da aliquid proxīo tuo da aliqͥd cōmiti. tu diueses ille pauꝑ eſt. Vita iſta via eſt ſimul ambulabitis. ſꝫ forte dicis. ego diues. ille pauꝑ. Simulambulabitis an nō. quid ē ꝙ dicis ego diues illepauꝑ. Sarcinam tuā cōmemoa̓s pōdus tuū laudas ⁊ cōſtrinxiſti qd̓ grauius eſt ad te ſarcinamtuā. ideo nō potes porrigere manū. Onora te ligate quid te iactas. quid te laudas. ſolue vinculatua. minue de ſarcina tua. da cōmiti et illū adiuuas ⁊ te eleuas inter has voces laudantis ſarcinā tuā adhuc criſtꝰ petit ⁊ nō accipit ⁊ offendisnomē pietatis crudelibꝫ vocibꝫ ⁊ dicis. Et quidſeruo filijs meis criſtū illi oppono filios ſuos inopponit. Iſta vere iuſticia magͣ ut habeat vn̄ luxuriet̉ filiꝰ tuus egeat dn̄s tuꝰ. Cū enim vni exminimis meis feciſtis. mͥ feciſtis. nū legiſti. nū tiinuiſti. Ecce quis egꝫ ⁊ filios tuos numeras. Poſtremo numera filios tuos adde vnū illū inter illos deū tuum vnū habes ſit ille ſecūdus. duoshabes ſit ille terciꝰ. Tres habes ſit ille quartꝰNichil hoꝝ vis. Acce quō diligis ꝓximiū tuū quetibi facis ſocium ad iſtā ꝑdicōeꝫ quid dicturꝰ ſūdiligis ꝓximum. Quid illi in aures in ſuſurrabishō auae̓ niſi filij aut frater aut pr̄. Bonum ē nōbis ut cū hic viuimꝰ bene ſit nobis quantū habebis tantū eris. Frange lunā fac fortunam. Iſtaſufurrabis ꝓxīo tuo. q̄ nō didiciſti ī domo fortue