Incipit Liber beati Auguſtini de diſciplina .. quo de prorimis et alijs quid ſe hātiana. Acutus ē ad nos ſermodei. ⁊ deproni ptus ē ad exortacōꝫ noſtrā dicēte ſcri ptura. Accipite diſcīplinā in domo di ſcipline. diſciplina a diſcendo dicta eſt diſcipline domꝰ eſt eccleſia criſti. Quid ergo hic dicitur. vel quae̓ dicitur. Qui diſcūt. a quo diſcūt Dicitur bene viuere Propter hoc dicītur bene vi uere. ut ꝑueniatur ad ſemꝑ viuere. Diſcunt xp̄i ani docet criſtꝰ. Primo ergo quid ſit bene viue̓ deinde que ſit merces bone vite. Tercio qui ſint veri criſtiani. Quarto qͦs ſit verꝰ magiſter. Pau ca loquentibus nobis ſicut dn̄s donat audire di gnemini. Omēs in domo diſcipline ſumꝰ. ſꝫ multi nolūt habere diſcīplinam. Et quid eſt ꝑuerſius nec in domo diſcipline volunt habere diſciplinā cū ꝓpte̓a debeant in domo diſcipline acciꝑe diſci pl̓inam ut ſeruēt illā in domibus ſuis. Ipſi cōtra diſcīplinacōem non ſolum in domibꝫ ſuis habe̓ nolunt. ſꝫ nec ferre illā ſecum ec̄ ad domum diſci pline. Ideo apud eos non vacat verbum dei quī cor auri cōuingunt. Qui non ſunt via vbi ſemen cū ceciderit ab auibus colligitur. Qui nō ſunt pe troſa loca vbi ſemen altā radicem habe̓ non pōt Et ad horam exit et in eſtuareſcit. Qui non ſunt LAIIDE LIID STADT ꝯ1PLIDT.IEX DCISSELDORI

ager ſpinoſus vbi ſemen cum germinauerit ⁊ in auras ſurge̓ ceperit ſpinaꝝ denſitate ſuffocat̉. Sꝫ qui ſunt terra bona ꝑata ſemen acciꝑe ⁊ fructum reddere. vel centenū vel ſexagenum vel tricenum Recordamī enim qui non ſine cauſa intratis di ſcipline ſcolam has me ſimilitudīes ex euangelio cōmemoraſſe. Qui igitur tales ſūt accipiant ꝙ ꝑ me dn̄s dicere dignatur. Ego quoniam ille ſemi nat quid ſum. Vix cōphinus ſeminantis ipſe in me dignatur ponere quid vobis ſꝑgat. Nolite ergo attendere ad vilitatem cōphini. ſꝫ ad carita tem ſeminis ⁊ ptātem ſeminatoris. quid eſt ergo bene viue̓. quid hic diſcitur. Precepta multa ſūt in lege quibus ipſa bona vita continetur impara tur ⁊ diſcit̉. Aulta omnino p̄cepta ſūt et innumē rabiles preceptorū ipſorum paginas vix quiſqꝫ enumerat ꝙͣtomagis ipſa voluit. Tamen deus propter eos qui ſe volunt excuſare. vel quia eis non vacat legere. vel quia non norunt legere l̓ quia non poſſunt facile intelligere ut excuſacōe nemo habeat indie iudicij voluit ſicur ſcriptum ē ꝯſūmare ⁊ breuīae̓ verbū ſuꝑ terrā ſic̄ de illo ꝓ 5xficie. pheta p̄dixerat. Verbū eī ꝯſumas et breuiās fa ciet dn̄s ſuꝑ terrā hoc ip̄m v̓bū ꝯſūmatū ⁊ breu atū nec obſcuꝝ deꝰ eē voluit iō breue ne nō vaca rꝫ lege̓ iō aꝑtum ne dicat nō michi licuit intel ligere. theſaurus ergo eſt magnus diuinarum
Pro 23 5c h a

