Druckschrift 
1 (1490)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

regno dei. Cui enim difficile uidebitur eos fulgorem ſolis habituros ac ſydeꝝ: ac firmamenti huius ſplendoredecoratos: quibus uel uita uel conuerſatio angelorū dei paratur in cælis: uel conformandi dicuntur ad gloriācorporis chriſti? Ad quam gloriam ſaluatoris orr promiſſam reſpiciens ſanctus apoſtolus dixit. Quia ſemi-natur corpus animale: reſurget corpus ſpiritale. Si enim uerū eſt: ſicut certe uerū eſt: iuſtos quoqꝫ & ſancto:angelorū conſortiis ſociabit diuina dignatio: certū eſt & corpora eoꝝ in ſpiritalis corporis gloriam uertetNec hoc tibi contra naturalē corporis rationē uideatur eſſe promiſſū. Si enim credimus ſecundū ea quæ ſcri-pta ſunt: accipiens deus limū terræ: plaſmauit hominē: & hæc fuit natura corporis noſtri: ut uolūtate dei tera uerteretur in carnē: cur tibi aut abſurdū aut cōtrariū uidetur: ſi iiſdē rationibus quibus terra proficiſci dicitin corpus animale: rurſū corpus animale in corpus ꝓficiſci ſpiritale credatur? Hæc quidē atqꝫ his ſimilia multa inuenies in ſcripturis diuinis de reſurrectiōe iuſtoꝝ. Dabitur autē etiā peccatoribus: ut ſupra diximus incoruptionis & īmortalitatis ex reſurrectiōe conditio: ut ſicut iuſtis deus miniſtrat ad perpetuitatē gloriæ: ita peccatoribus ad prolixitatē cōfuſionis miniſtret & pœnæ. Sic enī propheticū diffinit eloquiū: cuius & paulo antememinimus ubi dicit. Et multi reſurgent de terræ puluere: hi quidē in uitā æternā: hi autē in confuſionē & opprobriū æternū. Si ergo intelleximus qua ueneratione deus omnipotens pater dicatur: quo ue ſacramento dominus noſter ieſus chriſtus unicus eius filius habeatur: & qua ꝑfectione ſanctus eius ſpiritus nominetur: utoſancta trinitas unū ſit ſubſtantiā: ſed affectu ꝑſoniſqꝫ diſcreta: quid etiā partus uirginis: quid uerbi ī carne natiuitas: quid ſacramentū crucis: quæ utilitas diuini ad inferna deſcenſus: quo reſurrectionis gloria: & animaride infernis reuocata captiuitas: quid etiā aſcenſus eius ad cælū: & uēturi iudicis expectatio: ſed & ſanctæ eccleſie aduerſus cōgregationes uanitatis: qualiter haberi debeat agnitio: qui ſacrorū uoluminum numerus: quæuehæreticoꝝ uitāda cōuenticula: utqꝫ in peccatoꝝ remiſſione diuinæ libertati nequaꝗͣ ratio naturalis obſiſtat. Eut carnis noſtræ reſurrectionē ſolū diuinæ uocis ſed & ipſi domini & ſaluatoris noſtri exēplū & cōſequētianaturalis rationis aſſignet. Si inꝗͣ hoc ſecundū traditionis ſupra expoſitæ regulā conſequenter aduertimus: dprecemur: ut nobis & omnibus qui hoc audiunt cōcedat dominus fide quā ſuſcepimus cuſtodita: curſu conſumato expectare iuſticiæ repoſitā coronā: & inueniri inter eos qui reſurgunt in uitā æternā. Liberari uero a confuſione & opprobrio æterno chriſtū dominū noſtrū: per quem eſt deo patri omnipotenti cum ſpiritu ſanctogloria & imperium in ſæcula ſæculorum. Amen.Expoſitio fidei beati Hieronymi præſbyteri ad Damaſū papā: In qua hæreſes plurimas de trinitate & incarriatione uerbi īpie ſentientes dānat: petens ſuā fidē a Damaſo comprobari.Epiſtola ſecunda.Redimus in deū patrē omnipotentē cūctoꝝ uiſibiliū & īuiſibiliū cōditorē. Credimus & ī dominūnoſtrū Ieſū chriſtū: quē creata ſunt oīa: ueꝝ deū unigenitū & uerū dei filiū: factū aut adopti: ſed genitū: & unius patre ſubſtātiæ: atqꝫ ita oīa æqͣlē deo patri: ut nec tēpore: nec gradū: necpoteſtate: pofſit eſſe īferior. Tātūqꝫ cōfitemur eſſe illū qui eſt genitus: ꝗͣtus eſt ille qui genuit. autē quia di-cimus genitū a patre filiū diuina & ineffabili generatiōe aliquod ei tēpus aſcribimus: ſed nec patrē aliquandocœpiſſe: nec filiū. enī aliter cōfiteri poſſumus æternū patrē: niſi cōfiteamur etiā coæternū filiū. Ex filio enīpater dicitur: & qui ſemꝑ pater fuit: ſemꝑ habuit filiū. Credimus & in ſpiritū ſanctū: ueꝝ deū ex patre procedē: æqualē oīa patri & filio poteſtate: uolūtate: æternitate: ſubſtātia: Nec eſt prorſus aliquis in trinitate gradusnihil quod īferius ſuperiuſue dici poſſit: ſed tota diuinitas ſui ꝑfectione æqualis eſt: ut exceptis uocabulis quæproprietatē ꝑſonaꝝ indicāt: quicquid de una ꝑſona dicit̉: de tribus digniſſime poſſit ītelligi. Atqꝫ ut cōfundertes Arriū unā eādēqꝫ dicimus trinitatis eſſe ſubſtantiā: & unū in tribus ꝑſonis fatemur deū: ita īpietatē Sabelli-declinātes tres ꝑſonas expreſſas ſub proprietate diſtīguimus: ipſū ſibi patrē: ipſū ſibi filiū: ipſū ſibi ſpiritū ſactū eſſe dicētes: ſed aliā patris aliā filii: aliā ſpiritus ſancti eſſe ꝑſonā enī nomina tantūmodo ſed etiā noīumproprietates ideſt ꝑſonas uel ut græci exprimūt hypoſtaſes hoc eſt ſubſtātias cōfitemur. Nec pater filii aut ſpritus ſancti ꝑſonā aliquādo excludit: nec rurſus filius aut ſpiritus ſanctus patris nomen ꝑſonāqꝫ recipit: ſed pater ſemꝑ pater eſt: filius ſemꝑ filius: ſpiritus ſanctus ſēper ſpiritus ſanctus. Itaqꝫ ſubſtātia unū ſunt: ꝑſonis ac nominibus diſtinguuntur. Ipſu autē dei filiū qui abſqꝫ initio æternitatē patre & ſpiritu ſācto poſſedit: dicimusin fine ſæculorū ꝑfectū naturæ noſtræ hominē ſuſcepiſſe ex Maria ſemꝑ uirgine: & uerbū carnē eſſe factū: aſ-ſumēdo hominē: ꝑmutādo deitatē: nec ut quidā ſceleratiſſime opinātur: ſpiritū ſanctū dicimus fuiſſe pro ſemine: ſed potētia ac uirtute creatoris oꝑatū. Sic autē cōfitemur ī chriſto unā filii eſſe ꝑſonā: ut dicamus duas eſſe ꝑfectas atqꝫ ītegras ſubſtātias .i. diuinitatis & humanitatis: quæ ex aīa cōtinet̉ & corpore. Atqꝫ ut condemnꝰmus Photinū qui ſolū & nudū hoīem cōfitetur in chriſto. Ita anathematizamus Apollinarē & eius ſimiles: quidicunt dei filiū minus aliquid de humana ſuſcepiſſe natura: & uel in carne uel in anima uel in ſenſu aſſumptihominem his propter quos aſſumptus eſt fuiſſe diſſimilem: quem abſque ſola peccati macula quæ naturalisnon eſt nobis confitemur fuiſſe conformem. Illorum quoqꝫ ſimiliter execramur blaſfemiam: qui nouo ſenſu aſſerere conantur a tempore ſuſceptæ carnis omnia quæ erant deitatis in hominem demigraſſe: & rurſum quæerant humanitatis in deum eſſe tranſfuſa: ut quod nulla unquam hæreſis dicere auſa eſt: uideatur hac confu-ſione utraqꝫ exinanita ſubſtantia diuinitatis ſcilicet & humanitatis: & a proprio ſtatu in aliud eſſe mutata: qutam deum imperfectum in filio ꝗͣ hominem confitentur. ut nec deum uerum nec hominem tenere credan-. Nos autem dicimus ſuſceptum a dei filio paſſibile noſtrum: ut diuinitas impaſſibilis permaneret. Paſſu