ſibi inuicē aſſerit repugnare: coæternas animas hominū ſecundū pythagoreos in pecudes & animalia & beſt.as redire ꝑ diuerſos naſcendi circulos aſtruit: reſurrectionē carnis noſtræ negat. paſſionē domini & natiuitatēnō in ueritate carnis ſed ī fantaſiis fuiſſe confirmat. Conciliū uanitatis eſt quod paulus ſamoſatenus & eius poſhæc ſucceſſor photinus aſſeruit Chriſtū nō fuiſſe ante ſæcula natū ex patre: ſed ex Maria cœpiſſe: & nō eū deihominē natū: ſed ex homine deū factū exiſtimat. Conciliū uanitatis eſt quod Arrius atqꝫ Eunomius docuit qufilium dei non ex ipſa patris ſubſtantia natum: ſed ex nihilo creatum uoluit. Concilium uanitatis eſt & quod iſi aiunt: qui filiū dei quidē de ſubſtantia patris fatentur: ſanctū uero ſpiritū ſeparant & ſecernunt: cū utiqꝫ unāeādēqꝫ uirtutē & diuinitatē trinitatis oſtendat ſaluator in euangelio cū dicit: Baptizate omnes gentes. In nomīepatris & filii & ſpiritus ſancti: & eſt aperte impiū ſeparari ab homine quod diuinitus iungitur. Conciliū uani-tatis eſt & hoc quod olī congregauit pertinax & praua contentio: aſſerens Chriſtū carnē quidē humanā ſuſcepiſſe: non tamen & animā rationabilē: cū utiqꝫ & carni & ſanguini & ſenſui humano ac menti una eadēqꝫ ſalusa chriſto collata ſit. Sed & illud conciliū uanitatis eſt quod Donatianus ꝑ africā traditionē eccleſiæ criminādocontraxit: & quod Nouatus ſolicitauit lapſis pœnitentiā denegando: & ſecundas nuptias cum forte iniri eas neceſſitas exegerit condēnando. Has ergo omnes uelut congregationes malignantiū fuge. Sed & eos ſi qui illi ſūtqui dicunt̉ aſſerere ꝙ filius dei nō ita uideat uel nouerit patrē ſicut noſcit̉ ipſe & uidet̉ a patre: uel regnū chriſti eſſe finiendū: aut carnis reſurrectionē nō ītegra naturæ ſuæ ſubſtātia reparandā futuꝝ dei iuſtū erga omne:negare iudiciū: diabolū debita abſolui dānatiōe pœnaꝝ. Ab his inꝗͣ oībus fidelis declinet auditus. Sanctā ueroeccleſiā tene: quæ deū patrē oīpotentē & unicū filiū eius leſū Chriſtū dominū noſtrū et ſpiritū ſanctū cōcordiet cōſona ſubſtantiæ ratione profitet̉. Filiūqꝫ dei natū ex uirgine: paſſū pro ſalute humana: ac reſurrexiſſe in eacarne qua natus eſt credit: eu deniqꝫ uenturū iudicē oīum ſꝑat: in quo & remiſſio peccatoꝝ & carnis reſurectiopredicat̉. Veꝝ de remiſſiōe peccatorū ſufficere debere ſola credulitas. Quis enī cauſas aut rationē reqrat ubiīdulgentia principaliter eſt: cū terreni regis liberalitas diſcuſſiōi nō ſit obnoxia: ab hūana temeritate diſcutit̉ diuīa largitio? Solēt enī cū irriſiōe aduerſū nos dicere pagani: ꝙ ipſi nos decipiamus: ꝗ putemus crimīa quæ oꝑecōmiſſa ſūt uerbis poſſe purgari: & aiūt. Nunꝗd pōt ꝗ homicidiū fecit homicida nō eſſe? & adulter nō uideri ꝗadulteriū ꝑpetrauit? Quō ergo huiuſcemodi criminū reus ſanctus nobis effici ſubito uidebit̉? Sed ad hæc uidixi melius fide ꝗͣ rōne reſpōdeo. Rex. n. ē oīum ꝗ ꝓmiſit: terræ cæliqꝫ dominus ē ꝗ hæc pollicet̉. Non uis ut eiꝗ ex terra hoīem fecit: credā qd̓ ex crimīoſo me faciat īnocētē? Et ꝗ me cū eēm cæcus fecit uidere: uel cū eſſemſurdus audire: ꝗ mihi claudo greſſum reddidit īnocentiā mihi ꝑditā poterit recuꝑare? Et tamē ueniamus ad ijſius teſtīoniū. Occidere hoīem nō ſemꝑ crimīoſum ē: ſed malicia nō legibus occidere criminoſū ē. Nō ergo fa-ctū me ī talibus: ꝗa īterdū & recte fit: ſed aīus male cōſulēs dānat. Si ergo aīus in me