liis: ſiue in Hieremia: uel in Eſaia: maxime aūt in Ezechiele ſubtraxiſti. De fide aūt. i. de trinitate: cū aliquantisin locis aliter inueniſſes: quæ tibi uiſa ſunt præteriſti. Hoc genus īterpretādi uterqꝫ nr̄m tenuit. Quod ſi aliusculparet: tu utiqꝫ reſpōdere deberes: qui primus hoc feceres. Nūc ipſe idē culpas ſine dubio: unde ipſe culperisuerbū de uerbo īterpretari antea & ſtultū eſſe & malitioſū ꝓnūciaſti. in hoc ſecutus ſū te. Nūquid de hoc uis uipœniteat me: ꝗa tu mō mutaſti ſnīam? Et ad uerbū te interpretatū dicis? Siqua in fide minus ædificabāt abſtuſiſti: ut nō oīa: nec in oībus penitus amputarę. Deniqꝫ in homeliis Eſaiæ: uiſio dei filiū & ſpiritū ſāctū retulit. Itaut trāſtuliſti adiiciens ex te: qd̓ ſenſū auctoris ad clæmētiorē traheret ītellectū. Ais enim ꝗa iſta duo ſeraphin:dominus ſunt Ieſus chriſtus & ſpūs ſāctus: & ex tuo addidiſti: nec putes trinitati diſſidere naturā: ſi nominū ſeruant̉ officia: Hæc & ego in qͣplurimis feci talia: & aut deſecaui: aut ad ſaniorē intelligētiā declinaui. Pro his meiubes agere pœnitētiā. Nō puto hoc te ſentire. ꝙ ſi ꝓ his: neqꝫ tibi neqꝫ mihi pœnitendū eſt ꝓ ꝗbus aliis inuita:ad pœnitētiā? Scripta mea nulla extant: in ꝗbus error meus aliꝗs corrigēdus eſt: tua extāt multa: quæ ut uideonunc ſecundū ſnīam tuā uniuerſa dānanda ſūt. Exceperas tibi cōmētarios ī epiſtola ad Epheſios. In ꝗbus te putaueras aliquid emēdatius cōdidiſſe. Etiā ipſe uidiſti: ꝗͣ ſimiles per oīa eſſe Origenis ſenſibus inuenti ſūt: īmo &plus aliꝗd ꝗͣ hoc: qd̓ dānari expoſtulas cōtinere. Et niſi ipſe iā tibi de his excluſiſſes pœnitētiæ facultatē: dicēs.Reuoluite cōmētarios meos in epiſtolā ad Epheſios: & inde agnoſcetis quō Origenis dogmatibus aduerſatusſum: fortaſſis uelles iteꝝ & de his pœnitere. Et in iſtis cōdēnare temetipſū: ſicut & in cæteris. tamē quantū in meeſt: cōcedo ego tibi & pro his pœnitere. Sed & pro oībus nō ſolū quæ locutus es: ſed & quæ locututus es: ſi agaspœnitentiā bene facies. Certū eſt enim ꝙ pœnitēda ſūt cūcta quæ ſcripſeris. Quod ſi hinc me aliꝗs culpādumputat: quare oīno aliquid de Origene interpretatus ſū: ſi hoc culpat̉: ego in hoc opere poſtremus ſum: & neceſſe eſt ut culpa a primis incipiat. Et tamen nemo cōmiſſū punit qd̓ ne admitteret̉: ante nō uetuit. licuit: fecimus.Siquid ꝓhibet lex obſeruari in poſteꝝ ſolet. Sed dānari dicit quis debere cū auctore ſuos libros. Sed quid facimus de iſto auctore ꝗ eadē ſcribit ſicut ſuꝑius pleniſſime oſtēdi. Similē excipiat eādē ſnīam. Ego hoc nec urgeo.nec opto: licet ille mecū oſtiliter agat: ſed ut uideo ipſe ſibi exquirit: hoc temere alios condēnādo cōquirit. Veꝝut iteꝝ tecū ex tuis uerbis loquar: ipſe ſcribis in iſtis inuectiuis tuis: me interpretatione mea hoc oſtendiſſe: ꝗdego quidē eſſem catholicus. Origenes aūt quē interpretabar hæreticus. Ais enim hoc eſt dicere: quia ego ſū ꝗ.dem catholicus: iſte aūt quē interpretor hæreticus. Ais enim hoc legi: ſi ut dicis toto opere meo hoc oſtendi: qadhuc aliud quærit̉? Nōne hoc totū agit̉: ut & illum hæreticum: & me catholicū dicā? Si hoc dixiſſe me: & hoctoto meo opere ſatis egiſſe teſtaris: quæ tibi iā accuſationis cauſa ſuperfuit? Quo ꝓfecit tua iſta oīs inuectio:Si Origenē hæreticū oſtendi: & me catholicū: recte feci: an non recte? Si recte: cur ad culpā & ad accuſationemquæ recte geſta ſunt: uocas? Si non eſt rectū Origenē hæreticū