debet aſcribi. Et quid omnes iſtos effundimus: quos ſuperius deſudauimus agones? Tantū ualet frontis duritia. Sed age fiat: acquieſcamus etiam in hoc: non ut res: ſed ut ipſe poſtulat conuincatur: ex his commentariis libro ſecundo de ea re quā propoſui ſub eo capitulo: ubi ſcriptū eſt: ſolliciti ſeruare unitatem ſpiritus in uinculopacis: unū corpus & unus ſpiritus: ſicut uocati eſtis in una ſpe uocationis ueſtræ poſt aliquanta. Queritur in-quit quomodo una ſpes uocationis ſit: cū apud patrē diuerſæ ſint manſiones: ad quod unā ſpem uocationis re-gnū cæloꝝ: quaſi unam domū dei patris eſſe dicimus. Et in una domo plurimas māſiones. Alia enī gloria ſolisalia gloria lunæ: alia ſtellaꝝ. Aut certe illud ſubtilius indicatur: quod in fine & in conſumatione reꝝ in priſtinūſtatū reſtituenda ſint omnia: quando omnes unū corpus efficiemur: & in unū perfectū reformabimur: & ora-tio pro nobis Saluatoris implebitur. Pater da: ut quomodo ego & tu unū ſumus: ita & iſti in nobis unū ſint. Accepiſtis & hanc eius de reſurrectione omniū abſqꝫ ulla ambiguitate ſententiā: accipite & aliā: & tunc concludāapologiæ noſtræ primū uolumē. Innumera ſunt enī eius dicta de talibus. Itē ex eodē libro ſub eo capitulo ubiſcriptu eſt: ex quo totū corpus cōpactū & conglutinatū per omnē iuncturā adminiſtrationis ſecundū operationē in menſurā uniuſcuiuſqꝫ mēbri augumentū corporis facit in ædificationē ſui in charitate: ſic cœpit ī fine rerū cū deū uidere cœperimus facie ad faciē: & in menſurā ꝑuenerimus plenitudinis Chriſti: de cuius plenitudūnos omnes accepimus: ita ut Chriſtus nō ex parte ſit: ſed totus in nobis: & relictis initiis paruuloꝝ creuerimusīeū uiꝝ: de quo ꝓpheta dicit: ecce uir oriens nomē eſt illi: & Ioānes baptiſta cōmemorat poſt me ueniet uir: quiante me factus eſt: quoniā ante me erat. Tunc in occurſū unius fidei & unius agnitionis filii dei: quē nunc prouarietate mentiū: non una nec eadē fide agnitionis cognoſcimus: totū corpus quod prius diſſipatū fuerat: & indiuerſa laceratū: in ſuā cōpaginē iuncturāqꝫ rediget̉: ita ut una ſubminiſtratio eadēqꝫ operatio & unius ætati:conſumata ꝑfectio: totū faciat creſcere corpus æqualiter: & omnia mēbra iuxta menſurā ſuā incrementum ætatis accipiant: hæc aūt tora ædificatio per quā eccleſiæ per partes corpus augebit̉: & mutua in ſe charitate cōplebit totas rationabiles creaturas: ſub unius rationabilis animalis intelligamus exēplo. Et quodcūqꝫ de huius mēbris dixerimus & partibus: hoc ſciamus eſſe referendū ad unāquāqꝫ rationabilē creaturā. Putemus hoc animaita per artus: uenas: carneſqꝫ laceratū: ut nec os oſſi hæreat: nec neruus iungat̉ ad neruū: ſeparatim oculi iacean-ſeorſum nares: manus aliū locū teneant: in aliū proiecti ſint pedes: & reliqua mēbra in hunc modū īter ſe diſꝑſa& diuiſa. Fingamus aliquē uenire tantæ ſcientiæ medicū qui iuxta fabulas ethnicoꝝ Eſculapiū poſſit imitari& nouā figurā nouūqꝫ hoīem Virbiū ſuſcitare. hic neceſſe habebit unūquodqꝫ mēbrū in ſuo loco reſtituere: &cōpagē copulare cōpagi: & quodā glutino partibus reſtitutis unū corpus efficere. Hucuſqꝫ nobis una ſimilitudo proceſſerit. Nunc in eadē ſimilitudine ad id quod intelligi uolumus: aliud trahat̉ exemplū. Paruulus creſcit& occulto æuo in perfectā adoleſcit ætatē: ſuū manus habent argumentū: ſua pedes ſentiunt incrementa: uēte-dum