Druckschrift 
1 (1490)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

meū abſqꝫ ullis officiis quibus nos inuicē palpare ſolemus homines frequēter aſſumitur: carpitur: uentilatur:ſi de libro uiuentiū deletus ſum. Sed illū meæ litteræ ſugillauerunt: aut iſtiuſmodi nugas unꝗͣ qͣſierim: qui abadoleſcentia in monaſterii clauſus cellulis magis eſſe uoluerim aliquid: ꝗͣ uideri. Quoſdā ex nobis ſic hono-re appellat: ut laceret: quaſi & nos non poſſumus ea dicere: quæ nemo tacet: e ſeruo clericū factū criminat̉: &ipſe nōnullos eiuſcemodi clericos habeat: & Honeſiniū legerit inter pauli renatū uincula diaconū cœpiſſe eſſide ſeruo. Sed ſycophātā iactitat: & ne probare cogat̉: audiſſe ſe dicit: o ſi & mihi liceret dicere: quæ multi clamitant: & alioꝝ maledictis acquieſcere: & nos intelligeret ſcire: quæ omnes ſciunt: & me quoqꝫ audire: quæ nulIus ignorat. Dicit ei uelut premia pro calūnia reſtituta. Quis argutū & callēs phorreſcat ingeniū? Quistanto poteſt eloquentiæ flumini reſpondere? Quid eſt plus ſuſtinere calūniā: an facere? Accuſare quē poſteadiligas: an peccati ueniā tribuere? Quid minus ferendū de ſycophanta ædilē fieri: an cōſulē? Scit & ipſe ꝗd taceā: quid loquar: quid & ego audierim: quod pro Chriſti metu fortaſſe non credā. Origenē me arguit uertiſſe īlatinū: hoc ſolus ego feci: ſed & cōfeſſor Hilarius fecit: & tamen uterqꝫ noſtrū noxia quæqꝫ detruncans: utiliatranſtulit: legat ipſe: ſi nouit: Arbitror enī aſſidua cōfabulatione & quotidiano latinoꝝ conſortio Romanūnon ignorare ſermonē. Aut ſi certe penitus imbibit: interpretentur ei qui ſolent: & tunc ſciet & me in hoc ip-ſo laudandū eſſe: quod detrahit. Sicut enim per interpretationē & idiomata ſcripturaꝝ Origeni ſemꝑ attributa tranſiui: ſic impietatē dogmatū cōſtantiſſime abſtuli: ſic ueritatē ſeruaui. Nūquid ego in turba mitto Orige-? Nūquid ut cæteros tractatores ſcio me: aliter haber̄ apoſtolos: aliter relictos tractatores? Illos ſemꝑ uera dicere: iſtos in quibuſdā ut homines errare. Nouū defenſionis genus: ſic Origenis uitia non negare: ut illo cæ-teros criminis uidelicet quē aꝑte defendere audeas: multoꝝ ſimili errore tuearis. Sex milia Origenis tomosnon poterat quiſq legere: quos ille non ſcripſit: faciliuſqꝫ credo teſtē huius ſermonis ꝗͣ auctorē eſſe mentitum.Fratrē meū cauſam dicit eſſe diſcordiæ: hoīem qui quieſcit in monaſterii cellula: & clericatū non honorē interpretat̉: ſed onus: cūqꝫ nos uſqꝫ ad preſentē diē ficta pacis oſtenſione lactauerit: occidentaliū ſacerdotū cōmouitaures: dicens adoleſcentulū & pene pueꝝ in parrochia ſua Bethleē preſbyteꝝ conſtitutū. Si hoc uerū eſt:cti Palæſtini epiſcopi ignorant. Vonaſteriū enī ſancti papæ Epiphanii nomine uetus addictū: ī quo fratermeus ordinatus eſt preſbyter in Eleutropolitano territorio: & non in Helienſi ſitū eſt: porro ætas eius: & beati-tudini tuæ nota eſt: &. xxx. annoꝝ ſpatia peruenerit: puto in hoc non eſſe reprehēdendā: quæ iuxta myſteriū aſſūpti hominis in Chriſto perfecta eſt. Recordet̉ legis antiquæ: & poſt. xxv. annos a leuitica tribu eligin ſacerdotiū prouidebit. Aut ſi in hoc teſtimonio ſolo hebraicā ſequit̉ ueritatem: nouerit. xxx. annoꝝ fieri ſa-cerdotē. Ac ne forſitan dicat: uetera tranſierunt: & facta ſunt omnia noua: audiat Timotheo: adoleſcētiā tuānemo contēnat. Certe ipſe quando epiſcopus ordinatus eſt: non multū