tibus baptizandis: hæc memorat. Porro aūt ſi etiā grauiſſimis delictoribus: & in deū ante peccantibus: cum poſtea crediderint: remiſſa peccatorum datur: & a baptiſmo atqꝫ gratia nemo prohibetur: quāto magis prohibernon debet infans: qui recens natus nihil peccauit: niſi quod ſecundū Adam carnaliter natus contagiū mortis artiquæ prima natiuitate contraxit? Qui ad remiſſā peccatorum concipiendā: hoc ipſo facilius accedit: ꝙ illi remittuntur non propria: ſed aliena. Et iccirco frater chariſſime hæc fuit in concilio noſtro ſententia a baptiſmoatqꝫ a gratia dei: qui omnibus miſericors & benignus & pius eſt: neminē per nos debere ꝓhiberi. Quod cumcirca uniuerſos obſeruandū ſit: atqꝫ retinendū: magis circa infantes ipſos: & recens natos obſeruandū putat: quihoc ipſo de ope noſtra ad diuinam miſericordiam plus merent̉ ꝙ in primo ſtatim natiuitatis ſuæ ortu plorantes ac flentes: nihil aliud faciunt: ꝗͣ depræcantur. Scripſit dudum uir ſanctus & eloquēs epiſcopus Auguſtinusad Marcellinum: qui poſtea ſub inuidia tyrannidis Heraclianæ: ab hæreticis innocens ceſus eſt: duos libros deinfantibus baptizandis contra hæreſim ueſtram: per quam uultis aſſerere: baptizari infantes non in remiſſio-nem peccatoꝝ: ſed in regnum celorum. luxta illud quod ſcriptum eſt in euangelio: niſi quis renatus fuerit ex aqua & ſpiritu ſancto: non poteſt intrare regnum cælorum. Tertium quoqꝫ ad eundem Marcellinum cōtia eosqui dicunt idem quod uos: poſſe hominem ſine peccato eſſe ſi uelit: abſqꝫ dei gratia. Et quartum nuper ad Hilarium contra doctrinam tuam multa peruerſa fingentem. Alios quoqꝫ ſpecialiter tuo nomine cudere dicitur: qnecdum in noſtras uenere manus. Vnde ſuperſedendum huic labori cenſeo: ne dicatur mihi illud Oratii. In ſiluam ne ligna feras. Aut enim eadem dicemus ex ſuperfluo: aut ſi noua uoluerimus dicere: a clariſſimo ingeniooccupata ſunt meliora. Hoc unum dicam: ut tandem finiatur oratio: aut nouum nos debere ſymbolum trade-re: ut poſt patrem & filium &ſpiritum ſanctum baptizetis infantes in regnum cælorum. Aut ſi unum: & in paruulis & in magnis habetis baptiſma: etiam infantes in remiſſionem peccatorum baptizandos in ſimilitudinempræuaricationis Adam. Q uod ſi iniuſta uobis uidetur alienorum remiſſio peccatorum: qua non indiget qupeccare non potuit: tranſite ad Amaſium ueſtrum qui præterita in cælis: & antiqua delicta ſolui dicit in bapti-ſmo: ut cuius in cæteris auctoritate ducimini: etiam in hac parte errorem ſequamini.¶ Incipit tertius tractatus primæ partis de erroribus Origenis. Hactenus beati Hieronymi: de fide & contra diuerſas hæreſes ſcripta congeſta ſunt. Deinceps de unius Origenis pernicioſis erroribus & plures epiſtolæ ac tractatus ſubiiciuntur. Vbi etiam illius accuſationes contra ſectatores eius hæreſeos & apologiæ contra calūniantes eum eiuſdem hæreſis continentur.