ſtrum. nunc dicit: Qui natus eſt ex ſpiritu ſancto ex mariauirgine: Hæc iam inter hoīes diſputatiōis natiuitaseſt: illa diuinæ ſubſtantiæ: hæc dignationis eſt: illa naturæ. De ſpiritu ſancto ex uirgine naſcitur: & iā ī hoc locomūdior auditus requiritur & purior ſenſus. Hunc. n. quē dudum de patre natum ineffabiliter didiciſti: a ſpiritu ſancto templum fabricatum: intra ſecreta uteri uirginalis intellige: & ſicut in ſanctificatione ſancti ſpiritusnulla ſentienda eſt fragilitas: ita & in partu uirginis nulla intelligenda eſt corruptio: Nouus enim huic ſæculodatus eſt hic partus: nec immerito. Qui .n. in cælis unicus filius eſt: conſequenter & ī terra unicus eſt: & unicenaſcitur. Nota ſunt omnibus: & ī euāgeliis decantata de hoc ſcripta prophetarum: quæ dicunt: ꝙ uirgo conci-piet & pariet filium. Sed & partus ipſius mirabilem modū Ezechiel propheta ante formauerat. Mariam figuraliter portam domini nominans: per quā. ſ. dominus ingreſſus eſt mundum. Dicit ergo hoc modo. Porta autēquæ reſpicit ad orientem clauſa erit: non aperietur: & nemo trāſibit per eam: quoniam dominus deus iſrael trāſibit per eam & clauſa erit. Quid tam euidens de conſecratione uirginis dici poterat? Clauſa fuit in ea uirginitatis porta per ipſam intrauit dominus deus iſrael: per ipſam in hunc mūdum de utero uirginis proceſſit: & inæternum porta uirginis clauſa: ſeruata uirginitate permanſit. Igitur ſanctus ſpūs refert̉ dominicæ carnis: & tē-pli eius creator. Incipe iam hinc intelligere etiā ſpūs ſctī maieſtatē. Cōteſtat̉ enim & euāgelicus ſermo de ipſoQuod cum loquenti angelo ad uirginē & docēti: quia paries filium: & uocabis nomen eius leſum: Hic enimſaluum faciet populū a peccatis ſuis: Illa reſpondiſſet: Quomodo fiet iſtud quioniā uirum nō cognoſco? dixitangelus ei. Spūs ſanctus ueniet ſuper te: & uirtus altiſſimi obumbrabit tibi: & ideo quod naſcetur ex te ſanctūuocabitur filius dei. Vide ergo cooperātem ſibi inuicē trinitatem. Spūs ſanctus uenire dicit̉ ſuꝑ uirginē: & uir-tus altiſſimi obūbrare ei. Quæ eſt aūt uirtus altiſſimi: niſi ipſe chriſtus qui eſt dei uirtus & dei ſapientia? Cu-ius aūt hæc uirtus eſt? Altiſſimi inꝗt. Adeſt ergo altiſſimus: adeſt & uirtus altiſſimi obumbrare ei. Quæ eſt aūuirtus altiſſimi niſi ipſe chriſtus qui eſt dei uirtus & ſapientia? Cuius aūt hæc uirtus eſt? Altiſſimi inquit. Adeſtergo altiſſimus: adeſt & uirtus altiſſimi: & adeſt & ſpūs ſanctus. Hæc eſt trinitas ubiqꝫ latens & ubiqꝫ apparensuocabulis perſoniſqꝫ diſcreta: inſeparabilis uero ſubſtātia deitatis: & quamuis ſolus filius naſcatur ex uirgineadeſt tamē & altiſſimus: adeſt & ſpūs ſanctus: ut & cōceptus uirginis ſanctificetur & partus. Verum hæc quiaex ſcripturis propheticis aſſeruntur poſſunt fortaſſe iudæos quamuis ſint infideles & incre dii confutare. Sedpagani ſolent ridere nos cum audiunt predicari a nobis uirginis partum: propter quod paucis & eorum obtrectationibus reſpondendum eſt. Omnis partus ex tribus ut opinor conſtat: ſi adultæ ætatis ſit fœmina: ſi uirumadeat ſi non ſit illius uulua uitio ſterilitatis occluſa Ex his tribus in hoc partu quem prædicamus unum defuit:Vir. ſ. & hanc partem (quia qui naſcebatur non erat terrenus homo ſed cæleſtis) per ſpiritum cæleſtē dicimusſalua uirginis incorruptione completam. Et tamē quid mirum uidetur: ſi uirgo