mur. Et ne hoc quod procul ſit: in uinculo Bethleē preſbyteris eius: quantū in nobis eſt cōmunione ſociamur.ex quo ꝑſpicuū eſt dolorē propriū cauſā eccleſiæ non putandū: nec ſtomachū unius hominis: īmo ꝑ illū alioꝝgenerali eccleſiæ uocabulo nūcupandū. Quapropter quod ī principio epiſtolæ dixi: etiā nunc repeto: nos uel-le pacē chriſti optare concordiā: & te rogare: ut illū moneas: pacē non extorquere: ſed uelle. Sit præteritaꝝ no-ſtrarū contumeliaꝝ dolore contentus. Et uetera uulnera ſaltē noua obliteret charitate: ſit talis qualis ante fuit qͣdo nos ſuo arbitrio diligebat. Verba ei de alieno ſtomacho non fluant. Faciat quod uult: & non quod uelle cō-pellitur. Aut quaſi pontifex cūctis æqualiter īperet: aut quaſi imitator apoſtoli: uniuerſoꝝ ſaluti ex æquo ſeru-at. Si talē ſe præbuerit: ultro præbemus manus: extēdimus brachia: amicos & parentes habeat: & ſentiat in chriſto: ſicut oībus ſanctis: ita & ſibi nos eſſe ſubiectos. Charitas patiens eſt: charitas benigna eſt: charitas nō æmulatur: nō inflat̉: omnia ſuſtinet: omnia credit. Cūctarum uirtutū mater eſt charitas: & quaſi ſparſū triplex apoſtolica ſententia roborat̉: Dicente: fides: ſpes: charitas. Credimus: ſperamus: atqꝫ ita per fidē & ſpem dilectionis uiculo copulamur. Iccirco enī & nos patrias noſtras dimiſimus: ut quieti abſqꝫ ullis ſimultatibus in agris & in ſolitudine uiueremus ut pontifices Chriſti: qui tam rectā fidē predicant: nō dominoꝝ metu: ſed patrū honore ue-neremur: ut deferamus epiſcopis: ut epiſcopis: & nō ſub nomine alterius: alijs ꝗbus nolumus: ſeruire cogamur.Nō ſumus tā inflati cordis: ut ignoremus quid debeat̉ ſacerdotibus Chriſti: qui enim eos recipi: nō tam eos re-cipit: ꝗͣ illū: cuius epiſcopi ſunt. Sed cōtenti ſint honore ſuo. patres ſe ſciāt eſſe: non dominos: maxime apud eosqui ſpretis ambitionibus ſæculi: nihil quieti & ocio preferunt. Tribuat aūt orationibus tuis Chriſtus deus oīpotēs: ut pacis nō ficto nomine: ſed uero & fidei amore ſociemur: ne mordētes inuicē cōſumamur ab inuicem.GBeati Hieronymi preſbyteri ad Theophilū epiſcopum: in qua de litteris gratias agit: & contra Origenia nosEpiſtola. XXIIII.icos excitat.eo tempore: quo taEatiſſimo papæ Theophilo Hieronymus Salutem. Meminit beatitudo tuacebas: nunꝗͣ ab officiis meis ſermo ceſſauerit. Nec cōſideraui: quid tu pro diſpenſatione tunc faceres: ſed quid me facere cōueniret. Et nunc ſumptis dignationis tuæ epiſtolis: fructum aliquem copiſſe me uideo euangelicæ lectionis. Si enim duri iudicis ſententiam crebra mulieris inflexit petitio: quanto magis paterna uiſcera interpellatione ſedula molliuntur: quod de canonicis & eccle-ſiaſticis monitis gratias agimus? Quē enim diligit dominus: corripit: & flagellat omnem filiū: quē recipit. Sedtamen ſcito nobis nihil eſſe antiquius: ꝗͣ Chriſti iura ſeruare: nec patrū tranſferre terminos: ſemꝑqꝫ meminiſſiromanam fidem apoſtolico ore laudatam: cuius ſe eſſe participem alexandrina eccleſia gloriatur. Super nefa-ria hæreſi quod multam patientiam geris: & putas eccleſiæ uiribus incubantes tua poſſe corrigi lenitate: multisſanctis diſplicet: ne dum paucorum pœnitentiam præſtolaris: nutrias audaciam perditorum: & uis facti robuſtior fiat. Vale in ChriſtoEpiſtola. XXV.¶ Theophili epiſcopi ad Hieronymum: uictos Originianos nuncians.īctus epiſcopus AgathoIlectiſſimo & amantiſſimo fratri Hieronymo Theophilus epiſcopucū dilectiſſimo diacono Athanaſio in eccleſiaſtica directus eſt cauſa: quā cū didiceris: nō ambigoquin noſtrū ſtudiū probes: & in eccleſiæ uictoria glorieris. Nanqꝫ Origenis hæreſim in monaſte/riis Nitriæ quidā furioſi homines ſerere & fundare cupientes: prophetica falce ſucciſi ſunt. Quiarecordati ſumus cōmonentis apoſtoli. Argue eos ſeuere. feſtina igitur tu: & partem huius præmipturus: deceptos quoſqꝫ emendare ſermonibus. Optamus: ſi fieri poteſt: in diebus noſtris catholicam fidēeccleſiæ regulas cum ſubiectis nobis populis cuſtodire: & omnes nouas ſopire doctrinas.Epiſtola. XXVIymi ad Theophilum gratulatoria pro detectis & uictis hæreticis.Eatiſſimo papæ Theophilo Hieronymus. Nuper tuæ beatitudinis percepi ſcripta: emendātia uetus ſilentiū: & me ad ſolitum officium prouocantia. Vnde licet per ſanctos fratres Pluſculū PriſcūX Subulum tuus ſermo ceſſauerit: tamen quia uidimus illos zelo fidei cōcitatos raptim Palæſti-næ ſuſtraſſe regiones: & diſꝑſos regulos uſqꝫ ad ſuas latebras perſecutos: breuiter ſcribimus: ꝙ totus mundus exultet: & in tuis uictoriis glorietur. Erectumqꝫ Alexādriæ uexillum: & aduerſus hareſim trophœa fulgentia gaudens populorum turba proſpectet. Macte uirtute: macte zelo fidei oſtendiſti qdhucuſqꝫ taciturnitas diſpenſatio fuit: non conſenſus. Libere enim reuerentiæ tuæ loquor. Dolebamus te nimiūeſſe patientem: & ignorantes magiſtri gubernacula: geſtiebamus in interitum perditorum. Sed ut uideo exaltaſti manum diu: & ſuſpendiſti plagam ut ferires fortiter. Super ſuſceptione cuiuſdam nō debes contra urbis huius dolere pontificem qui nihil tuis litteris præcepiſti: & temerarium fuit: de eo quod neſciebat ferre ſentētiam:tamen reor illum nec audere: nec uelle te in aliquo lædere¶ Beati Hieronymi preſbyteri reſponſiua increpationis hæreticorum ſuſcipientis officium: & illius ſententiāEpiſtola. XXVII.Romani pontificis fidei congruere congratulantis.Eatiſſimo papæ Theophilo Hieronymus. Duplicē mihi gr̄am beatitudinis tuæ litteræ præſtite-rūt: ꝙ & ſāctos & uenerabiles Agathonē epiſcopū: & diaconū Athanaſiū hūerint portitorē: & aduerſū ſceleratiſſimā hæreſim zelū fidei demōſtrarint. Vox beatitudinis tuæ ī toto orbe ꝑſonuit: &cūctis chriſti eccleſiis lætātibus: diaboli uenena ſiluere. Nequaꝗͣ āplius ātiquus ſerpēs ſibilat ſedcōtortus & euiſceratus ī cauernaꝝ tenebris deliteſcens: ſolē claꝝ ferre non ſuſtinet. Qui quiderꝭſuper hac re: & ante ꝗͣ ſcriberes: ad occidentem epiſtolas miſeram: ex parte hæreticorum ſtrophas: meæ linguæhominibus indicans: ex diſpenſatione dei factum puto: ut eo in tempore: tu quoqꝫ ad Anaſtaſium papam ſcri-