accepi. quem occulta reſponſione arguens deus ait. Etiam. & eſt ſenſus: fiet quod æſtimas nō futuꝝ. Sara uxotua pariet tibi filium. Et ante ꝗͣ iſta concipiat: priuſꝗͣ ille naſcatur: puero nomen imponam. Ex errore enim tuo:quo riſiſti tacitus: filius tuus Iſaac riſus nomen accipiet. Sin autem ab his qui ſunt mundo corde: in hoc ſæculoputas uideri deum: quare Moyſes: qui prius dixerat: Vidi deum facie ad faciem: & ſalua facta eſt anīa mea: po-ſtea depræcatur: ut eum uideat cognoſcenter? quem quia dixerat ſe uidiſſe: audit a domino. Non potes uiderefaciem meā. Nemo enim uidebit faciem meā & uiuet. Vnde & apoſtolus ait. Inuiſibilem ſolum deum qui & lucem habitet īmarceſſibilē: & quē nullus hoīum uiderit: neqꝫ uidere poſſit: appellat. Et Ioannes euāgeliſta ſacrauoce teſtatur dicens. Deum nemo uidit unꝗͣ. unigenitus filius qui eſt in ſinu patris: ipſe narrabit: Qui uidet &narrat: nō ꝗͣtus eſt ille qui uiſus eſt: nec quantum nouit ille: qui narrat: ſed quantum poteſt mortalium ſenſus accipere. Quod autem putas beatum eſſe: quit ſit īmaculatus in uia: & ambulat in lege eius: ex ſequēti ſenſu priorem intellige. Multis teſtimoniis ſupra didiciſti: legem nullum potuiſſe complere. Si autem apoſtolus ad cōparationem Chriſti gratiæ: quæ prius lucra arbitrabatur in lege: reputauit quaſi ſtercora: ut Chriſtum lucriface-ret: qͣto magis nos ſcire debemus: ideo & euangelii gratiam ſucceſſiſſe: quia in lege nemo iuſtificari potuit? Si ego in lege nullus iuſtificatur: quō ad perfectionem īmaculatus eſt in uia: qui adhuc ambulat: & ad calcem uenire feſtinat? Certe qui in curſu eſt: & in uia graditur: minor eſt eo qui peruenit ad finem. Si ergo īmaculatus eſt i-le atqꝫ perfectus qui adhuc ambulat in uia: & graditur in lege: quid plus habebit ille qui ad terminum uiæ legi-qꝫ peruenit? Vnde apoſtolus de domino loquitur: ꝙ in fine mundi & in conſumatione uirtutum: exhibeat ſibiſanctam eccleſiā non habentē maculam: neqꝫ rugā: quā uos putatis in iſta carne mortali & corruptibili eſſe ꝑfectam: & audire meremini cum Corinthiis. Iam perfecti eſtis: ſine nobis regnatis: atqꝫ utinam regnaretis: ut &nos regnaremus uobiſcum. cum uera & abſqꝫ omni ſorde perfectio in cæleſtibus reſeruetur: quando ſpōſus lo-quitur ad ſponſam. Tota pulchra es amica mea: & macula non eſt in te. Iuxta quod & illud intelligitur: ut ſitisirreprehenſibiles & ſimplices: ſicut filii dei īmaculati ꝙ non dixerat eſtis: ſed ſitis in futuꝝ differens: non in præſenti eſſe conteſtans. ut hic labor ſit atqꝫ contentio. ibi laboris uirtutiſqꝫ præmia: Deniqꝫ Ioannes ſcribit. Dilectiſſimi filii dei ſumus & nondum apparuit quid erimus. Scimus quia cum apparuerit: ſimiles ei erimus: quādo eūuidebimus ſicut eſt. Quanꝗͣ ergo filii dei ſimus: tamen ſimilitudo dei & uera contemplatio tunc nobis repromittitur: quando apparuerit in claritate ſua. de hoc ſuperbiæ tumore: & illa orādi prorumpit audacia. quia ſcribens ad uiduam: quomodo ſancti debeant orare pronuncias. Ille enim merito ad deum extollit māus: ille præ-ces bona conſcientia fundit: qui poteſt dicere: tu enim noſti domine: quam ſanctæ: quam innocentes: quam pure ſint ab omni fraude & iniuria & rapina: quas ad te expando manus: quam iuſta: quam īmaculata labia: & abomni mendacio libera: quibus tibi ut mihi miſerearis præces fundo. Chriſtiani eſt hæc: an phariſæi ſuperbientis oratio? Qui etiam in euangelio loquebatur. Deus gratias ago tibi: quia non ſum ſicut cæteri hoīes raptores.iniuſti adulteri. & ſicut hic publicanus. ieiuno bis in ſabbato: decimas do oīum quæ poſſideo. Ille agit gratiasdeo quia ipſius miſericordia non ſit: ſicut cæteri hoīes peccata deteſtans: non aſſumens iuſticiā. Tu dicis domi-ne tu noſti quā ſanctæ: quā innocentes: quā puræ ſint ab omni fraude iniuria & rapina: quas ad te expādo ma-nus. Ille bis in ſabbato ſe ieiunare dicit: ut affligat carnem uitiis Iaſciuientem. Et oīs ſubſtantiæ ſuæ dat decimasRedemptio enim aīæ uiri propriæ diuitiæ. Tu cum diabolo gloriaris: ſuper ſydera aſcendam. Ponam in cælothronū meū: & ero ſimilis altiſſimo. Dauid loquit̉. Lumbi mei impleti ſunt illuſionibus: & cōputruerunt cica-trices meæ a facie inſipientiæ meæ. Et ne intres in iudicium cū ſeruo tuo. & non iuſtificabitur in conſpectu tuooīs uiuens. Tu ſanctum & innocentē & puꝝ te eſſe iactas: & mundas ad deum expandis manus: nec ſufficit tibiin cunctis oꝑibus gloriari: niſi ab omni ſermonis oriſqꝫ peccato mundū eſſe te dicas inferens quā iuſta: quam ī-maculata labia: & ab omni mendacio libera. Ille canit oīs autem homo mendax. Et hoc ipſum confirmat apo-ſtolica auctoritas: ut ſit deus uerax. omnis autem homo mendax: & tu ab omni mendacio īmaculata & iuſta libera poſſides labia. Eſaias plangit. heu mihi miſero: quoniā cōpunctus ſum: quia cum ſim homo & īmunda labia habeam: in medio quoqꝫ populi īmunda labia habentis ego habito. & poſtea ſeraphin ignitū carbonē for-pice cōprehenſum defert ad prophetæ labia purganda: non ut tu loquæris arrogantis: ſed ſua uitia confitentis.luxta illud quod ī pſalmo dicitur: Quid detur tibi: aut quid apponatur tibi ad linguam doloſam? Sagittæ potentis acutæ cum carbonibus deſolatoriis. Et poſt tantum tumorem: orantiſqꝫ iactantiam & confidentiam ſanctitatis quaſi ſtultus: ſtultis perſuadere conaris. ut in extremo dicas: quibus tibi mihi ut miſerearis præces fundo: Si ſanctus es: ſi innocens: ſi ab omni ſorde purgatus: ſi nec ſermone: nec oꝑe peccaſti: dicente Iacobo: qui uerbo non peccat iſte iuſtus eſt uir: & poteſt refrenare linguam ſuam: quomodo miſericordiam depræcaris? ut uidelicet plangas te & fundas præces. quia ſanctus & purus es & innocens immaculatiſqꝫ labiis: & ab omni libermendacio dei ſimilis poteſtati. Si Chriſtus orauit in cruce. Deus deus meus ut quid dereliquiſti me. longe a ſalute mea uerba delictorum meoꝝ. Et rurſum. Pater in manus tuas domine commendo ſpiritum meum: & pater ignoſce eis: quod enim faciunt neſciunt. qui pro nobis agens gratias dixerat. Confitebor tibi domine patercæli & terræ. Sicut docuit apoſtolos ſuos: ut quotidie in corporis illius ſacrificio credentes audeant loqui. Pater noſter qui es in cælis ſanctificetur nomen tuum. Illi nomen dei: quod per ſe ſanctum eſt: in ſe ſāctificari cupiunt. Tu dicis: noſti domine ꝗͣ ſanctæ & ꝗͣ innocentes & ꝗͣ puræ manus meæ. Illi inferunt: adueniat regnumtuum: ſpem regni fututo tempore præſtolantes: ut regnante Chriſto neꝗnaꝗͣ regnet peccatum in mortali eoꝝcorpore. Iunguntqꝫ: fiat uoluntas tua: ſicut in cælo & in terra. ut imitetur angelos humana fragilitas. & uolun-tas domini compleatur in terra. Tu dicis: poteſt homo: ſi uoluerit: omni carere peccato. panem quotidianum ſ