neſcimus impletur: humeri dum falluntur oculi dilatantur. Et omnia membra per partes iuxta menſurāſuā ſic creſcunt: ut tamen non ſibi ſed corpori uideantur augeri. Ita ergo & in reſtitutione omniū: quando cor-pus totius eccleſiæ diſperſum atqꝫ laceratū uerus medicus leſus chriſtus ſanaturus aduenerit: unuſquiſqꝫ ſecundū menſurā fidei & agnitionē filii dei: quē ideo agnoſcere dicit̉: quia prius nouerat: & poſtea noſſe deſinit: ſuūrecipiet locū: & incipiet id eſſe: quod fuerat: ita tamen ut nō iuxta aliā hæreſim omnes in una ætate ſint poſitiideſt omnes in angelos reformentur: ſed unūquodqꝫ mēbrū iuxta menſurā ſuā & officiū ꝑfectū ſit. Verbi gra-tia: ut angelus refuga id eſſe incipiet quod creatus eſt: & homo qui de paradiſo fuerat eiectus: ad culturā iteꝝ paradiſi reſtituatur. Iſta aūt uniuerſa ſic fiant: ut inuicē inter ſe charitate iungantur. Et dū cōgaudet membrū mēbro: & in alterius prouectione lætatur: Chriſti corpus eccleſia primitiuoꝝ habitet in cæleſti hieruſalē: quam īalio loco apoſtolus uocat matrē ſanctoꝝ. Hæc tua dicta legunt omnes latine: quæ etiā nunc tu quoqꝫ iubes eoslegere: ubi dicis ꝙ omnes rationabiles creaturæ quæ ſub unius rationabilis animalis exemplo intelliguntur: itain unū corpus reparandæ ſint: tanꝗͣ ſi unius hominis mēbra diuulſa rurſus ī eiſdē corporis ſoliditatē Eſculapiarte reparentur: in quibus quidē diuerſa futura definis officia: utpote membroꝝ: ſed corpus unū hoc eſt uniusnaturæ & hoc omniū unū corpus primitiuā eccleſiā uocas: &corpus eſſe nominas Chriſti: cuius corporis ſuummembrū ſuo officio reſtituendū ais eſſe angelū refugam: qui eſt utiqꝫ diabolus: & in hoc quod ab initio creatuseſt reparandū. Similiter & hominem aliud membrum ad cultum paradiſi tanꝗͣ colonum originarium reuocādum: & hæc nulla ut fieri ſolet: cum de rebus talibus pedetenti: cauteqꝫ dicitur: alterius interiecta perſona pro-ſequeris. Vt uel dubitaſſe te aliquis in rebus tam ſecretis & abſconditis exiſtimaret: ſicut Origenes iſte cuius te& diſcipulū non negas & proditorē fateris: ſemper facere inuenitur in talibus. Sed abrupta & definita ſentētiatanꝗͣ ſi angelus queretur in Daniele aut Chriſtus in Paulo mortalium auribus futurorum archana enuncias ſæculorum. Et ais nulli ueterum electa a Chriſto plebs fidelium credas. Si Origenes aliquid de diuinæ diſpenſationis ſecretioribus ſuſpicatus eſt: nemo recipiat. Et ſi Clæmens aut ille apoſtolorum diſcipulus: aut illæ alexatdrinæ eccleſiæ: & ipſius magiſter Origenis tale aliquid dixerunt. Etiam ſi Gregorius ille ponticus uir apoſtolicarum uirtutum. Etiam ſi iſte alius nazāzenus & Didymus uidens propheta ambo magiſtri mei: quibus ſapietius in fide nihil habet mundus. Omnes iſti ut Origenes errauerūt: ſed accipiant erroris ſui ueniam: quia & egoaliquando erraui: & nunc pœnitentiam gero: ſed ueniam accipere debeo. Origenes uero cum eadem quæ ēdixerit: etiā ſi pœnitentiā egit: ueniā non accipiet: īmo pro his quæ omnes diximus: ſolus ipſe dānetur. Ipſe eſt ꝗoīa mala fecit. Ipſe enī ꝓdidit. Vnde eſt totū ꝗcquid nos loꝗmur: ꝗcquid ſcribimus: ꝗcquid dicti putat̉ eruditi& qd̓ de græcis bonis latina facimus nō bona. Nemo ergo quenꝗͣ hoꝝ audiat. Sed hæc ſola ſuſcipite qͣ ī meis cemētariis īuenitis: & maxime ī epiſtola ad epheſios ī quibus Origenis dicta uehemētiſſime confutaui. Ego autē