Druckschrift 
1 (1490)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

autē tunicas: ut de cæteris taceam: puto & ego & tu poſſideamus: ſi tamen amplius non habemus: hæc dico.Et iterum: iterumqꝫ: ac per ſingula ingeram: ut erubeſcas ad ſententiā ſuam: facilia dei eſſe mandata. Fratrē tra-det frater in mortē: & pr̄ filium: conſurgēt filii contra parētes: & interficiēt eos & eritis inquit odio cunctis hominibus propter nomē meum: & quia facilia iuſſerat: & ſciebat facile ea poſſe compleri: propterea ut rei facili-tatē oſtēderet: cōpulauit dicēs. Qui ꝑſeuerauerit uſqꝫ in finē hic ſaluus erit. Non uēi inquit pacē mittere ſuꝑterram: ſed gladiū: ueni diuidere hominē contra patrē ſuum: & filiam contra matrē: & nurum contra ſocrumEt ne omnia ꝑcurrēdo: longiorē ſententiā faceret: uno cuncta ſermone comprehēdit dicēs. Inimici hominis domeſtici eius. Cunqꝫ poſuiſſet: qui amat patrē: aut matrē ſuꝑ me: non ē me dignus. Et qui amat filiū: aut filiā ſuime: non ē me dignus: crux Chriſti facilis ē. Nudū poſt Chriſtū ꝑgere ludus ē: iocus ē. Et ubi premia difficultate ſuperata qͦruntur. Non colliguntur zιzania in præſēti ſæculo: ne & frumētum pariter eradicetur: palea dominica futaro iudicio reſeruatur: quando iuſti fulgebunt quaſi ſol. Et egrediētur angeli: & ſeparabūt malos demedio iuſtoꝝ. Petrus mergitur: & meretur audire: modicæ fidei quare dubitaſti? Si in illo modica fides: in quomagna ſit neſcio. De corde inquit egrediuntur cogitationes peſſimæ homicidia adulteria fornicatiōes furta fa-ſa teſtimonia blaſfemiæ: hæc ſunt coinquinant homines: procedat qui in corde ſuo hæc non teſtetur: & pl-nam in corpore iuſto mortali iuſticiam confitebor. Qui uult inquit ſaluare animā ſuā ꝑdet: & qui ꝑdideritanimā ſuā propter me: ſaluā faciet. Hæc ſunt facilia mandata. Iteꝝ dico: ue mūdo ab ſcandalis: neceſſe ē enut ueniant ſcandala. Et ꝓpterea in alio loco ſcriptū ē. In multis offēdimus: ſiue erramus oēs: pauca pctā: ſedmulta: nec quorūdā: ſed oīum poſuit. Oēs enī quæ ſua ſūt qͣrunt: & ea dei ſūt unus bonus deus dicit̉: & magiſtri quaſi hoīs bonitas refutat̉: in lege doctiſſimus: oīa feciſſe ſe dicit: quā ob rem & amat̉ a domino. Et tamēplenā iuſticiā non hēt: quia noluit ſubſtantiā ſuā pauꝑibus erogare. Vnde difficultas difficultati: īmo īpoſſibile īpoſſibili tunc cōparat̉: ꝗa nec camelus ingredi pōt foramē acus: nec diuites ꝑuenire in regna cæloꝝ Q ui-noſtrū non lauat exteriora calicis & parapſydis: & interiora hēt nequaꝗͣ ſordibus inquinata? Quis ſepulchro extrīſecus dealbatoꝝ pōt ſimilitudinē declinare? Ne & nobis dicat Ieſus: de foris quidē uidemini hominibusiuſti. Intus aūt pleni eſtis hypocriſi & iniquitate: ꝗͣuis & alijs uitiis carere poſſumus. Hypocriſeos maculam hr̄enon poſſe: aut paucoꝝ eſt aut nulloꝝ. Pater inquit ſi poſſibile ē tranſeat calix iſte a me. Verūtamē ſicut egouolo: ſed ſicut tu uis pr̄. Filius dei qui dixit. Et facta ſunt: mandauit: & creata ſunt oīa. Secūdū hoc filius hoīsdicit̉ ſentētiam tēperat. Pater ſi poſſibile eſt. Veruntamē ſicut ego uolo: ſed ſicut tu. Et Critobolus meus adducto ſuꝑcilio loquit̉. Pōt homo ſine pctō eſſe ſi uelit. Apoſtoli audiūt. Sic potuiſtis una hora uigilare me-. Non dixit: Noluiſtis. Sed non potuiſtis. Apoſtoli mei una hora uigilare non pn̄t: ſono mœrore: & carnis fragilitate ſuꝑari: & tu potes lōgo tꝑe omnia pctā