ab ea in qua nunc frater meus eſt: diſta-bat ætate. Vel ſi hoc in epiſcopis licet: in preſbyteris non licet: ne per antiphraſin a ſuo nomine diſcrepare uide-antur: cur ipſe aut eius aut minoris ætatis: & quod his amplius eſt: miniſtrū alterius eccleſiæ ordinauit preſby-terum? Quod ſi poteſt pacē habere fratre: niſi ſubdito: & ordinationis ſuæ epiſcopū renuente: oſtendit ſe non tam pacē cupere: ꝗͣ ſub pacis occaſione uindictā. Nec alterius quietis & pacis ocio eſſe contentū: dū-modo integrū habeat: quod minatur: etiā ſi ipſe ordinaſſet: & hic ſecreti amator quieſcere uellet ne ꝗcꝗͣ exerceret: ſi eccleſiā ſcinderet: nihil ei deberet propter honorē: cunctis ſacerdotibus debitum. Hucuſqꝫ anfractuseius immo cathegoria & lacinioſus contra nos ſermo protractus eſt. Cui ego quidē epiſtola breuiter præteriēsreſpondi. Vt ex iis quæ dixi intelligat quid tacuerim: & nouerit nos homines eſſe rationale animal: & prudētiāſuā poſſe intelligere. Nec ita obtuſi cordis ut inſtar brutoꝝ animaliū: uerboꝝ tantū ſonum: & non ſententias audiamus. Nunc quæſo te ut ueniā tribuas dolori meo. Et ſi ſuperbū eſt reſpōdiſſe: multo ſit ſuꝑbius accuſaſſe: ꝗͣdita reſponderim: ut ſilentiū meū potius indicauerim: ꝗͣ ſermonē. Q uid procul pacē quærunt: & uolunt no-bis ab aliis īperari? Sint pacifici: & ilico pax ſequet̉. Cur nomine ſāctitatis tuæ cōtra nos pro terrore abutunt̉:Et epiſtola tua pacē & manſuetudinē ſonet: illoꝝ uerba duriciē cōminant̉? Deniqꝫ ꝗͣ pacificas & ad concordiā ꝑtinentes: p Deſideriū preſbyteꝝ litteras nobis miſeris: hinc ꝓbamus illis pacē uelle habere ſe falſo iactant: eas reddere noluerunt. Eligant itaqꝫ uolunt: aut boni ſumus: aut mali. Si boni: dimittant ꝗeſcere. Si mali: quid maloꝝ expetunt ſocietatē? ꝗͣtū ualeat humilitatis exēplū didicit: nūc diſſimulat: qui ſuo conſilio olimdiſiuncta ſociauit: probat ſe nunc ad alterius uoluntatē copulata diſcerpere. Nuꝑ nobis poſtulauit & īpetrauitexiliū: atqꝫ utinā īplere potuiſſet: ut ſicut illi uoluntas imputat̉ pro oꝑe: ita & nos ſolū uolūtate: ſed & effectucoronā haberemus exilii: fundendo magis ſanguinē & patiendo: ꝗͣ faciendo contumelias. Chriſti fundata eſt eocleſia: perſecutionibus creuit: martyriis coronata eſt. Aut ſi iſti ſoli iuxta quos legimus: amant rigorem: & nonnouerunt perſecutionē ſuſtinere: ſed facere: ſunt & hic iudæi: ſunt uarioꝝ dogmatū hæretici: & maxime impuriſſimi Manichæi: cur eorum: ne uerbo quidē quempiam audent lædere? nos ſolos expellere cupiunt? Nos ſo-li qui eccleſiæ cōmunicamus: eccleſiā ſcindere dicimur: oro te æqua eſt iſta poſtulatio? Vt aūt illos nobiſcūexpellant: aut nos illis teneant: niſi in eo magis honorant: quos ſaltem ab hæreticis exilio ſeparant. Mona-chus proh dolor monachis: & minatur & importatexilium. Et hoc monachus apoſtolicam cathedram habereſe iactans: non nouit tyrocinatio iſta ſuccumbere: & impendēti gladio magis ceruices: ꝗͣ manus ſubiicit. Quisenim monachoꝝ non exul patriæ: non exul eſt mundi? Quid neceſſe eſt auctoritate publica: & reſcripti impēdiis: & toto orbe diſcurſibus? tangat ſaltē digitulo: & ultro exhibemus. Domini eſt terra & plenitudo eius. ChriItus loco non tenetur incluſus: præterea quid ſcribis nos per te: & per romanam eccleſiam communicare ei aquo iubemūr commanione ſeparari? Non neceſſe eſt ire tam longe: & hic in palæſtina eodem modo ei iungi.lxxvij.