rogaſſem quis locus eſſet: didiciſſēqꝫ eſſe eccleſiā: & intraſſem ut orarē: inueni ibi uelū pendens ī foribus eiuſdieccleſiæ tinctū atqꝫ depinctum: & habens imaginē chriſti: uel ſancti cuiuſdā. Non enī ſatis memini: cuius imago fuerit. Cū ergo hoc uidiſſem in eccleſia chriſti contra auctoritatē ſcripturaꝝ homines pendere imaginē: ſcidi illud: & magis dedi conſiliū cuſtodibus eiuſdē loci: ut pauperē mortuti eo obuoluerent: & efferrent. Illiqꝫ cōtra murmurantes dixerunt Si ſcindere uoluerat: iuſtū erat: ut aliud daret uelū: atqꝫ mutaret. Quod cū audiſſeme daturū eſſe pollicitus ſū: & ilico eſſe miſſurū. Paululū autē moratū fuit ī medio: dū qͣro optimū uelū pro eomittere. Arbitrabar enim de Cypro mihi eſſe mittendū. Nunc aūt miſi quod potui reperire: & precor ut iubeaspreſbyteros eiuſdē loci ſuſcipere uelū a latore: quod a nobis miſſum eſt: & deinceps precipere ī eccleſia chriſtiiſtiuſmodi uela: quæ contra religionē noſtrā ueniunt: non appendi. Decet enī honeſtatē tuā hinc magis habereſollicitudinē: ut ſcrupuloſitate remota: quæ digna eſt eccleſiæ chriſti: & populis qui tibi crediti ſunt: intumet̉Palladiū uero Galatham: qui quondā nobis charus fuit: & nunc miſericordia dei indiget: caue: quia Origenishæreſim prædicat & docet: ne forte aliquos de populo tibi credito ad peruerſitatem ſui inducat erroris.¶ Argumentum excerptum ex Gēnadio de uiris illuſtribus.Oannes hieroſolymorum epiſcopus ſcripſit aduerſus obtrectatores ſui ſtudii librum: in quo oſtendiſe Origenis ingenium non fidem ſecutum. Sed beato Hieronymo magis credendum qui zelo fidei ſequenti opere illum hæreſis redarguit.Incipit liber ſancti Hieronymi ad Pammachium contra Ioannem hieroſolymitanum epiſcopum: & Ruffi-num preſbyterum aſſertorem Origenis: in quo Ioannem epiſcopum tanꝗͣ fectatorem errorum Origenis coarguit: contra quos diſputat: ſe quoqꝫ de ordinatione ſuorum excuſat. Ioannem incuſat: ꝙ Epiphanio non reſporſynodo adeſſe noluerit.Ipiſtola. XXII.V iuxta Paulū apoſtolū quod ſentimus orare non poſſumus: ac proprie mentis cogitationē ſermonon explicat: ꝗͣto magis periculoſū eſt de alterius animo iudicare: & ſinguloꝝ dictoꝝ atqꝫ uerbo-rū īueſtigare: atqꝫ proferre rationē? natura hominū prona eſt ad clæmentiā: & ī alieno peccato ſuiquiſqꝫ miſeret̉. Si ergo reū in ſermone reprehēderis: ſimplicitatē uocabit. Si calliditatē argueris:peritiā confitebit̉ ut ſuſpitionē uitet malitiæ. Atqꝫ ita fiet: ut tu qui arguis: calūniator: ille qui reprehendit̉ nonhæreticus: ſed ruſticus iudicet̉. Noſti Pāmachiū: noſti me ad hoc opus nō inimicitiis: non gloriæ cupiditate deſcendere: ſed prouocatū litteris tuis ex ardore fidei: nec uelle ſi fieri poſſet: omnes id ſaꝑe: nec īpatientiæ ac tem-ritatis poſſe reprehendi: qui poſt triēniū loquor. Deniqꝫ niſi ad apologiā de qua nunc ſcribere inſtitui: multoꝝanimos diceres ꝑturbatos: & in utranqꝫ partē fluctuare ſententiā: decreuerā in incœpto ſilentio ꝑmanere: faceſat itaqꝫ Nouatus: errātibus manus non porrigens. Montanus cū inſanis fœminis proſternat̉: iacentes in barathrū precipitantes: ne leuentur. Quotidie peccamus omnes: & in aliquo labimur. Qui ergo in nos clæmētesſumus: rigorē contra alios non tenemus: quin