quæ dicuntur aſcendiſſe: & ſedere: & uenturum eſſe: niſi ſecundum dignitatem diuinitatis intelligas: aliquidhæc humanæ fragilitatis uidebitur indicari. Conſumatis etenim his quæ in terra gerebantur: & anima de īferni captiuitate reuocata: aſcēdere memorat̉ ad cælos: ſicut ꝓpheta prædixerat. Aſcēdēs ī altū: captiuā duxit captiuitatē: dedit dona homnibus: illa ſcilicet dona: quæ Petrus in actibus apoſtoloꝝ de ſancto ſpiritu dicebat:Exaltatus igitur in dextera dei effudit hoc donum quod uos uidetis & auditis. Donum ergo ſpiritus ſancti dedit homnibus: quia captiuitatem quam prius diabolus per peccatum deduxerat in īfernum: chriſtus per mortis ſuæ reſurrectionem reuocauit ad cælos. Aſcendit ergo ad cælos: non ubi uerbum deus ante non fuerat: quippe qui erat ſemper in cælis: & manebat in patre: ſed ubi uerbum caro factum ante nō ſederat. Deniqꝫ quia no-uus iſte ingreſſus portarum cæli ædituis & principibus uidebatur: uidētes naturam carnis ſecreta cælorum penetrantem dicunt adinuicem: ſicut Dauid plenus ſpiritu ſancto denunciat. Tollite portas principes ueſtras: &eleuamini portæ æternales: & introibit rex gloriæ. Quis eſt iſte rex gloriæ? dominus fortis & potens domi-nus potens in prœlio. Quæ uox utiqꝫ non propter diuinitatis potentiam: ſed propter nouitatem carnis aſcen-dentis ad dei dexteram ferebatur. Dicit & alibi idem Dauid. Aſcendit deus in iubilatione: & dominus in uoctubæ. In uoce etenim tubæ mos eſt uictorem redire de prœlio. De ipſo quoqꝫ & illud dicitur. Qui ædificat incælo aſcenſionem ſuam. Et item alibi. Qui aſcendit ſuper cherubim: uolauit ſuper pennas uentorum. Sederequoqꝫ ad dexteram patris: carnis aſſumptæ myſterium eſt. Neqꝫ enim incorporali naturæ conuenienter iſtaabſqꝫ aſſumptione carnis aptantur: neqꝫ ſedis cæleſtis perfectio diuinæ naturæ: ſed humanæ conquiritur: unde& dicitur de eo: Parata eſt ſedes tua deus: ex tunc a ſæculo tu es. Parata igitur a ſæculo ſedes eſt: ī qua dominusleſus ſeſſurus erat: in cuius nomine omne genū flectatur cæleſtium: terreſtrium: & infernorum: & omnis lin-gua confiteatur ei: quia dominus Ieſus eſt in gloria dei patris. De quo & Dauid ita refert. Dixit dominus dominō meo ſede a deſtris meis: donec ponam inimicos tuos ſcabellum pedum tuorum. Quæ tamen dicta domi-nus in euangelio diſſerens dicebat ad phariſæos. Si ergo Dauid in ſpiritu dominum uocat eum: quomodo fili-us eius eſt? per quod oſtendit ſe ſecundum ſpiritum dominum: ſecundum carnem filium eſſe Dauid. Vnde &ipſe dominus iteꝝ dicit. Verumtamen dico uobis: ammodo uidebitis filium hominis ſedentem ad dexteramuirtutis dei. Et Petrus apoſtolus dicit de chriſto: qui eſt in dextera dei ſedens in cælis. Sed & Paulus ad epheſiosſcribens. Sed operationem inquit potentiæ uirtutis eius: quam operatus eſt in chriſto ſuſcitans eum a mortuis& ſedere faciens in dextera ſua. Quod autem ueniat iudicaturus uiuos & mortuos: multis quidem diuinarumſcripturaꝝ teſtimoniis edocemur. Sed prius ꝗͣ propheticis hæc eloquiis prædicta doceamus: illud neceſſarioarbitror admonendum: quod iſta fidei traditio quotidie nos uult de aduentu iudicis eſſe ſolicitos: ut actus no-ſtros ita præparemus: tanꝗͣ reddituri imminenti iudici rationem. Hoc enim erat quod & propheta dicebat deuiro beato. Quia diſponit ſermones