eſca & potu uiuere. Quare fauū cōmedit domīus ut reſurrectionē ꝓbaret: nō ut tuis faucibus mella ꝓmitteretpiſcē in prunis aſſū petiit: ut dubitātes cōfirmaret apoſtolos: ꝗ ad illū accedere nō audebāt: ꝗd̓ putarent ſe ſpūmuidere nō corpus. Archiſynagogi filia ſuſcitat̉: & cibū appetit. Lazarus qͣtriduanus mortuus reſurgit: & prandens inducit̉: nō ꝗa apud īferos eſuriebat: ſed ꝗa difficultas oꝑis ſcrupuloſitatē fidei inꝗrebat. Quō ueras manus & ueꝝ oſtēdit latus: ita uere comedit: cū diſcipulis: uere ambulauit cū Cleopha: uera lingua locutus eſt: cūoībus uero accubitu diſcubuit ī cœna: ueris māibus accepit panē: benedixit: ac fregit & porrigebat illis. Quiaaūt ab oculis repēte euanuit: uirtus dei eſt: nō umbræ & fātaſmatis. Alioꝗn & āte reſurrectionē: cū eduxiſſet eūde Nazareth: ut præcederet in ſuꝑcilio mōtis: trāſiuit per medios. i. lapſus eſt de manibus eoꝝ. Nunquid iuxtaMartionē dicere poſſumus: ꝙ iō natiuitas eius in fātaſmate fuerit: ꝙ cōtra naturā qui tenebat̉ elapſus eſt: quodMagis licet: hoc domino nō licet? Apollonius Theaneus ſcribit̉: ꝙ cū ante Domitianū ſteterit in conſiſtorio: re-pēte nō cōparuit. Nolite potētiā domini Magoꝝ præſtigiis adæquare: ut uideat̉ fuiſſe qd̓ nō fuit: & putet̉ co-mediſſe ſine dētibus: ambulaſſe ſine pedibus: fregiſſe panē ſine manibus: locutū eſſe ſine līgua: & latus mōſtraſ-ſe ſine coſtis. & quō inquies nō cognoſcebāt eū in itinere: ſi ipſū hēbat corpus ꝗd̓ habuit? Audi ſcripturā dicentē. Oculi eoꝝ tenebant̉: ne eū cognoſcerent. Et rurſū. aꝑti ſunt oculi eoꝝ: & cognouerunt eum. Nunquid aliufuit quando non cognoſcebat̉? Et alius quando cognitus eſt? Terte unus atqꝫ idem erat. Cognoſcere ergo & nōcognoſcere oculoꝝ fuit: non eius qui uidebat̉: licet & ipſius fuerit. oculos enim tenebat eoꝝ: ne ſe cognoſcerentDeniqꝫ ut ſcias errorem qui uerſabat̉ in medio: non corporis domini: ſed oculoꝝ fuiſſe clauſoꝝ: aꝑti ſunt oculieoꝝ inquit & cognouerunt eū. Vnde & Maria Magdalenæ ꝗͣdiu non Cognoſcebat leſū: & uiuū quærebat ītemortuos hortulanum putabat: agnoſcit: & dominum uocat: Poſt reſurrectionem leſus ſtabat in littore. diſcipuIi in naui erant: cæteris nō cognoſcētibus eum: dicit diſcipulus quē diligebat Ieſus Petro: dominus eſt: Prior en-uirginitas uirginale corpus agnoſcit: idem erat: & non idem oībus uidebat̉. Statimqꝫ ſubiungit̉: & nemo aude-bat interrogare eū tu quis es: ſcientes ꝙ dominus eſt. nemo audebat quia deū ſciebant. Veſcebant̉ cū pranden-te: ꝗa hoīem & carnē uidebāt. nō ꝙ aliter deus aliter hō eſſet. Sed unus atqꝫ idē filius dei. cognoſcebat̉ ut hō adorat̉ ut domīus. Scilicet nūc mihi philoſophādū ē: incertos ēe ſēſus nr̄os: & maxime uiſū. Carneades aliquis alinferis excitādus: ut ꝓferat remū in aqua fractū uideri: porticus lōgius anguſtiores: rotundos procul turriū argulus: colūbaꝝ colla ad ſingulas cōuerſiones colorē mutātia. Cū Rhode Petrum nunciaret: & apoſtolis dicereob periculi magnitudinē euaſiſſe non credūt: fātaſmata ſuſpicant̉. Porro ꝙ clauſis ingreſſus eſt oſtiis eiuſdemuirtutis fuit: cuius & oculis euaneſcere. Lynceus (ut fabulæ ferūt) uidebat trans parietē: dominus ingreſſus clauſis oſtiis fantaſma fuerit: intrare nō potęrit. Aquilæ & uultures tranſmarina cadauera ſentiunt. Saluator apoſtolos ſuos niſi oſtium aꝑuerit non uidebit: Dic mihi acutiſſime diſputator. Quid