ſcripturaꝝ habens in ſe mirabilia precepta ml̓ ta tāꝙͣ multas gēmas ⁊ p̄cioſa monilia ⁊ vaſa ingentia ⁊ magna metalla. Sꝫ quis poteſt ſcruta ri theſauꝝ iſtum et vti eo et ꝑuenire ad omnia q̄ ibi ſunt. Quando hanc ſimilitudinē dn̄s dedit in euāgelio ⁊ dixit Simile ē regnū celorum theſau ro inuento in agro. Ne quis ſe minus ydoneum diceret ad ꝑſcrutandū theſaurum. continuo de dit aliam ſimilitudīeꝫ. Simile ē regnum celorum homini negociatori querenti bonas margaritas qui inuenit. u. p. m. et vendidit omnia que ha buit et einit illam. ut ſi pīger eras ad ꝑſcrutādū theſaurū. non ſis piger vnam margaritam ſub lingua ferre ⁊ quo vis ſecurus ambula. Quid ē ergo verbū conſūmans ⁊ breuiās diliges dn̄m deum tuū ex toto corde tuo ⁊ ex tota aīa tua et ex tota mente tua Et diliges ꝓximum tuum ſicut te ipſum. In hijs duobꝫ preceptis tota lex pendet ⁊ ꝓphete. Ecce quid diſcitur in domo diſcipline. dilige̓ deū dilige̓ ꝓximū. deū tāꝙͣ deū ꝓximū tāꝙͣ te Non eī inuenis parē deo ut tibi dicat̉ dilige deū ſic̄ diligis illū. de proxīo inuēta ē tibi r̓gula qꝛ inuentus eſt ꝓximo tuo par. Tuipſe queris quomodo diligas ꝓximum. Attēde te ipſum et quomodo te diligis. ſic dilige proximum. Non eſt vbi erres volo iam ergo ⁊ tibi cōmittere pro ximum tuum ut diligas eum tāꝙͣ te ipſū. Volo

ſed adhuc timeo. Volo tibi dice̓. dilige ꝓximū tuum ſicut teipſū ⁊ timeo. Adhuc enim diſcute̓ te volo quō diligas teipſū. Noli ergo egre ferre nō es tu ipē facile dimittēdus cui eſt ꝓximus cō mittendꝰ. Non tranſitorie tecum agendū eſt. tu homo vnꝰ es. ꝓximi tui multi ſunt. non enim pͥ mo ſic debes intellige̓ ꝓximum vel fratrem vel cognatum vel affinē. Proximꝰ eſt omni homini oīs homo. ꝓximi ſibi dicūt̉ pater filius ſocer ge ner. nichil tam proximum ꝙͣ homo ⁊ homo. Sꝫ ſi putamus non eſſe proximos niſi qui de eiſdē pntibus naſcuntur Adam et euā intēdamus et omēs fratres ſumꝰ. Et quidē fr̄es ſecuudum ꝙ homines ſumus ꝙͣtomagis ſecundum ꝙ criſtia ni ſumus. Ad id ꝙ homo es vnꝰ pater fuit adā vna mater eua. Ad id ꝙ criſtianus es vnus pa ter eſt deus. vna mater eccleſia. Videte ergo ꝙͣ tos proximos habeat vnus homo. omnes homi nes in quos incurrerit quibꝫ iungi potuerit pro ximi eiꝰ ſunt. Quomō ergo diſcutiendus eſt vtꝝ diligat ſe cui conmittendi ſunt tot ꝓximi ut ſic eos diligat tāꝙͣ ſe. non ergo iraſcat̉ vnuſquiſqꝫ ſi diſcucō quomodo ſe diligat. Certe ego diſcucō. qꝛ ego īuenturꝰ ſū. iō diſcucō ut ipē ſe interroget Ipē ſibi appareat. ipſe ſe nō lateat. ipē ſibi ſe nō abſcōdat. ipē ſibi ſe āte oculos ſuos nō poſt dorſū poāt. Ne loquēte faciat hoc. me neſciente faciat

