ter extorſimus. In monaſterio fratrū: & fratrū peregrinoꝝ: qui prouinciæ nihil tuæ debuere: & propter noſtrāparuitatem & litteras quas ad eos crebro dixerimus: cōmunionis quoqꝫ tuæ cœperunt habere diſcordiā: ne ui-derentur quadā duritia & cōſcientia noſtra antiquæ fidei: ab eccleſia ſeparari ordinauimus diaconū: & poſtominiſtrauit rurſū preſbyteꝝ/ ſuper quo debueras gratulari: intelligēs ꝙ ob dei timorem hoc ſumus facere compulſi. maxime cū nulla ſit diuerſitas ī ſacerdotio dei: & ubi utilitati eccleſiæ prouidet̉. Nam & ſi ſingulæ eccle-ſiæ epiſcopoꝝ habent ſub ſe eccleſias: quibus curā uidentur īpendere: & nemo ſuper alienā menſurā extendit̉tamen preponetur oībus charitas chriſti: in qua nulla ſimulatio eſt. nec cōſiderandū quid factū ſit: ſed quo tempore & quomodo: & in quibus: & quare factū ſit. Cū enim uidiſſē: quia multitudo ſanctoꝝ fratrū in monaſte-rio cōſiſteret: & ſancti preſbyteri Hieronymus & Vincētius propter uerecundiā & humilitatē nollent debitanomini ſuo exercere ſacrificia: & laborarē in hac parte miniſterii: quæ chriſtianoꝝ precipua ſalus eſt: inuenireaūt & comprehēdere ſeruū dei nō poſſes: ꝗ te eo ꝙ graue onus ſacerdotii nollet ſuſcipere: ſæpe fugiebat: ſed necalius quis epiſcopoꝝ facile eū reperiret. Vnde & ſatis miratus ſum: quomodo diſpenſatione dei ad nos ueneritcū diaconibus mōaſterii & cæteris fratribus: ut mihi ſatiſ faceret: quia neſcio quid aduerſū eos habebā triſtitiæ.Cū igitur celebraret̉ collecta ī eccleſia uillæ quæ eſt iuxta monaſteriū noſtrū: ignorantem eū: & nullā peniturhabentē ſuſpitionē: ꝑ multos diaconos apprehendi iuſſimus: & teneri os eius: ne forte liberari ſe cupiēs: adiuraret nos ꝑ nomē chriſti: & primū diaconū ordinauimus: proponētes ei timorē dei: & cōpellentes ut miniſtraret:ualdeqꝫ obnitebat̉ indignū ſe eſſe cōteſtans. Vix ergo cōpulimus eum: & ꝑſuadere potuimus teſtimoniis ſcripturarum: & propoſitione mandatoꝝ dei. Et cū miniſtraret ī ſanctis ſacrificiis: rurſus cum īgenti difficultate tēto ore eius: ordinauimus preſbyteꝝ: & iiſdē uerbis quibus antea ſuaſeramus: īpulimus ut ſederet in ordine preTbyterii. Poſt hæc ſcripſimus ad ſāctos preſbyteros monaſterii & cæteros fratres: & īcrepauimus eos: quare nōſcripſiſſent ſuper eo: cū ante annū multos eoꝝ quæri audiſſē: cur nō haberent qui ſibi domini ſacramēta cōficirent: & illū omnes ſuo poſcerent teſtimonio: & grandē utilitatē ī cōmune monaſterii teſtarentur: quare tunc reperta oportunitate nō ſcripſiſſent nobis: neqꝫ ſuꝑ ordinatione eius: aliquid popoſciſſent. Hæc ita acta ſunt ut locutus ſū ī charitate chriſti: quā te erga paruitatē noſtrā habere credebā: ꝗͣꝗͣ ī monaſterio ordinaueri: & nō ī parrochia quæ tibi ſubiecta ſit. Q uere benedicta epiſcopoꝝ Cypri manſuetudo & bonitas: & noſtra ruſticitas ſenſu tuo & arbitratu digna miſericordia dei. Nam multi epiſcopi cōmunionis noſtræ: & preſbyteros in noſtra odinauerūt ꝓuincia: quos nos cōprehendere nō potueramus. Et miſerūt ad nos hypodiaconos: quos ſuſcepimuꝫcū gratia. Et ipſe cohortatus ſū beatæ memoriæ philonē epiſcopū: & ſāctū Theoprobū: ut eccleſiis Cypri quaiuxta ſe erāt: ad meæ aūt parrochiæ uidebant̉ eccleſiā ꝑtinere: eo ꝙ grādis eſſet: & late patēs prouīcia ordinarēpreſbyteros: & chriſti eccleſiæ ꝓuiderēt. Nunꝗͣ aūt ego ordinaui diaconiſſas: & ad alienas miſi ꝓuīcias: neqꝫ feci quicꝗͣ ut