conceperit cum orientis auemquem phœnicem uocant: intantū ſine coniuge naſci uel renaſci conſtet: ut ſemper una ſit: & ſemper ſibi ipſa naſcendo uel renaſceneo ſuccedat? Apes certe neſcire coniugia: nec fœtus nixibus edere omnibus palam eſt. Sec& alia nōnulla deprehenduntur uti huiuſcemodi ſorte naſcendi. Hoc ergo incredibile uidebitur diuina uirtu-te ad totius mundi reintegrationē factum: cuius exempla etiam in animaliū natiuitate cernunt̉? Et tamen mi-randum eſt cur hoc gentilibus impoſſibile uideatur qui credunt: Mineruam ſuā de cerebro Iouis natā. Quidad credendum difficilius? aut quid magis contra naturam eſt? Hic fœmina eſt: hic naturæ ordo ſeruatur: hicconceptus & partus temporibus ſuis editur. ibi nunꝗͣ fœmiineus ſexus: ſed uir ſolus: & partus. Qui illa credit:cur iſta miret̉ Sed & liberum dicunt de femore eius natum: Ecce aliud portenti genus: & tamen creditur. Ven-rem quoqꝫ quam aphroditē uocant de ſpuma maris: ſicut & oīs eius compoſitio oſtendit: credunt eſſe progen-tam. De ouo natum Caſtorem pollucēqꝫ confirmāt. Ex formica myrmidones. Et alia mille ſunt quæ ꝗͣuis con-tra naturam rerum uenientia: ipſis tamen ſunt uiſa credibilia: ut Deucalionis & Pirrhæ lapides iactos & homi-num ex his ſegetem natam. Et cum hæc tot & talia figmenta crediderint: unum eis impoſſibile uidetur: ꝙ adoleſcens fœmina diuinum germē non hominis uitio ſed deo ſpirante conceperit: Qui utiqꝫ ſi ad credēdū difficiles ſunt: illis tot & tā turpibus mōſtris fidē nequaꝗͣ cōmodare debuerāt. Si uero faciles ſunt ad credēdū multo promptius hæc noſtra tam honeſta & tam ſancta recipere: qͣ illa tam indigna & tam fœda credere debuiſſētSed dicūt fortaſſis: quia poſſibile quidem fuerat deo: ut Virgo cōciperet: poſſibile etiam fuerat ut pareret: Secindignum eis uideri: ut tanta illa maieſtas per genitalis fœminæ tranſiret egreſſus: Vbi ꝗͣuis nulla fuerit ex ui-ri comixtione cōtagio: fuit tamen ipſius preputii obſcœnæ attrectationis iniuria. Pro quo pauliſper eis ſecun-dum ſenſum ſuū reſpondeamus. Siquis uideat paruulum in profundo cœni necari: & ipſe cū ſit uir magnus &potens extremus ut ita dixerim ingrediatur cœnū: ut paruulū liberet morientem: pollutus ne a te accuſabiturhic uir: qui paululum calcauerit luti an ut miſericors laudabit̉ ꝙ uitam cōtulerit morituro? Sed hæc etiā de cōihoīe dicta ſunt. Redeamus nūc ad naturā eius qui natus eſt. Quantū putas natura ſolis illo inferior ē? Quātū creatura ſine dubio creatore: Intuere nūc ſi ſolis radius in cœni alicuius uoragine dimittatur: nunꝗd nā ali-ꝗd inde pollutiōis acꝗrit? Aut obſcœnoꝝ illuſtratio: ſolis dicitur in iniuriam? Ignis quoqꝫ quanto nā ē īferiorhis de quibus ſermo eſt: & nulla materia uel obſcœna uel turpis adbita ei: ignem polluiſſe creditur: Cū hæc itaeſſe in rebus materialibus cōſtet: tu in illa ſupereminēti & incorporea natura quæ ſuper omnem ignem & ſuꝑoē lumē eſt: pollutionis aliꝗd putas ac obſcœnitatis incidere? Tunc deinde etiā ad illud aduerte. Nos homiliēa deo creatū de terræ de terræ limo dicimus: quod ſi obſœnitas deo reputatur opus ſuum requirenti: multo magis ei reputabitur opus iſtud ab initio fabricanti. Et ſuperfluū eſt dicere: cur per obſcœna tranſierit: cum nonpoſſis dicere: cur obſcœna condiderit. Et ideo obſcœna hæc eſſe non natura ſed obſeruantia docuit. Cæterumomnia