ipit
hoc quomō te diligis quiſqꝫ me audis. Immo quiſqꝫ me ꝑ deum audis in hac domo diſcīpline Attende te quomō te diligis. Quis enim ſe odit Ergo non diligis iniquitatem ſi te diligis. Nam ſi diligis iniquitatem nō ego dico pſalmū audi Qui diligit iniquitatem odit animā ſuam. Ergo ſi diligis iniquitatem audi veritatem. veritatem non te palpantē. ſꝫ a ꝑte tibi dicentē odis te ꝙͣto magis dicis qꝛ amas te odis te qui diligit iniqui tatem odit animam ſuam. Quid dicā de carne q̄ ꝑs vilior eſt hominis ſi animā odit. quō carnem diligit. Deniqꝫ qui iniquitatē amant ⁊ oderunt animam ſuam omnem turpitudinē exercent de carne ſua. Iam ergo qui diligis iniquitatē quō tibi volebas ꝯmitti proximum ut diligeres eum tanꝙͣ te homo qͥd ꝑdis te. Si enim tuipſe ſic te di ligis ut ꝑdas te. ſic profecto ꝑditurus es ⁊ eum quem diligis ſicut te. Nolo ergo quēꝙͣ diligas vel ſolus ꝑi. Aut corrige dilectionem aut reſpue ſocietatem. dicturus michi eris. diligo ꝓximū tanꝙͣ meipſum. Audio plane audio inebriare vis cum illo quem diligis tanꝙͣ te ipſum Bene nobis facīamꝰ hodie ꝙͣtū poſſumꝰ bibamꝰ vide qꝛ ſic te diligis ⁊ illū ad te tr̄his et ad qd̓ amas vocas. Neceſſe eſt ut quē diligis tanꝙͣ te illuc illū trahas ad qd̓ te amas humanus homo im mo beluinꝰ amando talia qualia belue Beluas eī
L

deꝰ in faciē fecit ꝓſtratas paſtum querentes de terra. te in duos pedes erexit de terra. tuā faciem ſurſū attēdere voluit. Non diſcordet cor tuū a fa cie tua non habeas faciē ſurſū ⁊ cor deorſum. Im mo verbū audi et verum fac. cor ſurſū ne mētia ris in domo diſcīpline. qn̄ enim audis reſponde. ſꝫ ſit veꝝ quod reſpondeas. et diliges ꝓximum tanꝙͣ teipſū. Quid eſt enim ſurſū habere cor niſi quod dictum eſt prius diliges dominum deum tuum ex toto corde tuo. ⁊ ex tota anima tua ⁊ ex tota mente tua. Quia ergo duo precepta ſunt. ſi vnum diceret non ſufficeret. ſufficit et vnum ſi intelligatur. Nam aliquando ſic loquitur ſcrip tura ſicut Paulus apoſtolus. Non adulterabis. non homicidium facies. non concupiſces. et ſi ꝙ eſt aliud mandatum in hoc verbo recapitulatur diliges proximū tuum ſicut teipſum dilcō pro ximi malū nō oꝑat̉. Plenitudo aūt legis eſt cari tas. Quid eſt caritas. dilectio. Nichil videtur di xiſſe de dilectione dei. ſꝫ ſolam dilectionē ꝓximi dixit ſufficere ad implendam legem. Quicquid ē aliud mandati in hoc ſermone recapitulatur in hoc ſermone impletur. In quo diliges proximū tuum ſicut teipſum. Ecce vnum eſt. certe duo ſūt in quibus preceptis tota lex pendet ⁊ ꝑ rophe te. Videte quomodo plus breuīatum et adhuc pigri ſumus. Ecce que duo erant vnum factū ē
IIIII