¶ Incipit argumentum excerptum ex libro beati Auguſtini de hæreſibus.9Iigeniani Origenis adamantii ſectatores: qui & mortuorum reſurrectionem repellūt: chriſtum aūtcreaturā & ſpiritū ſanctū introducentes: paradiſum autem & cælos & omnia alia allegorizantes. Hæcquidem de Origene Epiphanius. Sed qui eum defendunt unius eiuſdemqꝫ eſſe ſubſtantiæ dicunt docuiſſe patrem & filium & ſpiritum ſanctum: neqꝫ reſurrectionem reppuliſſe mortuorum: ꝗͣuis & in iſtis eum conuincere ſtudeant: qui eius plura legerunt. Sed ſunt huius Origenis alia dogmata: quæ catholica eccleſia omnino nōrecipit. In quibus nec ipſum falſo arguit: nec poteſt ab eius defenſoribus falli: maxime de purgatione & liberatione: & rurſus poſt longum tempus ab eodem malam reuolutionem rationalis uniuerſæ creaturæ. Quis enīcatholicus chriſtianus uel doctus uel indoctus non uehementer exhorreat eam quam dicit purgationem malorum. .i. etiam eos qui hanc uitam in flagitiis & facinoribus & ſacrilegiis atqꝫ impietatibus maximis qͣlibet finie-runt? Ipſum etiam poſtremo diabolum atqꝫ angelos eius ꝗͣuis poſt longiſſima tempora purgatos atqꝫ libera-tos regno dei luciqꝫ reſtitui? Et rurſus poſt longiſſima tempora omnes qui liberati ſumus: ad hæc mala denuode abi: & reuerti: & has uices alternantes beatitudinum & miſeriarum rationabilis creaturæ ſemper fore: ſemꝑfuiſſę? De qua uaniſſima impietate aduerſus philoſophos a quibus iſta didicit origenes: in libris de ciuitate deidiligentiſſime diſputaui.Nte annos circiter. x. ſanctus uir Pāmachius ad me quaſdā ſcedulas miſit: quæ Origenis periarchōinterpretata uolumina continerent: immo uitiata. Hoc magnopere poſtulans: ut græcam ueritatēlatina ſeruaret tranſlatio. Et ideo utrāqꝫ partē ſeu bene ſeu male dixiſſet ille: qui ſcripſit abſqꝫ inter-pretis patrocinio romana lingua cognoſceret: feci: ut uoluit: miſitqꝫ ei libros: quos cum legiſſet ex-horruit: & recludens ſcrinio: ne prolati in uulgus multorum animos uulnerarent: a quodam fatre qui habebatzelum dei: ſed non ſecundum ſcientiam ad legendum rogatus: ut traderet quaſi ſtatim reddituro: propter an-guſtiam temporis fraudem non potuit ſuſpicari. Qui acceperat legendos adhibitis notariis opus omne deſci-pſit: & multo celerius ꝗͣ promiſerat: codicē reddidit. Eadēqꝫ temeritate: & ut leuius dicā ineptia: quod male ſuitipuerat: peius aliis credidit. Et quia difficile grandes libros de rebus myſticis diſputantes notarum poſſunt ſeuare compendia: preſertim qui furtim celeriterqꝫ dictantur: ita in illis confuſa ſunt omnia: ut & ordine in plæ-riſqꝫ & ſenſu careant. Quāobrē petis Auite chariſſime: ut ipſū ad te exēplar dirigā: qd̓ a me olī trāſlatū: & nulſi alij traditū a ſupradicto fratre ꝑuerſe editū eſt. Accipe igit̉ qd̓ petiſti: ſed ita ut ſcias deteſtāda tibi in eis eſſeꝗpſurima: & iuxta ſermonē domini īter ſcorpiones & colubros īcedēdū: ut eſt illud ſtatī ī primo uolūine: Chrſtū filiū dei nō natū eſſe ſed factū: deū patrē ꝑ naturā inuiſibilē etiā a filio non uideri: filiū qui ſit imago inuiſibꝰlis patris cōparatū patri: nō eſſe ueritatē. Apud nos aūt qui dei oīpotētis nō poſſumus recipere ueritatē: imagi-naria ueritatē uideri: ut maieſtas ac magnitudo maioris quodāmodo circūſcripta ſentiat̉ in filio. Deum patrēelſe ſumen incōprehēſibile: Chriſtū collatione patris ſplendorē eſſe ꝑparuū: qui apud ꝓ ībecillitate noſtra ma-gnus eſſe uideat̉: Duaꝝ ſtatuaꝝ maioris & paruulæ: unius quæ mūdū īpleat: & magnitudine ſua quodāmodo