eccleſiā ſcinderē. Quid ergo tibi uiſū eſt: ſic grauiter ītumeſcere: & iactari cōtra nos pro opere deiquod in ædificationē: & non ī deſtructionē fratrū factū eſt? Sed & illud uehemēter admiratus ſū: ꝙ meis locutus es clericis: aſſerens te ꝑ ſanctū preſbyteꝝ: & abbatē monachoꝝ Gregoriū mādaſſe mihi: ne quēquā ordinarē. Et ego hoc pͦllicitus ſim dicens. Nūquid iuuenis ſū: aut canones ignoro? Audi igit̉ ueritatē ī ſermone dei: mehoc nō audiſſe: nec noſſe: nec iſtius ſermonis penitus recordari. Suſpicatus aūt ſū: ne forſitā īter multa quaſi homo oblitus eſſem. Et ob hanc cauſā ſanctū Gregoriū ſciſcitatus ſum: & Zenonē preſbyteꝝ: qui cū eo eſt. Equbus abbas Gregorius reſpōdit ſe hoc penitus ignorare. Zeno aūt dixit: quia cū ei preſbyter Ruffinus: neſcio-alia trāſitorie loqueret̉: etiā hoc dixerit. Putas ne aliquos ordinaturus eſt ſanctus epiſcopus? Et hucuſqꝫ ſenſiſ-ſe ſermonē. Ego aūt Epiphanius: nec audiui ꝗcquā: nec reſpondi. Vnde dilectiſſime: nō te preueniat furor: necoccupet īdignatio: nec fruſtra mouearis: & aliud dolēs: te uertas ad alia: ut peccādi occaſionē īueniſſe uidearis.Quod propheta deuitās dominū precat̉ dicēs. Nō declines cor meū ī uerba malitiæ ad excuſandas excuſationes ī peccatis. Illud quoqꝫ audiens admiratus ſū: ꝙ quidā ꝗ ſolēt ultro citroqꝫ portare rumuſculos: & iis quæ audierūt ſemꝑ addere: ut triſtitias & rixas īter fratres cōcitent: te quoqꝫ turbauerūt & dixerūt: ꝙ ī oratione quādoofferimus ſacrificia deo: ſoleamus pro te dicere. Domine preſta Ioāni: ut recte credat. Noli nos ī tātū putare ruſticos: ut hoc tā aꝑte dicere potuerimus. Quanꝗͣ enī hoc in corde meo ſemper orē: tamen ut ſimpliciter fateanunꝗͣ ī alienas aures ꝓtuli: ne te uiderer paruipēdere dilectiſſime. Quādo aūt cōplemus orationē ſecundū ritimyſterioꝝ: & pro oībus: & ꝓ te quoqꝫ dicimus cuſtodi illū: ꝗ predicat ueritatē: uel certe ita. Tu preſta domini& cuſtodi: ut ille uerbū predicet ueritatis: ſicut occaſio ſermonis ſe tulerit: & habuerit oratio cōſequentiā. Quapropter obſecro te dilectiſſime: & aduolutus pedibus tuis precor: preſta mihi: & tibi: ut ſalueris: ſicuti ſcriptūa generatione ꝑuerſa: & recede ab hæreſi Origenis: & a cūctis hæreſibus dilectiſſime. Video enī ꝙ ꝓpter han-cauſā oīs noſtra īdignatio cōcitata ſit: ꝙ dixerī uobis Arrii patrē: & aliaꝝ hæreſeon radicem: & parentē laudarenon debetis. Et cū uos rogarem ne ita erraretis & monerē: cōtradixiſtis: & triſtitiā atqꝫ lachrymas nobis adduxiſtis. Non ſolum autem me non audiſtis: ſed alios plurimos catholicos qui intererant. Inde ut intelligo hæc elomnis indignatio: & iſte furor. Et iccirco cōminaui ꝙ mittatis aduerſum me epiſtolas: ut hūc illucqꝫ ſermo ue-ſter diſcurrat: & propter defenſionē hæreſeos; me odia ſuſcitantes rumpitis charitatem: quam ī uos habuimusin tātum ut feceritis nos etiam pœnitentiā agere: quare uobis communicauerimus. Ita Origenis errores & dogmata defēditis: ſimpliciter loquor: nos ſecundū quod ſcriptū eſt: nec oculo noſtro parcimus: ut nō effodiamuseum: ſi nos ſcandalizauerit: nec manuꝫ neqꝫ pedi: ſi nobis ſcandalum fecerit: & uos ergo ſiue oculi noſtri: ſiue manus: ſiue pedes fueritis: ſiniſtra ſuſtinebitis. Quis enim catholicorum poſſit æquo animo ſuſtinere: & eorumqui fidem ſuam bonis operibus exornāt: ut audiāt Origenis doctrinā atqꝫ cōſilium: & credant præclaræ illius