna: quæ caſtitatis exemplum præbebat eccleſiis dei ab iſto abſciſaeſt & abiecta: atqꝫ poſthabita. Trium pueroꝝ hymnis qui maxime diebus ſolēnibus ī eccleſia dei canit̉: ab iſtoe loco ſuo penitus eraſus eſt. Et quid per ſingula cōmemoro: de his quoꝝ comprehendere numeꝝ nequeo? Dequo ut omittam illud dicere: ſeptuaginta duoꝝ uiroꝝ per cellulas interpretātium: unam & conſonam uocēdubitandum non eſt ſpiritus ſancti inſpiratione probatam: & maioris id debere eſſe auctoritatis: ꝗͣ id quod abuno hoīe: ſibi Baraba aſpirante trāſlatum eſt. Vt ergo hoc omittam uide quid dicimus. uerbi cauſa. Petrus Ro-manæ eccleſiæ per uiginti & quatuor annos præfuit: dubitandum non eſt: quin ſicut cætera: quæ ad inſtructionem pertinent: etiam librorum inſtr̄a eccleſiæ ipſe tradiderit: quæ utiqꝫ iam tunc ipſo ſedente & docente recit-bantur. Q uid ergo? Decepit Petrus apoſtolus chriſti eccleſiam? & libros ei falſos: & nihil ueritatis continentestradidit. Et cum ſciret quod uerum eſt: haberi apud iudæos: apud chriſtianos uolebat haberi: quod falſum eſt:Sed fortaſſe dicit: quia ſine litteris erat Petrus. Et ſciebat quidē iudæoꝝ libros magis eſſe ueros ꝗͣ iſtos qui eranin eccleſia: ſed interpretari non poterat propter ſermonis imperitiam: Et quid? Nihil in iſto agebat linguaper ſpiritum ſanctum cælitus data? Non ergo omnibus linguis loquebantur apoſtoli. Sed concedamus: quianon potuerit Petrus apoſtolus facere: quod hic modo fecit. Num & Paulus ſine litteris fuit? Hebræus ex hebrais: ſecundum legem phariſæus: edoctus ſecus pedes Gamalielis: qui etiam & ipſe Romæ poſitus: ſiquid Petrodefuiſſe putas non potuit adimplere? Quomodo ergo iſti qui præcipiebant diſcipulis: ut attenderent lectionemendatas eis & ueras non dabant lectiones? Et qui præcipiunt ne attendamus iudaicis fabulis & genealogiis:quæ quæſtiones magis præſtant ædificationem? Et iteꝝ cauere nos iubent & obſeruare: maxime eos: qui excircunciſione ſunt quomodo non præuidebant per ſpiritum quod futuꝝ eſſet tempus: poſt quadringentos fe-