eos aſſerens uictitare: Lacedæmonioꝝ mēſę frugalitatiſqꝫ & ſupraſcriptus Xenophon & Theophraſtus & oēspene ſcriptores Græciæ teſtes ſunt. Cheremon Stoicus uir eloquentiſſimus narrat de uita antiquoꝝ ægypti ſacerdotū ꝙ oībus mūdi uegociis curiſqꝫ poſtpoſitis ſemꝑ in tēplo fuerint: & rerū naturas cauſaſqꝫ ac rōnes ſyderum cōtēplati ſint: nunꝗͣ mulieribus ſe miſcuerint: nunꝗͣ cognatos & ꝓpinquos ne liberos quidē uiderint: exeo tꝑe quo cœpiſſent diuino cultu deſeruire: & carnibus & uino ſe ſemꝑ abſtinuerint: propter tenuitatē ſenſus& uertiginē capitis: quā ex paruo cibo patiebantur: & maxime propter appetitus libidinis: qui ex his cibis & exhac potatione naſcuntur. pane raro ueſcebantur: ne onerarent ſtomachū. Et ſi quādo comedebāt: tonſū pariterīſopū ſumebant in cibo: ut eſcā grauiorē illius calore decoquerent. Oleū tantū in oleribus nouerant: ueꝝ & ipſum paꝝ ꝓpter nauſeā & aſperitatē guſtus leniendā. Quid loquar īquit de uolatilibus cū ouū quoqꝫ pro carnibus uitauerint & lac? Quoꝝ alterū carnes liquidas: alteꝝ ſanguinē eſſe dicebant colore mutato. Cubile ei:de foliis palmaꝝ: quas Bayas uocant. contextū erat ſcabellū acliue: & ex una parte obliquū: in terra pro puluil-lo capiti ſupponebant: bidui triduiqꝫ inediā ſuſtinentes. Humores corporis qui naſcuntur ex ocio: & ex man-ſione unius loci nimia uictus caſtigatione ſiccabant. loſephus in ſecūda iudaicæ captiuitatis hiſtoria: & ī octauodecimo antiquitatū libro: & cōtra Appionē: duobus uoluminibus tria deſcribit dogmata iudeorū. Phariſæos: Saducæos: Eſſæos. Quoꝝ nouiſſimos miris effert laudibus: ꝙ & ab uxoribus & uino & carnibus ſemꝑ ab-ſtinuerint: & quotidianū ieiuniū uerterint in naturā: Suꝑ quoꝝ uita & Philo uir doctiſſimus propriū uolumēedidit. Eantes Cizycenus & Aſclepiades cyprius: ætate qua Pygmaleon in oriente regnabat: ſcribunt eſum carniū nō fuiſſe. Eubulus quoqꝫ qui hiſtoriā Mitræ multis uoluminibus explicuit: narrat apud Perſas tria generaMagoꝝ quoꝝ primos qui ſint doctiſſimi & eloquentiſſimi excepta farina & olere nihil aliud in cibo ſumere:Apud Eleuſinā etiā uolucribus & piſcibus & quibuſdā pomis abſtinere ſolēne eſt. Bardeſanes uir babyloniusin duo dogmata apud Indos gymnoſophiſtas diuidit: quorū alterū appellat bragmanas: alterū ſamaneos: quitantæ continentiæ ſint ut uel pomis arborū iuxta gangē fluuiū: uel publico orizæ & farinæ alantur cibo: & cūrex ad eos uenerit: adorare illos ſolitus ſit: pacēqꝫ ſuæ prouinciæ in illoꝝ precibus arbitrari ſitā. Euripides ī crita Iouis prophetas non ſolū carnibus ſed & coctis cibis abſtinuiſſe fertur. Xenocrates philoſophus de Tripto-lemi legibus apud athenienſes tria tantū precepta in tēplo Eleuſinæ reſideræ ſcribit: honorandos parenres: uenerandos deos: carnibus nō ueſcendū. Orpheus in carmine ſuo eſū carnium deteſtatur. Pythagoræ. Socratis:Antiſthenis: & reliquorū frugalitatē referrem in cōfuſionē nr̄am: niſi & longū eſſet: & proprii operis indigeretofficio. Hic certe eſt Antiſthenes qui cū glorioſe docuiſſet rhetoricā: audiſſetqꝫ Socratē: dixiſſe fertur ad diſci-pulos ſuos. Abite: & magr̄m querite ego enim iā repperi. Statimqꝫ uenditis quæ habebat: et publice diſtributisnihil ſibi plus ꝗͣ palliolū reſeruauit. Paupertatiſqꝫ eius et laboris et Xenophon teſtis