poſt uitā recuperatā: &. xxv. annoꝝ ſpatia ꝓtelata dixerit: amodo filios faciā: ſciat in hebræis uoluminibus nōhaberi: ſed legi pro hoc: pater filiis notā faciet ueritatē tuā. Nec miꝝ ſi Olda uxor Sellomi prophetiſſa cōſulat̉ab loſia rege Iudæ: iā captiuitate uicina: & ira domini ſtillante ſuꝑ Hieruſalē: cum hæc norma ſit ſcripturaꝝ. udeficiētibus uiris ſāctis: mulieres ī uiroꝝ laudent̉ obprobria: ſuperfluum aūt eſt de Daniele dicere: cū hebræ-uſqꝫ hodie autumēt illū: & tres pueros fuiſſe eunuchos: ex illa dei ſentētia quā Eſaias loꝗtur ad Ezechiā: & de filiis tuis qui naſcētur ex te tollēt: & faciēt eunuchos in domo Regis: Rurſuſqꝫ ī Daniele legimus: & dixit rex Aſphanez principi eunuchoꝝ: ut introduceret de filiis captiuitatis iſrael: & de ſemine regio: & de tyrannoꝝ pueris in ꝗbus nō eſſet macula: pulchros facie: & ītelligentes ſapientiā. Et argumētant̉: ſi de ſemine regio electi ſūtDaniel & tres pueri: de ſemine autē regio eunuchos fore ſcriptura predixit: hos eſſe qui eunuchi facti ſūt. Si u-ro & illud oppoſuerit: qd̓ ī Ezechiel dicit̉: Noe & Daniel & Iob: ī terra peccatrice filios & filias liberare nō poſſe. Reſpōdēdum eſt ꝙ iuxta hyppotheſin dictū ſit. Nec enim eo tēpore Noe & Ioberant: quos multis ante ſæculis cognouimus. Et eſt ſenſus: ſi tales & tales uiri fuerint in terra peccatrice: filios ſuos & filias liberare nō po-tuerunt: quia iuſticia patris nō liberabit filiū: nec peccatū alterius alteri reputabitur: aīa enim quæ peccaueritipſa morietur: Sed & hoc dicēdum: Daniel iuxta hiſtoriā libri eius: cum Ioachim Rege captum eo tēpore: quoEzechiel quoqꝫ ductus ē ī captiuitatē: quomō ergo potuit habere filios qui adhuc puer erat: & expleto triēnioītroductus eſt ad regis obſequiū? Ac ne quis putet Ezechiel iā uiri meminiſſe Danielis & pueri: Factum eſt in-quit in anno ſexto regis ſcilicet Ioachim: in menſe ſexto in quinta menſis: & ego ſedebam in domo mea & ſenesIuda ſedebant corā me. Atqꝫ ī eadē die ad eū dicitur. Si fuerint Noe & Daniel & Iob. Erat igitur Daniel adhucpuer: & notus populo: uel propter interpretationem ſōnioꝝ regis: uel propter Suſannæ liberationem: & occiſionē preſbyteroꝝ. Et ꝑſpicue cōprobat eo tempore: quo hæc dicebant̉ de Noe: & Daniele & Iob: adhuc pueꝝuiſſe Danielē: nec potuiſſe hr̄e filios & filias quos ſua iuſticia liberaret. Hucuſqꝫ de lege.Cap. xiiii.Enit ad euangelium: & proponit nobis zachariam & Heliſabeth: Petrum & ſocrum eius: & cōſueta uecordia non intelligit: iſtos quoqꝫ inter eos qui legi ſeruierunt: debuiſſe numerari. Neqꝫ enim euangeliſum ante crucem Chriſti concedam: habuerunt quidam uxores ſed quas eo tempore acceperant: quoeuangelium neſciebant. Qui aſſumpti poſtea in apoſtolatū relinquunt officium coniugale. Nā cū Petrus experſona apoſtoloꝝ dicit ad dominū: Ecce nos relinꝗmus oīa: Et ſecuti ſumus te. Reſpondit ei dominus. Amerdico uobis quoniā nemo eſt qui dimiſerit domū: aut parētes: aut fratres: aut uxorē: aut filios propter regnū de-qui nō recipiat multo plura ī ſæculo iſto: & in ſæculo futuro uitā æternā. Si aūt nobis illud oppoſuerit ad ꝓbardum: ꝙ oēs apoſtoli uxores habuerint: nunquid nō habemus poteſtatē mulieres uel uxores circunducendi: ꝗaγύυη apud græcos utrūqꝫ ſignificat: ſicut cæteri apoſtoli & cephas & fratres domini? Iungat & illud qd̓ in