latinos Tertulli anū ſenſiſſe uel lactātiū: fortaſſis & alios nōnullos. Alii aſſeruit ꝙ formatis in utero corporibusdeus quotidie facit aīas & infundat. Alii factas iā olim. i. tunc: cū oīa deus creauit ex nihilo: nunc eas iudicio ſuodiſpenſet in corpore. Et hoc ſentit Origenes: & nōnulli alij græcoꝝ. Ego uero cū hæc ſingula legerim (deo teſtedico) quia uſqꝫ ad præſens certi uel definiti aliquid de hac q̄ſtione non teneo: ſed deo relinquo ſcire: ꝗd ſit in ue-ro: & ſicui ipſe reuelare dignabit̉. Ego tamē hæc ſingula: & legiſſe me nō nego: & adhuc ignorare cōfiteor: prater hoc qd̓ manifeſte tradit eccleſia: deū eſſe & aīaꝝ & corpoꝝ cōditorē. Sane quia audio etiā inde diſputatumꝙ quædam Origenis a fratribus rogatus de græco trāſtuli in latinū: puto ꝙ oēs ītelligāt hoc ꝓ ſolo liuore cul-pari. Si enim aliquid eſt qd̓ diſpliceat in auctore: qͣre id ad interpretē detorqͣtur? Sicut in græcis habet̉: rogatusſū ut latinis oſtenderē. Græcis ſenſibus uerba dedi latina tantūmō. ſiue ergo in illis ſenſibus laus ineſt aliqͣ nō eſmea: ſiue culpa ſimiliter non eſt mea. Quinīmo etiam illud adieci: ſicut in præfatiuncula mea deſignaui: ut in-quantum poſſem aliquanta deciderem. Illa tamen quæ mihi in ſuſpitionem ueniebant: ꝙ non ab ipſo Origeneita dicta: ſed ab aliis uiderent̉ inſerta: propter hoc ꝙ de eiſdem rebus in aliis locis eiuſdem auctoris catholice dictum legeram. Nemo ergo mihi ex hoc qͣſo te ſancte ac uenerabilis pater & beate conflet inuidiā. nemo factio.nibus utat̉ & calūniis: qd̓ in eccleſia dei fieri non licet. Vbi enim ſimplicitas & innocentia tuta erit: ſi hic nō erit:Origenis enim neqꝫ defenſor neqꝫ aſſertor ſum: neqꝫ primus interpres. Alii ante me hoc idem opus fecerant. Feci & ego poſtremus rogatus a fratribus. ſi iubet̉: ne fiat: iuſſio obſeruari debet in poſteꝝ: ſi culpantur qui anteiuſſionem fecerunt: culpa a primis incipiat. Ego enim præter hanc fidem quam ſupra expoſui: & quam eccleſiaromana & alexandrina & aquilegiēſis noſtra tenet: quæqꝫ Hieroſolymis prædicatur: aliam nec habui unꝗͣ: nechabeo in iſto hoīe: nec hēbo. Et ſiquis aliter credit: quiſquis ille eſt: anathema ſit. Reddēt autem in die iudicii rō-nē hi qui offendicula & diſſentiones & ſcandala fratribus ꝓpter inuidiam ſolā generant & liuorem.¶ Beati Anaſtaſii Romanæ urbis epiſcopi: ad Ioannē hieroſolymoꝝ epiſcopū cōſultationi ipſius de Ruffininoīe reſpōdentia: & accuſantis: ꝙ īpia Origenis dogmata tranſtulerit.Epiſtola. XXXV.Robatæ quidē affectionis eſt hoc: ut laudabiliter de ſacerdote ſacerdos loquaris. Pro tāto igit̉ præIconio: qd̓ in merita mea effuſiſſime contuliſti: ut amori tuo gr̄as ago: ita ſplendorē tuæ ſanctitatis:& eas quas in domino habes uirtutes: ſubīde quodāmō paruitatis noſtræ fauorabilis ſermo proſe-quitur. tam eminenter nō oīum præſtātiſſime laudū tuaꝝ fulges nitore conſpicuus: ut par eſſe me-ritis ſermo nō poſſit. porro aūt tāto tituloꝝ tuoꝝ rapior incitamēto: ut etiam qd̓ impetrare neqͣo: audere nō diſinam. Iam hoc de laudibus eſt tuis: qd̓ me tantū de cæleſtis animi iſtius ſerenitate laudaſti. Tui enim epiſcopatus ordo ꝑſpicuus per diuerſū orbem uelut radians: etiā ad nos ſplendoris ſui detulit claritatē. In me quippe totum amicitiæ tribuis: exanimi nihil