ieſus. Videbam ſathanam ſicut fulgur cadentem de cælo. Quod autē in ſcripturis ſanctis multi iuſti appellentur: ut Zacharias. & Eliſabeth: Iob: Ioſaphat: & Ioſias & multi: quoꝝ nominibus ſacra ſcriptura cōtexta eſt: ꝗͣin promiſſo opere plenius ſi gratiā dominus dederit: dicturus ſim: tamen in preſenti epiſtola hoc breuiter ſtrixiſſe ſufficiat: quod iuſti appellentur: non quod omni uitio careant: ſed ex maiori parte uirtutum cōmendentūDeniqꝫ & Zacharias ſilentio condēnatur: & Iob ſuo ſermone reprehēditur: & Ioſaphat & Ioſias: qui iuſti abſodubio ſcripti ſunt: feciſſe narrantur: quæ domino diſplicerent. Quoꝝ alter impio auxilium tulit: & correptueſt a propheta: alter contra preceptum domini ex ore Hieremiæ occurrit Machao regi ægypti: & interfectuse&tamen uterqꝫ iuſtus appellatur. De cæteris non eſt huius temporis ſcribere: neqꝫ enim a me librum: ſed epiſtoIam flagitaſti. Qui dictandus eſt ex ocio: & omnes oblatrationes eoꝝ Chriſti auxilio deſtruendæ: quod nobi-ſanctaꝝ ſcripturaꝝ teſtimoniis aſſerendum eſt: in quibus quotidie credentibus loquitur deus. Illudqꝫ te per ſā-ctæ & illuſtris domus conciliabulum præcor: atqꝫ cōmoneo: ne per uiium: aut multum tres homūculos ſuſci-piant tantarū fæces hæreſeon: aut ut parum dicā infamiam: ut ubi primum uirtus & ſanctitas laudabatur: ibpræſumptionis diabolicæ & ſordidiſſime ſocietatis turpitudo uerſetur. Sciantqꝫ qui huiuſcemodi hōibus opeſuggerunt: hæreticorum multitudinem congregare: & chriſti hoſtes fere: & enutrire aduerſarios eius: fruſtraaliud lingua pretendere cum animus ſētire aliud comprobetur.rgumentum dialogi ſubſequentis contra Pelagium excerptum ex Gennadio de uiris illuſtribus.Elagius hæreſiarches anteꝗͣ proderet̉ hæreticus ſcripſit ſtudioſis neceſſaria tres de fide trinitatEt pro actuali cōuerſatione æglogaꝝ ex diuinis ſcripturis liber unus capituloꝝ indiciis in modum Cypriani martyris præſignatum. poſtꝗͣ hæreticus publicatus eſt ſcripſit hæreſei ſuæ fauentia.ſtem aliud argumentum ex epiſtola beati Hieronymi de. xii. tractatoribus.Elagius de quo apud fideles ſermo eſt: de quo etiā mihi grauis cauſa diſputatiōis uerboꝝ pene in totobrbe annunciata eſt: quē oēs eccleſiæ quaſi lupū de ſilua cōmirent aureū colorē ſuper nigrum uenenūcomponens: fontem primi mellis dulcem amaritudinis malitiæ cōmiſcuit. Item Iſidorus. viii. ætimolo-giarum. Pelagiani a Pelagio monacho exorti. Hi liberum arbitrium diuinæ gratiæ anteponunt: dicentes ſuffi-ere ſolam uoluntatem ad implenda iuſſa diuina.¶ Prologus dialogi beati Hieronymi præſbyteri rectæ fidei contra Pelagianum monachum hæretici dogmapertorem: quē ſub Attici & Critoboli nominibus uoluit appellari.piſtola. XVCripta iam ad Creſiphontem epiſtola: in qua ad interrogata reſpondi: crebra fratrum expoſtula/tio fuit: cur promiſſum opus ultra differrē. In qua pollicitus ſum me ad cūctas eoꝝ: qui απαθειαbredicant: quæſtiunculas reſponſurum. Nulli enim eſt dubium: quin Stoicoꝝ: & peripatheticoꝝhoc eſt ueteris academiæ: iſta contentio ſit: quod alij eoꝝ aſſerant παοη: quas nos ꝑturbationes poſſumus dicere: ægritudinem: gaudium: ſpem: timorem eradicari & extirpari poſſe de mētibus hoīum: alij fran-gi eas atqꝫ moderari: & quaſi infrenes equos quibuſdā lupatis coerceri. Quoꝝ ſententias & Tullius in Thu-ſculanis diſputationibus explicat. & Origenes eccleſiaſticæ ueritati in ſtromatibus ſuis miſcere conatur ut prteream Manichæū: Priſcillianū: Euagrium hyperiboritā: Iouinianū: & totius pene Syriæ hæreticos: quos ſer-mone gentili Abin & Paanin. i. ꝑuerſos & maſſillianos græce εύτυτας uocant. quoꝝ oīum iſta ſentētia eſt poſſe ad perfectionē: & non dicam ad ſimilitudinem: ſed æqualitatem ei humanā uirtutē & ſcientiam dei peruen-re. ita ut aſſerant ne cogitatione quidem & ignorantia cum ad conſumationis culmen aſcenderint: poſſe pecca-re. Et ꝗͣꝗͣ ſuperiori epiſtola contra errores eoꝝ pro anguſtia temporis pauca perſtrinxerim: hic liber quē nunccudere nitimur: Socraticoꝝ conſuetudinē conſeruabit. ut ex utraqꝫ parte quid dici poſſit exponat: & magis perſpicua ueritas fiat: cum propoſuerit unuſquiſqꝫ quod ſenſerit. Illud aūt Origenis proprium eſt: & īpoſſibile eſ-ſe humanā a principio uſqꝫ ad mortē non peccare naturā. Et rurſum eſſe poſſibile: cū ſe aliquis ad meliora conuerterit: ad tantā fortitudinē peruenire. ut ultra non peccet. Aduerſū eos aūt qui me dicunt hoc opus inflāma-tum inuidiæ facibus ſcribere: breuiter reſpondebo: nunꝗͣ me hæreticis peperciſſe: & omni egiſſe ſtudio: ut ho-ſtes eccleſiæ mei quoqꝫ hoſtes fierent: Heluidius ſcripſit contra ſanctæ Mariæ uirginitatem perpetuā. Nunꝗdut ei reſponderem: ductus inuidia ſū: quē oīno in carne nō uidi? Iouinianus cuius a te hæreſis ſuſcitatur: roma-nam fidē me abſente turbauit: & tamen elinguis & ſic ſermonis putidi: ut magis miſericordia dignus fuerit: ꝗͣ-uidia. Illi quoqꝫ reſpōdi: ut potui. Ruffinus nō uni urbi: ſed orbi blaſfemias Origenis: & περιαρκων libros quātum in ſe fuit intulit. Ita ut Euſebii quoqꝫ primū librū defenſionis ſub nomine Pāphili martyris ederet: & quaſi ille paꝝ dixiſſet: nouum pro eo uolumen euomeret: Nū īuidemus ei: quia reſpondimus? Et tāta in eo eloquētiæ fuere flumina ut me a ſcribendi atqꝫ dictandi ſtudio deterrerent? Palladius ſeruilis nequitiæ eandē hæreſim inſtaurare conatus eſt: & nouā tranſlationis hebraicæ mihi calūniā inſtruere. Nū & illius ingeniij nobilitati inuidemus? Nunc quoqꝫ miniſteriū iniquitas operat̉: & garrit unuſquiſqꝫ qd̓ ſentitʰ. Ego ſolus ſū: qui cun-ctoꝝ gloria mordear. Et tā miſer: ut iis quoqꝫ īuideā: qui nō merent̉ inuidiā. Vnde ut oībus approbarē: me nōodiſſe hoīes: ſed errores. Nec aliquoꝝ magis infamiam quærere ꝗͣ dolere uicem eoꝝ: qui falſi nominis ſcientiaſupplantantur. Attici & Critoboli nomina poſui: per quos & nr̄a pars & aduerſarioꝝ quid ſentiret: exprimerēquin potius oēs qui catholicā ſectant̉ fidem: optamus & cupimus dānare hæreſim: hoīes emendari. Aut certꝭli in errore uoluerint permanere: non iſtam noſtram culpam eſſe: qui ſcripſimus: ſed eoꝝ qui mendaciū prætuſerūt ueritati. Breuiterqꝫ calūniatoribus reſpōdemus: ꝗ ſua in nos conferūt: manichæoꝝ eſſe ſētētiæ. hoīum dānare naturā: & libeꝝ auferre arbitriū: & adiutoriū dei tollere. Rurſūqꝫ aꝑtiſſimę īſaniæ hoc hoīem dicere eſſe: