poſtmodū proferent̉ in tēpore. Sed quid in longū ſermo producitur? Conuitiis eius & iniuriis nō reſpondea-mus. Lacerationibus eius: ad quod opus quotidie ſtilū eius Porphyrius exacuit: nō obuiemus. Ad hæc enim Iiſus noſter: nō Barabas magiſter: ſilere nos docuit. Ad illud ueniamus: ut oſtendatur ꝗͣ uera ſūt: quæ uel pro ſuaexcuſatione uel pro noſtra accuſatione conſcripſit. Ait enī eſſe ſolas præfatiunculas ſuas: ī ꝗbus laudare uiſus ēOrigenē. In eo tamen interpretationis opere eū laudauerit: in quo nihil omnino dogmaticū: nihil de fide dictūſit: & ꝙ penitus in his: quæ eius ipſe interpretatus eſt: nihil̓ jferat̉: quale nunc ad ſynagogæ gratiā: non ad chriſtianoꝝ ædificationē reprehendit: & ꝗͣuis ei ſufficere ad ſilentiū agendū debeat: qd̓ ea in alienis litteris culpatquæ proferunt̉ ex ſuis: tamē & in hoc ꝗͣ ueꝝ dixerit: uideamus. Ex præfatione īterpretationū in Ezechiel. xiiii.homeliis: ſiue oratiūculis Origenis: ſcribens cuidā Vincentio: Magnū eſt inꝗt mi amice quod poſtulas: ut Orgenē faciā latinū: & hominē iuxta Didymi uidentis ſententiā alteꝝ poſt apoſtolos eccleſiaꝝ magiſtrū etiā rōanis auribus donē. Et poſt aliquāta: & illud inquit breuiter admonēs: ut ſcias Origenis opuſcula in oēm: ſcripturā eſſe triplicia. Primū eius opuſcula excepta ſūt: quæ græcæ ſcholia nūcupant̉. In quibus ea quæ ſibi uidebartur obſcura: aut quæ habere aliꝗd difficultatis: ſūmatim breuiterqꝫ ꝑſtrinxit: ſecūdū homeliticū genus: de quo& preſens interpretatio eſt. Tertiū quod ſcripſit ipſe Tomos: nos uolumina poſſumus nūcupare. In quo oꝑe tota ingenii ſui uela ſpirātibus uētis dedit: & recedēs a terra: ī mediū pelagus aufugit. Scio te cuꝑe ut omne genustranſferā dictionis: præmiſi cauſā: cur nō facere poſſē: hoc tamē ſpondeo: quia ſi orāte te leſus reddiderit ſanitatē: nō dicā cūcta: quia hoc dixiſſe temerariū eſt: ſed ꝑ multa ſim trāſlaturus ea lege quā tibi ſæpe cōſtitui: ut egouocē præbeā: tu notariū. Itē de canticis canticoꝝ præfatio beatiſſimo papæ Damaſo: Origenes cū in cæteris li-bris omnes uicerit: ī cantico canticoꝝ ipſe ſe uicit. Nā undecī uoluminibus explicatis: quæ ad uiginti uſqꝫ uer-ſuū milia ꝑuenerunt: primū. lxx. īterpretes: deinde Aquilā: Symmacū: Theodotionē: & ad extremū quintā editionē: quā in Actio littore īueniſſe ſe ſcribit: ita magnifice aperteqꝫ diſſeruit: ut mihi uideat̉ in eo completū eſſiquod dicitur: introduxit me rex in cubiculū ſuū. Illo itaqꝫ opere pretermiſſo: quia igentis eſt ocii laboris & ſumptuū: tātas res tam digne in latinū trāſferre ſermonē: hos duos tractatus: quos in morē quotidiani eloquii paruis adhuc latentibuſqꝫ cōpoſuit: fideliter magis ꝗͣ ornate īterpretatus ſū: Guſtū tibi ſenſuū eius: nō cibū offerēs:ut animaduertas ꝗͣtū ſint illa æſtimāda: quæ magna ſint: cū ſic poſſint placere: quæ parua ſunt. Itē ex prefatiōecōmentarii in Micheā ſcripta ad Paulā & Euſtochiū poſt aliquāta: nā ꝙ dicunt Origenis me uolumina cōpilare & cōtaminare: nō dicere ſcripta ueteꝝ: quod illi maledictū uehemēs eſſe exiſtimant: eā laudē ego duco maximā: cū illos imitari uolo: qui cūctis prudētibus & uobis placent. Itē ex prefatione īterpretationis hebraięoꝝ nominū: poſt aliquāta ita ait ac ne forte conſumato ædificio: quaſi ex parte abeſſet manus: noui teſtamenti uerba& nomina interpretatus ſū: imitari uolens ex parte Origenē: quē poſt apoſtolū eccleſiaꝝ magiſtrū nemo niſi