eſt dignatus aſpicere: qui eloquiis domini quæ melle & fauo dulciora ſunt: dignam deo uocem erudiuit: Et nequæſtionem morer: ſic decebat creſcere præcurſorem domini. Iſte ergo talis tantuſqꝫ ſpiritum ſanctum nō de-dit: quem Cornelius centurio anteꝗͣ baptizaretur accepit. Reſponde quælo cur non dederit: ſed ignoras. Aud-quid ſcripturæ doceant. Ioannes baptiſta nō tam peccata dimiſit: quā baptiſma pœnitentiæ fuit in peccatoriremiſſionem: ideſt in futuram remiſſionem: quæ eſt poſt ex ſanctificatione chriſti ſubſecuta. Scriptum eſt enīfuit Ioannes in deſerto baptizans: & prædicans euangelium pœnitentiæ in remiſſionem peccatorum. Et poſtmodum: & baptizabantur ab eo in iordanem confitentes peccata ſua: ut enim ante præcurſor domini ipſe: ſic& baptiſma eius præuium dominici baptiſmatis fuit: qui de terra eſt aiebat: terrena loquitur: & qui de ſuper-nis uenit: ſuper omnes eſt. Et iterum: Ego baptizo uos in aqua: ille baptizabit uos ī ſpiritu ſancto. Si autem Ioānes ut confeſſus eſt non baptizauit in ſpiritu: neqꝫ peccata dimiſit: quia nulli hominum ſine ſpiritu ſancto peccata dimittuntur: aut ſi contentioſe argumentaris: ideo loannis baptiſma dimiſiſſe peccata: quia de cælis fuit: edoce quid amplius in Chriſti baptiſmate conſequamur. Quod peccata dimittit: liberata gehenna: quod a ghenna liberat perfectum eſt. Perfectum autem baptiſma non eſt: niſi quod in cruce & in reſurrectione Chiſtieſt: ita tu in peruerſum duceris irreligioſus: dicente ipſo Ioāne: illum oportet creſcere: me autem minui: & cumſerui baptiſmo plus ꝗͣ habuit tribuis: dominicum deſtruis. Cui nihil amplius relinquis. Quorſum iſta tendi-aſſertio? uidelicet ut non tibi durum uideatur: & ſi ii qui a Ioanne fuerant: baptizati: poſtea per impoſitionemmanuum apoſtolorum ſint ſpiritum ſanctum conſecuti: cum conſtet eos nec peccatorum quidem ſine ſubſecutura fide remiſſionem conſecutos. Tu uero qui ab arrianis recipis baptizatum: ideo tribues baptiſma quodperfectum eſt. Et quo pacto quaſi modicum quod ei defuerit: ſanctum aduocas ſpiritum: cum baptiſma Chriſti ſine ſpiritu ſancto nullum ſit? Verum longe exceſſi: cum æqua fronte aduerſarii exercitus concitus ſim impetum ſummouere: leuiora minus tela direxi. Ioannis autem baptiſma in tantum perfectum fuit: ut conſtet poſtea Chriſti baptiſmate baptizatos: qui ab eo fuerant baptizati. Ita enim hiſtoria refert. Factum eſt autem cūApollo eſſet corinthi: & cum Paulus pertranſiret ſuperiores partes Aſiæ: deuenit Epheſum: & cum inueniſſetquoſdam deſcendentes dixit ad eos. Si ſpiritum ſanctum accepiſtis: cui credidiſtis? At illi reſponderunt.Sed nec ſi ſpiritus ſanctus ſit: audiuimus. Dixit autem ad eos: in quo ergo baptizati eſtis? Reſponderuntin Ioannis baptiſmate. Sed dixit Paulus: Ioannes quidem baptizauit baptiſmo pœnitentiæ plæbem: di-cens in aduenientem poſt eum ut crederet. hoc eſt in leſum: in remiſſionem peccatorum. His auditis baptizatiſunt in nomine domini noſtri Ieſu Chriſti. Et cum impoſuiſſet illis manus Paulus continuo cecidit ſpiritus ſanctus ſuper eos: Si ergo baptizati ſunt uero & legitimo eccleſiæ baptiſmate: & ita poſtea ſpiritum ſanctum conſecuti ſunt: & tu apoſtolorum ſequere auctoritatem: & baptiza eos qui Chriſti non habent baptiſma: & pote-ris inuocare ſpiritum ſanctum. LVCIFER IAN VS dixit. Qui dormiētes