græ-cis codicibus eſt. Nūquid nō habemus poteſtatē ſorores: mulieres: uel uxores circunducendi? Ex quo appareteū de alijs ſāctis dixiſſe mulieribus: quæ iuxta morē iudaicū magiſtris de ſua ſubſtantia miniſtrabant: ſicut le-gimus ipſi quoqꝫ domino factitatū. Nam & ordo uerboꝝ hoc ſignificat. Nūquid nō habemus poteſtatē marducandi & bibendi: aut ſorores mulieres circunducēdi? Vbi de comedēdo et bibendo ac de adminiſtratiōe ſūptuum premittit̉: et de mulieribus ſororibus ſic infert̉: perſpicuū eſt nō uxores debere intelligi: ſed eas ut dixmus: quæ de ſua ſubſtantia miniſtrabāt. Quod & in ueteri lege de Sunamite illa ſcribitur: quæ ſolita ſit Heliſeum recipere:: & ponere ei menſā & panem: et cādelabrū & c. Aut certe ſi γῦναικαS uxores accipimus nō mulieres: id quod addit̉ ſorores: tollit uxores: et oſtendit eas germanas in ſpiritu fuiſſe: nō coniuges. Quanqͣ excipto apoſtolo Petro nō ſit manifeſte relatum de aliis apoſtolis: ꝙ uxores habuerint: et cum de uno ſcriptum ſit:ac de cæteris tacitum: intelligere debeamus ſine uxoribus eos fuiſſe: de quibus nihil tale ſcriptura ſignificat. Ettamen ille qui nobis obiecit zachariā & Heliſabeth: uel Petrum et ſocrum eius: ſciat de zacharia et HeliſabethIoānē fuiſſe generatum: ideſt de nuptiis uirginem: de lege euangelium: de matrimonio caſtitatem: ut a proph-ta uirgine uirgo dominus et annunciaretur et baptizaretur. Poſſumus aūt de Petro dicere: ꝙ habuerit ſocrumeo tempore: quo credidit: et uxorem iam non habuerit: ꝗͣꝗͣ legatur in periodis: et uxor eius et filia. Sed nūc nobis de canone omne certamen eſt. Et quia ad apoſtolos prouocauit: ꝙ principes diſciplinæ noſtræ et chriſtianidogmatis duces uirgines non fuerint: ut eos interī uirgines concedamus non fuiſſe. Neqꝫ enim hoc preter Petrum probari poteſt: nouerit hos eſſe apoſtolos: de quibus Eſaias uaticinatur: niſi dominus ſabaoth reliquiſſetnobis ſemen: quaſi ſodoma eſſemus: et ſimiles gomorræ fuiſſemus. Qui ergo erant ex iudæis: uirginitatē quāin iudaiſmo amiſerant in euangelio habere non poterant. Et tamen Ioānes unus ex diſcipulis qui minimus traditur fuiſſe inter apoſtolos: et quem fides Chriſti uirginem reppererat: uirgo permanſit: et ideo plus amatur adomino et recumbit ſuper pectus Ieſu. ex quo Petrus qui uxorem habuerat: quod ipſe interrogare non audetillum rogat ut interroget. Et poſt reſurrectionem nunciante Maria Magdalene ꝙ dominus reſurrexiſſet: uterqꝫ cucurrit ad ſepulchrum: ſed ille prruenit. Cūqꝫ eſſent in naui et, piſcarentur in lacu geneſareth: Ieſus ſtabatin littore: nec ſciebant apoſtoli quem uiderent. Solus uirgo uirginem recognoſcit: et dicit Petro dominus eſt.Rurſum poſt auditam ſententiam: ꝙ ab alio cingendus eſſet Petrus: et ducendus quo nollet: & crucis fuiſſet illi paſſio prophetata: & ille diceret: domine quid iſte? nolens deſerere Ioannem cum quo ſemper fuerat cōpula-tus: dicit ei dominus. Si uolo eum eſſe quid ad te? Vnde & ſermo exiuit inter fratres illum diſcipulum nō moriturū. Ex quo oſtenditur uirginitatem non mori: nec ſordes nuptiarum abluere cruore martyrii: ſed manerin chriſto: & dormitionem eius tranſitum eſſe non mortem. Si autem obnixe contenderit Ioannem uirginemnūū fuiſſe: & nos amoris precipui cauſam uirginitatem diximus: exponat ille ſi uirgo non fuit: cur cæteris ap