ſtomachum: & infirmitates plurimas ſuſtinēti ſuadet uini modicā potionē: Iā noli inquit aquā bibere. Cui aūdicit: iā noli aquā bibere: oſtendit eū aquā ante potaſſe. Quod nō concederet: niſi crebræ infirmitates & dolorſtomachi poſtulaſſent. Reprobat quidē apoſtolus eos: qui ꝓhibebāt nuptias: & iubebant cibis abſtinere quosdeus creauit ad utendū cū gr̄aꝝ actione. ſed Martionē deſignat & Tatianū & cæteros hæreticos: qui abſtinētam indicant perpetuā: ad deſtruēda & contēnenda & abomināda opera creatoris: nos aūt & creaturā oēm laudamus dei: & maciē ſaginæ: abſtinentiā luxuriæ: ieiunia preferimus ſaturitati. Vir quippe ī laboribus laboratſibi & uim facit in interitū ſuū. Et a diebus Ioānis baptiſtæ ieiunatoris & uirginis regnū cæloꝝ uim patitur: &uiolenti diripiunt illud. Timemus enim ne ab aduentu æterni iudicis: ſicut in diebus diluuii: & euerſionis Sodomæ & Gomorræ deprehendamur manducātes & bibentes: & nubentes: & nuptum tradentes. Nā & diluuium & ignis de cælo ſaturitatē pariter & nuptias quas deleret inuenit. Nec mirū ſi omne quod in macello uenditur: apoſtolus emi iubeat & comedi: cū idolatris & adhuc in templis idoloꝝ quaſi idolotheta ueſcentibus: proſumma abſtinentia fuerit cibis tantū abſtinere gentiliū. Quod ſi ſic loquitur ad romanos: is qui manducat: nōmanducantē non ſpernat & qui non manducat manducantē non iudicet: non inter ieiunia & ſaturitatē æqualia merita diſpenſat: ſed contra eos loquitur: qui in Chriſtū credentes adhuc iudaizabant. & eos qui ex gētibuscrediderant: monet ne ſcandalizet illos cibo ſuo: qui adhuc infirmiores erāt in fide: Deniqꝫ & in conſequētibushoc ipſū ſonat: Scio & confido ī domino Ieſu: ꝙ nihil cōmune per ſeipſū eſt: niſi ei qui exiſtimat qui cōe eſſe: illcōe eſt. Si enim ꝓpter cibū frater tuus contriſtatur: iā non ſecundū charitatē ambulas. Noli cibo tuo illū perdere: pro quo Chriſtus mortuus eſt: non ergo blaſfemetur bonū nr̄m: non eſt enim regnū dei eſca & potus. Ac nequis putaret hoc de ieiuniis dici: & non de ſuperſtitione iudaica: ſtatim ediſſerit: alius credit manducare omniaQui aūt infirmus eſt: olera manducet. Et rurſū. Alius iudicat diem plus ꝗͣ diē: alius iudicat oēm diē. unuſquiſqꝫ in ſuo ſenſu abundat. Qui ſapit: diē domino ſapit. Et qui manducat: domino manducat. gratias agit enī deoEt qui non manducat: domino non manducat: & gratias agit deo: Qui enim infirmi erant in fide adhuc: & alias carnes mundas alias arbitrabantur immundas & inter diem & diem eſſe aliquid æſtimabant. Verbi gratiaſanctius eſſe ſabb̓atum: & neomenias: & ſcenophegiam: ꝗͣ reliquos dies: iubentur olera manducare: quæ indif-ferenter cōmeduntur ab omnibus. Qui uero firmioris erant fidei: omnes carnes & oēs dies: æquales eſſe credebant. Illud aūt quod proponere aduerſarius auſus eſt: dominum uoratorē & potatorem uini a phariſæis appe-latum eſſe. & qui ad epulas ierit nuptiaꝝ: & conuiuia non deſpexerit peccatoꝝ: exiſtimo quod nobiſcū faciat.Iſte enim eſt dominus ut arbitralis uorator qui quadraginta diebus chriſtianoꝝ ieiuniū ſanctificatꝝe: qui beatos appellat eſurientes: & ſitientes: qui eſcā habere ſe dicit: non quā diſcipuli ſuſpicabantur: ſed quæ in perpetuum non periret. qui de die craſtino cogitare prohibet. Qui cū eſuriſſe & ſitiſſe dicatur: & iſſe frequēter ad prā-dia: excepto myſterio quod in typum ſuæ paſſionis expreſſit: & probandi corporis ueritatē: nec gulæ ſcribitu-ſeruiſſe nec uentri: Qui diuitē purpuratum propter epulas narrat in tartaro: & Lazaꝝ pauperē ob inediā di-cit eſſe in ſinu Abraæ: qui quando ieiunamus ungi caput & lauari precepit faciē: ut non gloriæ hoīum: ſed do-mino ieiunemus. Qui comedit quidē poſt reſurrectionē partem piſcis aſſi & fauū: nō propter eſuriem & gutturis ſuauitatē: ſed ut ueritatem ſui corporis comprobaret. Nam quotienſcūqꝫ mortuum ſuſcitauit: iuſſit ei dari manducare: ne reſurrectio fantaſma putaretur. Et Lazaꝝ poſt reſurrectionem: ob hanc cauſam ſcribitur cūdomino iniſſe conuiuiū. Nec hoc dicimus: ꝙ negemus piſces & cætera ſi uoluntas fuerit in cibo eſſe ſumendaſed quō nuptiis uirginitatē: ita ſaturitati & carnibus ieiunia ſpiritūqꝫ preferimus. Si aūt Petrus hora ſexta. prarſurus aſcendit in cœnaculū: fortuita eſuries non facit preiudiciū ieiuniorum. Hoc enim modo & dominus quiaad puteum ſamaritanæ hora ſexta feſſus reſedit. & bibere uoluit: oībus incumbit neceſſitas: uelint nolint hoc tēpore bibendi: Potuit aūt fieri: ut uel ſabbatum eſſet uel dies dominicus: & poſt bidui triduiqꝫ ieiuniū hora ſextaeſurierit. Nunꝗͣ enim crediderim apoſtolū: ſi ante unam diem cœnauerat: epuliſqꝫ diſtētus fuerat: alterius dieieſuriſſe meridie. Quod ſi cœnauit prędie et ſequenti die eſuriuit ante prandiū: exiſtimo ꝙ uſqꝫ ad ſacietatemnon comederit: qui tam cito potuit eſurire. Porro ſi per Eſaiam loquitur deus: ꝙ non tale ieiunium elegerit di-cens: in diebus ieiunioꝝ ueſtroꝝ inueniuntur uoluntates ueſtræ: & ſubiectos percutitis: & in iudicia & in litesieiunatis: &ceditis pugnis: non tale ieiuniū elegi dicit dominus. Quale elegerit: docet: Frange eſurienti panemtuum: et pauperes ſine tecto: induc in domum tuam. ſi uideris nudum ueſti: et domeſticos ſeminis tui ne deſpicias. Non igitur ieiunium reprobauit: ſed quale uellet oſtendit. Neqꝫ enim uentris eſuries accepta eſt deo: quālites et rapinæ et libidines deſtruunt. Si non uult ieiunium deus: quomodo in leuitico precipit: ut ſeptimo menſe decima menſis omnis populus ieiunet uſqꝫ ad ueſperam? Et qui non afflixerit aīam ſuam moriatur? Et exte-minetur de populo ſuo? Quare ſepulchra concupiſentiæ ubi carnibus deditus populus ruit: uſqꝫ hodie in ſo-litudine perſeuerant? Et craſſus populus ortigomoram ſcribitur ad coleram uſqꝫ ructaſſe? Cur homo dei: adcuius prophetiam manus aruerat regis Ieroboā: qui manducauit contra edictum dei: ilico percuſſus eſt? Etleo qui aſinam cuſtodiuit intactam: Prophetæ leuanti ſe de prandio non pepercit? Qui ieiunus miracula fecerat: pranſus ilico laturitatis pœnas luit. Sed & Ibbel clamitat. Sanctificate ieiunium: predicate curationem: utmonſtraretur ieiunium ſanctificari cæteris operibus: & ſanctificatum ieiunium curationi proficere peccatoꝝQuomodo autem uirginitati uere non præiudicat imitatio uirginum diaboli: ita et ueris ieiuniis coſtum Iſi-dis et Cybele: et quorundam ciboꝝ in æternum abſtinētia: maxime cum apud illos: ieiunium panis ſagina carnium cōpeſcetur. Et ſicut ſigna quæ faciebat Moyſes imitabantur ſigna ægyptioꝝ: ſed nō erant in ueritate: nauirga Moyſi uirgas magoꝝ deuorabat: ita et oīa quæ per æmulationē dei facit diabolus: nō religionis nr̄æ ſi