ſcrutaui: ut credere & tenere debeatis reſurrectionē carnis ita futurā: ut corpora conuertant̉ in animas: & uxores dirigant̉ in uiros: & quod ante mundi conſtitutionē: animæ in eleſtibus fuerint. Et inde ob quaſdā cauſasſoli deo cognitas: in uallē hanc deductæ ſint lachrymaꝝ: & quod corpori mortis inſertæ ſint: & quod ī fine ſæculoꝝ omnis natura rationabilis in unū corpus reſtituat̉: ſicut ab initio fuit: ita & homo ad paradiſū reuocet̉ &angelus refuga ſupra Petrū & Paulū: cui ipſi ad paradiſū: utpote homines: ille ante in id quod ex initio creatuseſt reꝑaret̉: & fiant omnes ſimul eccleſia primitiuoꝝ in cæleſtibus: & ſint dū in officiis quidē ſingulis quibuſqꝫſunt membra Chriſti. Vniuerſitas uero cunctoꝝ ꝑfectū chriſti ſit corpus: hæc tenentes o fideles: prudenteſqꝫ diſcipuli & iſtas meas indubitatas diffinitiones cuſtodientes. Origenē tamen pro his ipſis dictis condēnantes be-ne agetis: ualete. Vides quia totū cū irriſiōe agis? Et pœnitere te ideo dicis: ut fallas eos quibus ſcribis? Nā & ſ-uere te pœniteat: ut debet: quid facies ob omnes illas animas: quas per tot annos hæc tua tam uenenata (ut ipſeais) doctrina decepit? Deinde quis unꝗͣ per tuā penitentiā emendabit̉: cū iſte ipſe libellus: in quo & pœnitēs 8accuſator & iudex es: auditores tuos rurſū: ad hæc ipſa & legenda & tenenda tranſmittat? Ad ultimū etiā ſi hæcita non eſſent: ipſe tamen tibi etiā poſt pœnitētiā omnis aditus ueniæ præcluſiſti. Ais enī etiā ipſū Origenē pœnituiſſe pro his dictis: libello penitētiæ ad Fabianū tunc urbis romanæ epiſcopū dato: & tamen poſt pœnitētiāpoſt centū & quīquaginta ānos mortis ſuæ in ius eū trahis: & ad dānationē uocas. Quomodo ergo pro his di-ctis tibi uenia dabit̉ pœnitenti: ſi ille qui ante te pro his pœnituit ueniā nō meret̉? Similiter ut ſcripſiſti: ſcrip-ſit ut pœnituiſti: pœnituit. Aut ſimiliter pro pœnitētia debetis abſolui. Aut ſi negas ueniā pœnitēti: qd̓ ego nōopto: tu purges nos pariter condēnari ſecundū quandā euāgelii parabolā. Oblata eſt domino a iudæis adulte-ra ut uiderēt ꝗd de ea ſecūdū legē iudicaret. Ille miſericors & miſerator ait dominus: ſiꝗs ueſtrū peccatū nō hētmittat ſuꝑ eā lapidē: & tunc oēs inꝗt diſceſſerūt. Et iudæi ꝗdē licet īpii & īcreduli tamē erubuerūt conſcientiasſuas: ne cū ipſi eſſent peccatores: ī peccatores uiderent̉ ulciſci. Et latro ille de cruce dicebat ad aliū latronē: quiſimul pēdebat in cruce & blaſfemabat: ꝗa nec deū times: uel quod in eodē nos ſumus iudicio. Nos cū eadē quæin nobis ſunt: condēnemus in aliis: nec cum iudæis erubeſcimus: nec cum latrone miteſcimus.Argumentum ſecundum libri eiuſdem Ruffini.Oc ſecundo libro ſub apologiæ ſpecie Ruffinus in beatū Hieronymū maledicta congerit dicens: cū libellis ſuis eo maxime qui de uirginitate ſcriptus eſt: oēm ordinē eccleſiæ lacerare: ſanctū Ambroſiumcarpere: bmnes ſcriptores ineptiæ aut īperitiæ accuſar̄: periuriū quoqꝫ deteſtabile cōmittere: qui contra abiurationē: non ſolū libros ſæculares legat: ſed illis ſe iactet & efferat īpio Porphyrio: & Baraba præceptore gloriet̉& in deū blaſfemus fuerit: quē ſociū habere dixerit Origenē: quē improbat decē præfatiunculis in cælū extulerit: & apoſtolis coæquarit: & uetus teſtamentū qd̓ apoſtoli cōmendarūt: noua trāſlatione ſubuerterit.