eſt maius: tantā terræ magnitudinem appēdere ſuꝑ nihilū: & ſuꝑ aquaꝝ incerta librare: an deū tranſire per clauſā portā? An creaturam cederecreatori? Quod magis eſt tribuis: ꝗd minus eſt calūniaris. Petrus ſuꝑ aquas ambulat grandi & ſolido corporeMollis unda non cedit: paululum fides dubitat: & ſtatim naturam ſuam corpus intelligit: ut ſciamus ſuꝑ aquatnon corpus ambulaſſe: ſed fidem. Oro te qui tantū contra reſurrectionē ſentiens argumentaris ut nihil ſimplicter mecum loquaris. Credis uere dominum reſurrexiſſe ī eodem quo mortuus: quo ſepultus eſt corpore: an nōcredis? Si credis cur iſta proponis per quæ reſurrectio denegat̉? Si nō credis: quid ita imꝑitoꝝ aīas & reſutre-ctionem caſſo noīe uentilas? Audi nuper de Martionis ſchola quidam ue inquit ei: qui in hac carne: & in his oſſibus reſurrexerit: gaudens animus ſtatim intulit. Conſepulti enim ſumus: & conſurreximus cum chriſto ꝑ ba-ptiſmum animæ an carnis reſurrectionem dicis? Reſpondit: non ſolius aīæ: ſed carnis quæ cum aīa renaſcit̉ inlauacro. Et quō ꝑibit: quæ in chriſto renata eſt. Quia ſcriptum eſt ait Caro & ſanguis regnum dei non poſſidebunt. Attende obſecro te quid dicāt̉: caro & ſanguis regnū dei non poſſidebunt. Nunquid non reſurgēt? Abſitſed non poſſidebūt. Quare non poſſidebunt? Quia ſequit̉. neqꝫ corruptio incorruptionem poſſidebit. tā diuergo regnum dei dei non poſſidebunt: ꝗͣdiu caro tantum ſanguiſqꝫ ꝑmanſerint. Cum autem corruptiuū indue-rit incorruptionem. & mortale induerit īmortalitatē: & lutum carnis in teſta fuerit excoctum: qui prius grauipondere præmebatur in terrā: acceptis ſpūs pēnis & īmutationis nō abolitionis noua gloria uolabit ad deumEt tunc īplebitur illud qd̓ ſcriptū eſt. Abſorpta eſt mors in uictoria. Vbi eſt mors cōtentio tua? Vbi eſt mors a-culeus tuus? Præpoſtero ordine de aīaꝝ ſtatu & carnis reſurrectione reſpōdimus. omiſſiſqꝫ principiis epiſtolætota nobis contra egregios tractatus eius fuit diſputatio. Maluimus enim de dei rebus ꝗͣ de noſtris iniuriis dicere. Si peccauerit homo in hominem rogabunt pro deo ad dominum. Si autem in deum peccauerit: quis orabi-pro eo? Nunc e diuerſo ſunt oīa: noſtros aduerſarios īmortali odio perſequimur: blaſfemantibus deum clæmētem porrigimus manum. ſcribit ad The̓philum epiſcopum apologiam: cuius iſtud exordium eſt. Tu quidemut hō dei: & apoſtolica ornatus gratia: curā omnium eccleſiaꝝ. maxime eius quæ in hieroſolymis eſt ſuſtinescum ipſe pluribus ſollicitudinibus eccleſiæ dei: quæ ſub te eſt: deſtringaris. laudat faciem: ad ꝑſonam principūtrahit: tu qui regulas quæris eccleſiaſticas. & Niceni concilii canonibus uteris: & alienos clericos & cum ſuis ēpiſcopis commorantes niteris uſurpare: reſponde mihi: ad alexandrinum epiſcopum palæſtina quid pertinet:Niſi fallor: hoc ibi decernitur: ut palæſtinæ metropolis cæſarea ſit: & totius orientis antiochia. Aut igitur ad cæſarienſem epiſcopum referre debueras: cui ſpreta cōmunione tua cōmunicare non noueras. Aut ſi procul expetendum iudicium erat ad Antiochiam potius litteræ dirigēdæ. Sed noui cur Cæſareā: cur Antiochiā noluerismittere ſciebas ꝗd fugeres: ꝗd uitares. maluiſti occupatis auribus moleſtiā facere: qͣ debitū Metropolitano tuohonorē reddere. Nec hoc dico: ꝙ præter amicitias: quæ ſuſpitionē generāt: ꝗcꝗͣ in generatiōe reprehēdam: ſeo.Ixxv.