Druckschrift 
1 (1490)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

caſionē cæteros quos poſuerat hæreticos eccleſiæ introduceret: illā aūt temeritatē īmo inſaniā eius quis dignopoſſit explere ſermone: librū Sixti pythagorei hominis abſqꝫ Chriſto: atqꝫ ethnici īmutato nomīe Sixti maityris: & romanæ eccleſiæ epiſcopi prenotauit: in quo iuxta dogma pythagoricū hominē exæquant deo: & deeius dicunt eſſe ſubſtantia. Multa de ꝑfectione dicuntur: ut qui uolumē philoſophi neſciunt ſub martyris no-mine bibant de aureo calice babylonis. Deniqꝫ ī ipſo uolumine nulla prophetaꝝ: nulla patriarchaꝝ: nulla apoſtoloꝝ: nulla Chriſti ſit mētio: ut epiſcopū & martyrē ſine chriſti fide fuiſſe contendat. Vnde & uos plurimatra eccleſiā uſurpatis teſtimonia. Fecerat hoc & in ſancti Pamphili martyris nomine: ut librū primū ſex libroꝝdefenſionis Origenis Euſebii Cæſariēſis (quem fuiſſe arrianū nemo qui neſciat) nomine Pāphili martyris prænotaret: quo ſcilicet egregia illa quatuor Origenis ϖεριαρχων uolumina latinis īfūderet auribus. Vis adhuc& alium noſſe tui erroris principē? Doctrina tua Origenis ramuſculus eſt. In eo enī pſalmo: ubi ſcriptū eſt: utde cæteris taceā: Inſuper & uſqꝫ ad noctē erudierunt me renes mei: aſſerit uirū ſanctum: de quoꝝ uidelicet &tunumero es: ad uirtutum uenerit ſūmitatē: ne in nocte quidē ea pati: quæ hoīum ſunt: nec cogitatione uitioꝝaliqua titillari: nec erubeſcas de ſocietate taliū renuens eoꝝ nomina: quoꝝ blaſfemiis iungeris. Iouiniano reſpōſum eſt: tibi reſponſū credito: nec fieri poteſt: ut diuerſus ſit eoꝝ exitus: quoꝝ eſt una ſententia. hæc ita ſe habeant: quid uolunt miſeræ mulierculæ oneratæ peccatis: quæ circunferent omni uēto doctrinæ: ſemper diſcites & nunꝗͣ ad ſcientiā ueritatis peruenientes: & cæteri mulierculaꝝ ſocii prurientes auribus & ignorantes quidaudiant: quid loquant̉: qui uetuſtiſſimū cœnū quaſi nouā ſuſcipiant tēperaturā: qui iuxta Ezechielē liniunt parietē abſqꝫ tēperamento: & ſuperueniente ueritatis pluuia diſſipantur. Simon magus hæreſim condidit. Hele- meretricis adiutus auxilio. Nicolaus anthiocenus omniū immunditiaꝝ repertor: choros duxit fœmineos.Vartion Romā premiſit mulierē: quæ decipiendos ſibi animos prepararet. Appelles Philomenem ſuaꝝ com-tem habuit doctrinaꝝ. Montanus īmundi ſpiritus predicator multas eccleſias per Priſcam & Maximillam nobiles & opulentas fœminas primū auro corrupit: & deinde hæreſi polluit. Dimittam uetera: ad uiciniora tran-ſcendā. Arrius ut orbē caperet: ſororē principis ante decepit. Donatus per africā ut infœlices quoſqꝫ fetentibuspolluerat aquis. Lucillæ opibus adiutus eſt. In Hiſpania Agape Elpidiū mulier cæcum cæca duxit in foueā: ſucceſſorē ſui Priſcillianum habuit Zoroaſtri magi ſtudioſiſſimū: & ex mago epiſcopū: cui iuncta galla non gēt.ſed nomine Germanam huc illucqꝫ currentē alterius & uicinæ hæreſos reliquit hæredē. Nunc quoqꝫ myſteriūiniquitatis operatur duplex ſexus: utrūqꝫ ſupplantat: ut illud propheticū cogamur aſſumere. Clamauit perdi-congregauitqꝫ: non peperit: faciens diuitias ſuas non iudicio. In dimidio dieꝝ derelinquet: & nouiſſimūeius erit inſcipiens. Illud uero quod ad decipiendos homines quoſqꝫ poſtea huic ſentētiæ coaptarunt abſqꝫdei gratia: prima legentes fronte decipiaꝝt intro inſpectū & diligentiſſime uentilatū decipere non poteſt. Itaenim