Prorſus ꝓximū dilige ⁊ ſufficīt. Sꝫ dilige quō te ipſū dilgis. non quo te ipſum odiſti. dilige ꝓxi mū tuū tanꝙͣ te ipſū. ſꝫ prius ē ut diligas teip̄m Quere̓ habes quō diligas teipſum et audire ha bes diliges dn̄m deum tuū ex toto corde tuo ⁊ ex tota aīa tua homo enī quo a ſe fieri nō potuit. ſic nec beatꝰ a ſe fiei poteſt. Alia res eū fecīt homiēꝫ qd̓ nō eſt ipſe homō. Alia res eū factua̓ ē beatū ꝙ non eſt ipē homo. Seniqꝫ errās videt ipſe qꝛ ꝑ ſe non pōt beatꝰ eſſe. ⁊ amat illud vn̄ ſit beatus vn̄ fieri putat beatū hoc amat ꝙ putamꝰ amat vnū putat ſe fiei beatū. Pecuniam auꝝ argentum poſ ſeſſioēs. Breuiter dico pecuniā. Totū eī quicqͥd homines poſſident in terra oīa quorum dn̄i ſunt pecunia vocat̉. ſeruus ſit. vas. ager. arbor pecus. quicqͥd hoꝝ pecunia dicitur. Et vnde fit primum vocata pecunia. ideo pecuia. qꝛ antiqui totū quod habebāt in pecoribus habebāt. a pecore pecunia vocat̉. Legimꝰ ātiquos patres fuiſſe diuites pa ſtores gͦ pecuniā diligis o homo vnde putas te fi eri beatū pecunia ē ⁊ multū eā diligis. Volebas dilige̓ ꝓximū tanꝙͣ teipſū. diuide cū illo pecuniā tuā qd̓ diſcuciebā intuens apperiu̓ſti tibi vidiſti te cōſideraſti te. Non es ꝑatus diuide̓ pecuniam tuā cū ꝓximo tuo. Sꝫ quid mͥ reſpōdetur ſi diuiſe ro cū illo minꝰ erit mͥ ⁊ illi. Ainuitur qd̓ amo nec totū habebit ille nec totum habeo ego. Sꝫ quia

ut nec meū minuatur. ⁊ ipē michi coequetur op tas vnde nichil ꝑdas atqꝫ vtinam hoc verum di cas vel optas. timeo enī ne inuideas. Quō enim ſocialis erit felicitas tua quem torquet felicitas aliena. Nōne cū ceperit diſcere vicinꝰ tuus ⁊ in ciꝑe quaſi ſurge̓ ⁊ ire poſt te times ne ſequatur te times ne trāſeant te. Certe diligis ꝓximū tuū tāꝙͣ te ipſū. Sꝫ nō loquatur de inuidis. Auertat deus hanc peſtē ab animis oīm hominū. nedum criſtianoꝝ viciū dyaboli cū qua ſolꝰ dyabolꝰ re us ē ⁊ inexpiabiliter reus. nō eī dicit̉ dyabolo ut dampnet̉ adulteriū cōmiſiſti furtū feciſti villam alienā rapuiſti. ſꝫ homini ſtāti lapſus inuidiſti. Inuidia dyaboli ꝯuiciū. ſꝫ habꝫ matrē ſuā Super bia mater ē inuidie. ſuꝑbiā īuidos facit. Suffoca matrē ⁊ nō erit filia. iō humilitatē docuit criſtꝰ nō gͦ loquarīuidis bn̄ optātibus loquor. illis lo quor qͥ optāt bn̄ amicis. ut habeāt qnͣtū habent ⁊ ipſi. ſꝫ nolūt illis dae̓ ex illo qd̓ hn̄t. in̄ te iactas homo criſtiaē ꝙ optas bene. Melior te ē mendi cus q̄ plua̓ tibi optat ⁊ nͥl hꝫ. Bene vis optare nil a te accipiēti. da aliqͥd bene optāti. Si bonū ē bene optae̓ r̓dde mercedē. optat tibi bene pauper qd̓ trepidas. addo aliqͥd ī domo diſciplīe es addo alqͥd ꝙ dixi dabene optāti xpc̄ ē ille diuēs pau ꝑ eē voluit ut habe̓s pauꝑes qͥbꝫ dae̓s dā aliqͥd fr̄i tuo da a̓qͥd ꝓxīo tuo da aliqͥd cōmititu diues
pit

