autē mihi: ſed oībus qui diligunt aduentū eius. Iuſtus erat & Timotheus diſcipulus eius & imitator: quē docequid agere debeat: & quē modū tenere uirtutū. Putamus ne unā & eandē ī utroqꝫ fuiſſe iuſticiam? & non plu-habere meritorum eum: qui plus in omnibus laborauit? Multæ manſiones ſunt apud patrem: quia & meritadiuerſa. Stella a ſtella differt ingloria. & ī uno eccleſiæ corpore mēbra diuerſa ſūt. Habet ſol fulgorē ſuū. Lunaquoqꝫ noctis tenebras tēperat. & quinqꝫ ſydera alia quæ uocātur errantia: diuerſis & curſibus & lumībus cælūpagrāt. Innumerabiles ſunt aliæ ſtellæ: quas micare ffirmamēto cernimus. In ſingulis diuerſa ſūt lumina: & tamen in ſua unaquæqꝫ ꝑfecta eſt/ ita dūtaxat ut cōparatione maioris ꝑfectione careat. In corpore quoqꝫ cuiusmēbra diuerſa ſunt: aliud oculus: aliud manus: aliud pes agūt. Vnde & apoſtolus dicit. Nō poteſt oculus dicere manui: non es mihi neceſſaria. Aut iteꝝ caput pedibus non deſidero operam ueſtrā. Nunquid omnes apoſtoli: nūquid omnes ꝓphetæ: nunquid omnes magiſtri: nunquid oēs cunctas habēt uirtutes: nunquid oēs donationes habent ſanitatum: nūquid oēs linguis loquuntur: nunquid oēs interprætātur? æmulamini dona maiora. Omnis aūt hæc oꝑatur unus atqꝫ idem ſpūs: diuidens propria unicuiqꝫ prout uult. In quo diligenter attē-de ꝙͣ non dixerit: ſecundū quod unūquoqꝫ membꝝ cupit: ſed ſecūdum ꝙ ipſe uult ſpiritus. Neqꝫ enim dicerpoteſt uas figulo ſuo: quare ita uel ita me feciſti? Aut nō habet figulus poteſtatē de eodem luto aliud uas face-re in honorē: aliud in cōtumeliā. Vnde conſequēter adiecit æmulamini dona maiora. In fide & induſtria plu-cæteris chariſmatibus hēre mereamur: melioreſqꝫ ſimus iis: qui cōparatiōe noſtri ī ſecūdo uel tertio gradu po-ſiti ſunt. In magna domo uaſa diuerſa ſunt: alia aurea: alia argentea: ænea: ferrea: ligneaqꝫ. Et tamē ſecūdū mo-dulū ſuū: cum æneū uas ꝑfectū ſit: cōparatione argentei uaſis īperfectū dicitur. Rurſūqꝫ argenteū aurei colla-tione deterius eſt. Atqꝫ hoc mō dū ſibi inuicē cōparātur: īperfecta & ꝑfecta ſūt oīa. In agro terræ bonæ ex unaſemēte tricenarius & ſexagenarius: & cētenarius fructus exorit̉: ipſis numeris iudicat̉ īpar eſſe qd̓ naſcitur. Etamē in ſuo genere ꝑfecta ſūt ſingula. Eliſabeth & Zacharias quo teſtimonio qͣſi impenetrabili uteris clypeonos docere poſſūt: quāto īferiores ſūt beatæ Mariæ matris ſanctitate: quæ cōſciētia in ſe hītātis dei libere proclamat. Ecce enī ex hoc beatā me dicēt oēs generatiōes. Quia fecit mihi magna qui potēs eſt: & ſāctū nomeneius. Et miſericordia eius a progenie in progenies timētibus eū. Fecit potētiā in brachio ſuo. In quo aīaduerteꝙ beatā ſe eſſe dicat: nō proprio merito atqꝫ uirtute: ſed dei in ſe hītantis clæmētia. Ipſe quoqꝫ Ioānes: quo ma-ior nō fuit inter natos mulieꝝ: parētibus ſuis melior eſt. Nō enī ſolū hoībus: ſed & angelis teſtimōio domini cōparat̉. Et tamē qui cūctis hoībus erat maior in terra: minimo in regno cæloꝝ minor fuiſſe phibet̉. Q uid miꝝin collatiōe ſāctoꝝ alios eſſe meliores: & alios īferiores: cū ecōtrario hoc liquide ītelligi poſſit? Ad Hieruſalē dicitur: quæ multis peccatoꝝ erat cōfoſſa uulneribus: iuſtificata eſt Sodoma ex te. nō ꝙ Sodoma ꝑ te iuſta ſit: qͥin æternos collapſa cineres audit Per Ezechiel Sodoma reſtituet̉ in antiquis: ſed ꝙ comparatiōe ſceleratori:Hieruſalē