interpoſuit uoluntatē dei: ſi habebat ſui arbitrii poteſtatē? Iacobus apoſtolus. Siquis ait ſeruauerit totā legemoffenderit autem in uno: reus eſt omniū factus. Quis noſtrū iu nullo aliquando peccauit? Si autē peccauitquod negari non poteſt: & per unū peccatū omniū eſt reus peccatoꝝ: non ſuis uiribus: ſed dei miſericordia ſaluatur. Siquis in uno non peccauit: perfectus eſt uir. Si aliquando in ſermone peccaſti: ubi eſt apud te preſūptaꝑfectio? maxīe cū ſequat̉. Linguā aūt hoīum nullus poteſt domare: īcōtinens malū: plena uenēi mortiferi. Rogo te: ut mihi reſpōdeas ſi līguaſ īcontinēs ē malū: & plena ueneni mortiferi: & nullus poteſt domare līguā motaliū: & tanti criminis reus es: Vbi in perpetuū peccatoꝝ fuga? Vnde bella: & unde rixæ inter uos? Nōne exuoluptatibus: quæ militant in mēbris ueſtris? Aut mēbra non habetis humana: aut ſi homo nō poteſt eſſe ſinemēbris: confitemini uoluptatem atqꝫ luxuriā in ueſtris artubus militare. Dauid qui dixerat confidenter: probame domine: & tenta me: ure renes meos & cor meum: quia ante oculos meos miſericordia tua eſt: & complacuiin ueritate tua. Et iteꝝ: Ego autē in innocentia mea ingreſſus ſum: & pes meus ſtetit in directo: ꝗͣꝗͣ iudicii ueritate dei miſericordiā mitigaret: tamen quia hoc auſus eſt dicere: relinquitur parūper fragilitati ſuæ: & ut uos dicitis arbitrii libertati: & per adulteriū lapſus in homicidiū: poſtea loquitur: Miſerere mei deus: ſecundū magnāmiſericordiā tuam. Et ſecundū multitudinē miſerationū tuarum dele iniquitates meas. Nec hoc dico quo uiꝝſanctum accuſem: de quo ſcriptū eſt: ꝙ fecit omnes uoluntates dei. Sed ꝙ multis alijs bonis hæc uitia cōpenſarit: & ſaluatus ſit miſericordia dei: cuius iudiciū eſt in ponderibus: & ad quē Aſaph loquitur. Cibabis nos panelachrymaꝝ: & potū dabis nobis in lachrymis in menſura: neqꝫ enim iniuſtus eſt dominus: ut tantū peccata cōdēnet: & bonoꝝ opeꝝ non meminerit. Vnde & in alio loco idē Dauid canit: Ego dixi in abundantia mea: nonmouebor in æternū. Domine in uoluntate tua preſtitiſti decori meo uirtutē. Auertiſti faciē tuā a me: & factusſū conturbatus. Dixi enī pronunciabo contra me iniquitatē meā domino: & tu remiſiſti impietatē cordis mei-Iuſtoqꝫ precipitur: reuela ad dominū uiā tuam: & ſpera in eū: & ipſe faciet. Et educet quaſi lumen iuſticiā tuā& iudiciū tuū tanꝗͣ meridiē. Salus enim iuſtoꝝ a domino: quia non eſt ſanatio in carne eoꝝ a facie iræ eius. Etquotidie iuxta apoſtolū: qui dixerat: Non enim habitat in carne mea bonū: ingemiſcunt dicentes. Renes mei īpleti ſunt illuſionibus: & non eſt ſanitas in carne mea. Breues enim poſuit dies noſtros: & ſubſtātia noſtra qua-ſi nihil in conſpectu eius: uniuerſa uanitas omnis homo uiuens: uel uiuens in corpore uel uiuens in uirtutibus& tamen omnia uanitas. In certo enim ſtatu fluctuat: & dum non timet in ſereno: patitur tēpeſtatē. Cum enimeſſet in honore: non intellexit: comparatus eſt iumentis inſipientibus: & ſimilis factus eſt illis: pro nihilo inꝗſaluos faciet eos: haud dubiū quin iuſtos: qui non proprio merito: ſed dei ſaluatur clæmentia: & delicta noſtraa te non ſunt abſcōdita: hoc ex ꝑſona Chriſti dicitur: ſi ille: qui peccatū non fecit: nec dolus īuentus eſt ī ore eiuspro nobis doluit: & peccata noſtra portauit: ꝗͣto magis debemus noſtra uitia confiteri? Renuit inquit conſolari anima mea: conſiderans delicta