ſuꝑare? Marcus euāgeliſta ſcribit de domino. Et non poterat ibine unā quidē facere uirtutē: niſi paucis ægrotantibus manus īponēs ſanauit eos: & admirabat̉ propter īcredulitatē eoꝝ. Dominus dicit̉ potuiſſe in nazareth ne unā quidē facere uirtutē: & infidelitatis alienæ ſtupore rtinet̉: & uos poteſtis quod uultis. Deniqꝫ in conſequētibus ſcribit̉. Abiit in finibus Tyri & Sidonis: & īgreſſus domū neminē uolebat ſcire: & latere non potuit. Vere utiqꝫ cupiebat latere. Et quod cupiebat: quare facerenon poterat: ut aduētu ſuo omniū conſciētiā declinaret? Quæris cauſas cur latere non potuerit? Cogita aſſumpti hominis ueritatē: & omni carebis ſcandalo. Si filius dei aliquid in carne & propter carnē non potuiſſe narratur nos qui toti carnei ſumus: & quotidie ſpiritus oꝑibus repugnamus contra apoſtoli ſētētiā quæ uolumuscuncta faciemus? Petrus apoſtolus tria uult facere in mōte tabernacula: unū domino: alteꝝ Moyſi: tertiū He-liæ: neſciēs quid loquat̉ timore ꝑterritus: & nos pythagoricæ philoſophiæ ructamus ſuꝑbiā: de die & hora cō-ſumationis ultimæ: & angelos cæloꝝ & filiū ignorare reſpondit: & uos plenā ſciētiam pollicemini. Carnis infirmitas deo habitatore gaudebat: & tamē mēſuram fragilitatis ſuæ excedere potuit: ut non οδοκειν. ī. put-tīe iuxta ueteres hæreticos: ſed uere dei filius hominis filius crederet̉. Apoſtolos parūper relinquēs cecidit̉ ī ter pronus: & orabat dicēs. Pater ſi poſſibile eſt. Cur quæſo ſētētiam ambigēter exprimebat: qui ī alio dixerat:apud hoīes īpoſſibilia: apud deū poſſibilia ſunt? Sed homo paſſurus hoīs loquit̉ uerbis. Ille dicit. Si poſſibile ēuna hora pretereat: Tu dicis poſſibile ē omni tꝑe peccata uitare. In quibuſdam exēplaribus & maxime in græ-cis codicibus: iuxta Marcum in fine eius euangelii ſcribitur. Poſtea cum accubuiſſēt undecim apparuit eis le-ſus: & exprobrauit incredulitatē & duriciē cordis eorum: quia his qui uiderant eum reſurgētē: non crediderum& illi ſatiſfaciebant dicētes. Sæculum iſtud iniquitatis & incredulitatis ſubſtantia eſt: quæ non ſinit per immidos ſpiritus ueram dei apprehendi uirtutem: iccirco iam nunc reuela iuſticiam tuam. Cui ſi contradicitis: illuocerte renuere non audebitis. Mundus in maligno poſitus eſt: & dominum ſuum ſathanas tentare auſus ſit: duictus atqꝫ confuſus receſſerit uſqꝫ ad tempus utiqꝫ paſſionis. Et ſucceſſor Iouiniani audet loqui eos qui plenafide baptiſma conſecuti ſunt: non poſſe tentari: immo alijs uerbis poſſe hominē baptizatū ſi uoluerit: nequaꝙ̄ultra peccare. Zacharias iuſtus audit ab angelo: quia non credidiſti uerbis meis: eris tacēs: & poteris loquuſqꝫ in diē natiuitatis eius. Pater Lunatici de apoſtolis loquit̉. Rogaui diſcipulos tuos: ut eiicerēt. i: dæmonē& potuerunt. Et ipſi diſcipuli interrogāt Saluatorē. Quare potuimus eiicere illū? & audiunt cæteri: propter ī credulitatem ueſtram. Cur quæſo: quia omnia poſſe domino ſeruabatur: intrauit cogitatio in apoſtolosquis eoꝝ maior eſſet? Et emendantur doctrina Saluatoris: dum minimus maior agnoſcitur: & humilitas ſub-mitate mutatur. Non recipitur ab urbe Samaritanoꝝ: quia facies eius erat ciuis hieruſalem. lacobus & Ioāne:uere filii tornitrui: & zeli ardore feruentes. Phinees & Helias ignem de cælo deducere cupiunt: & corripiuntua domino. Qui utiqꝫ non corriperentur: ſi abſqꝫ ertore uoluiſſent. Ibāt illo populi: hoc eſt domino: qu