ponti uoluētis fluctuoſiſſimas undas unius uirgæ ꝑcuſſu traiiciēdo populū arridoſę uertit in campos. Nobi-cū eſt ieſus poſt Moyſen populi dux iſraelitici. fortiſſimus proeliator: cuius etiam nomē indicat ſaluatorē. Ipſepotenti ſui & diuina fiducia diē ſui curſus metas ne perageret ſtatuit: & nocti ne accederet imperanit ipſe gentiū reges non ſigillatī ſed cōgregati fuperauit: captiuauit: humiliauit occidit: Nobiſcū ē dauid manu fortis ꝗddicam ſeruus dei: electus dei: amicus dei: parēs dei: nouerat & bene nouerat nō ſolū parcere ſubiectis: ſed & dibellare ſuperbos. Verū etiam uirtutes oſtendere: & patientiam cuſtodire. Ipſe cū inimicos ſuos perſequereturnon pernitioſus: & cū uinceret non extitit impius. Nobiſcū ſunt alii atqꝫ alijuiri: ꝗ omnia futura præuiderunt& prædixerūt. Non eſt ergo ꝙ terreat nos: Expectate: audite: orate: interior & anterior circa me ueſtra ſit ora-tio: non diutius īmoremur: iāqꝫ qd̓ ꝓpoſuimus ꝓſequamur. Quid dicis paganæ? deus inꝗt delectatus ē filioindiguit coniugio: ſi horruit coniugiū: ſolus ē ſine filio. Quid enim poterat inueniri ſimile deo: qd̓ coniungeret̉ deo: & filiū pareret deo? Deinde ſi ut dicitis habet deus filiū: iam nō unū colitis deū. Quid agimus? Ab AlIophylo miſſum excepimus. Quid remittemus qd̓ licet miſerrimū telū ꝑueniat ad illū ꝗd prodeſt? Quare:quia durus eſt: quia lapideus eſt: idola colit. Scriptū eſt: Similes illis fiant qui faciūt ea: & omnes qui confidūtin eis. Scās ſcripturas non accipit. Quæramus ergo lapidem quo percutiat̉ percuſſus qͣſſet̉: quaſſatus cōminuat̉: cōminutus in puluerē conuertat̉: & conuerſus in puluerem cōpulat̉: copultus ſerat̉: ſatus faciat fructūnō igni ꝗ cōſumat̉: ſed ꝗ horreo recōdatur. Hermes qui latinæ Mercurius dicit̉ ſcribit libꝝ φλογοσ τελειοappellatur. .i. uerbū ꝑfectū magnū nomen libri huius: quia magnus eſt de quo ſcriptus ē liber. Quid. n. perfectius uerbo quia ſolus eſt inter mortuos liber? Audiamus quid loquatur Mercuius de uerbo perfecto. Dominus iuquit & oīum factor deoꝝ ſeculū fecit dominū: & poſt pauca ut oſtenderet quid dixerit repetit & dicit.Quoniā ergo hūc fecit primū & ſolū & unū: bonus aūt uiſus ē ei & pleniſſimus omnium bonoꝝ. Quātū pleniſſimus Ioānes dicat euangeliſta. De plenitudine eius nos oēs accepimus gr̄am pro gratia. Bonus aūt ei uiſuseſt & pleniſſimus oīum bonoꝝ. Et ſequitur lætatus eſt. Cui uel cū quo lætatus eſt? dicat ipſe: Sapientia dei filius dei. Ego eram cui aggaudebat. Ergo lætatus eſt & ualde dilexit tanꝗͣ unigenitū ſuū. Quē primo factum de-unigenitū appellauit poſtea. Itē alio loco ſic dixit filius benedicti atqꝫ bonæ uoluntatis cuius nomen non pōthumano ore reparari: Quærebas paganæ coniugē dei. Audi Mercuriū: para frōtē: excipe lapidē. Cade ut erigatis. Frangere ut confirmeris: deſtruere ut ædificeris. Ictus lapidis non cutem diuidat frōtis: nō uenā rumpatſanguis: nō aꝑiat foueā uulneris: ſed ſignū faciat crucis. Cōiugē dei quæris. Abiiciatur ex corde tuo īpura purtas. Coniunx dei eſt bona uoluntas quō pr̄ ſit deus: & filius ſit deus: nec tamen duo dii ſed unus eſt deus: tecūdiſputare nō debeo: ꝗa niſi credideritis nullatenus intelligere poteritis. Et tamē filiū dei dominū fateor. Mercurius hoc lapide percuſſus lapideus deſinat eſſe ſacrilegus. Audiamus etiam ꝗ uates eoꝝ. Sibylla