potius oramus: petimus obſecramus: ut aut ſimpliciter noſtra fateatur: aut aperte defendat aliena. Nolo uerboꝝ ambiguitates. Nolo mihi dici: quod & aliter poſſit ītelligi. Reuelata facie gloriā domini contēplemur. Claudicabat quondā & iſraeliticus populus in utroqꝫ pede. Sed Helias qui interpretat̉ fortis domini: uſqꝫ quo ait claudicatis in utroqꝫ ueſtigio? ſi eſt dominus deus meus: ambulate poſt eū: ſi aūt Baal: ſequimini eū. Et ipſe dominus Iudæi filii alieni mētiti ſunt mihi: filii alieni īueterauerūt:& claudicauerunt a ſemitis ſuis. Certe ſi hæreſeos nulla ſuſpitio eſt: ut cupio: & credo: cur non uerbis meis meūſenſū loquit̉? quā ille ſimplicitatē uocat: ego malitiā interpretor: ꝑſuadere mihi uult ꝙ pure credat: pure ergo& loquitur. Et ſiquidē unū uerbū: uel unus ſenſus eſſet ambiguus: ſi duo: ſi tres: ignorantiæ ueniā tribuerē: necea quæ aut obſcura: uel dubia ſunt: de certis & ꝑſpicuis æſtimarē. Nunc uero quæ iſta ſimplicitas eſt quaſi ſuꝑoua & ariſtas: inter theatrales preſtigias pendendi gradu incedere ubiqꝫ dubiū ubiqꝫ ſuſpectū? putes eū non expoſitionē fidei: ſed figuratā cōtrouerſiā ſcribere: quod iſte nunc appetit: olim in ſcholis didicimus: noſtra adueſum nos dimicat armatura. Etiā ſi bene credit: & circunſpecte & timide loquitur: ſuſpitionē mihi facit nimia dligentia. Qui ambulat ſimpliciter: ambulat cōfidenter. Stultū eſt fruſtra infamiā ſuſtinere: obiicit̉ ei crimencuius non habet conſcientiā: ergo crimen quod totum pendet in uerbo: neget: confidenter: ac libere faciat inu-diā aduerſario ſuo. Eadē audacia qua ille inſimulat: hic defendat. Cūqꝫ omnia dixerit quæ uoluerit: quæ ꝓpo-ſuerit: quæ ſuſpitionibus carent: ſi ꝑſeuerat calumnia: conſerta manu in ius trahat. Nolo in ſuſpitione hæreſeo:quequam eſſe patientē: ne apud eos ꝗ ignorant innocentiā eius: diſſimulatio conſcientia iudicet̉: ſi taceat: licetſuperfluū ſit eius preſentiā quærere: & extorquere ſilentium cuius apud te liferas teneas. Scimus omnes quictibi ſcripſerit: quid in te arguerit: in quo ut tu uis calūniatus ſit. Reſponde ad ſingula: ꝑ epiſtolæ huius gradereueſtigia: nec punctū quidē: & apicem calūniæ tranſeas. Si enī egeris negligenter: & ut ego tibi credo iuranti: caſū aliqua tranſieris: ſtatim ille clamabit & dicet: hic te uictū teneo: hic totius negocii cardo uerſatur: non æqueinimici audiunt: & amici. Qui inimicus eſt: etiā in ſcirpo nodū qͣrit: amicus praua quoqꝫ recta iudicat: ſcribūtſæculi litteræ: amantiū cæca eſſe iudicia: quæ tu forſitā ſacris uoluminibus occupata omnino neglexeris: nunꝗͣde amicorum iudicio glorieris. Illud uerum eſt teſtimonium: quod ab inuita uoce profertur. Alioquin ſi amicus pro te dixerit: non teſtis: aut iudex: ſed fautor putabitur: hæc & huiuſmodi loquentur inimici tui: qui ti-bi forte non credant & mouere cupiant ſtomachum. Cæterum ego quem nunꝗͣ uolens leſiſti: cuius ſem-per epiſtolis tuis nomen cogeris uentilare: do conſilium: ut aperte aut fidem eccleſiæ prædices: aut loquaris: ut credis: diſpenſatio etenim ac libratio iſta prudens uerborum indoctos decipere poteſt. Cautus au-ditor & lector cito deprehendet inſidias: & cuniculos quibus ueritas ſubuertitur: aperte in luce demonſtra-