dici: cur me hoc noīe in ius uocas? Q uid opusfuit te interpretari malitioſius ea: quæ ſecundum tuū interpretandi morem fuerant tranſlata: licet incultiori ſermone? Quid certe opus erat auditores tuos illudere? & illis aliud opinantibus te aliud agere? Illi enim hoc exiſtimant: ꝙ tu aduerſum eos agas: qui Origenē catholicū defendūt. Tu uero illos arguis & accuſas qui eum hæreticum deſignarūt ꝓpter hoc forte me inuitabas ad pœnitētiā: nō intellexerā. Verūtamen ſcito me ne de hoc ꝙdem pœnitudinē gerere: quin dicā. nō oīa quæ in libris eius inueniunt̉ tanꝗͣ catholica eſſe ſuſcipiēda: quæ utꝝſua ſint ut dicis: an ab aliis inſerta: ut nos putamus: deus uiderit. A nobis interim: ubi ad fidei faſtigium: & ueritatem uentum fuerit reſpuuntur. Tu tamen dic: quid expoſcis a nobis? Hæreticum uis ut dicamus Origenem.Hoc feciſſe nos culpas. Sed ſi catholicum: pro hoc nos accuſas. Deſigna manifeſtius quid uelis. Iſti ſunt omnesſales tui de Alexandri & Porphyrii & ipſius Ariſtotelis acumine congregati. Hæc eſt oīs illa iactantia: qua te aprima ætate uſqꝫ ad ſenectam: in Grāmaticoꝝ & Rhetoꝝ & philoſophoꝝ ſcholis ac diſciplinis prædicas eſſeuerſatum: ut procederes Origenem pronunciaturus hæreticum: & in ea ipſa oratione: qua ī illum ferebas ſentētiam accuſares eum: quem aſſerebas: ꝙ illum hæreticum deſignauerit. Vides quia nuſqͣ cura ueritatis: ac fideinuſꝗͣ religionis ac iudicii contemplatio: ſed ſola male loquendi: ac lacerandi fratres: exercitata libido uerſatur īſingua? Sola humana in corde contentio? Sola inuidia & liuor in mente? In tantum ut cum odioꝝ cauſa tibi aldēſſet: cognomīatū te a me: licet cū præconio: īdignāter acciperes. Ignoſce mihi: ꝙ neſciebā ακατἄνομασ οι& incompellabilem nominari. Miror tamen: ꝙ ea me condemnare depoſcas: quæ a me notata conquereris. Acillam ſane eius incuſationis partem ſuperfluum uideatur uel reſpondere aliquid: ubi pietatis & religioſe dictamartyris Pamphili: aut falſa dici uult: aut etiam ſi uera: ſint ſpernenda decernit. Cui iam iſte honorem deferatCui parcat? Omnes apud iſtum græci ſcriptores antiqui eccleſiaſtici errauerunt. Latinis uero quomō derogetquomō carpat ſingulos uel ueteꝝ uel nouoꝝ: diuerſa eius qui legit opuſcula recognoſcit. Sed nūc ne martyre:quidem apud eum habere poſſunt aliquid reuerentiæ. Non inquit credo: quia martyris ſit hoc ſi uelimus deomnibus ſcripturaꝝ dicere libellis: quæ erit in ſingulis probatio? Si dicam non eſt ueꝝ: quia ſtromatum libriquos dicis: Origenis ſunt: unde ipſius eſſe probabuntur? Ex cæteroꝝ inquit ſimilitudinē. Sed ſicut ille qui ī ſcriptura alicuius falſum facere uult eius manus imitatur: ita & qui ſua dicta ſub alterius nomine uult aſſerere: ſti-ſum ſine dubio imitabitur eius: cuius & nomen aſſeruit. Deinde ut omnia quæ iuſtiſſime dici poſſunt: breuita-tis cauſa præteream: ſi in tantum uolebas audiri. ut martyrem reprehenderes: dicta ipſa quæ tibi uidebant̉ re-prehenſibilia: in medium proferre debueras. Et tunc unuſquiqꝫ legentium uidiſſet: quid ſibi eſſet ī dictis abſurdum: quid conſequens: uel quid iniquum: quid certe contra apoſtolicas regulas. Sed tantum neſcio quid interpretaris: pro quo ut dicis: expiando ſanguinem ſuum fuderit martyr. Ipſa illa uerba ſi legeret: iam non tua ſedſua ſnīa: aut erraſſe martyrē: aut noīe martyris abſurdā & īpiam conſcriptionē ab alio diceret eſſe compoſitam.