da aliquid proxīo tuo da aliqͥd cōmiti. tu diues es ille pauꝑ eſt. Vita iſta via eſt ſimul ambula bitis. ſꝫ forte dicis. ego diues. ille pauꝑ. Simul ambulabitis an nō. quid ē ꝙ dicis ego diues ille pauꝑ. Sarcinam tuā cōmemoa̓s pōdus tuū lau das ⁊ cōſtrinxiſti qd̓ grauius eſt ad te ſarcinam tuā. ideo nō potes porrigere manū. Onora te liga te quid te iactas. quid te laudas. ſolue vincula tua. minue de ſarcina tua. da cōmiti et illū adiu uas ⁊ te eleuas inter has voces laudantis ſarci nā tuā adhuc criſtꝰ petit ⁊ nō accipit ⁊ offendis nomē pietatis crudelibꝫ vocibꝫ ⁊ dicis. Et quid ſeruo filijs meis criſtū illi oppono filios ſuos in opponit. Iſta vere iuſticia magͣ ut habeat vn̄ lu xuriet̉ filiꝰ tuus egeat dn̄s tuꝰ. Cū enim vni ex minimis meis feciſtis. mͥ feciſtis. nū legiſti. nū ti inuiſti. Ecce quis egꝫ ⁊ filios tuos numeras. Po ſtremo numera filios tuos adde vnū illū inter il los deū tuum vnū habes ſit ille ſecūdus. duos habes ſit ille terciꝰ. Tres habes ſit ille quartꝰ Nichil hoꝝ vis. Acce quō diligis ꝓximiū tuū que tibi facis ſocium ad iſtā ꝑdicōeꝫ quid dicturꝰ ſū diligis ꝓximum. Quid illi in aures in ſuſurrabis hō auae̓ niſi filij aut frater aut pr̄. Bonum ē nō bis ut cū hic viuimꝰ bene ſit nobis quantū habe bis tantū eris. Frange lunā fac fortunam. Iſta ſufurrabis ꝓxīo tuo. q̄ nō didiciſti ī domo fortue

o que non didiciſti in domo fortune non audiſti hoc volo ſic diligas proximū tuum. O ſi poſſim facere ut nulli iungereris. corrumpunt enim mo res bonos colloquia mala. Sed non poſſum. Nō poſſum facere ut nemini iungaris. cui mala iſta que non vis dediſcere infuſurres. ⁊ nō ſolum nō lis dedoceri. ſed affectes etiam docere nolo. ȳmo volo. ſed non poſſum te diſiungere ab auribus aliorum. alios admonea ad quorum aures am bis. quorum aures penetrare moliris. ad quorū corda per aures intrare diſponis. o qui accipis verbum ſanum in domo diſcīpline. ſepi aures tuas ſpinis. ſepi et ſpinis ſepi. ut ille qui inopor tune intrare auſus fuerit. non ſolum repellatur. ſꝫ etiā cōpungat̉ r̓pelle illum a te. dic criſtiaꝰ es criſtiaꝰ ſū. Nō hoc accepiꝰ ī domo dilcipline non hoc didiciꝰ ſub illo magiſtro cuiꝰ cathedra ī celo ē noli mͥ iſta dice̓ aut noli ad me accedere. Hoc ē enim ſepi aue̓s tuas ſpinis. Conuertā. te auarus es. pecuniam amas. Beatus eſſe vis deum tuum ama. Pecuīa te nō facit beatū. ſꝫ qꝛ multū amas pecuiam. et video quia pergis quo iuſſerit cupi ditas. pīger perge quo iubet caritas. Reſpice ⁊ vide ꝙͣtum iter ſit inter pecuniam tuam ⁊ deum tuum. Pulchrior eſt iſte ſol ꝙͣ pecunia tua. et cū ſol iſte non eſt deus tuus. porroſi pulchrior eſt iſte ſol ꝙͣ pecuīa tua ꝙͣtum eſt pulchrior qui fecit
iiſ

