ris iniquitatis falſis eū cōſcriptionibus ꝑurgere: quaſi qui benedixiſſet. i. blaſfemaſſet deū & regē. Sed quis ī ho-fœlicior: illa quæ mādat: aut hi qui mādato iniquitatis obtēperāt? Grauia hæc: & ut opinor in eccleſia pene huiuſmodi facinus inauditū ē. Sed addit̉ adhuc aliquid. Requiris ꝗd illud? Vt rei iudices fiāt: & īſidiatores ſnīasferant: Nā erraſſe ſcribentē: aut lapſū eſſe in ſermone: nouū nō eſt. & ut opinor uenia dignū eſt: quia & ſcriptura dicit. In multis enim offendimus oēs: qui aūt in uerbo nō offendit: hic ꝑfectus ē uir. Erratū putat̉ in uerbo-Corrigat̉: emendet̉: ſi id utilitas poſtulat: & auferat̉. Inſeri uero quæ nō ſūt ſcripta lr̄is alienis: & falſa interſerad hoc ſolū: ut uitā fratris infames: temerare aliena ſcripta. ut ſcriptori inferas notā: ut ſubrepas auribus popu-loꝝ: ut cōturbes corda ſimpliciū: ut nihil aliud ex eo niſi apud hoīes opinioni maculam conferas: uidete ſi alterius eſt opus: niſi illius qui ab initio mendax fuit: & fr̄es criminando diabolus. ideſt criminator nomen accepitNā cū falſā huiuſmodi ſnīam apud Mediolanū recitaret: & a me quæ legebat: falſa eſſe dicerētur: interrogatusa quo accepiſſet exēplaria: reſpōdit matronā quādā ſibi dediſſe. de qua ego qͣcūqꝫ illa ē. nihil dico: ſed ſui eā &dei cōſciētiæ derelinquo. Mihi tamen ī hoc dei & ur̄i ſufficit teſtimoniū. i. tuū & ſancti uiri ipſius: cui hoc opusgerebā Macharii: ꝗ ſchedulas ipſas meas uel ab initio legiſtis: uel etiā licet nondū cōpleta & ad ītegrū emēdataexēplaria retinetis .i. quia ſicut filius non uidet patrē: ita nec ſpūs ſanctus filiū uidet .i. qd̓ ego nō ſolū unꝗͣ nonſcripſi: ſed econtrario quia ille falſauit: indico. Siꝗs negat ꝙ nō ita uidet filius patrē: ſicut pater filium: & non itauidet ſpūs ſāctus & filiū & patrē: ſicut pater filiū & ſpiritū ſanctū: anathema ſit: uidet enim & ueriſſime uidet.Sed ut deus deū: lux lucē. & nō ut caro carnē: ſed ut ſpūs ſāctus non corporeis ſenſibus: ſed uirtutibus ueritatis.Siquis hæc negat: ſit anathema in æternū. qui aūt uos cōturbat: ſicut dicit apoſtolus: portabit iudiciū quicunqꝫeſt ille: Memini ſane: ꝙ aliquis eoꝝ cū argueret̉ falſaſſe: hæc reſpōdit mihi: ita ī græco hr̄e. Me aūt ī latino īmutare uoluiſſe. In quo omitto illud exequi: ꝗa nec quidē ueꝝ dicūt. ſed tamē ponamus ꝗa ſic ē in græco: & ego ī latino hoc nō ſcripſerā. ꝓmiſerā. n. me in præfatiūculis tale aliꝗd factuꝝ: qd̓ ſi facerē: ut ꝗd tibi offēdebat in lati-no cōmodius ſcriberē: quid abſqꝫ ꝓmiſſo uel quid abſqꝫ rōne nr̄a facerē? Tu certe qui hoc ī latinis meis exēplaribus nō īueneras: in tuis chartulis hoc unde ſcriptū legebas? Ego ꝗ interpretatus ſū: nō ſcripſi. tu qui me accu-ſas: & meas tales litteras non tenes: crimen mihi unde cōponis? Haud īde ego accuſari debeo: unde tu me falſumfeciſti: rē planiſſimā dico quatuor libri iſti ſūt: quos īterpretatus ſū: in quibus de trinitate ſparſim ꝑ ſingulas pene paginas diſputat̉: Relegant̉ uniuerſa. ſi uſꝗͣ talis aliquis de trinitate īuentus fuerit in interpretatione noſtraſenſus: qualem in iſto capite calūniant̉: tunc demū credat̉ etiam hoc eo ſenſu quo iſti confingunt eſſe ꝓlatumSi uero per omne libroꝝ corpus nunꝗͣ ſit illa differentia trinitatis: nonne ueſanū pariter ſtultūqꝫ cōmētum eſtdicere: ꝙ uno ſolo capite hæreſis confirmata eſt ab eo: qui eam mille capitibus expugnarit? Sed & rei ipſius conſequentia prudentē quēqꝫ ſatis edocet: ꝙ hic ſi