cernit̉: a facie cœpit aquilonis ardere: & phariſeoꝝ cōclamauit ſenatus: & nullus ſcriba uel fictus: ſed oēs quaſiindicto ſibi prœlio aduerſū me imꝑitiæ factio cōiurauit. Ilico ergo uelut poſtliminio. Hieroſolymā ſum reuerſus: Et poſt Romuli caſam: & nudoꝝ luꝑcal: diuerſoriū Mariæ & ſpeluncā Saluatoris aſpexi. Itaqꝫ mi Pauliniane frater: quia ſupradictus pōtifex Damaſus: qui me ad hoc opus primus īpulerat: iā dormiuit in domino: tamtuis ꝗͣ uenerabiliū mihi ancillaꝝ chriſti Paulæ & Euſtochii: nūc adiutus orationibus cāticū: ꝗd̓ cātare nō potuin terra aliena: hic a uobis in Iudæa ꝓuocatus īmurmuro: auguſtiorē multo locū exiſtimans: qui ſaluatorē midi: ꝗͣ qui fratris genuit parricidā. Et ut auctorē titulo fatear: malui alieni oꝑis interpres exiſtere: ꝗͣ ut quidā faciunt: informis corniculæ more alienis me coloribus adornare. Lege dudū de ſpiritu ſācto quoſdā libellos. Et iuꝫCta Comici ſnīam: ex græcis bonis latina uidi nō bona. Nihil ibi dialecticū. nihil uirile atqꝫ diſtrictū: qd̓ lectorēuel ingratis in aſſenſū trahat: ſed totū flaccidū: molle: nitidū atqꝫ formoſū. & exquiſitis hincinde odoribus pigmentatū. Didymus uero meus oculos habēs ſpōſæ de cātico cāticoꝝ: & illa lumina quæ in candentes iā ſegetesſublimari leſus præcepit: ꝓcul altius intuet̉: & antiquū nobis morē reddit: ut uidens uocet̉ ꝓpheta. Certe quihunc legerit: latinoꝝ cognoſcet furta: & cōtēnet riuulos: cū cœperit haurire de fontibus. Imꝑitus ſermone ē: ſednon ſcientia: apoſtolicū uiꝝ ex ipſo ſtilo exprimens: tā ſenſuū noīe: ꝗͣ ſimplicitate uerboꝝ. audiſtis quō quē antea coruū dixerat & totū tenebroſū: nūc interim corniculā dicat alienis ſe pennis uel coloribus depingentē: & ēturpe laceret: ac nihil uirile habere dicat uiꝝ: qui ad eccleſiaꝝ Chriſti gloriā electus a deo eſt: qui in teſtimoni.um locutus eſt in conſpectu ꝑſecutoꝝ regū: & nō eſt cōfuſus. Ambroſius ſanctus de ſpiritu ſācto nō ſolū uerbisſed & ſāguine ſuo ſcripſit (Obtulit enī ꝑſecutoribus ſāguinē ſuū) quod in ſe fudit. ſed a deo ad alios adhuc reſeruabat̉ labores. Qui etiā ſi ſecutus eſt græcos catholicos noſtroꝝ ſcriptores: & aliquid de eoꝝ dictis præſūpſitContinuo non hæc debuit eſſe tua ſūma cura: hic labor: hoc ſtudiū: ut pro hac cauſa interpretareris librū Didꝫmi de ſpiritu ſancto: ut furta illius cognoſcerent̉: qui fortaſſis etiā neceſſitatē ſcribēdi paſſus eſt: ut inſaniētibustunc hæreticis reſpōderet. Hæc eſt chriſtiani modeſtia? Sic monita ſeruamus apoſtoli dicentis: nihil ꝑ contenrionē neqꝫ per inanem gloriā? Deinde quæro: ut iteꝝ eadē repetam: tu qui prædicas nō furandum furaris. PauIo ante interpretationē Micheæ obiectam tibi dicebas: quaſi Origenis dicta furareris. Tu furtū quidē non negaſti: ſed ais quid mihi? Ilſi maledictum uehemens exiſtimant. At ego hanc laudem duco maximā: cum illunimitari uolo: qui prudentibus & uobis placet. Tua furta laudem tibi præſtant maximam: alios furta ſua apuote coruos & corniculas faciunt/ ſi tu Origenem: quem alteꝝ poſt apoſtolos dicis: recte facis imitari: quid concidis eum qui ſecutus eſt Didymum: quem nihilominus & prophetā noīas: & apoſtolicum uiꝝ deſignas? Si er-go neqꝫ tanto ac tali uiro Ambroſio peperciſti: & ei quem alteꝝ poſt apoſtolos ſcribis: atqꝫ oībus placere prudētibus: atqꝫ mille alijs laudibus: non duobus ut dicis ſed uniuerſis ſcriptis tuis uſqꝫ ad