hæc iuſta uideatur: illa enim dei filiū trucidauit. Hæc propter abūdantiā panis: & ꝑ luxuriæ magnitudinē exceſſit modū libidinis Publicanus in euāgelio qui ꝑcutiebat pectus: quaſi theſauꝝ cogitationū peſſi-maꝝ: & cōſcientia delictoꝝ oculos non audebat tollere: ſuꝑbientis phariſei collatōe fit iuſtior. Et Thamar ſubſpecie meretricis fallit iudā. Et ipſius ſententia qui deceptus eſt: meretur audire: iuſtificata eſt Thamar: magi-ꝗͣ ego. Ex quibus oībus approbat̉: non ſolū ad cōparationem diuinæ maieſtatis hoīes nequaꝗͣ eſſe ꝑfectos: ſeone angeloꝝ quidem & cæteroꝝ hoīum: qui uirtutū culmina conſcenderunt: cū & tu qui meliores alterius col-latione: quē imperfectū eſſe monſtraueris: rurſū ab alio te præeunte uincaris: ac ꝑ hoc nō hēas uerā ꝑfectionē:quæ ſi ꝑfecta ſit: nulla re indiget. CR. Et quō Attice ad ꝑfectionē diuinus ſermo prouocat? AT: Hac ratione qͣdixi: ut ſecundū uires noſtras unuſquiſqꝫ ꝗͣtum ualuerit extēdatur. Si quo mō poſſit ꝑuenire: & cōprehenderebrauiū ſupernæ uocationis. Deniqꝫ oīpotēs deus cui docet apoſtolus: iuxta diſpenſationē carnis aſſumptæ ſubiiciendū filiū: ut ſit deus oīa in oībus: perſpicue demonſtrat: ſibi cūcta eſſe ſubiecta. Vnde & propheta ſubie-ctionē ſui in fine præſumit dicens. Nōne deo ſoli ſubiecta erit aīa mea? ab ipſo enim eſt ſalutare meū. Et quia īcorpore eccleſiæ capur chriſtus eſt: quibuſdā adhuc repugnantibus membris: uidetur corpus quoqꝫ capiti nōeſſe ſubiectū. Nāqꝫ ſi patitur unū membꝝ: cōpatiūtur oīa & totū corpus dolor̄ unius mēbri cruciatur. Quoddico: ita manifeſtius fiet: ꝗͣdiu hēmus theſauꝝ iuſtū in uaſis fictilibus: & fragili carne circundamur: īmo mor-tali & corruptibili. Beatos eſſe nos credimus: ſi in ſingulis uirtutibus: partibuſqꝫ uirtutum: deo ſubiecti ſumusCum autē mortale hoc indutū fuerit īmortalitate: & corruptiuū hoc in corruptione ueſtitū: & abſorpta morsfuerit in Chriſti uictoria: tunc deus erit omnia in oībus. Vt non ſit tantum in Salomone ſapientia: in Dauid aīmanſuetudo: in Helia & Finees zelus: in Abraham fides: in Petro cui dictum eſt: Simon ioannis amas me? perfecta dilectio. in electionis uaſe ſtudium prædicandi. Et in cæteris: uel bina: uel trina: Sed totus in cunctis ſit:& omni uirtutum choro ſanctoꝝ numerus glorietur: & ſit deus omnia in omnibus. CRI. Nullus ergo ſāctoꝝꝗͣdiu in iſto corpuſculo eſt: cunctas poteſt habere uirtutes? AT. Nullus: quia nunc ex parte prophetamus: &ex parte cognoſcimus. Nec enim poſſunt omnia eſſe in omnibus hoībus: quia non eſt immortalis filius hoīs.CRI. Et quō legimus: Qui unā habuerit: oēs uidetur hr̄e uirtutes? AT. Participatiōe: nō proprietate. Neceſſieſt enim ut ſinguli excellant in quibuſdā: & tamē hoc qd̓ legiſſe te dicis: ubi ſcriptū ſit neſcio. CRI. Ignoras hācphiloſophoꝝ eſſe ſententiā. AT. Sed non apoſtoloꝝ. Neqꝫ enim mihi curæ eſt ꝗd Ariſtoteles: ſed quid Paulusdoceat. CRI. obſecro te. Nōne Iacobus apoſtolus ſcribit: qui in uno offenderit: eſſe oīum eum reum? AT. Ipſelocus ſe interpretatur. Non enim dixerat unde cœperat diſputatio: qui diuitem pauperi in honorem prætulerit: reus eſt adulterii uel homicidii. In hoc enim delirant ſtoici paria cōtēdentes eē pctā. Sed ita quoqꝫ qui dixitnō mæcchaberis: dixit & nō occides: ꝙ & ſi nō occides: mæcchaberis aūt: factus eſt trāſgreſſor legis: Leuia cū lelibus &