hanc lucem An forte conꝑare vis pecuniam luci Ecce occīdit ſol oſtēde michi pecuniā tuam. nitet ⁊ lucernā nocte ſubtrahat. Ecce diues es. oſten de mͥ diuitias tuas. Iā ſi lumīe priueris. iā nō ha bes vnde qd̓ habes videas vbi ſūt diuitīie tue ⁊ ſic tamē horrēda ꝓfunditas auaritie nō patꝫ ocul̓ ⁊ ſcatet animꝰ. vidimꝰ ⁊ cecos auaros. Dicatur mͥ vn̄ auari ſūt ceci qui nō vidēt qͥ habꝫ nec hab⁊ tamē auarꝰ ē cecus.? quae̓ quia credit ſe habe̓ auarꝰ eſt. fides eū facit diuitem credēdo diues eſt nō videndo. ꝙͣto melius cū fidem cōuertit ad deū Non vides ꝙ poſſides et deū tibi ſic predico non ama ⁊ videbis. amas pecuniā. o cece ꝙͣ nūꝙͣ vide bis. Cecus poſſides. cecus moriturꝰ es ꝙ poſſides hic relicturꝰ es nō tenebas ⁊ quādo videbas qꝛ nō videbas ꝙ habebas de deo qͥd tibi dicitur ecce hoc tibi dicit ipſa ſapīa amate illā tanꝙͣ pecuniā Indignū ē iniurioſū eſt ut ſapīa pecunie ꝯparet̉ ſꝫ amor amori cōꝑatur. Video eī ſic vos amae̓ pe cuniā ut iubēte amoe̓ pecuīe laboe̓s ſuſcipiatis ie iunia tole̓tis. mae̓ trāſeatis ventis ⁊ fluctibꝫ vos cōmittatis habeo vnde eligā qd̓ amētis. ſꝫ non habeo. qd̓ addam ad amorem quo amatis. Sic amate plus nolo me amari dicit dn̄s. Improb̓ loquor Auaris loquor pecuniā diligitis. tantum mediligite. Certe melior ſū incōꝑabiliter. Nolo a vobis ampliorē amorē quātū diligitis pecuīaꝫ
Mra

Si deuneſciaꝫ. l. l ⁊ ſi ril̓ra deſratm̄ me amate Srubeſcaꝰ ſaltē cōfiteamur ⁊ pecto ra tūdamꝰ. nō ut ſupra pccā noſtra pauimentū ſolidemꝰ. Non qui tūdit pectꝰ ⁊ nō corrigitur ſoli dat pccā ⁊ nō tollit. tūdamꝰ pectus ⁊ cedamꝰ et corrigamur a nobis. ne ille poſtea nos cedat qui magiſter ē. diximus enim quid diſcat̉. quare di ſcat̉. quae̓ iſti in ſcolā. vapulaſti a ꝑntibꝫ ductꝰ ⁊ fugitās queſitꝰ ⁊ inuētus. ⁊ adductꝰ attractus extēſus es. Quae̓ vapulaſti. quae̓ tanta mala in pueritia ꝑtuliſti ut diſce̓s. quid diſceres, litteras quae̓ ut habe̓tur pecunia. aut cōꝑaretur honor ⁊ teneat̉ ſublimitas dignitatis vide qꝛ periturꝰ es pter ꝑiturā rem. perituram rē cū tanto labore di diciſti ī tātis peīs ⁊ amabat te q̄ te ad peās trahe bat. ipē qui te amabat. ipē te ad penas trahebat ut. vapulae̓s amādo faciebat ut diſce̓s. qͥd lictu ras. Bonum ſunt littere. noui dicturꝰ es in. quae̓ ⁊ vos ep̄i non lras legiſtis. qͣre nō d̓inas ſcriptu ras ī ip̄a lrātura tractatis. ita vero ſꝫ nō ad hoc di diciꝰ lrās. nō eiꝑntes nr̄i qn̄ nos ī ſcolā mittebāt hoc nob̓ dicebāt. diſcite lrās ut hēatis vn̄ legē cō dices dn̄icos. nec ip̄i xp̄iani filijs ſuis dicūt. diſci te litteras. quare ut ſis homo. quid enim. mō pe cus ſum. quid dico ut ſis homo. ut ſis eminens inter homines. vnde ⁊ illud prouerbium. quan to habeb̓ tātꝰ eris ut hēas qnͣtū cete̓i ant qnͣtum pauci. aut plus quam cetei̓. aut plꝰ quam pauci
vedi

