bonitate ſuper nos in Chiiſto ieſu poſt pauca: quod nos inquit qui quondā lege tenebamur inferni: & propteuitia atqꝫ peccata ut operibus carnis: ita eramus & ſuppliciis deſtinati: nunc in chriſto regnemus: ſedeamuſqꝫ cūeo. Sed eamus aūt nō ī humili quocūqꝫ loco: ſed ſuper omnē principatū: poteſtatē: & dominationē: & omne nomen quod nominatū eſt: non ſolū in hoc ſæculo: ſed etiā in futuro. Si enī Chriſtus reſuſcitatus eſt a mortuis: &ſedet a dexterā dei in cæleſtibus ſuꝑ omnē principatū & poteſtatē & uirtutē: &nos ſedebimus regnabimuſqꝫ cūChriſto: neceſſe eſt: ut ſuper his ſuper quæ ſedet ille: ſedeamus. Sed qui diligens lector eſt: ſtatim dicet & requiret: quid ergo maior homo angelis: & cunctis in cælo poteſtatibus? Quod quia periculū eſt reſpondere: prin-cipatus: poteſtates: ac uirtutes: & dominationes: & omne nomē quod nominat̉: nō ſolū in hoc ſæculo: ſed etiā infuturo: maxime quia omnia ſubiecta ſunt chriſti pedibus: non ad bonā partē: ſed ad contrariā refert: ut dicat eſſe eos angelos refugas. Et principē mundi huius: & lucifeꝝ qui mane oriebat̉: ſuꝑ quibus ſancti ſeſſuri ſunt cūChriſto. Illis quoqꝫ tribuentes benęficiū: qui nunc inferni & male libertate ſua abutentes uagent̉ paſſim: & perpræcipitia corruant peccatoꝝ. Cū aūt tales habuerint ſeſſores: iuxta ſedentiū uoluntatē incipiēt gubernari. Nūquid & hic ambiguitas aliqua derelicta eſt: ut locus hic egeat aſſertore? Vbi euidētiſſime nulla illius alij ſibi ītiriecta ꝑſona: dicit angelos refugas: & principē mundi huius: & lucifeꝝ qui mane oriebat̉: in fine Chriſto ſuꝑ ſeſedente & regnante cū ſanctis ſuis conſortes ac ſocios: non ſolū regni eius: ſed & uoluntatis futuros. Secundū uoluntatē nāqꝫ Chriſti & omniū ſanctoꝝ eius agere: hoc eſt ad ſūmā beatitudinē ꝑueniſſe. Neqꝫ enī eſt alia perfectio orationis qua ſupplicare nos docuit patri: niſi ut fiat uoluntas eius ſicut in cælo & in terra. Sed qͣſo patienter audite. Non quidē omnia: quæ de ipſis dogmatibus in libris eius continent̉ reuoluentē. Tāta enim ſunt: uplura mihi ſi exequi ea cupiā: uolumina cōſcribenda ſint: ſed tāta ꝗͣta ſatiſfacere legentibus poſſint: ꝙ nō iſte caſu in hæc incidat: quæ nunc diſcipulis imitāda proponit: ſed latiſſima & freq̄nti aſſertione cōfirmat. Sed uideamus quæ ſunt: quæ nos ex his probatiſſimis edocet cōmentariis. Itē ex eodē libro: quod non ſolū in preſenti ſaculo: ueꝝ etiā in futuro aſcenſus ſit hoīum & deſcēſus: de eo capitulo in quo ait: ſuꝑ omnē principatū: poteſtatēac uirtutē: & omne nomē quod nominat̉: nō ſolū in hoc ſæculo: ueꝝ etiā in futuro poſt aliquāta: ſi aūt ſunt inꝗpoteſtates uirtutes & principatus & dominationes: neceſſe eſt ut & ſubiectos habeant: & timentes ſe: & ſeruientes ſibi: & eos qui a ſua fortitudine roborent̉. Quæ diſtributiones officioꝝ: nō ſolū in preſentiaꝝ: ſed etiā in futuro ſæculo erunt. Vt ꝑ ſingulos profectus & honores: aſcenſiones etiā & deſcēſiones: uel creſcat alius: uel decreſcat. Et ſub alia atqꝫ alia poteſtate: uirtute: principatu atqꝫ dominatione fiat. Cur magiſter ut tuis tecum uerbisagā: poſt quadringentos fere annos: quietas & ſimplices hæc latinoꝝ mentes doces? Cur nouas uoces quas abapoſtolis nemo ſuſcepit inſuetis auribus ingeris? Quæſo te ut parcas romanis auribus: parcas fidei: parcas uoce quæ ab apoſtolis laudata eſt. Cur in medio profers quod Petrus & Paulus edere noluerūt? Vſqꝫ quo tū hæcſcriberes: non uſqꝫ quo ego interpretarer: ut doces: ſed uſqꝫ quo tu hæc ante. xv. fere annos ſcriberes: ſine his mūdus chriſtianus non fuit? Q uid enim tu modo doces: ꝙ in futuro ſæculo adhuc aſcenſiones & deſcenſiones fiant? Et proficiant aliqui: & aliqui decreſcant? Ergo illud quod dicis in hoc ſæculo uita acquirit̉ uel amittit̉: nōeſt ueꝝ: an occultā habet aliquā interpretationē? Non enī pœnitentiā agis pro his quæ in iſtis cōmentariis cō-tinent̉. Itē quod eccleſia unū corpus: non ſolū & hoībus: ſed & angelis & oībus uirtutibus cæleſtibus intelligerdū ſit: ex eodē libro de eo capitulo ī quo ſcriptū eſt: & ipſū dedit caput ſuꝑ oēm eccleſiā poſt pauca: nō ſolū inꝗthoīum: etiā ſed angeloꝝ cunctarūqꝫ uirtutū & rationabiliū creaturaꝝ eccleſia intelligi poteſt. Itē quod animæquia in illa priori uita nouerant deū: modo eū nō quaſi ignotū cognoſcant: ſed quaſi poſt obliuionem denuo cognoſcant ex eodē libro ita dicit. Quod uero in agnitione eius: ideſt γυόσι quidā ſic intelligūt: ut īter αινοῖαν& γυὀσίν: hoc eſt inter notionē & agnitionē illud īterſit ꝙ notio illud ſit quod ante non ſciuimus: & ea poſteaſcire cœpimus. Agnitio uero eoꝝ quæ poſtea recordamur: & priorē quādā uitā ī cæleſtibus ſuſpicamur: poſtꝙͣin corpora iſta deiecti & obliti dei patris: nunc eū ꝑ reuelationē cognouimus: ſecundū illud quod ſcriptū eſt: reminiſcent̉: &conuertent̉ ad dominū oēs fines terræ & multa his ſimilia. Quod autē ait iteꝝ: ꝗa quidā hæc dcūt: puto me ſatis euidenter in ſuꝑioribus edocuiſſe Quod ſi quādo ponit: quia quidā hæc dicūt: nec tamē iſtaquæ dicunt̉ deſtruit: iſte ipſe ſit quidā uel alius maxime cū iā concordes his ſententias abſqꝫ ulla īteriectione ꝑſonæ ab eo dictas freq̄nter oſtēderim. Sed quid adhuc eſt: quod ei diſplicet in alio? Et aſtra inquit uel cæterain cælo ſunt: rationabilia dicit & delicti capacia. Videamus ergo quid ipſe de talibus ſentiat in eodē libro ex eocapitulo: ubi ſcriptū eſt: oportet enī eū regnare: donec ponat inimicos ſuos ſub pedibus ſuis. Poſt aliquanta pōtinquit ita reſponderi: ꝙ abſqꝫ peccato nullus ſit. Et ſydera ipſa nō ſunt mūda corā deo: omniſqꝫ creatura paueatcreatoris aduentū. Vnde crux ſaluatoris nō ſolū ea quæ in terris ſunt: ſed etiā quæ in cælis erāt: purgaſſe perhibet̉. Itē ꝙ propter corpus humilitatis & corpus mortis hoīem filii iræ appellent̉: ex eodē libro de eo capituloſcriptū eſt: & eramus natura filii iræ ſicut cæteri. Poſt aliqͣta: nos uero inquit dicamus eſſe primū oēs hoīes natura filios iræ ꝓpter corpus humilitatis & corpus mortis: & ꝙ ab adoleſcentia mens hoīum appoſita ſit ad malitiaItē ꝙ prima ſit animæ factura: & deīceps corporis plaſmatio ex eodē libro ſub eodē capitulo poſt multa: & diligēter īquit obſerua: quia nō dixit ipſius figuratio ſumus atqꝫ plaſmatio: ſed ipſius factura: plaſmatio ꝗppe ori-ginē de terra e limo trahit: factura uero iuxta ſimilitudinē & imaginem dei ſupſit exordium. Quod in centelimo. xviii. plaſmo ſimul poſitum tanꝗͣ diuerſa ſignificat. Manus tuæ domine fecerunt me: & plaſmauerunt me-Factura primum locum tenet: deinde plaſmatio. Quid adhuc aliud eſt: quod condemnari uult? Dicat utid de eius libris immo de eius corde proferamus. Quod enim inquit unam naturam & animarum & angelorum moleſtum eſt hoc. Sed uideamus quid ipſe de hoc ſentiat ī his libris: quos nobis ad cōfeſſionis exemplū