ī-peritus negat. Inter cætera enim ingenii ſui præclara monumenta etiā in hoc laborauit: ut quod Philo quaſi iudæus omiſerat: hic ut chriſtianus īpleret. Itē de epiſtola ad Marcellā. Ambroſius quo chartas: ſūptus: notariosminiſtrante: tā innumerabiles libros uere Adamantius noſter: & noſter Calcēterus explicuit. In quadā epiſtolaquā ad eundē de athenis ſcripſerat refert: nunꝗͣ ſe cibos niſi Origene preſēte ī lectione ſūpſiſſe: nunꝗͣ ueniſſe acſonū: niſi unus de fratribus ſacris litteris ꝑſonaret: hoc diebus egiſſe uel noctibus: ut lectio orationē ſuſciꝑet: &oratio lectionē: beatus Pāphilus martyr: cuius uitā Euſebius Cæſarienſis tribus ferme uoluminibus explicuit:cū Demetriū Phalereū: & Pyſiſtratū: in ſacræ bibliothecæ ſtudio uellet æquare: imagineſqꝫ ingenioꝝ: quæ uera ſunt & æterna monumēta toto orbe ꝗquireret: tū omnes maxime Origenis libros īpenſius proſecutus: cæſariēſi eccleſiæ dedicauit: quā ex parte corruptā Achatius de hinc Euconius: qui eiuſdē eccleſiæ ſacerdotes fuerūtin mēbranis īſtaurare conati ſunt. Hic cū multa repperit & īuentoꝝ nobis indicē dereliquerit: centeſimi uiceſimi & ſexti pſalmi cōmentariū: & ſe litteræ tractatu: ex eo ꝙ nō ſcripſit cōfeſſus eſt nō repertū: non quo talis tartuſqꝫ uir (Adamantiū dicimus) aliquid præterierit. Sed ꝙ negligētia poſterioꝝ: ad noſtrā uſqꝫ memoriā nō durauit. Sed fortaſſis dicas mihi: quid ſuꝑfluis reples paginas? Nunꝗd & ille dicit criminis eſſe nomīari Origenē:Aut ingenii eius laudē dari? Sed dicatur talis ac tantus uir magis ſi qua ſunt in ꝗbus aūt apoſtolicus uir aūt ec-cleſiæ magiſter dicitur: ut in ſuperioribus ipſe profert: uel ſiquid tale eſt quod fidē eius: nō ingeniū ſolū cōmendare uideatur. Hoc quidē faciā: tamen iccirco hæc etiā protuli: ubi eū talē ac tantū uiꝝ dicit: quia in ea prefatiūcula: ubi eum dicit apoſtolū uel prophetā defendi: & uſqꝫ ad cælū ferri: hunc puto ſermonē laudis eius īſcriptū& ſicubi forte ſcientiā eius laudauimus: & tales ſunt oēs meæ in illū laudes: pro ꝗbus in te hoc tantū ignis accē-dit: quas de ſuis ſcriptis: nec īputari ſibi dignū ducit. Veꝝ quia nō dignatur æqualē nobiſcum ꝑſonā habere iniudicio: & nos quidē etiā ex ſuſpitionibus ſolis condēnat: ipſe uero neqꝫ ex cyrographis ſuis teneri uult: nec putat in cauſa ſua obſeruari ſcripturæ ſanctæ debere ſententiā: quæ iubet abſqꝫ ꝑſonaꝝ acceptione iudicari: nō uiæquitas: ſed ut ipſe uult: ita ſatiſfaciamus pro nobis. Ait enī tu interpretatus es Origenē: culpandus es. Ego etiāſi eadem dixi: pro quibus ille culpatur: bene feci: & legi debent & teneri. Tu ſicubi laudaſti ingeniū eius uel ſciētiam: reus es: ſed profert inquit: ubi eum ita laudauerim: ut fidem excuſarem: non æque quidem: ſed quocunqtraxeris ſequor: libellum quēdam ſcribens: cōprehendere quaſi indiculo quodam uoluit qͣta apud latinos Varro conſcripſerit: & quanta apud noſtros Origenes in græcis: in quo ait. M. Terentium Varronē miratur anti-quitas: ꝙ apud latinos tam innumerabiles libros ſcripſit. Græci Calcenterum miris efferunt laudibus ꝙ tantoslibros cōpoſuerit: quantos quiuis noſtrū alienos ſua manu deſcribere: non poſſit. Et ꝗa nunc ocioſū eſt apud latinos græcoꝝ uoluminū indicē texere: de eo qui latine ſcripſit: aliqua commemorabo: ut intelligamus nos Epimenidis dormire ſonum: & ſtudiū qd̓ illi poſuerūt ī eruditione ſæculariū litteraꝝ: ī cōgregādis opibus ponere.