tate dicere ſingulaꝝ: ut quomodo quæ in iſta terra noſtra naſcunt̉ animæ: uel de īferno rurſū meliora cupiertes: ad ſuperiora ueniunt: & humanū corpus aſſumūt: uel de melioribus locis ad nos uſqꝫ deſcendūt: ſic & ea Ioca quæ ſupra ſūt in firmamēto aliæ aīæ poſſideant: quæ de noſtris ſedibus ad meliora proficiant. Aliæ quæ decæleſtibus ad firmamentū uſqꝫ delapſæ ſint: nec tantū fecere peccati: ut ad loca quæ īcolimus truderent̉. Quibus dictis nitit̉ approbare: & firmamentū: ideſt cælū: ad cōparationē ſuꝑioris cæli eſſe īferos: & hāc terrā quāincolimus collatione firmamēti īferos appellari: & rurſū ad cōparationē inferoꝝ ꝗ ſub nobis ſunt nos cælū di-ci: ut quod alijs īfernus eſt: alijs cælū ſit. Nec hac diſputatione cōtentus: dicit ī fine oīum reꝝ: quādo ad cæleſtēhieruſalē reuerſuri ſumus: aduerſariaꝝ fortitudinū cōtra populū dei bella cōſurgere: ut nō ſit eorum ocioſa ui-tus: ſed exerceant̉ ad prelia: & habeāt materiā roboris: quā cōſequi nō poſſūt niſi fortes primū aduerſariis reſtiterint: quos ratione & ordine: & ſolertia repugnādi ī libro numeroꝝ legimus eſſe ſuꝑatos. Cū dixiſſet iuxta loānis apocalypſim euangeliū ſempiternū: ideſt futuꝝ ī cælis: tantū præcedere hoc noſtrū euangeliū: qͣtū chriſtiprædicatio legis uetera ſacramēta ad extremū intulit: quod & cogitaſſe ſacrilegiū eſt: pro ſalute dæmonū chr-ſtū etiā in aere: & ī ſupernis locis eſſe paſſuꝝ Et licet ille nō dixerit: tamē ꝙ cōſequens ſit ītelligit̉: ſicut pro hoībus homo factus eſt: ut hoīes liberaret: ſic & pro ſalute dæmonū deū futuꝝ: ꝙ ſunt ii ad quos uēturus eſt libe-rādos. Quod ne forſitā de noſtro ſenſu putemur aſſerere: ipſius uerba ponēda ſunt. Sicut enī ꝑ umbrā euāgelitumbrā legis īpleuit: ſic ꝗa oīs lex exēplū & umbra eſt cerimoniaꝝ cæleſtiū diligētius requirendū: utrū rectiintelligamus legē quoqꝫ cæleſtē: & cerimonias ſuꝑni cultus plenitudinē nō habere: ſed īdigere euāgelii ueritate: quod in Ioānis apocalypſi euangeliū legimus ſēpiternū: ad cōparationē uidelicet huius noſtri euangelii ꝗdtēporale eſt: & ī trāſituro mūdo ac ſæculo prædicatū. Quod ꝗdē etiā ſi uſqꝫ ad paſſionē domini Saluatoris inquirere uoluerimus: ꝗͣꝗͣ audax & temerariū ſit ī cælo eius q̄rere paſſionē: tamen ſi ſpecialia neꝗͣtiæ ī cæleſtibusſūt: & nō erubeſcimus crucē domini cōfiteri ꝓpter deſtructionē eoꝝ: quæ ſua paſſiōe deſtruxit: cur timeamusetiā in ſuꝑnis locis ī cōſūmatione ſæculoꝝ aliquid ſimile ſuſpicari: ut oīum locoꝝ gētes illius paſſione ſaluent̉?:Rurſūqꝫ blaſfemās de filio ſic locutus eſt. Si enī patrē cognoſcit filius: uidet̉ in eo ꝙ nouit patrē poſſe eū cōprehēdere. Vt ſi dicamus artificis animū artis ſcire menſurā. Nec dubiū quin ſi pater ī filio: & cōprehēdat̉ ab eoin quo eſt. Si aūt cōprehenſionē eā dicimus: ut nō ſolū ſenſu ꝗs & ſapiētia cōprehendat: ſed & uirtute & potētiacūcta teneat: qui cognouit: nō poſſumus dicere ꝙ cōprehēdat filius patrē: pater uero oīa cōprehēdit. Inter oīaaūt & filius eſt: ergo & filiū cōprehendit: ut ſciremus cauſas quibus pater cōprehēdat filiū: & filius patrē nō ꝗͣacōprehendere: hæc uerba ſubnectit. Curioſus lector inꝗrat utrū ita a ſemetipſo cognoſcat̉ pater: quomodo cōgnoſcit̉ a filio: ſcienſqꝫ illud quod ſcriptū eſt. Pater qui me miſit maior eſt oībus ueꝝ eſſe cōtendit ut dicat: &cognitiōe