autem oſtende mihi: qui & uoluerit & potuerit: quod nunc pollicitus es. CRI. Quæ enī me cogit neceſſitas re-ſpondere: qui ꝑfecti fuerint: cū ꝑſpicuū ſit poſſe eſſe ꝑfectos ex eo: qd̓ uni a ſaluatore ſit dictū: & per unū oībusſi uis eſſe ꝑfectus. AT. Teroiuerſaris & ī eodē luto hæſitas: aut enī qd̓ pōt fieri aliquādo factū ē: aūt ſi nūqͣ factūē fieri nō poſſe cōcede. CRI. Q uid ultra differo? Scripturaꝝ auctoritate uīcēdus es: ut cætera pretermittam.Nōne his duobus teſtimōiis tibi īponet̉ ſilētiū? ī ꝗbus Iob & Zacharias Eliſabethqꝫ laudant̉? Ni fallor .n. ī iobita ſcriptū ē. Hō quidē erat ī regiōe Hus noīe iob: & erat hō ille uerax & ſine crimīe: uerus dei cultor: abſtinensſe ab oī re mala. Et iteꝝ: ꝗs eſt quis arguit iuſtū meū ſine peccato? & loquit̉ uerbis tuis ꝑ ignorātiā; In euāgelioquoqꝫ ſecundū Lucā: Fuit ī diebus Herodis regis iudæ ſacerdos quidā noīe 7acharias: de uicē Abia: & uxor illius de filiabus Aaron: & nomē illius Heliſabeth. Erāt aūt ambo iuſti ante deū: īcedentes ī oībus mādatis & iu-ſtificatiōibus domini ſine q̄rela: Si uerus dei cultor ē: & īmaculatus: ac ſine crimīe: & ꝗ ambulabāt ī cūctis iuſtficatiōibus: deīde iuſti ſūt ī cōſpectu eius: puto ꝙ pctō careāt: & nulla re īdigeāt: quæ ad iuſticiā ꝑtinet. AT. Propoſuiſti teſtimonia quæ nō de alterius ſcripturæ loco: ſed de ꝓpriis libris abſoluta ſūt. Nā & iob poſtꝗͣ ꝑcuſſuꝫeſt plaga multa aduerſus dei ſnīam: ꝓuocans eū ad iudiciū: dixiſſe cōuincit̉. atqꝫ utinā ſic iudicaret̉ uir cū deoquo iudicat̉ filius hoīs cū collega ſuo. Et iteꝝ: ꝗs mihi tribuat adiutorē: ut deſideriū meū oīpotēs audiat: & li-brū ſcribat ipſe ꝗ iudicat? Et rurſū: Si .n. fuero iuſtus: os meū īpia loquæt̉: & ſi abſqꝫ crimīe prauus īueniar: & ſipurificatus niue & lotus manibus: ſatis me ſorde tinxiſti: execratū eſt ī me ueſtimētū meū. Et de Zacharia ſcrijtū ē: ꝙ angelo natiuitatē filii pollicente dixerit: Vnde hoc ſciā? Ego enī ſum ſenex: & uxor mea ꝓceſſit ī dieburſuis. ob quæ ſtatī ſilētio cōdēnat̉. Eris tacēs: & loqui nō poteris uſqꝫ ad diē quo fient hæc ꝗa nō credidiſti uerbismeis: quæ cōplebunt̉ in tꝑe ſuo. Ex quo ꝑſpicuū ē: iuſtos quidē & īmaculatos dici. Sed ſi negligentia ſubrepſe-rit: poſſe cōcidere: & ſemꝑ hoīem ī meditulio poſitū: ut & de uirtutū culmīe ad uitia delabatur: & de uitiis aſcendat ad ſublimia & nunꝗͣ eū eſſe ſecuꝝ: ſed ſemper metuere in tranquillitate naufragiū. ac ꝑ hoc hoīem ſine peccato eſſe nō poſſe: dicēte Salomone: Nō eſt hō iuſtus ſuper terrā: qui faciat bonū & nō peccet. Et eodē in regumlibro. Neqꝫ enī ē hō: qui nō peccet: Ac beato Dauid. Delicta quis intelligit: ab occultis meis mūda me domine:& ab alienis parce ſeruo tuo. Quia nō iuſtificabitur in cōſpectu tuo oīs uiuens. Et multa alia: quibus ſcripturaplenæ ſunt: CR. Quid ergo reſpondebis ad illud exēplum: qd̓ ponit euāgeliſta Ioānes? Scimus ꝙ oīs qui na-tus eſt ex deo non peccat. ſed generatio dei conſeruat eū: & malignus nō tāgit eū. Scimus quoniā ex deo ſumus& mundus totus in maligno poſitus eſt. AT. Par pari referā: & paruā euangeliſtæ epiſtolā tuā ſecundū ſenſūtuū docebo ſibi eſſe contrariā. Si enī oīs qui natus eſt ex deo: peccatū nō facit: quoniā ſemen eius manet ī eo: &non pōt peccare: quia ex deo natus eſt: ꝗͣ cōſequētia idē in eodē loco loquitur: Si dixerimus quoniā peccatumnon habemus: ipſi nos ſeducimus: & ueritas in nobis nō eſt? ignoras rationē: hæſitas: atqꝫ turbaris. Audi eundieuangeliſtā. Si confiteamur peccata nr̄a: fidelis & iuſtus eſt. ut dimittat nobis peccata noſtra & mundet nos abomni iniquitate. Tunc ergo iuſti ſumus quando nos peccatores fatemur. Et iuſticia noſtra nō ex ꝓprio merito: ſed ex dei conſiſtit miſericordia: dicente ſancta ſcriptura: Iuſtus accuſator ſui ē in principio ſermōis: & ī alieloco. Dic tu peccata tua: ut iuſtificeris. Concluſit enī deus oīa ſub peccato: ut oībus miſereatur. Et hæc hoīs ſumma ē iuſticia: quicquid potuerit habere uirtutis: nō ſuum putare eſſe: ſed domini qui largitus eſt. Qui ergo na-tus eſt ex deo: non peccat: ꝗͣdiu ſemen dei manet in eo. & non poteſt peccare: quia ex deo natus eſt. Sed quia inagro dominico dormiente pr̄e familias inimicus hō zizania ſuperſeminat: Et frumento bono dum neſcimus: lolium auenaſqꝫ ſteriles ſatur nocturnus interſerit. Iō parabola iſta euangelici pater familias formidanda eſt: qupurgat aream: & frumento horreis condito paleas uentoꝝ flatibus diſpergendas: & urendas ignibus derelinꝗtVnde & in Hieremia ſcriptum legimus: quid paleis ad frumentum: dicit dominus? Paleæ aūt a frumento ī cōſumatione ſæculi ſeparantur. Ex quo approbatur dum ſumus in corpore iſto mortali: mixtas eſſe cum triticoquod ſi oppoſueris: quare dixerit. Et non poteſt peccare: quia ex deo natus eſt? Audies: & ubi erit premiū uolūtatis? Si enim ideo non peccat: quia peccare non poteſt: libeꝝ tolletur arbitriū: & nequaꝗͣ noſtrum fiet. Sed naturæ bonū: quæ peccata nō capiet. CR. Dudum faciliora propoſui: ut te ad maiora exercerē. quid ad illud di-cere potes: quod ꝗͣuis ſis ingenioſus nulla ualebis arte ſubuertere? Primum ponā de ueteri teſtamēto. deīde denouo. Veteris teſtamenti princeps Moyſes eſt. Noui dominus atqꝫ ſaluator: Moyſes loquitur ad populū. Per-fecti eſtote in conſpectu domini dei ueſtri: Et ſaluator ad apoſtolos: Eſtote ꝑfecti: ſicut pater peſter ꝑfectus ēAut enī poſſibile eſt audientibus facere: quod Moyſes & dominus preceperunt. Aut ſi īpoſſibile eſt. non eſt cupa eoꝝ: qui obedire non poſſunt: ſed eius qui impoſſibilia precepit. AT. hic locus apud imperitos: & ſcripturarū ſanctaꝝ meditationē uſūqꝫ & ſcīam non habentes: uidetur opinioni tuæ prima frōte blandiri. Cæteꝝ diſcuſſus facile ſoluitur. Et cum teſtimonia ſcripturaꝝ alijs comparaueris teſtimoniis: ne ſibi ſpiritus ſāctus pro qua-litate locoꝝ & tempoꝝ uideatur eſſe cōtrarius: ſecundū illud qd̓ ſcriptū eſt. Abyſſus abyſſū inuocat in uoce cataractaꝝ tuaꝝ. Tūc ueritas apparebit .i. Chriſtū poſſibilia precepiſſe dicētē. Eſtote ꝑfecti. ſicut pater ueſter cæ-leſtis ꝑfectus eſt: & tamē apoſtolos nō fuiſſe ꝑfectos. CR. Nō dico quid apoſtoli fecerīt: ſed quid Chriſtus praceperit. Neqꝫ enim culpa īperantis eſt: ſed eoꝝ qui audierūt īperiū: quod utiqꝫ potuiſſe fieri: ex iuſticia eius quīperabat agnoſcit. AT. Pulchre: Nolo ergo mihi dicas poſſe hoīem ſine peccato eſſe ſi uelit. Sed poſſe hoīem ideſſe: quod apoſtoli non fuerunt. CR. Tam ſtultum me putas: ut audeam hoc loqui? AT. Licet non loqueris: tamen ex propoſitione tua ipſa conſequentia & rerum ordine innuitur. Hoc loque ris. Si enī pōt eſſe hō ſine peccato: quod apoſtolos nō potuiſſe ꝑſpicuū ē: poſſet eē ſuꝑ apoſtolos hō: ut taceā de patriarchis & prophetis: quorū ī lege nō fuit perfecta iuſticia: ſecūdū illud apoſtoli. Oēs enī peccauerūt: & īdigēt gloria dei: iuſtificati grati