dei gratiā ponunt: ut non per ſingula opera eius nitamur: & regamur auxilio: ſed ad libeꝝ referunt arbi-triū: & ad precepta legis ponentes illud Eſaiæ: legē enim deus in adiutoriū poſuit: ut ī eo deo referendæ ſint gratiæ tales nos condiderit: qui noſtro arbitrio poſſimus & eligere bona: & uitare mala: & non intelligunt iſta: dicentes per os eoꝝ intolerabilē blaſfemiā diabolus ſibilet. Si enim in eo tantū dei eſt gratia propriæ nos cō-didit uoluntatis: & libero arbitrio contenti ſumus: nec ultra eius indigemus auxilio: ne ſi idiguerimus liberumfrangatur arbitriū: ergo nequaꝗͣ ultra orare debemus: nec illius clementiā precibus flectere: ut accipiamus quotidie quod ſemel acceptū in noſtra eſt poteſtate. Iſtiuſmodi homines tollunt orationē: & per libeꝝ arbitriū nonhomines propriæ uoluntatis ſed dei potentia factos eſſe iactant: qui nullius ope indigent/ Tollantur & ieiuniaomniſqꝫ continentia Quid enim mihi neceſſe eſt laborare: ut accipiā per induſtriā quod ſemel mea factū eſtpoteſtatis? Hoc quod dico meum eſt argumentū unius diſcipuloꝝ eius: īmo iam magiſter & totius: doctorexercitus: & contra apoſtolū uas perditionis per ſyllogiſmos & non ut ſui iactant ſyllogiſmoꝝ ſpineta decur-rens: ſic philoſophatur & diſputat. Si nihil ego abſqꝫ dei auxilio: & per ſingula opera eius eſt omne quod geſſero: ergo non ego qui laboro: ſed dei in me coronabitur auxilium: fruſtraqꝫ dedit arbitrii poteſtatē: quod implere non poſſū niſi ipſe me ſemper adiuuerit. Deſtruitur enī uoluntas: quæ alterius ope indiget. Sed liberū deditarbitriū deus: quod aliter liberū erit: niſi fecero quod uoluero. Ac per hoc ait. Aut utor ſemel poteſtate: quamihi data eſt: ut liberū ſeruet̉ arbitriū: aut ſi alterius ope indigeo: libertas arbitrii in me deſtruet̉. Qui hæc di-cit: quā excedit blaſfemiā? quæ hæreticorū uenena ſuperat? Aſſerunt ſe arbitrii libertatē nequaꝗͣ ultraneceſſariū habere deū: & ignorant ſcriptū ꝗd habes quod accepiſti? ſi aūt accepiſti: ꝗd gloriaris quaſi no-acceperis? Magnas agit deo gratias: qui libertatē arbitrii rebellis in deū eſt. Quā nos libenter amplectimu-ita dūtaxat ut agamus ſemper gratias largitori: ſciamuſqꝫ nos nihil eſſe: niſi quod donauit ī nobis ipſe ſeruauerit: dicēte apoſtolo. eſt uolētis neqꝫ currētis: ſed miſerētis dei uelle: & curtere meū eſt. Sed ipſū meū ſine deiſemꝑ auxilio erit meū. Dicit enī idē apoſtolus: Deus oꝑat̉ nobis uelle & ꝑficere. Et ſaluator ī euāgelio. Pater meus uſqꝫ modo oꝑat̉: & ego operor. Sēper largitor: ſemꝑqꝫ donator eſt. mihi ſufficit quod ſemel do-nauit: niſi ſemꝑ donauerit. Peto ut accipiā: & accepero rurſus peto: auarus ſū ad accipiēda beneficia dei: necille deficit in dādo: nec ego ſatior in accipiēdo: ꝗͣto plus bibero: tāto plus ſitio: legi enī pſalmiſtæ uoce cantari.Guſtate & uidete: quoniā ſuauis eſt dominus: qd̓ hēmus bonū: guſtus ē domini. me putauero ad caliciꝑueniſſe uirtutū: tūc bibā principiū. Principiū enī ſapientiæ timor domini qui expellit̉ atqꝫ deſtruitur charitate: hæc eſt hominibus ſola perfectio: ſi imꝑfectos eſſe ſe nouerint: & uos inquit cum omnia feceritis: dicite ſeruinutiles ſumus: qd̓ debuimus facere fecimus. Si inutilis eſt qui fecit oīa: ꝗd de illo dicēdū ē explere potuit:Vnde & apoſtolus: & ex ꝑte accepiſſe: & ex parte cōprehēdiſſe ſe dicit: & nec ꝑfectū preteritoꝝ obliuiſci