quæ fecerā. Recordatus ſum dei: & lætatus ſū: cogitans me illius clæmentiaconſeruandū. Nocte cū corde meo meditabar: & ſcōpebā ſpiritū meū: & dixi: nunc cœpi: hæc eſt mutatio deꝫteræ: excelſi: iuſti uox eſt: qui poſt meditationē ſōnii & conſcientiæ cruces ad extremū ait. Nunc cœpi pœnitē-tiā agere: uel ſcientiæ lumen intrare: & hæc ipſa de bonis ad meliora mutatio nō meaꝝ uiriū: ſed dexteræ & potentiæ dei eſt: in æternū miſericordia ædificabitur. Nullū enī tēpus eſt: quo non ædificet̉ miſericordia in ſingulis quibuſqꝫ ſanctoꝝ: & his qui de peccatis tranſeunt ad uirtutes. A ſagitta uolante ꝑ diē: a negocio ꝑ ambulātiin tenebris: quis noſtrū poterit liberari? Ecce enī peccatores intenderūt arcū: ut ſagittent in obſcuro rectos cor-de: nolūt prauos uulnerare: ſed rectos corde. Sagitta per diē uolitat: ꝑ hæreticos in ſanctaꝝ intelligētia ſcriptu-raꝝ. Negociū in tenebris & nocte ꝑ ambulabat ꝑ philoſophos: qui ꝑ obſcuritatē ſermonū inuoluere cupiūt ueritatē. Plantati in domo domini in atriis dei noſtri florebūt: plantati in domo domini iuſti ſunt: ī eccleſia confimati. Sed ii nō in præſentiaꝝ: ſed in futuro in atriis domini florebūt: ubi eſt certa & ſecura poſſeſſio. Miſericors& miſerator dominus: longanimis & multæ miſerationis. Suauis dominus omnibus: & miſericordia eius ſupe-oīa oꝑa illius. Tātas audis miſericordias: & ī tua audes uirtute confidere? Confiteant̉ tibi domine oīa oꝑa tuaSed de cūctis oꝑibus dei & hoīes ſūt: ergo oēs hoīes ſua peccata confiteant̉. Legimus in Samuele dictū de ſalomone. Ipſe ædificabit domū nomini meo: & firmabo regnū eius uſqꝫ ī ſēpiternū. Ego ero ei in patrē: & ipſe erimihi in filiū. Et iteꝝ. Si inique egerit: corripiā eū in uirga hoīum: miſericordiā aūt meā non auferā ab eo. Cumegiſſet Dauid gratias deo: ad extremū ītulit: & hæc eſt lex hoīs. Domine deus ſēper reſpice ad clæmentiā tuā: &īfirmitatē carnis diuino auxilio ſuſtētare. Q uid mihi īquit & uobis filii Saruiæ. Maledicat Semei. Dominuspræcepit ei: ut maledicat Dauid. Et ꝗs reſpōdebit ei: qͣre hoc feciſti? Volūtas enī dei nō diſcutiēda: ſed cū gratiarū actione patiēda eſt. Et ī alio loco dominus mādauit: ut diſſiparet cōſiliū Achitophel bonū ut adduceret ſuiAbſolō malū: cuius certe cōſiliū erat qͣſi cōſiliū dei. Et qua rōne poteſtas liberi arbitrii maiore poteſtate ſubuer-ſa eſt? Ieroboā ꝗͣ peccare fecit Iſrael: arguit̉ q̄re reliq̄rit præceptū domini. Diciturqꝫ ad eū: Dedi tibi regnū do-mus Dauid: & nō fuiſti ſicut ſeruus meus Dauid: qui cuſtodiuit mandata mea: & ambulabat poſt me ī toto corde ſuo: & fecit placitū in cōſpectu meo. Ergo & poſſibilia ſūt dei mādata: quæ Dauid feciſſe cognoſcimus: & tamen laſſeſcere ſanctos ad perpetuitatē iuſticiæ. In multis regibus legimus de ſtirpe Dauid: ꝙ non ſuo meritoſed Dauid patris uirtutibus conſeruati ſint: qui fecerit placitū ī cōſpectu dei. Et uenit̉ ad Aza regē Iuda: de quoſcriptū eſt. Fecit Aza rectū ī cōſpectu domini: ſicut Dauid pater eius. Cūqꝫ in multis laudibus eius cōmemorata eſſet hiſtoria: ad extremū intulit: ſed excelſa non abſtulit. Attamē ꝗa cor eius ꝑfectū erat cū deo omnibus diebus uitæ ſuæ. Ecce & iuſtus dicit̉: quippe cuius cor ꝑfectū erat cū deo: & tamen ī eo errauit: ꝙ excelſa nō abſtu-lit: quæ Ezechiam: & loſiā legimus abſtuliſſe. Helias in cuius ſpiritu & uirtute uenit Ioannes baptiſta ad cuiusimpræcationem