ſitiunt: auide fauces flumibus īgurgitant. Et quāto plus hauſerunt tāto plus ſitiunt: ita mihi & tu uideris aduerſus quæſtiunculā: quanto ꝓpoſuihinc atqꝫ illinc argumēta quæſiſſe: & nihilominus eandē quæſtionē uis ꝑſeuerare: an neſcis & iā eccleſiarū hūceſſe morē: ut baptizatis poſtea manus imponatur: & ita inuocetur ſpiritus ſanctus? exigis ubi ſcriptū ſit in actibus apoſtolorum: etiam ſi ſcripturæ auctoritas non ſubeſſet: totius orbis in hac parte conſenſus inſtar præcepti obtinet. Nam & multa alia quæ per traditionē in eccleſiis obſeruantur. auctoritatem ſibi ſcriptæ legis uſur-pauerunt uelut in lauacro ter caput mergitare: deinde egreſſos lactis & mellis præguſtare concordiam ad infātiæ ſignificationem die dominico: & ꝑ oēm penthecoſten: nec de genicolis adorare: & ieiuniū ſoluere multaꝗꝫalia quæ ſcripta non ſunt: rationis ſibi obſeruatio uendicabit. Ex quo aīaduertis nos eccleſiæ conſuetudinē ſe-qui. licet ante aduocationē ſpiritus conſtet aliquē baptizatū. ORTHO. Non quidem ab uno hanc eſſe eccle-ſiaꝝ conſuetudinē: ut ad eos qui longe in maioribus urbibus per preſbyteros & diaconos baptizati ſunt epiſcopus ad īuocationē ſācti ſpiritus manu impoſiturus excurrat: quale eſt ut leges eccleſiæ ad hæreſim tranferas: &uirginis tuæ integritatē per meretricū Iupanaria ſpurcari patiaris. Epiſcopus ſi īponit manū eis īponit: qui ī recta fide baptizati ſūt: qui & in patre & filio & ſpiritu ſancto tres ꝑſonas unā ſubſtantiā crediderūt. Arrianus uero cū aliud nihil crediderit (claudite quæſo aures qui audituri eſtis: ne tātæ īpietatis uocibus polluamini) niſiin patre ſolo uero deo & in leſu chriſto ſaluatore creatura & in ſpiritu ſācto utriuſqꝫ ſeruo: quō ſpūm ſanctū abeccleſia recipiet: qui necdū remiſſionē pctōꝝ cōſecutus eſt? Spus ꝗppe ſāctus nō niſi in mundā ſedem incedit:nec hītator eius tēpli efficit̉: cuius antiſtes nō hēt uerā fidē. Quod ſi obloqueris quare ī eccleſia baptizatus nſi per manus epiſcopi non accipiat ſpiritum ſanctū: quem nos aſſerimus in uero baptiſmate tribui: diſce hancobſeruationem ex ea auctoritate deſcendere: quod poſt aſcenſū domini ſpiritus ſanctus ad apoſtolos aſcēdit.Et multa in locis id eſſe tantum factū repefrimus ad honorē potius ſacerdotii: ꝗͣ ad legis neceſſitatē. Alioquin ſiepiſcopi tantum īpræcatioue ſpiritus ſanctus defluit: lugendi ſunt qui in uillulis aut in caſtellis aut in remotioribus locis ꝑ preſbyteros & diaconos baptizati ante dormierūt: ꝗͣ ab epiſcopis īuiſerent̉. Eccleſiæ ſalus ī ſūmi ſacerdotis dignitate ac ueneratiōe cōſiſtit: cui ſi nō exors q̄dā & ab oībus eminēs det̉ ptās: tot ī eccleſiis efficiētuꝫchriſmata: quot ſacerdotes īde ideo uēit: ut ſine chriſmate & epiſcopi iuſſiōe neqꝫ preſbr̄ neqꝫ diaconus ius hēatbaptizādi. Quod freq̄nter ſi tn̄ neceſſitas cogit: ſcimus licer̄ laicis: Vt .n. accipiat ꝗs: ita & dar̄ pōt: niſi forte eūnuchus a Philippo diacono ſine ſpū ſctō baptizatus fuiſſe credēdus ē: de quo ſcriptura hoc loquit̉. Et deſcēderūt abo ī aquā: & baptizauit eū Philippus. Et cū abſcederēt ab aqͣ ſpūs ſctūs uēit ī eunuchū. Si aūt illud obticiendū putas: ꝗa cū audiſſet apoſtoli: ꝗ erāt hieroſolymis: ꝗa recepiſſet ſamaria uerbū dei miſerūt ad eos Petꝝ 8ſoane: ꝗ cū ueniſſēt ad eos: orauerūt ꝓ eis: ut acciperēt ſpūm ſāctū. nōdū enī deciderat ſuꝑ ullū illoꝝ. Cur ita