hoc in litteris meis inueniſſet: & uere ſcrupulum aliquem ex ipſalectione cepiſſet: cum me ſicut ipſe noſti: Romæ poſitum hēret præſentem continuo utiqꝫ ꝑquiſiſſet: & ipſa adme ſcripta detuliſſet. quippe qui uſqꝫ ad illud tempus etiam uidere me & ſalutare: & in orationibus cōicare ſolitus ērat: contuliſſet ſine dubio mecum de his quibus uidebatur offendi: inquiſiſſetqꝫ quomō fuiſſet a me ꝓlatū:quomō haberetur in græco. certe hoc etiam gloriæ ſibi ſufficere putaſſet: ſi uiſus fuiſſet in dictis noſtris uel ſcri-ptis feciſſe ꝑ ſe aliquid emendari. aut ſi furor animi non tā emendari errorē ꝗͣ proferri in publicum cōpuliſſetſine dubio nunꝗͣ elegiſſet abſentem lacerate: quem potuit grauius confutare præſentē. Sed iuſtū quia falſi con-ſcientia deterrebat: ad me quidem cuius erant ſcripta: quæ uolebat criminari nō detulit: ſed per domos: per matronas: ꝑ monaſteria: ꝑ ſingulos quoſqꝫ fratrum circunfert: quos ſolo conturbare poſſet auditu. Et hoc fecit ſubipſo tꝑe: quo confeſtim ex urbe decederet. ne uel cōprehenſus facti ſui redderet cauſas. Etiam īde ut intelligatſecundū præceptū magiſtri ꝑ totam me Italiā criminari: inſtigare turbas: conturbare eccleſias: aures quoqꝫ poluere ſacerdotum: & in omnibus his modeſtia noſtra tanꝗͣ conſcientia abuti. hæc diſcipuli. Ipſe uero orientalismagiſter: qui ad Vigilantium ſcribens dixerat: per me latini cognoſcunt oīa Origenis bona: & ignorant malaiſtos ipſos quos nunc ego tranſtuleram redīterpretatus eſt: & ea oīa quæ ad me uel improbabilia prætermiſſaſunt inſeruit. quo ſcilicet nunc contra ſnīam ſuam Romani per ipſum Origenis cognoſcant mala: & ignorēt bona. hinc etiam non ſolum Origenem: ſed & me metipſum in ſuſpitionem hæreſis conatur adducere. hinc emittit inceſſabiliter canes ſuos: qui me per urbes: per uicos: per iter tranſeuntem calūniantium latratibus inſectent̉& fanda oīa & nefanda aduerſum me ſectentur. Quid qͣſo te ſceleris admiſimus: ſi fecimus qd̓ feciſti? Si tamēnefariū eſt uti exemplis tuis: de teipſo quid iudicas? Verūtamen dic mihi o magiſter (iam enim ad te conuertēda eſt reſponſio) Adlegentē aut interpretantē: ſiqua eſt illa ſcriptoris culpa: recte reuocat̉? abſit inquit: nequaqquid me ſubtiliter circūuenis? Nunquid non & ego legi? Nunquid non & ego īterpretatus ſū? Sed lege ea quæinterpretatus ſum: uide ſiquid in iis dogmaticum inuenies. Certe ſi aliquid hoꝝ quæ nunc ad dānationē uocoreperies. poſtremo ait ſi uis plenius noſſe (quoniā apud me etiam ſuſpitio huiuſmodi dogmatum ſemper execrabilis fuerit) lege cōmentarios meos in epiſtola Pauli ad Epheſios. Et ex his quæ ſcripſi: noſces quid eo ſenſerim. legens enim eum uel interpretās noſces: & hæc eſt tua tanti magiſtri grauitas: ut eum quem in aliis laudascondemnes in aliis? Et quem in præfationibus tuis alteꝝ poſt apoſtolos eccleſiaꝝ magiſtrum dixiſti: nunc hæ-reticum dicas? Quis hæreticus eccleſiaꝝ magiſter aliquando dici potuit? Erraui inquit in hoc. Sed ꝗͣdiu præfatiunculam ſubiicis? Commentarios lege. Sed illos quos deſignaui: & cui hoc iuſtum uidetur: ut is qui tot libros conſcripſit: in quibus omnibus pene præconia eius uſqꝫ ad cælum fert: qui tot iam annis & lecti ſunt abomnibus & leguntur: ex quibus ꝗͣ plurimi ita edocti iam de hoc mundo deceſſerunt: & perrexerunt ad domi-num: hanc Origenis ſententiam tenentes: quā ex libroꝝ iſtius aſſertione didicerāt: & abierunt ſperantes iuxta.lxxxiiii.