ꝗ criminoſus ē effectus: &quo fuit origo uitii corrigat̉: cur tibi uidear nō poſſe īnocēs effici ꝗ prius fuerā crimino ſus? Si. n. ut ſupra oſtēdi cōſtat ꝙ nō in facto ſed ī uolūtate ſit crimē: ſicut mala uolūtas auctore malo dæmone pctō me & morti fecitobnoxiū: Ita ī bonū uoluntas mutata auctore bono deo inocentiæ me reddidit & uitæ. Similis cauſa & ī cæte/ris crimibus. Hoc modo fides nr̄a nō īuenit̉ naturalibus rōnibus aduerſari: dū remiſſio pctōꝝ non geſtis quamutari nō poſſunt: ſed aīo quē de malo ī bonū uerti certū ē deputet̉. Sed & ulterius ſermo iſte ꝗ reſurrectio/nē carnis ꝓnunciat ſūmā totius ꝑfectiōis ſuccinta breuitate cōcludit. Quāuis etiā de hoc nō ſolū a gentilibusſed ab hæreticis fides īpugnet̉ eccleſiæ. Nā Valētinus reſurrectionē carnis oīmodo negat & manichæi: ſicut ſupra oſtēdimus. Sed iſti Eſaiā quidē prophetā dicentē: Reſurgent mortui: & ſuſcitabunt̉ qui ſunt in ſepulchrisaudire noluerunt: nec Danielē ſapientiſſimū proteſtantē: Quia tūc reſurgēt qui ſunt in terræ puluere. Hi quidē in uitā æternā: hi aūt ī opprobriū & cōfuſionē æternā. Tamen uel in euāgeliis quæ recipere uidentur diſceredeberent a domino & ſaluatore noſtro Sadūceos docente dictū. Quod autē reſurgāt mortui: Nō legiſtis quomodo dicit Moyſes in rubo deus Abraham: deus Iſaac deus Iacob: deus autē eſt nō mortuorū: ſed uiuentiū. Inquo etiā quæ ſit & quanta reſurrectionis gloria in ſuperioribus memorauit cū dixit: In reſurrectiōe autē mortuorum neqꝫ nubent neqꝫ nubentur: ſed erunt ſicut angeli dei. Reſurrectionis ergo iuſtorū gloriā angelis cumhominibus confert: ſtatim enim ut reſurrexerint non iterum in terra cū pecudibus ſed in cælo cū angelis uiuēt.Quos tamen ad hoc ratio uitæ purioris admiſerit? Illos ſcilicet qui iam nunc conſeruā animæ ſuæ carnem ca-ſtis pudicitiæ frenis obedientiæ ſancti ſpiritus ſubiugauerint: & omni eam uitiorū labe tenuatā atqꝫ in ſpiritalēgloriā ſanctificationis uirtute mutatā angelorum quoqꝫ meruerit inferre conſortiis. Sed infideles clamant & dcunt: Quomodo poteſt caro quæ putrefacta diſſoluitur: aut in puluerem uertitur: maris etiā interdum profūdo ſorbetur: fluctibuſqꝫ diſꝑgitur: colligi rurſum & reītegrari ī unum corpus: & ex anīa hoīs reparari? Ad quosprimā interī reſponſionē ſermonibus Pauli faciamus: dicētis eis: Inſipiens tu qd̓ ſeminas nō uiuificatur: niſi prius moriatur. & ꝗd̓ ſeminas non corpus quod futurū eſt ſeminas: ſed nudum granū tritici: aut alicuius cæteroꝝſeminum deus autem dat corpus prout uult. Quod autem in ſeminibus quæ in terram iacis per annos ſingu-Ios fieri uides: hoc in tua carne quæ lege dei ſeminatur in terra: futurum eſſe non credis; Cur quæſo tam angu-ſtus & inualidus diuinæ potentiæ æſtimatores: ut diſperſum uniuſcuiuſqꝫ carnis puluerem in ſuam rationemcolligi: & reparari poſſe non credas? An non cenſeas: cum uideas ꝙ etiam mortale ingenium demerſas in pro-fundum terræ metallorum uenas rimatur? & artificis oculus aurum uidet ī quo imperitus terram putat? Hæccur quidē nō cōcedimus ei qui fecit hoīem: qͣdo tātū is qui ab ipſo factus eſt aſſequi pōt? Et cū auri ꝓpriā uenā& argēti aliā: æris quoqꝫ lōge diſparē: ferriqꝫ ac plūbi diuerſā ītra ſpēm terræ latere mortale deprehēdat īgeniūdiuina uirtus inuenire poſſe ac diſcernere non putabitur uniuſcuiuſqꝫ carnis propriū ſenſū etiā ſi uideat diſꝑ-