ſuos in iudicio. Quod autem dicitur iudicare uiuos & mortuos: nō ideodicitur quod alij uiui alii mortui ad iudicium ueniāt: ſed ꝙ animas ſimul iudicabit & corpora: ī quibus: uiuosanimas: mortuos corpora nominauit. Sicut & ipſe dominus in euangelio dicit. Nolite timere eos qui poſſuntcorpus occidere: animæ autem nihil poſſunt facere. Sed timete potius eum: qui poteſt & animam & corpusperdere in gehennam. Nunc iam paucis ſi uidetur etiā per prophetas hæc prædicta eſſe doceamus. Plura au-tem teſtimonia cum uolueris: ipſe tibi de ſcripturaꝝ latitudine congregabis. Dicit ergo Malachias propheta.Ecce ueniet omnipotens: & quis ſuſtinebit diem aduentus eius? aut quis ſuſtinebit aſpectum eius? quia ipſe e-gredietur ſicut ignis conflatorii: & ſicut herba lauantium: & ſedebit conflans & purgans ſicut argentum & ſi-cut aurum. Vt autem euidentius agnoſcas quid ſit iſte dominus: de quo hæc dicuntur: audi quid & Daniel ꝓ-pheta pronunciet. Videbam inquit in uiſu noctis: & ecce cum nubibus cæli quaſi filius hominis ueniens uſqꝫquaſi ad uetuſtum dierum perueniet: & in conſpectu eius oblatus liber: & ipſi datus eſt principatus & hono-& regnum: & omnes populi tribus: linguæ ipſi ſeruient: & poteſtas eius poteſtas æterna: quæ non preteribit: &regnum eius non corrumpetur. Ex his ergo edocemur non ſolum de aduentu & de iudicio: ſed & de poteſtateeius & regno: quia poteſtas æterna ſit: & ſine corruptionis fine ſit regnum: ſicut & in euangelio dicitur: & regneius non eſt finis. Vnde ualde alienus a fide eſt qui regnum Chriſti dicit aliquando finiendum. Scire tamē debemus quod ſalutarem chriſti aduentum hunc conatur inimicus ad decipiendos fideles callida fraude ſimulare: & pro filio hominis qui expectatur uenturus in maieſtate patris ſui: filium perditionis in prodigiis & ſignismendacibus præparare: ut pro Chriſto mundum hunc introducat antichriſtum: de quo & dominus in euan-geſſis prædixit iudæis: Quia ego ueni in nomine patris mei: & non recepiſtis me: alius ueniet in nomine ſuo:& ipſum recipietis. Et iterum dicit: tunc uidebitis abominationem deſolationis ſtantem in loco ſancto: ſicut dicit Daniel propheta: qui legit intelligat. Daniel ergo de aduentu erroris iſtius plenius & latius in ſuis uiſiōibusedocet: ex quibus ualde operoſum eſt nunc exempla ponere: quæ ſatis amplis narrationibus dilatantur: &ideoſcire de his plenius uolentē ad ipſas magis recēſendas remittimus uiſiōes: Sed & apoſtolus dicit de eo: Ne qui-uos ſeducat ullo mō: quoniā niſi diſceſſio uenerit primū: & reuelatus fuerit hō peccati filius perditionis: qui aduerſat̉ & extollit̉ ſuꝑ omne quod dicit̉ deus aut colit̉: ita ut in tēplo dei ſedeat oſtendens ſe tanꝗͣ ipſe ſit deus.Et pauſopoſt: & tūc reuelabit̉ iniquus: quē dominus leſus īterficiet ſpiritu oris ſui: & euacuabit eū illuminatione aduētus ſui cuius eſt aduentus ſecundū opera ſathanæ in oī uirtute ſignis & prodigiis mendacibus. Et itenpauſopoſt: & ideo mittet illis deus operationē erroris: ut credant mēdacio: ut iudicent̉ oēs: qui nō crediderumueritati: ꝓpterea ergo ꝓpheticis & euāgelicis atqꝫ apoſtolicis uocibus nobis ꝓnūciat̉ hic error: ne qui ꝓ aduētu chiriſti aduētū credāt ātichriſti: ſed ſicut ipſe dicit: Cū dixerit uobis. Ecce chriſtus hic aut ecce illic: noſite cre-