habeas in honores habeas iͣ dignitatem ⁊ vbi erūt iſta omnia cū mors venerit quō ſtimulant. quōmētus iſte interpellat. quō nomem ipſum ante cōmemoratū oīm corda ꝑcuſſit. quō timorē ipſū teſtatīs gemitu. quō declaraſtis. Audiui au diui gemuiſtis. mortē timetis. ſi timetis. quare nō cauetis. Mortē timetis. quid timetis.: ventura Timeam non timeā. venire habꝫ. ſero cito vētua̓ ē. Si timeas nō efficīes ut nō ſit qd̓ times. Illud pociꝰ time qd̓ ſi nolis nō erit. qͣd. peccae̓. peccae̓ time. qꝛ ſi amaueris peccata in aliā mortē irrues quo poſſes nō venire ſi non amares pccā. Aodo aut ꝑuerſus plus amas mortē ꝙͣ vitā. Abſit inꝙͣ Quis eſt hominū qui plꝰ timet mortem ꝙͣ vitam Forte cōuinco te qꝛ plus amas mortem ꝙͣ vitam Ecce vnde te cōuincō. Amas tunicā tuam bonā eā vis. amas villā tuā. bonam eā vis. amas filium tuū. bonum illū vis. amas amicū tuum. bonū eū vis. amas domum tuā. bonā eam vis. Quintiā bonā vis habe̓ mortē. Concidite enim rogas ut qm̄ mors ventura ē. bonam mortē michi det deus dicis deus auertat a me malam mortē. Plus gͦ amas mortē tuā ꝙͣ vitā tuam. mori male times male viuere non times. Corrige male viuere ti me male mori. Sed noli timere. non poteſt male mori q̄ benē vixerit prorſus cōfirmo. audeo dice̓ Credidi ꝓpter qd̓ locutꝰ ſum. nō pōt male mori
Ib

qui bene vixerit Iam tu dicīs tibi non multi iuſti naufragio perierūt. Certe nō poteſt male mori q̄ bene vixerit. Non multos iuſtos gladiꝰ ꝑemit hoſtilis. Ecce nō pōt male mori qui bene vixerit. Non multos iuſtos latrones occiderūt. Nō mul tos iuſtos beſtie laniauerunt. Certe non poteſt malemori quibn̄ vixerit. Et ego rn̄deo. Hec enī tibi videtur mala mors. naufragio perire gladi o percuti. a beſtijs laniari mors mala tibi videtur. Nōne has mortes martires ſubi erunt. Cuoꝝ na talitia celebr̄mus. quod genus mortis non ſubi erunt. ⁊ tamen ſi criſtiani ſumus. ſi in domo diſci pline nos eſſe meminimꝰ ꝙ hic audimꝰ nonne martires btīficaꝰ. quae̓ mortes martirū oculos carnis int̓roga male mortui ſunt. oculos fidei int̓ roga. p̄tioſa ē ī ꝯſpcū dn̄i mors ſcōꝝ eiꝰ qͥcqͥd gͦ ē ꝙ exhorres ī mortē oīno nō exhorreas. ſi eos imi taris. id age ut vitā bonā habeas q̄cūqꝫ occaſio fuei̓t ut exeas de corꝑe hoc exis ad reqͥem exis ad btītudinē q̄ nō hꝫ timorē nec finē. nā qͣi boā mors diuitis ī purpua̓ ⁊ biſſo. ſꝫ mala mors ficiētis ⁊ in tormēta guttā aq̄ deſiderātis qͣi mala mors iacē tis pauꝑis āte ianuā diuitis īter līguas canū in fame ⁊ ſiti micas de mēſa deſiderātis. mala mors au̓ſāda mors finē r̓ſpice xp̄ianꝰ es fidei oculū ītē de ꝯtigit moi ī opē illū ⁊ offerri ab āgel̓ ī ſinu abr̄ he qd̓ ꝓderat diuiti ſepulcrū marmoreū ficienti
xi
1. i