de eodē dicitAlium inꝗt dedit dens filiis hoīnm colendum. Quātū apparet in his ſnīis Mercurii & Sibyllæ Sabellius iudicat̉. Mercurius & pr̄em dominū dicit & filiū: & Sibylla dicit aliū. Sabellius dicit nō aliū ꝗ eū pr̄em aſſerit eēꝗ filiū: optimū ualde eſt: ſi mō nō unū tantū ſed etiā ad quotoſcunqꝫ miſſus peruenire potuerit: aduerſarios inuno ictu ꝑcutiamus. Item Sibylla dicit ipſum tuū cognoſce dominū dei filiū eē. Verſus iſte & paganum increpat & iudæū. Alio loco filiū dei Symbolon appellat. i. conſilium uel conſiliariū. Et propheta dicit uocabit̉ nōmē eius admirabilis conſiliarius: deus fortis. Arrianus arguitur: qui cū dicit minorē filiū dicit aliꝗnādo deū nōhabuiſſe filium: & ſi fuit ſine filio: fuit ſine cōſilio. Ecce ad pericula quanta ꝓuocamur: Sed ꝗa deus unꝗͣ fuit ſne conſilio: etiā cōtradicente Arriano unꝗͣ pr̄ potuit eē ſine filio. Quid agis paganæ? Aꝑi aurē: noli eſſe ſicutaſpis ſurda quæ obdurat aurē: ne uocē audiat incantātis. Non tibi mea uerba ꝓfero: tuus eſt Mercurius: cui inter deos tantus honor cultuſqꝫ allatus ē a uobis: ut eius noīe diem domini uocaretis. Ipſum audite: ipſe te cōuincat: ipſe expugnet: & cū te uicerit illi credas: & mihi credas. Mercurius aūt dixit. Dilexit deus unigenitū ſuū. Ipſe dixit filius benedicti dei atqꝫ bonæ uolūtatis. Et ne de eius nomine tædiū interrogationis ſuſtineret: ſecurusadiunxit. Cuius nomē nō pōt humano ore laudari. Q uid Mercuri ab hoībus dicis nomen filii dei narrari nōpoſſe? A te narretur: qui nō homo ſed deus ab hominibus æſtimaris? Eloquitur ad filium ſunm dicens. Et̉ aūinquit filii inenarrabilis ſermo ſapientiæ ſpiritus ſancti. Nōne hic eſt In prīcipio erat uerbum? Dicit Hermesſermo iſte ſapientia habet mr̄em. Sequitur de ſolo deo. Domīus ē oīum domināte deo mortaliū. Et ꝗd ab hoībus iudicari nō pōt? addit & dicit: Suꝑ hoīes ē nomē filii dei: narrare nō poſſum ꝗa deus nō ſū. Dicāthoīes quaſi hoīes qd̓ nō ſū. ego cognoſco qd̓ ſū: Sermo ſapīæ de domīo deo ē. Nō ergo ibi paganæ humanū ſuſcipis aufingas fuiſſe cōiugiū: de ſolo deo ē: & ſuꝑ hoīes eſt. Increpat & Sibylla dicēs ipſum tuū cognoſce dominū deifiliū eē: ipſū: nō alium: nō Martē: nō Iouē: nō Mercuriū: ſed quē cōfitet̉ Mercurius. Q uid miraris chriſtianæqd̓ tale de patre & filio dicāt? Et dæmones credūt & cōtremiſcūt: Nempe ī euāgelio tranſeunte domino dicūnouimus ꝙ ſis filius dei: uēiſtiante tēpus torquære nos. Vtinā nos qūo dæmones iudicē: ſic hoīes agnoſcerentſaluatorē. Quid dicit iudæus? Vnus ē nobis deus pater præter ipſum alterū nō nouimus. illum uero quē dic-tis Chriſtum: patres noſtri non deum ſed hominem occiderunt. Nempe hoc ē quod dixi: Vtinam quomododæmones iudicem: ſic homines agnoſcerent ſaluatorem. Ecce dæmones uiderunt & tremuerunt: homines uderunt & occiderunt: dæmones confeſſi ſunt: homines perſecuti ſunt. Quæ infelicitas eſt: & quanta miſe-ria impares etiam dæmonibus homines inueniri? Item homines credunt: dæmones pereunt: homines ſanant̉dæmones puniuntꝭʸ. Sed hæc mutatio ē dexteræ excelſi nō preſumptio hoīs de ſuis uiribus cōfidentis. Contraiſtū iudeū nō laboro. pugnēt contra eū codices ſui: pugnēt lex & prophetæ. Aut uictus & humiliatus ſaluabitaut ſuꝑbus & ꝑtinax puniet̉. Dixit domīus ad Moyſē dicēs: Ecce ego mitto āgelū meū ꝗ præcedat te: & cuſto