cælum extuliſti: rurſū hæ-reticum: quem ante apoſtolum facis: & Didymum ipſum hunc quem nunc prophetam uidentem & oculumhabentem ſponſæ de cantico canticoꝝ: & apoſtolicum uiꝝ ſenſuum noīe deſignas: iteꝝ eum peruerſum doctorem criminaris: & inter hæreticos ut ait: cenſoria tua uirgula ſegregas: quam uirgulam a quo acceperis neſcio.Nam Petrum ſemel ſcimus claues a Chriſto accepiſſe. iſto modo cenſorias uirgulas quis ſpiritus eroget: tu ui-deris: ſi inꝗͣ iſtos oēs: quos tuo ore laudaſti: tuo ore rurſum cōdēnas: quid ergo ad iſtos pulex de me conquerarſi me nunc laceres: quem & epiſtolis tuis ante laudaueras. & in cronicis tuis Florētino & Bonoſo pro uitæ ut aisnobilitate coniunxeras? Etiam ne illud eius admirabile factum ſilendū eſt: ne pudorem incutiamus audienti.tibus: ꝙ Marcellini cōſulis neptem: quam Romanæ nobilitatis primam paruulo filio Romæ derelicto hieroſolymam petiiſſe: & ibi ob inſigne meritum uirtutis Teclā noīatam ī ipſis cronicis ſuis ſcripſerat: poſt id de exēplaribus ſuis eraſit: cum actus ſuos uidiſſet diſtrictioris diſciplinæ fœminæ diſplicere? Compellimur quidemplura adhuc de ſcriptis eius congregare: ut agnoſcatur ꝗͣ ueꝝ ſit & hoc quod ſcribit. qui in duabus tantum præfatiunculis Origenis meminerit. Et hoc non fidem ſed ingenium: non dogmatiſten ſed interpretem laudansAdhibui iteꝝ decem. Sed ne dilatari nimis ſermonem: oneroſum ſit: ſufficiant interim hæc in quibus eum & qſi apoſtolum laudat: & quaſi eccleſiaꝝ magiſtꝝ. Et quia non pro fide: nec pro dogmatū nouitate: ut rabidi nūccanes ſimulant: aduerſus eum mouetur ordo romanus: Et quia ipſum ſequitur: qui oībus prudentibus & ipſi:placet. Et oīa illa quæ inſertæ ſuperius eius præfatiunculæ conteſtantur. Verū hæc quoquo mō ſint: quodcun-qꝫ habes tu cum iſtis uel antiquis uel nouellis ſcriptoribus: ſiue eos tu apoſtolos: ſiue iteꝝ uenenarios ſcribas: ſiue prophetas eos tu: ſiue peruerſos uoces doctores: ad me iſta quid ſpectāt? Tu pro his uarietatibus tuis: pro cōtumeliis & lacerationibus bonoꝝ recte pœnitentiam egeris: Mihi quare dicas: ſi ſecuti ſunt errantem: ſequātū& correctum? Abſit a me nunꝗͣ ego uel te uel alium errantem ſecutus ſum: ſed in uirtute chriſti: nec te nec aliūquenꝗͣ niſi eccleſiam catholicam ſequar. Tu qui ſcripſiſti talia: & ſecutus es eos: quos erraſſe credebas: qui tamindigne de deo ſcripſiſſe conuictus es: tu age pœnitentiam: ſi tamen putas tibi blaſfemiæ crimen ignoſci. Nunquid mea aliqua proferre poteris ſcripta ſimilia: in quibus me uel in iuuentute erraſſe conuincas? ſicut tu nō tāconfiteris: ꝗͣ conuinceris? Ego me interpretandi diſciplina tantummodo imitatum te dixi uel ſecutum: in nulloalio. in quo etiam tibi oēm iniuriam factam dicis: quia ſecutus ſum quod te uideram in homeliis ſecundum Lucæ euangelium feciſſe Vt ubi de filio dei non recte in græco inueneras præterires: in illo loco ubi dicit. Magni-ficat aīa mea dominū: & exultauit ſpūs meus in deo ſalutari meo: noſti quia de aīa ſicubi illa quæ ſolent dici nōpræterieris: ſed ea adhuc etiā ex te te ꝗbuſdam aſſertionibus lucidius ſcripſeris: ut in illo loco. Ecce ut facta eſuox ſalutationis tuæ in auribus meis: exultauit infās in utero meo. Vbi dicis quod nō erat hoc principium ſubſtantiæ eius. & de tuo addidiſti atqꝫ naturæ. Hæc & mille alia his ſimilia in interpretationibus: ſiue ī ipſis home