putat: anathema ſit. Noſtræ ergo fidei documentū ſiquis hr̄e uult: habeat ex his. Siquid aūt legimus: aut aſſermus: aut īterpretamur: Salua huius fidei nr̄æ rōne facimus: ſecundū apoſtolū ꝓbātes oīa: ꝗd̓ bonū ē obtinētes:ab oī ſpecie mala nos abſtinētes. Et ſiqui hāc regulā ſequūtur: pax ſuꝑ illos: & ſuꝑ iſrael dei. Cum igit̉ hæc egoante ꝗͣ calūniatoꝝ aliꝗs exurgeret: de mea fide præfatus ſim: ne ꝗs forte diceret: ꝙ ab ipſis admōitus uel coactu-hoc mō dicerē: quæ ante nō ſenſerā. cūqꝫ me ſiꝗd illa īterpretādi neceſſitas popoſciſſet: ītegro fidei meæ ſtatu factuꝝ eſſe ꝓmiſerim. quomō adhuc locus calūniātibus dat̉? Cū utiqꝫ prima cōfeſſiōis meæ uox ab oī ſuſpitionecōtrarii dogmatis tutū me faciat ac munitū. Præterea enī ut & ſuꝑius prædixi: domini ſermōe didici: ꝗa ex ſui-unuſꝗſqꝫ uerbis & nō ex alterius: uel iuſtificabit̉ uel cōdēnabit̉. Sed & mea nihilominus præfatiūcula: quā ī ipſis piarchō libris præmiſimus: qͣliter īterpretatiōis nr̄æ fidē obſeruādā dixerimus: ex ipſis æque ſermōibus comprobet̉. Aequū nāqꝫ ē etiā ex ipſa: q̄ ad rē nūc ꝑtinēt: īſeri. Nā cū honoris gr̄a mentionē feciſſemus huius uiri onūc hæc adducit ad crimē ꝓ eo qd̓ ante nos ipſe prior Origenis ꝗͣplurima fuiſſet īterpretatus: & eius uel eloqͣntiā in explicādo: uel in īterpretādo diligentiā laudaſſemus: eūqꝫ nobis ſequēdū in oꝑe ſimili diceremus poſt alqͣta etiā hoc adiecimus. hūc ergo etiā aio hos licet nō eloq̄ntiæ uiribus: diſciplinæ tamē regulis ī ꝗͣtū poſſumus:ſeꝗmur: obſeruātes hoc ne ea quæ in libris Origenis a ſemetipſo diſcrepātia īueniunt̉ atqꝫ cōtraria ꝓferamus.Memento ꝗ legis: ne hic te breuiter dictus ſermo prætereat: quē dixi: ꝗa nō ꝓferā ea quæ in libris Origenis a ſemetipſo diſcrepātia īueniunt̉ atqꝫ cōtraria. Nō. n. generaliter ꝓmiſi me nō ꝓlatuꝝ quæ eſſēt fidei cōtraria: ſedquæ libri ipſi ſibi dicerēt cōtraria: uel quæ a ſemetipſo diſcrepat: nō qͣ a me uel ab aliquo alio diſcreparent. Norergo ex hoc ſermōe ſurripiētes inimici calūnias generent: ut dicāt me ꝓmiſiſſe. Quia ſiꝗd cōtrariū ē: uel diſcripata fide nr̄a: ꝓferā: hoc etiā ſi facere potui: tamē ꝓmittere nō auderē. Et ſi quidē factū id ī oꝑe meo īuenies: amplecti poteris. Si uero in aliquo tibi minus īpletū uidebit̉: culpare nō poteris. ꝗa ꝓfeſſiōis meæ tale uinculū nōtenes. Sed cōiungamus etiā cætera: cuius aduerſitatis inquā cauſas plenius tibi in apologetico: quē Pāphilus inlibris ipſius Origenis ſcripſit: edidimus breuiſſimo libello ſuꝑaddito: in quo euidētibus (ut arbitror) ꝓbamentis. corruptos eſſe in ꝗͣ plurimis ab hæreticis & maliuolis libros eius oſtendimus: & præcipuæ iſtos quos nuncexigitis. ut interpretemur. i. ꝑiarchō: ꝗd̓ uel de principiis: uel de principatibus dici pōt: qui ſunt re uera & obſcuriſſimi & difficillimi. de rebus .n. ibi talibus diſputat: in quibus philoſophi oī ſua ætate cōſūpta īuenire nihil potuerunt. Hic uero noſter ꝗͣtū potuit egit: ut creatoris fidē: & creaturaꝝ rōnem: quā illi ad īpietatē traxerant acpietatē iſte conuerteret. Etiā hic diligētius inſpice: & nō te prætereat ꝙ creatoris quidē fidē diximus: creaturariuero rōnē: ſcientes ꝙ ea quæ de cælo dicunt̉ ad fidem ꝑtinent. Ea uero quæ de creaturis diſputant̉ diſputanturad rōnē. Sed ꝗd̓ ſequitur adhuc addamus. Sic ubi ergo nos in libris eius aliquid contrariū īuenimus: ꝗd̓ ab ipſoin cæteris locis pie de trinitate fuerat definitū: uelut adulteratum: hoc eſt alienū: aut prætermiſimus: aut ſecun-dum eā regulā protulimus: quā ab ipſo freq̄nter inuenimus affirmatā. Nūquid & hic īcaute aliquid diximus:Nunquid dixi ꝙ ſecundū fidei noſtræ regulā protuli? Quod utiqꝫ erat iam penitus præter modū rōnē interpretantis: & ex græco in latinū uertentis excedere. Sed ſecundū hanc regulā protuliſſe me dixi: quā ab ipſo freqͣnter īuenimus affirmatā. Itē his illud addamus ſi qua ſane uelut peritis iā & ſciētibus loquens: dū breuiter trāſire uult: obſcurius protulit: nos ut manifeſtior fieret locus: & ea quæ de ipſa re in aliis libris aperte legeramus:adiecimus: explanationi ſtudentes. Nihil tamen nr̄m diximus. ſed licet in aliis locis dicta: ſua tamen ſibi reddi-dimus. Puto ꝙ etiā apud iniquiſſimos iudices ſufficere mihi poſſit ſola iſta confeſſio: qua dixi: nihil nr̄m dixi-mus. ſed licet in aliis locis dicta: ſua tamen ſibi reddidimus. Nunquid me in aliquo obnoxium feci? Nūquid ꝓmiſi me meū aliquid dictuꝝ? Vbi eſt qd̓ accuſant? qd̓ calumniant̉? qd̓ confingunt me dixiſſe? Quia mala tuli: & bona dixi: & qͣcūqꝫ bona ſunt tranſtuli: erubeſcant aliquando: & deſinant falſa ꝓferre: & diabolicum in ſeopus fratres criminando ſuſcipere. Audiant quia nihil noſtrū diximus: ſed licet in aliis locis dicta: ſua ſibi redddimus. Et ne nos abſqꝫ dei miſericordia huic operi manus exiſtiment cōmodaſſe: uideāt nos hæc ipſa ante prædixiſſe: quæ faciunt. Poſt hæc enim addidimus ēt iſta. hoc aūt iccirco in præfatione cōmonui: ne forte calūniatores iteꝝ ſe criminandi putent inueniſſe materiam. Q uod dixi iteꝝ: illa cauſa eſt: quia & ſancti iam epiſcopiIoannis epiſtolam de fide ad ſanctū Theophilum ſcriptam criminati ſunt quando corpus humanum aliud neſcio quid fingebant: ꝗͣ carnem. iccirco iteꝝ poſui. Sed uideris inꝗͣ quid peruerſi & contentioſi hoīes agāt. nobi:interim tantus labor: ſi tamen orantibus uobis deus iuuerit: iccirco ſuſceptus eſt: non ut calūnioſis os quod fierinon pōt Uicet forte hoc deus faceret) clauderemus: ſed ut proficere ad ſcientiam reꝝ uolentibus materiā præboremus: ut aūt ſcias quia & ꝙ falſaturi hæc eſſent: & prouidimus: & prædiximus: uide quid in ſequentibus iniūxerimus. Illud ſane oēm qui hos libros uel deſcripturus eſt uel lecturus in cōſpectu domini patris & filii & ſpiritus ſancti: conteſtor atqꝫ conuenio per futuri regni fidem: per reſurrectionis ex mortuis ſacramentū: ſic non ilſum locū æterna hæreditate poſſideat ubi eſt fletus & ſtridor dentiū: & ubi ignis eoꝝ non extinguetur: nec uermis eoꝝ moriet̉: ne addat aliquis huic ſcripturæ: ne auferat: ne inſerat: ne īmutet: & tamen poſt oīa iſta tam honorificata: tam terribilia adiurationū ſacramēta: falſare hæc & corrumpere non timuerunt illi: qui ſe dicunt credere reſurrectionem carnis futuram. Qui uel hoc ipſum ſi crederent ꝗd̓ eſt deus: nunꝗͣ hæc tam criminoſa &nefanda cōmitterent. Vbi tamen in his quæ præfati ſumus: aut Origenes laudibus uſqꝫ ad cælum: ut criminaelatus eſt? Vbi apoſtolus aut propheta aūt aliquid tale a nobis quale ipſe de eo ſcripſerat dictū eſt? Aut in quoprorſus alio inueniunt criminandi locū? Fidem nr̄am præmiſimus: quæ puto ꝙ in oībus cū cōfeſſione eccleſi-ſtica concordet. Interpretandi obſeruantiā diſtinximus: cuius re uera nobis in qͣ pluribus exemplū ipſe præbu-rat: qui nūc accuſator extitit. quid ꝓpoſiti in īterpretādo geſſeri: deſignaui iam. ſi plene id aut minus plene ad-lxxxiii.