Druckschrift 
1 (1490)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

factū ſit ī cōſequētibus diſce. Ipſe enī ait: Sed ſolū baptizati erāt ī noīe domini leſu. Tūc īponebant illis manus:& accipiebāt ſpiritū ſanctū. Hoc loco ſi & tu ſimiliter te facere dicis: ꝗa hæretici baptizauerūt in ſpiritu ſancto: ſcias Philippū ab apoſtolis fuiſſe baptizatū: īdiuiſā eādē habuiſſe eccleſiā: eundē dominū Ieſū Chriſtūpredicaſſe: diaconū fuiſſe eoꝝ: qui poſtea manus īpoſuerūt. Tu uero apud Arrianū eccleſiā dicas eſſe: ſedſynagogā: nec clericos dei: ſed creaturæ & idoloꝝ cultores: quomodo ī diſpari cauſa eandē aſſeris rationē te tenere? LVCIFER IA. Valēter quidē & fixo gradū me tibi ī faciē dimicātē repellis: ſed poſt tergū cæderis: & nuda a ſpiculis dorſa ꝓtegis. Eſto ꝗppe apud Arrianos ne baptiſma eſſe ꝗͥdē: & ideo ſpiritū ſāctū ab eis poſ-ſe dari: quia necdū remiſſionē peccatoꝝ acceperūt: totū hoc uictoriæ meæ ꝓficit: & argumētoꝝ tuoꝝ palæſtramihi palmā uictoriæ ſudat. Arrianus baptiſma habet: & quomodo ſacerdotiū habet? Laicus apud eos noneſt: & quomodo epiſcopus eſſe pōt? Mihi recipere mēdicū licet: tu recipis regē. Vos hoſti caſtra traditis: & anobis ꝓfuga reiiciēdus eſt. OR. Si prioꝝ meminiſſes: ſcires tibi fuiſſe reſpōſū: ſed amorē cōtradicēdi ſeqͥris: a queſtionū lineis excidiſti more quorundā loquaciū potius ꝗͣ facūdoꝝ: qui diſputare neſciunt: tamen litigare deſinūt. Ego enī in preſēti arrianos uel īprobo uel defēdo: ꝗͣ illā curſus mei metā circūeo: eademratiōe a nobis epiſcopū recipi: qua laicus a nobis recipit̉. Si errāti cōcedis ueniā: & ego ignoſco pœnitēti: ſi ī fideſua baptizatū baptizās nocere potuit: & ī fide ſua ſacerdotē cōſtitutū cōſtituēs īquinauit. Subtilis eſtreſis: & ideo ſimplices aīæ facile decipiunt̉. Deceptio laici ꝗͣ epiſcopi cōmunis eſt. At epiſcopus errare potuit: re uera de Platonis & Ariſtophanis ſinu ī epiſcopatū eligunt̉. Quotus eſt qui apprime ī his eruditusſit? Deniqꝫ ex litteratis quicūqꝫ hodie ordinant̉: id habēt curæ: non quomodo ſcripturarū medullas ebibāt: ſedquomodo aures populi declamatoꝝ floſculis demulceāt. Accedit ad hoc arriana hæreſis magis ſapiētiaſæculi facit: & argumētationū riuos de Ariſtotelis fōtibus mutuat̉. Igit̉ paruuloꝝ īter ſe certantiū ritu quid di-xeris dicā: affirmabis: affirmabo: negabis: negabo. Arrianus baptizat: ergo epiſcopus eſt: baptizet tu refutalaicū: & ego recipio ſacerdotem. Sequar te quocūqꝫ ieris: aut pariter ī luto hæſitabimus: aut pariter expediemur. LV. Sed laico ideo ignoſcēdū eſt: quia eccleſiā dei putās ſimpliciter acceſſit: & iuxta fidē ſuā credēs baptizatus eſt. OR. Nouā aſſeris ut Chriſtianus quiſꝗͣ factus ſit ab eo qui fuit Chriſtianus. Accedēs arrianus īqua fide baptizatus eſt? Nēpe ī ea quā habebāt arriani: aut ſi ipſe bene credebat: & ſciēs ab hæreticis baptizatus eſt erroris ueniā meret̉. Veꝝ hoc penitus abſurdū eſt: ut diſcipulus ad magiſtrū uadēs ante ſit artifex ēdoceatur. At modo ab idoloꝝ ueneratione cōuerſus nouerit Chriſtū melius ꝗͣ ille qui doceat. At dicis ſimplici-ter in patre & filio & ſpiritu ſancto credidit: & ideo baptiſma cōſecutus eſt. Quæ eſt iſta queſo ſimplicitas: ne-ſcire quid credas? ſimpliciter credidit. Q uid credidit? certe aut tria nomina audiēs tres deos credidit: & idola-tra effectus eſt: aut in tribus uocabulis trinomini credens in