Hinc metuunt: cupiuntqꝫ: dolent: gaudentqꝫ: neqꝫ aurasDeſpiciunt clauſi: tenebris & carcere cæco.Quis enim poteſt aut non geſtire gaudio: aut mœrore contrahi: aut ſpe extolli: aut timore terreri? Quam olrem & grauiſſimus poeta Flaccus ſcripſit in Satyra.Nam uitiis ſine nemo naſcitur: optimus ille eſtQui minimis urgetur.Pulchræ quidā noſtroꝝ ait: philoſophi patriarchæ hæreticoꝝ eccleſiæ puritatē ꝑuerſa maculauere doctrīa: uineſciāt illud dictū de humana fragilitate. Quid gloriat̉ terra & cinis? preſertī cū de iiſdem apoſtolus dicat. Vtdeo aliā legem in mēbris meis repugnātem legi mētis meæ: & ducentē me in captiuitatē. Et iteꝝ. Non. n. quoduolo hoc ago: ſed qd̓ nolo id opor. Si qd̓ nō uult oꝑatur: qūo ſtare poteſt hoc qd̓ dicitur: poſſe hoīem ſine peccalo eſſe ſi uelit? Qua rōne poteſt eſſe qd̓ uelit: cū apoſtolus aſſerat ſe qd̓ cupiat īplere non poſſe? Cūqꝫ ab ei.q̄ramus: qui ſint illi quos abſqꝫ peccato putent? Noua ſtropha eludere cupiunt ueritatem: ſe nō eos dicere quiſint uel fuerint: ſed qui eſſe poſſint. Egregii doctores dicunt eſſe non poſſe: quod nunꝗͣ fuiſſe demonſtrāt: dicente ſcriptura. Omne quod futuꝝ eſt: iam factū eſt in priori tēpore. Neqꝫ nūc mihi neceſſe eſt ire ꝑ ſingulos ſan-ctoꝝ: & quaſi in corpore pulcherrimo neuos quoſdā & maculas demonſtraret quod plæriqꝫ noſtroꝝ ſimpliciter faciunt cū paucis ſententiolis ſcripturarū poſſint hæreticorū & per eos philoſophoꝝ argumenta conuinciQ uid e nim dicit uas electionis? Concluſit deus omnia ſub peccato: ut omniū miſereat̉. Et ī alio loco. Omnesenī peccauerunt & indigent gloria dei. Eccleſiaſtes quoqꝫ ꝑ quē ſe cecinit ipſa ſapientia libere proteſtatur: & dicit: Non eſt enī homo iuſtus ſuper terrā: qui non peccet. Et iterū: Si peccauerit populus tuus: non eſt enim ho-mo qui non peccet & quis gloriabitur caſtū ſe habere cor? & non eſt mundus a ſorde: nec ſi unius diei fuerit ſuper terrā uita eius. Vnde & Dauid dicit. Ecce enī in iniquitatibus conceptus ſū: & in peccatis concepit me mater mea. Et in alio pſalmo: Non iuſtificabitur in conſpectu tuo omnis uiuens. Quod teſtimoniū ſub nomineueritatis noua argumentatione deludunt. Aiunt enī ad cōparationē dei nullū eſſe perfectū: quaſi ſcriptura hocdixerit. Neqꝫ enim ait: Non iuſtificabitur ad cōparationē tui omnis uiuens: ſed non iuſtificabitur in conſpectutuo omnis uiuens. Quando enī in conſpectu tuo hoc intelligi uult: quod etiā qui hominibus ſancti uidentur:dei ſcientiæ atqꝫ notitiæ nequaꝗͣ ſancti ſint. Non enim uidet in facie: deus aūt in corde. Si aūt inſpiciente deo &omnia contēplante: quē cordis archana non fallunt: nullus eſt iuſtus: perſpicue oſtenditur hæreticus non ho-minē in excelſa ſuſtollere: ſed dei potentiæ derogare: multaqꝫ alia: quæ ſi de ſcripturis ſanctis uoluero cōgregare: non dicā epiſtolæ: ſed uoluminis quoqꝫ excedam modū. Nihil noui aſſerunt qui in huiuſcemodi applaudēte perfidia ſimplices quidē & indoctos decipiunt: