negatuꝝ iurauerat: ſed uideamus quid adhuc aliud culpet: gentiliū eſſe dicit hæc dogmata. Ecce qua ſententiaſe ipſe condēnet. Gentiliū dicit dogmata: quæ ipſe conſcribit: labitur: ſed porrigenda manus eſt: non eſt nimie ꝑurgendus. Dū enim totus in eloquētia uolitat: & uituperationibus atqꝫ inuectionibus fertur: īmemor ſui fit: &aratione deuoluitur. Noli frater temetipſū: etiā in non neceſſariis temere condēnare: non continuo inter gētilesdeputandus es: uel tu uel Origenes: ſi ut ipſe dixiſti: uolentes dei iuſticiā defendere & reſpondere contra eos: quel fato: uel caſu cuncta moueri dicunt: & uolentes oſtendere iuſticiā eſſe dei prouidentiā: quæ moderatur unuerſa dixiſtis inæqualitatis cauſas: unāquāqꝫ ſibi animā iā ex anterioris uitæ quā in cæleſtibus habui: motibusac ſenſibus cōparaſſe: uel etiā ſi dixiſtis bonæ illi & incōmutabili ac ſimplici naturæ trinitatis conuenire: ut oēmcreaturā ſuā in fine omnium reſtituat in hoc: quod ex initio creata eſt: & poſt longa: & ſpatiis ſæculoꝝ exæquata ſupplicia: quæ deus non tam iraſcentis ꝗͣ curātis affectu infert unicuiqꝫ: quippe qui cōmotionis caret uitio: &medentis & curantis uice finē ſtatuat aliquando pœnaꝝ. Hæc ergo ꝗͣ uera dixeritis deus uiderit: tamen īpietatis non multū mihi cōtinere uident̉ in deū: nec gentilitatis aliquid Maxime ſi hac mente dicitis quāuis rationedei ſcilicet iuſticiā defendere cupientes. Pro his ergo noli te ſatis conturbare: neqꝫ teipſū ſuꝑfluo: aut penitentiaſubiicias: aut condēnationi. Sed illud eſt re uera: unde te defendere: aut excuſare non poſſū: ꝙ non ſolū gentili.ter: ueꝝ & ſuper oēm gentilitatē: īmo īpietatē a te dictū probat̉: ꝙ in hoc ipſo libello: cuius ſuꝑius fecimus metionē: deū ſocrū habere dixiſti. Et quid tā impurū uel ꝓfanū: a quoꝗͣ gentiliū poetaꝝ ſaltē dici potuit? Stultumeſt enī ſi requirā de te: ubi hoc in ſcripturis ſanctis legeris. Quæro ſi uel Flaccus tuus aut Maro: ſi Plautus Comicus aut Terentius: certe ſi uel Satyricus quis inter omnia ſpurca ſua & īpudica: iſtud nefas in deū ex ſuo oreprotulerit. Fefellit te credo illa res & decepit: ꝙ puella ad quāſermo fiebat: ſponſa chriſti dicebat̉: ut proptereaetiā matrē carnalē: ſocrū dei appellandā putares. Et neſciebas ꝙ hæc non ſecundū carnis ordinē dicunt̉: ſed ſe-cundū ſpiritus gratiā. Sponſa enī ex eo appellat̉ ꝙ ſermo dei: quaſi ſacrata quodā cōnubio iungat̉ anima hūanæ. Si autē tali cōiunctione etiā mater puellæ chriſto per fidē ſacrat̉: rectius etiā ipſā ſponſā chriſti: ꝗͣ ſocrumdei appellare potuiſſes Nā reſtat tibi: ut & patrē puellæ ſoceꝝ dei dicas: ut ſorores etiā eius cognatas: puellā nurū dei ꝓnuncies. Sic dū totus Plautinæ & Tullianæ cupis eloquētiæ ſectator uideri: oblitus es: quomodo apo-ſtolus omnē eccleſiā: ideſt parētes cū liberis: matrē cū filiabus: cū ſororibus fratres: omnes ſimul unā nominetuirginē uel ſponſā dicens. Statui aūt hoc ipſū: omnes uos uni uiro uirginē caſtā exhibere Chriſto. Sed tu dumnon Paulū ſed Porphyriū introductorē te habere gloriaris: ipſū Porphyriū ſequendo: qui aduerſū Chriſtū &aduerſū deū libros īpios ac ſacrilegos ſcripſit: & ab ipſo ut ais ītroductus in iſtud blaſfemiæ barathrū decidiſti.Quod ſi uere pro maledictis tuis uis agere penitentiā: ſi non irrides iſta dicēdo: ſi nō mente Philonicus & contentioſus ꝓpter hoc ſolū etiā te infamare non refugis: dūmodo aliū decolores: ſi non arte ſed fide dictoꝝ tuoꝝpœnitudine egeris: pro hac tā graui turpiqꝫ blaſfemia age penitentiā. hinc enī in deū blaſfemaſti. Nā de creatiris aliquid dicere & errare: maxime ſi nō contumeliæ uoto: ſed dū iuſticiā dei ut dicis: cupit aſſerere: aquis efflu-at: non eſt nimis execrabile cōmiſſū. In cælū tendere os: graue eſt. Iniuſticiā uel cōtumeliā in excelſū loqui ꝑni-tioſū eſt. Hoc lugeat̉: quod difficile curat̉. Nā quis eſt qui cū morbo regio laboret: & de ipſo capite & uultu acuita ꝑiclitet̉: magnopere clamet: ꝙ nō leue ponychiū pedis aut ꝑfacilis ungulæ ſuæ offenſa curet̉? Illud aūt mnimū quidē eſt: & reſponſione uix dignū: quod enumerans doctores ſuos: quos ſe de ſynagoga dicit eſſe mercatū: ſtimulans nos ſubiungit: neqꝫ enī inꝗt ipſe me docui: ſicut quidā nos ſine dubio intuens: in quos omne lace-rationis ſuæ pondus inuexit. Et miror hoc eū dicere uoluiſſe: cū maiorē in me & ueriorē haberet obtrectādi materiā: ꝙ magis inter multos & preclaros magiſtros diu moratus: nihil dignū eoꝝ uel magiſterio uel inſtitutionibus habeā. Cæteꝝ iſte qui in tota uita ſua non totos. xxx. dies Alexādriæ ubi erat Didymus: cōmoratus eſt ꝑ totos pene libellos ſuos longe lateqꝫ ſe iactat. Didymi uidentis eſſe diſcipulū: & καθηγη την ideſt preceptorem īſcripturis ſanctis habuiſſe Didymum. Et omnis iſta iactantia in uno menſe qͣſita eſt. Ego qui ſex annis dei cau-ſa cōmoratus ſū: & iteꝝ poſt interuallū aliquot alijs diebus: ubi Didymus de quo tu ſolo te iactas: & ubi alij nihilominus illo non inferiores: quos tu ne facietenus quidē noſti: Serapion & Menites uiri natura & moribus 8eruditione germani: ubi Paulus ſenex Petri martyris diſcipulus: & ut ad heremi magiſtros ueniā: quibus & attentius & frequentius uacabamus: ubi Macharius Antonii diſcipulus & alter Macharius & Iſidorus & pāba:omnes amici dei: qui nos hæc docebant: quæ ipſi a deo diſcebant: quantā ego: ſi hoc ita deceret: aut expediret dihis omnibus habere iactantiæ materiā poſſē? Sed erubeſco: hæc etiam retexens: dum uolo tibi oſtendere nō uitu dicis: noſtro ingenio magiſtros: ſed quod plus doleo: magiſtris defuiſſe magis īgenium noſtrum. Veꝝ quidſtultus ego ſanctos enumero chriſtianos uiros? Non propter iſtos dicit: quia ipſi nos docuimus: ſed quia Barabam eius de ſynagoga magiſtrum non ſuſcepimus & per έίσαγογην Porphyrii ad logicam non ſumus ītro-ducti. Ignoſce mihi pro hoc: quod malui ante imperitus & indoctus uideri: ꝗͣ Barabæ diſcipulus dici: propoſito enim Chriſto ſimul & Baraba: ego quaſi imperitus Chriſtum elegi. Ita tu ut uideo: cū illis clamas: qui dicunnō hunc ſed Barabam. Nam Porphyrius tuus: dic quæſo: quid te docuit: qui aduerſum chriſtianos & aduerſūreligionem noſtram blaſfemiæ uolumina conſcripſit? Q uid te iſti in quibus tātum te iactas: unus ab idolis damonum & alius de ſynagoga ut dicis ſathanæ: magiſtri docuerunt boni? Nihil uideo niſi hoc: quod & ipſi no-uerant. Nam Porphyrius te docuit de chriſtianis male loqui: concidere uirgines: cōtinentes: diaconos preſbyteros: & omnem prorſus chriſtianorum gradum & ordinem libellis editis infamare. Ille uero de ſynagoga Ba-rabas tuus pro Chriſto electus docuit te reſurrectionem carnis: non in uirtute ſed in fragilitate ſperare/ littereoccidentis amicum fieri: & inimicum ſpiritus uiuificantis. Et alia quædam ſecretiora: quæ ſi res popoſceritoſtmodum