per dei gratiā: per redemptionē: quæ eſt ī Chriſto leſu: quē propoſuit deus propiciatorē. CR. Hæc argumētatio tortuoſa ē eccleſiaſticā ſimplicitatē inter philoſophoꝝ ſpineta concludemus? Quid Ariſtoteli: & Paulo:Quid Platoni & Petro? Vt ille enim princeps philoſophoꝝ: ita hic apoſtoloꝝ fuit: ſuper quē eccleſia dominiſtabili mole fundata ē: quæ nec īpetu fluminis nec ulla tēpeſtate concutit̉. AT. Rhetoricaris: & dū mihi obiicis philoſophiā: ad oratoꝝ caſtra tranſcēdis: Veꝝ audi quid idē dicat orator tuus: deſine cōibus locis: domi nōbis iſta naſcūtur. CRI. Nulla hic eloquētia ē: nullus oratoꝝ timor: quoꝝ definitio ē: dicere ad ꝑſuadēdū accōmodate. Sed paꝝ puro ſermone quærimus ueritatē: aut dominū nō īpoſſibilia præcepiſſe. ut ſint in culpa: quipoſſibilia nō fecerūt: aut ſi nō poſſūt fieri: nō eos qui īpoſſibilia nō faciūt: ſed eū qui īpoſſibilia præcepit: ꝗd̓ ne-fas dictū ſit: conuinci iniuſticiæ. AT. Video te cōtra mores tuos uehemēter eſſe cōmotū: & ꝓpterea argumen-tari deſinā: ſed parūper te īterrogabo: ꝗd de illo apoſtoli loco ſētias: quē ſcribit ad philippēſes: nō quia iā accepi: aūt iā ꝑfectus ſū. Perſequor aūt: ſi cōprehendā: in quo & apprehēſus ſū a chriſto. Fratres ego me necdū arbitror cōprehēdiſſe. unū aūt poſterioꝝ obliuiſcēs: ad ea quæ priora ſūt me extēdens: iuxta ꝓpoſitum ſequor adbrauiū ſuꝑnæ uocatiōis dei: in chriſto ieſu. quotquot ergo ꝑfecti hoc ſapiamus: & ſiquid aliter ſapitis: hoc quoqꝫ deus uobis reuelauit: & cætera: quæ te ſcire nō dubito: & nos breuitatis ſtudio præterimus: Dicit ſe necdū cōprehēdiſſe: & necdū: & nequaqͣ eſſe ꝑfectū: ſed inſtar ſagittarii ad ꝓpoſitū: & ad ſignū iacula dirigere: quē ſignficātius græci σκοπον noīant: ne ſagitta ad partē declinans alterā imꝑitū oſtēdat ſagittariū. Et aſſerit præteritoꝝ ſe ſemꝑ obliuiſci: & ad priora ſemꝑ extēdi: ꝑ quæ docet præterita negligēda: & futura cupienda: ut qd̓ ho-die ꝑfectū putauit: dū ad meliora & priora extēdit̉: cras īperfectū fuiſſe cōuīcat. Atqꝫ ita ꝑ ſingulos gradus: dūnunꝗͣ in ſtatiōe: ſed ſemꝑ ī curſu ē imꝑfectū doceat ꝗd̓ hoīes putabamus eſſe ꝑfectū ſolāqꝫ ꝑfectionē & ueramiuſticiā dei tātū uirtutibus coaptandā: ſecūdū propoſitū inquit: Perſequor ad brauium ſupernæ uocatiōis deiin chriſto ieſu. O apoſtole paule ignoſce mihi: qͣſi homūculo mea uitia cōfitenti. Si audacter interrogemus dicis te necdū accepiſſe: & necdū cōprehēdiſſe: & necdū eſſe ꝑfectū: & præteritoꝝ ſemꝑ obliuiſci: & ad priora teextendi: ſiquo mō poſſis occurrere in reſurrectiōe mortuoꝝ: & cōſequi brauiū ſuꝑnæ uocationis: & quō ſtatiminfers quotquot ergo perfecti hoc ſapimus ſiue ſapiamus: diuerſa enī ſunt exemplaria: & quid ſapimus ſiue ſapiamus nos eſſe ꝑfectos? cōprehendiſſe ꝗd nō cōprehēdimus? accepiſſe ꝗd nō accepimus? eſſe ꝑfectos qui nondum ꝑfecti ſumus? Quid ergo ſapimus īmo quid ſaꝑe debemus ꝑfecti nō ſumus: īperfectos nos eſſe cōfiter& necdū cōprehēdiſſe: necdū accepiſſe? Hæc eſt hoīs uera ſapiētia īpefctū eſſe ſe noſſe. Atqꝫ ut ita loquar cun-ctoꝝ ī carne iuſtoꝝ īperfecta ꝑfectio eſt. Vnde & in ꝓuerbis legimus ad intelligendā iuſticiā uerā: Niſi enimeſſet & falſa iuſticia: nunꝗͣ dei uera iuſticia diceret̉. Et in eodē apoſtoli loco ſequitur: Et ſiquid aliter ſentitis: &hoc uobis deus reuelauīt. Rē nouā audio: qui paulo ante dixerat: nō quia iā accepi: aut quia iā ꝑfectus