eſt in ſympoſio: et īnumerabiles libri eius: quorū alios philoſophico: alios rhetorico genere ſcripſit. Huius Diogenes ille famoſiſſimus ſectator fuit: potentior rege Alexandro: et naturæ uictorhumanæ. Nā cū diſcipulorū Antiſthenes nullū reciperet: et perſeuerantē Diogenē remouere non poſſet: nouiſſime claua minatus eſt: niſi abiret. Cui ille ſubieciſſe dicitur caput: atqꝫ dixiſſe: nullus tam durus baculus erit: qui me a tuo poſſit obſequio ſeparare. Refert Saty-rus: qui illuſtrium uirorum ſcribit hiſtorias: ꝙ Diogenes palliolo duplici uſus ſit propter frigus: peram pro cellario habuerit: ſecūqꝫ portarit clauam ob corpuſcuſi fragilitatem: qua iam ſenex mēbra ſuſtentare ſolitus erat.Et ήμεροβιος ideſt diarii uictus uulgo appellatus ſit. in preſentem horam poſcens a quolibet: et accipiens ci-bum. habitauit autem in portarum ueſtibulis et porticibus ciuitatum. Cūqꝫ ſe contorqueret in dolio: uolubilēſe habere domum iocabatur: et ſe cum temporibus immutantem. frigorę enim oꝫ dolii uertebat in meridiem:æſtate ad ſeptentrionem & utcūqꝫ ſol ſe inclinauerat: Diogenis ſimul pretorium uertebatur. Q uodā uero tē-pore habens ad pottandum cauſum ligneum: uidit puerum manu concaua bibere: et eliſiſſe illud fertur ad terram dicens. Neſciebam ꝙ natura haberet poculum. Virtutem eius et continentiam mors quoqꝫ indicat. Nācum ad agonem olimpiacum qui magna frequentia græciæ celebrabatur: iam ſenex pergeret: febre in itineredicitur apprehenſus accubuiſſe in crepidine uiæ. uolētibuſqꝫ eū amicis aut in iumentū aūt in uehiculū leuarenon acquieuit: ſed trāſiens ad arboris umbrā locutus eſt. Abite quæſo: & ſpectatū ꝑgite. hæc me nox aut uictorē ꝓbabit aūt uictū. Si febrē uicero: ad agonē ueniā. Si me uicerit febris: ad īferna deſcēdā. Ibiqꝫ ꝑ noctē eliſogutture: nō tā mori ſe ait: ꝗͣ febrē morte excludere. Vnius tātū philoſophi exēplū poſui. ut formoſuli nr̄i & troſuli: & uix fūmis pedibus adūbrātes ueſtigia: quoꝝ uerba in pugnis ſūt: & ſyllogiſmi in calcibus qui pauꝑtatēCap. LX.apoſtoloꝝ & crucis duriciā aūt neſciūt aut cōtēnunt: imitent̉ ſaltē gentiliū parcitatē.Aec de argumentis philoſophoꝝ exempliſqꝫ diſſerui. Nunc ad exordiū generis humani ideſt ad nr̄atranſiens: docebo primum Adam & in paradiſo accepiſſe preceptum: ut cætera poma comedens: alUina arbore ieiunaret. Beatitudo paradiſi abſqꝫ abſtinentia cibi non potuit dedicari. Quādiu Adanieiunauit: in paradiſo fuit: comedit & eiectus eſt. eiectuſqꝫ ſtatim duxit uxorē. Qui ieiunans in paradiſo uir-go fuerat: ſatur in terra matrimonio copulatur. & tamen eiectus non protinus accipit licentiam carnium ueſcedaꝝ: ſed tātum poma arborum & fruges ſegetum: & herbarum olera ei traduntur in cibum. ut exul quoqꝫ paradiſi non carnibus quæ in paradiſo non erāt: ſed ſimilitudine frugum paradiſi ueſceretur. poſtea uero uidensdeus ꝙ diligenter appoſitum eſſet ad malitiam cor hominis ab adoleſcētia: & ſpiritus eius in iis permanere nōpoſſet: qui erant caro. opera carnis diluuio condennauit: & auidiſſimam hoīum gulam probans dedit eis lice-tiam comedendarum carnium: ut dum ſibi intelligunt licere oīa. non deſiderarent magnopere qd̓ licebat: necmādatū in cauſā uerterēt preuaricatiōis: Quanꝗͣ & tunc ex parte īperatū de īmūdis aīalibus ieiuniū ſit. nā cū