filio patrē eſſe maiorē: dū ꝑfectius & purius a ſemetipſo cognoſcit̉: ꝗͣ a filio μετέμ ψύκόσί quoqꝫ& abolitionē corpoꝝ: ꝑ hoc rurſū ſentire cōuincit̉. Siquis aūt potuerit oſtendere īcorporalē: rationabilēqꝫ na-turā: cū expoliauerit ſe corpore uiuere ꝑ ſemetipſā: & in peiori conditione eſſe: quādo corporibus ueſtiebat̉: īmeliori quādo illa deponit: nulli dubiū eſt corpora nō prīcipaliter ſubſiſtere: ſed ꝑ īterualla & ob uarios motusrationabiliū creaturaꝝ nūc fieri: ut qui iis indigēt ueſtiant̉. Et rurſū cū illa deprauatione lapſuū ſe ad melioracorrexerint: diſſolui ī nihilū: & hac ſemꝑ ſucceſſione uariari. Et ne paruā putaremus īpietatē eſſe eoꝝ quæ premiſerat ī eiuſdē uoluminis fine cōiungit: omnes rationabiles creaturas: ideſt patrē & filiū & ſpiritū ſanctū: angelos: poteſtates: dominationes: cæteraſqꝫ uirtutes: ipſū quoqꝫ hoīem ſecundū aīæ dignitatē: unius eſſe ſubſtantiæ: intellectualē inquit rationabilēqꝫ natutā ſentit deus & unigenitus filius eius & ſpiritus ſanctus: ſentiunt argeli & poteſtates: cæteræqꝫ uirtutes: ſentit īterior homo: qui ad imaginē & ſimilitudinē dei conditus eſt. Ex quocōcluditur: deum & hic quodāmodo unius eſſe ſubſtātiæ: unum addidit uerbum quodāmodo: ut tanti ſacrilogii crimen effugeret: & qui in alio loco filium & ſpiritū ſanctū nō uult de dei patris eſſe ſubſtātia: ne diuinitatiin partes ſecare uideatur: naturā omnipotētis dei angelis hoībuſqꝫ largit̉. Cū hæc ita ſe habeant: quæ inſania ēpaucis de filio & ſpiritu ſancto cōmutatus: quæ aꝑtā blaſfemiā preferebant: cætera ita ut ſcripta ſunt: ꝓtuliſſe-medium? & impia uoce laudaſſe? cū utiqꝫ & illa & iſta de uno īpietatis fonte proceſſerīt? Aduerſū oīa ſcriberenec huius eſt tēporis: & oēs qui aduerſus Arrium & Eunomium Manicheæūqꝫ: & diuerſas ſcripſerunt hæreſeshis quoqꝫ īpietatibus reſpondiſſe credēdi ſunt. Qui ergo hos uoluerit legere libros: & calciatis pedibus ad te.ra repromiſſionis ꝑgere: nec ubi a ſerpētibus mordeatur: & arcuato ſcorpii uulnere uerberetur: legat prius hūclibrum: & anteꝗͣ ingrediatur uiam: quæ ſibi cauenda ſint nouerit.¶ Epiſtola beati Epiphanii ad Ioannē hieroſolymitanū ꝑ beatum Hieronymum e græco trāſlata: In qua ſe excuſat ꝙ ī monaſterio beati Hieronymi incōſulto eo preſbyteꝝ ordinauit: oſtendēs ſe iure feciſſe. Deinde illumcōmonet ne Origenis erroribus implicetur: quos ex ordine narrat: & detegit.Omino dilectiſſimo fratri Ioanni epiſcopo Epiphanius. Oportebat nos dilectiſſime clericatushonore non abuti in ſuperbiam: & cuſtodia mandatorum dei &obſeruatione diligentiſſima hoceſſe quod dicimur. Si enim ſancta ſcriptura loquitur: cleri eorum non proderunt eis: quæ arro-gantia clericatus conducere nobis poterit: qui non ſolum cogitatione & ſenſu: uerum etiam ſer-mone peccamus? Audiui quippe: ꝙ tumeas contra nos: & iraſcaris: & me nitaris ſcribere in ex-tremos fines terræ ut loca prouinciaſqꝫ non nominem: & ubi eſt dei timor: qui nos debet illo tremore concu-tere: qui dictus eſt a domino: Siquis iraſcitur fratri ſuo ſine cauſa: reus erit iudicio? Non ꝙ magnoperecurem: ſi ſcribas quod placuerit. Scribebantur enim & epiſtolæ biblinæ iuxta Eſaiam: & mittebantur ſu-per aquas: quæ cito cum ſæculo tranſeunt: nihil tibi nocuimus: nihil iniuriæ fecimus: nec quicꝗͣ uiolen-.lxviii.