apud inferos. Quid obea̓nt pauꝑi panni cum ſa nie vlceꝝ eius requieſcenti in ſinu Abrahe. Lōge vidit requieſcentem eū quem cōtempſerat iace tem. Aodo elige mortem. dic michi quis bene mortuꝰ eſt. quis male. Puto quia meliꝰ ille pau per ꝙͣ ille diues. An vis aromatibꝫ ſepeliri ⁊ ad ī feros ſitire. Reſpondes abſit a me. puta ꝙ hoc di ces. diſces ergo bn̄ mori. ſi didiſceris bene viue̓ Merces eī bone vire eterna ē. q̄ diſcunt criſtiani ſunt. Qui audiunt ⁊ nō diſcunt quid ad ſeminā tem. ſeminātis manū non terret via. non terrēt lapides. nō terrent ſpine. iactat ille ꝙ ſuū ē. Qui timet ne cadat in terrā malam non perue nit ad terram bonam ⁊ nos dicimus ſpargimꝰ ſemina iactamꝰ ſemina. ſunt qui cōtempnūt. ſunt qui re prehendunt. ſunt qui irridēt iſtos. Si nos timue rimus n̓l habemꝰ ſeminare. ⁊ in meſſe habemꝰ eſurire. ergo venit ad terrā bonam. Scīo ꝙ qui audit ⁊ bene audit deficit ⁊ ꝓficit. Seficit iniqui tati. proficit veritati. deficit ſeculo. proficit deo Cuis eſt enim magiſter qui docꝫ nō qualiſcunq homo. ſꝫ apoſtolꝰ. plane apoſtolꝰ ⁊ tamē apoſto lus. An vultis inquid expimentum eius acciꝑe qui in me loquitur xp̄us. Criſtus eſt qui docet. cathedram in celo habet ut paulo ante dixi. Sco la ipſius interra eſt. ⁊ ſcola ipſius corpus ipſius eſt. Caput docet mēbra ſua līgua loqͥtur pedibꝫ LAIIDIS. QD SIAHT I.HTHIEl. EIISEIDDXI

ſuis criſtus eſt quidocet audianiꝰ teneamꝰ facia mus. ⁊ ne cōtempnas ⁊ ipſum criſtum. quia pro pter te incarnatus eſt pānis moͣrlitatis circūda tus ꝓpter te eſuriuit ⁊ ſitiuit. ꝓpter te ad puteum laſſatus ſedit ꝓpter te fatigatus in mari dormiuit ꝓpter te cōtumelias indigne audiuit. ꝓpter te a facie ſua ſputa hominū non abegit. ꝓpter te ala pas in faciē accepit. ꝓpter te in lingno pependit pter te animā effudit. ꝓpter te in ſepulchro po ſitus eſt. Hec omīa forte contempnas in xp̄o vis noſſe quis ſit. Recole euāgelium qd̓ audiſti Ego ⁊ pater vnum ſumꝰ cōuerſi ad deū ⁊ ē Amen. Explicit liber Augꝰ. de diſciplina criſtiana. tpttpicai gh xxihItacj Q