ſum. Etuas electiōis qui ꝓ cōfidētia hītātis ī ſe chriſti audebat loqui: an exꝑimētū qͣritis eius qui ī me loquit̉ chriſtus:& tamē ſimpliciter fatebat̉ ſe nō eſſe ꝑfectū. nunc uero quid ſibi ꝓprie denegabat mittit in turbā: iūgitqꝫ cumcæteris: & ait quotquot ergo ꝑfecti hoc ſapiamus. Sed qua rōne hoc dixerit exponit in ſequentibus. Hoc īquitſapiamus qui uolumus ſecundū humanæ fragilitatis modulū eſſe ꝑfecti: necdū nos accepiſſe: necdū cōprehēdiſſe: necdū eſſe ꝑfectos: & quia necdū ꝑfecti ſumus. & forſitā aliter ſapimus ꝗͣ poſcit uera & ꝑfecta ꝑfectio: ſiꝗdaliter ſapimus & aliter ītelligimus ꝗͣ dei habet ſcīa: & hoc nobis deus reuelauit: ut præcemur cū Dauid: atqꝫ di-camus. Reuela oculos meos: & conſiderabo mirabilia de lege tua. Ex quo ꝑſpicuū eſt: duas in ſcripturis ſāctiseſſe ꝑfectiōes: duaſqꝫ iuſticias: & duos tīores: primā ꝑfectionē & incōparabilē ueritatē ꝑfectāqꝫ iuſticiā dei uir-tutibus coaptādā. Secundā aūt quæ cōpetit noſtræ fragilitati. luxta illud qd̓ in pſalmis dicit̉: Nō iuſtificabit̉ī cōſpectu tuo oīs uiuēs: ad eā iuſticiā: quæ nō cōparatiōe: ſed dei ſciētia dr̄ eſſe ꝑfecta. Iob quoqꝫ & Zacharias& Eliſabeth iuſti dicti ſunt ſecundū eā iuſticiā quæ poſſit in iniuſticiā aliquādo mutari: & non ſecūdū illā quænunꝗͣ mutari pōt: ꝗͣ dicit̉: Ego ſū: & nō mutor: & hoc eſt qd̓ apoſtolus alio loco ſcribit: Etenim non ē glorificandum ꝗd̓ glorificatū ē propter excellentē gloriā. ꝙ uidelicet legis iuſticia ad cōparationē euāgelicæ gratiæ nonuideatur eē iuſticia. Si enī ait qd̓ deſtruit̉ glorioſū eſt: multo magis qd̓ permanet: erit in gloria. Et iteꝝ: ex par-te ſcimus: & ex parte prophetamus: Cū aūt uenerit qd̓ ꝑfectum eſt: deſtruentur illa: quæ ex parte ſunt. Et uidemus nunc ꝑ ſpeculū in enygmate: tunc āt facie ad faciē. Nunc cognoſco ex parte: tunc cognoſcā ſicut & cognitus ſum: ut in pſalmis: Mirabilis facta eſt ſcīa tua ex me: confortata eſt: & non potero ad eam. Et iteꝝ: exiſtima/bam cognoſcere: hoc labor eſt in conſpectu meo: donec iutroeam in ſanctuarium: & intelligā ī nouiſſimis eoꝝEt in eodem loco: ut iumentum factus ſum apud te: & ego ſemper tecum. Et Hieremias. Stultus factus eſt oīshō a ſcīa. Et idem Paulus apoſtolus. Fatuum inquit dei ſapientius eſt hoībus. Et multa alia: quæ ſtudio breuitatis omitto. CRI. Argute mi Attice: memoriterqꝫ dixiſti. Sed labor tuus: & multiplex teſtimonioꝝ replicatiomea parti proficit. Neqꝫ enim ego hoīem deo comparo: ſed alijs hoībus: quoꝝ collatione qui ſtudium dederitpoteſt eſſe perfectus. Ac per hoc quando dicitur: Homo poteſt eſſe ſine peccato: ſi uoluerit: iuxta mēſuram hominis: non iuxta menſuram dei dicitur. maieſtatis cuius comparatiōe nulla creatura poteſt eſſe perfecta. AT.O Critobole hæc memorans mecum facis: & ego enim hoc ſentio: nullam creaturam ſecundum ueram conſumatamqꝫ iuſticiam poſſe eſſe perfectam. Cæteꝝ alium diferre ab alio: & diuerſas eſſe in hoībus iuſticias: nullidubium eſt: & uel maiorem eſſe alium uel minorem: & tamen ſecundum ſtatum & menſuram ſuam poſſe iu-Itos nominari. qui alioꝝ comparatione non iuſti ſunt. Verbi gratia Paulus apoſtolus uas electionis: qui plusoībus apoſtolis laborauit: utiqꝫ iuſtus erat: qui ſcribēs ad Timotheū. Certamē bonū certaui: curſū conſumauifide ſeruaui: de cætero repoſita ē mihi corōa iuſticiæ: quā reddet mihi domīus ī illa die iuſtus iudex. nō ſolum