Sabellii hæreſim īcurrit. Aut edoctus ab arrianisunū eſſe ueꝝ deū patrē filiū & ſpiritū ſanctū credidit creaturas: aut extra hoc quid credere potuerit neſcio niſforte homo edoctus ī capitolio homouſiā didicerit trinitatē: ſciebat patrē & filiū & ſpiritū ſanctū: naturaſed ꝑſonis eſſe diuiſos. Sciebat & filii nomē in patre: & patris nomē in filio. Ridicula penitus aſſertio ante de fi-de diſputare ꝗͣ credere: ante myſteriū ſcire ꝗͣ initiatus ſit. Aliter de deo ſētire baptizantē: & aliter baptizatū. Præterea ſolēne ſit in lauacro poſt trinitatis cōfeſſionē īterrogare: credis ī ſanctā eccleſiā? credis ī remiſſionē peccatoꝝ. In quā eccleſiā credidiſſe dicis? in arrianoꝝ: ſed habēt. In noſtrā? ſed extra hāc baptizatus non potuit in credere: quā neſciuit. LVCI. Quoniā ad oīa argumētaris: & emiſſa a nobis ſpicula ſcuto oratiōis elu-dis: unā haſtā iaciā: quæ umbonē tegminis tui: & uerba crepitantia ui ſua penetret: nec diutius patiar fortitudi arte ſuperari. Laicus etiā extra eccleſiæ fidē baptizatus pœnitēs recipit̉. Epiſcopus uero aut penitentiā nonaget: & ſacerdos eſt: aut ſi penitētiā egerit: eſſe epiſcopus deſinit. Q ob recte nos laicū ſuſcipimus pœnitē-: & epiſcopū ſi ī ſacerdotio ꝑſeuerare uult repudiamus. OR. Sagitta quæ cōtēto neruo dirigit̉ difficile uitat̉.Ante enī ad ad quē iacta eſt ꝑuenit: ꝗͣ obice clypei fruſtret̉. Ecōtrario tuæ ꝓpoſitione quia ſine ferri acumiemittūtur hoſtē ualent ꝑforare. Hāc igitur haſtā quā totis uiribus miſiſti: de qua nobis minitaris: ut aiūt uncdigitulo repellā. Neqꝫ enī hoc modo querit̉ an epiſcopus pœnitens eſſe non poſſit: ſed an hæreticus baptiſmahabeat: qui ſi ut conſtat baptiſma non habet: quō poteſt eſſe pœnitens ante ꝗͣ chriſtianus? Proba mihi ab arrianis uenientem laicum habere baptiſmum: & tunc ei penitentiam denegabo. Si uero chriſtianus eſt ſihabuit ſacerdotem qui eum faceret chriſtianum: quo aget penitentiam homo qui necdum credit? LVCI. Orete ut philoſophoꝝ argumentatione depoſita chriſtiana mecum ſimplicitate loquaris. Si tamen non dialecti-cos ſequeris: ſed piſcatores: æquum ne tibi uidetur: ut arrianus epiſcopus ſit? OR. Tu epiſcopū probas: ꝗaab eo recipis baptizatum: & in hoc reprehendendus es: quare a nobis parietibus ſepararis: cum in fide & in arrianoꝝ nobiſcū receptione conſentias. L VCI. Iam ſuꝑius rogaui: ut philoſophicæ: ſed chriſtianæ mecū loc̄ris. OR. Diſcere uis an contendis? LV. Vtiqꝫ contendo quia facti tui a te quero rationē. OR. Si contendis tibi reſponſum eſt. Eadem enim ratione epiſcopū ab arrianis recipio: qua tu recipis baptizatū. Si diſcere cupis:in meam aciē tranſgredere. Aduerſarius enim uincitur: diſcipulus docetur. LV. poſſū ante eſſe diſcipulusꝗͣ magr̄m audiam predicātē. OR. Quoniā tergiuerſaris: & ſic uis a me doceri: ut aduerſariū in tergo habeamtuo aīo te docebo. Conſentimus in fide: conſentimus in hæreticis recipiendis: conſentiamus etiam in cōuentu.LV. Hoc non eſt docere: ſed argumentari. O R. Quia tu pacē cum ſcuto petis: & nos oliuæ ramum gladio inſerimus. LVCI. En tollo manus: cedo: uiciſti. Verum cum arma deponam ſacramēti in quo me iurar̄ cōpellis.quæro rationem. OR. Gratulor interim tibi: & Chriſto deo meo gratias ago: quia animo bono a falſitatis ar-dore ad totius cibi te ſapore cōtuliſti nec dicis more quorundā. Saluū me fac domine: quoniam defecit in meſpecies.