relinquis. Aut ſi iure me laudas: tu quoqꝫ ſimiliter relaudandus non es? Obſecro igitur ob utrūqꝫ: ut me metipſū laudare iam deſinas. Duplex enim cauſa me hoc poſcere cōſtringit: ne cōſacerdotis tui ſenſibus aut dolorē falſa laus ingerat: aut pudorem uera ſuccendat. Sed ad cauſam reuertar. Ruſfinus de quo me conſulere dignatus es: conſcientiæ tuæ habet arbitra diuinam maieſtatē: apud quā ſe integrodeuotionis officio ipſe uiderit qualiter debeat approbare. Origenes aūt dicta cuius in noſtrā linguam cōpoſitaderiuauit: ante quis fuerit: in quæ proceſſerit uerba: noſtrū ꝓpoſitum neſciuit. qd̓ uero ſit animi mei ſtudiū: cūtua pauliſper hoc conferam ſanctitate. Hoc igit̉ mente concepi: qd̓ qui urbis noſtræ populis de tranſlata Ori-genis lectione patefecit: quandā puris mentibus uelut nebulam excitans iniectā. fidemqꝫ apoſtoloꝝ maioꝝ traditione firmatam: uelut deuiis anfractibus illum noluiſſe diſſoluere. Diſcere hoc loco libet: quid agat in roma-nam linguam tranſlatio. Approbo ſi accuſat auctorem: & execrandum factum populis prodit. ut iuſtis tandem odiis teneat̉: quem iādudum fama conſtrinxerat. Si uero interpres tantoꝝ maloꝝ erroribus conſenſū præſtat: & legenda impia dogmata prodit in populos: nihil aliud ſui opera laboris extruxit: niſi ut ꝓprie ueluti metis arbitrio: hanc quæ ſola & quæ prima apud catholicos chriſtianos uera fides iam ab apoſtolis exinde uſqꝫ actempus præſens tenetur: inopinatæ titulo aſſertionis euerteret. Abſit hæc ab eccleſia romana nequaꝗͣ catholicadiſciplina. Nunꝗͣ profecto eueniet: ut aliqua hoc admittamus rōne: quod iure meritoqꝫ damnamus. Quapropter in toto orbe Chriſti dei noſtri diffuſa prouidentia probare dignabit̉: accipere nos oīno non poſſe: quæ ec-cleſiam maculent: probatos mores euertant: aures circunſtantium uulnerēt: iurgia: iras: diſſenſioneſqꝫ diſponātQuare noſce qualem epiſtolam ad fratrem & coepiſcopū noſtrū Veneriū diligentiori cura perſcriptā paruitas nr̄a tranſmiſerit. ſibiqꝫ hanc conſcientiā fecerim: qd̓ non ſuperflua laboꝝ formidine: neqꝫ uano timore ſolli-citet: mihi certe cura nō deerit: euāgelii fidem circa meos cuſtodire populos: parteſqꝫ populi mei per quæqꝫ ſpatia diuerſa terraꝝ diffuſas quantum poſſimlitteris conuenire: ne qua profanæ interpretationis origo ſubrepatquæ deuotas mentes immiſſa ſui caligine labefactare conetur. Illud quoqꝫ quod eueniſſe gaudeo: tacere nō potui: beatiſſimoꝝ principum manaſſe reſponſa: quibus unuſquiſqꝫ deo ſeruiens: ab Origenis lectione reuocetudamnandumqꝫ ſententia principum: quem lectio reum profana prodiderit. Hactenus ſententiæ meæ formaproceſſerit. Quod te uero uulgi de Ruffino querela ſollicitat: ut quoſdam malis ſuſpitionibus ꝑſequaris: hācetiam opinionem conſtringam diuinæ lectionis exemplo. ſicut ſcriptum eſt: Non ſicut uidet homo ita & deusNam deus uidet in corde: homo in facie. Itaqꝫ frater chariſſime omni ſuſpitione ſepoſita Ruffinum ſcito: ꝙ ꝓpria mente Origenis dicta in latinum tranſtulit: ac probauit: nec diſſimilis ab eo eſt: qui alienis uitiis præſtat aſſenſum. illud tamen ſcire cupio: ita haberi a noſtris partibus alienum: ut quid agat: ubi ſit: neſcire cupiamus. Ipſe deniqꝫ uiderit ubi poſſit abſoluiArgumentum in libros inuectiuos Ruffini Aquilegienſis.