¶ Incipit ſecundus liber controuerſiarum Ruffini contra doctorem præclariſſimum beatum Hieronymum.Epiſtola. XXXVII.Vperiore quidē libello dogmaticas eius obiectiones: quas alijs īpingit īmerito: in ſeipſū teſtē retorſſimus: nunc uero iā explicitis: & poſt tergū reiectis his quæ fidei uicinæ ſunt cauſationibus: cōfidēVtius ei de cæteris terminationibus reſpondebimus. Eſt enī etiā illud accuſationis eius grauiſſimumcaput: quod ſimiliter ut cætera mendacia ueritatis falce reſecandū eſt. Ait enī cōfœderatos eſſe quoſdā Origeni ad periuriū. Et iſtud myſticæ eius traditionis archanum abſconditū eſſe in ſexto ſtromatum libronec ab ullo alio inter tot ſæcula niſi a ſe ſolo deprehenſum. Verum ne riſum ei moueam: ſi iuſiurandi ſacramento alienū me eſſe confirmē: a confœderatione periurii planiore uia ad manifeſtationem ueritatis incedam. Et exquod facillime probare poſſum nec habuiſſe me unꝗͣ libros iſtos: nec ante legiſſe a quoꝗͣ præſtitos. Et ſicut nonpoſſum excuſare de eo quod quale ſit neſcio: ita nec accuſari quidem poſſum de eo: quod uel ſi ſit: penitus igno-ro. Iſte tamen qui arguit uel ab illo traditum: uel a diſcipulis eius dici: quod ſcriptum eſt: qui loquitur ueritatēcum proximo ſuo: proximus non ſit niſi ille qui perfectus ſit & ſymmyſtes: & iterum quod apoſtolus dicit: quiaſapientiam loquimur inter perfectos: & quod ſcriptum eſt: nolite ſanctum dare canibus: neqꝫ mittatis margaritas ueſtras ante porcos: ut aſſerant inquit per hæc ueritatem non omnibus aperiendam. Videamus quid ipſe īiſtis electis cōmentariis libro ſecundo ſub eo capitulo ubi ſcriptū eſt: propter quod deponentes mendacium lo-quimini ueritatem unuſquiſqꝫ cum proximo ſuo: quoniam ſumus īuicem membra: poſt pauca: propter quodinquit Paulus ipſe: perfectus in alia epiſtola loquebatur: ſapientiam autem loquimur īter perfectos. Ergo hoceſt quod iubet: ut unuſquiſqꝫ myſtica atqꝫ ſecreta & ea quæ ueritate dei ſunt plena loquatur cum proximo ſuout & dies diei eructet uerbum: & nox nocti indicet ſcientiam: hoc eſt clara quæqꝫ & lucentia his īdicet: qui merentur audire: Vos eſtis lux mundi. Porro tenebroſa aut inuoluta & omniū ſacramentoꝝ nocte uelata alijs referat: qui & ipſi nox tenebræ uel caligo ſunt de quibus dicitur: & caligo ſub pedibus eius. Moyſes ingreditur inturbinem & caliginem: ubi erat deus. Et de ipſo deo ſcriptum eſt. Poſuit tenebras latibulū ſuum. Loquat̉ itaꝗueritatē atqꝫ myſteria unuſquiſqꝫ cum proximo ſuo: nec det ſanctum canibus: neqꝫ mittat margaritas ante porcos. Sed quæcūqꝫ oleum habuerint ueritatis: illas in thalamū ſponſi & penu regis inducant. Videte quæſo uos& diligentius perſpicite: ſi alium aliquem in omnibus his quæ ſcribit: niſi ſe & ſua dicta condēnet. Si inimici ſuilacerare eum & arguere pro ſcriptis ſuis uellent: quo alio ordine: quibus aliis aduerſus eum ſententiis uteren-tur: niſi quibus ipſe aduerſum ſe tanqͣ aduerſum alios utitur. Condemnatio aduerſum eum ſi proferenda ſit epiſtola ſua: ſufficit ſi ſolum nomen immutes: textus enim criminum nec in alium omnino quem-piam ſicut in ipſum conuenit ſolum. Quæ condemnari iubet: hæc iterum obſeruari iubet: quæ agit: arguit.xxviii.