ſed eccleſiaſticos uiros qui in lege dei die ac nocte meditantdecipere non ualent. Pudeat ergo eos principū & ſociorū ſuorū: qui aiunt poſſe hominē ſine peccato eſſe ſi u-lit: quod græci dicunt αυαμαρ τη τον: & quia hoc eccleſiarū prurientes aures ferre non poſſunt: ſimulant ſe ſine peccato quidem dicere: ſed αυαμαρ τη τον: & non græcū ſermonē αυαμαρ τή τον dicere audere: qͣſi al-ud ſit ſine peccato: aliud αγαπαρ τη τον: & non græcū ſermonē: qui apud illos compoſitus eſt duobus uer-bis ſermo latīus expreſſerit: ſi abſqꝫ peccato dicis αυαμαρτη τον dicer̄ diffiteris. Dāna eos ergo ꝗ te αυαμαρTη τον predicant: ſed nō facis. Noſti enim quid ītrinſecus diſcipulos tuos doceas: aliud ore cōmemorans: & aliud cælans conſcientia: nobiſqꝫ alienis & indoctis loqueris ꝑ parabolā: tuis autē myſteria confiteris: & hoc iuxta ſcripturā te facere iactas. Quia dictū eſt turbis Ieſus parabolis loquebat̉: & ad diſcipulos ī domo dicit. Vobis datū eſt ſcire myſteria regni cælorū: illis aūt non eſt datū. Sed ut dicere cœperā exponā breuiter principiū& ſociorū tuorū nomina: ut animaduertas qualiū conſortio gloriaris. Manichæus electos ſuos quos īter idæaideſt formas Platonis in cæleſtibus collocat: dicit omnia carere peccato: nec ſi uelit poſſe peccare. Ad tanta eneos uirtutū culmina tranſcendiſſe ut carnis operibus illudant. Priſcillianus in Hiſpania pars manichæi de tuipitudine cuius te diſcipuli diligunt uerbū perfectionis: & ſcientiæ ſibi temere uendicantes ſoli cū ſolis claudūtur mulierculis: & illud eis inter coitū amplexuſqꝫ decantant.Tum pater omnipotens fœcundis imbribus ætherConiugis in gremium lætæ deſcendit: & omnisMagnus alit magno commixtus corpore fœtusQui quidē partē habēt gnoſicæ hæreſeos de baſilidis īpietate uenientē. Vnde & uos aſſeritis eos ꝗ abſqꝫ legisſciētia ſunt peccata uitare nō poſſe. Quid loqͣr de Priſcilliano: ꝗ & ſæculi gladio: & totius orbis auctoritate dānatus eſt? Euagrius pōticus Hyꝑborita: ꝗ ſcribit ad uirgīes: ſcribit ad monachos: ſcribit ad eā cuius nomē nigredinis teſtat̉: & ꝑfidiæ tenebras edidit librū & ſciētias: ϖε ρῖαπαθειαS quā nos īpaſſibilitatē: uel īperturbationipoſſumus dicere: ꝗͣdo nunꝗͣ animus ulla ꝑturbatione cōtagione & uitio cōmouet̉: & ut ſimpliciter dicā: uel ſa-xū uel deus eſt. Huius libros ꝑ oriētē græcos: & īterpretāte diſcipulo eius. Rufino latinos piæriqꝫ ī occidēte le-ctitant: qui librū quoqꝫ ſcripſit quaſi de monachis: multoſqꝫ in eo enumerat qui nunꝗͣ fuerūt & quos fuiſſe ſcribit. Origeniſtas ab epiſcopis dānatos eſſe nō dubiū eſt Amoniū uidelicet & Euſebiū & Euthymiū: & ipſū Euagriū: Origenē quoqꝫ & Iſidorum & multos alios: quos dinumerare tedium eſt: & iuxta illud Lucretii.Ac ueluti pueris abſinthia tetra medentesCum dare conantur prius ora pocula circumContingat: dulci mellis flauoqꝫ liquore.Ita ille unū Ioannē in ipſius libri poſuit principio: quē & cartholicū & ſanctū ſuiſſe nō dubiū eſt: ut ꝑ illius oc-