deꝰ in faciē fecit ꝓſtratas paſtum querentes deterra. te in duos pedes erexit de terra. tuā faciemſurſū attēdere voluit. Non diſcordet cor tuū a facie tua non habeas faciē ſurſū ⁊ cor deorſum. Immo verbū audi et verum fac. cor ſurſū ne mētiaris in domo diſcīpline. qn̄ enim audis reſponde.ſꝫ ſit veꝝ quod reſpondeas. et diliges ꝓximumtanꝙͣ teipſū. Quid eſt enim ſurſū habere cor niſiquod dictum eſt prius diliges dominum deumtuum ex toto corde tuo. ⁊ ex tota anima tua ⁊ extota mente tua. Quia ergo duo precepta ſunt.ſi vnum diceret non ſufficeret. ſufficit et vnumſi intelligatur. Nam aliquando ſic loquitur ſcriptura ſicut Paulus apoſtolus. Non adulterabis.non homicidium facies. non concupiſces. et ſi ꝙeſt aliud mandatum in hoc verbo recapitulaturdiliges proximū tuum ſicut teipſum dilcō proximi malū nō oꝑat̉. Plenitudo aūt legis eſt caritas. Quid eſt caritas. dilectio. Nichil videtur dixiſſe de dilectione dei. ſꝫ ſolam dilectionē ꝓximidixit ſufficere ad implendam legem. Quicquid ēaliud mandati in hoc ſermone recapitulatur inhoc ſermone impletur. In quo diliges proximūtuum ſicut teipſum. Ecce vnum eſt. certe duo ſūtin quibus preceptis tota lex pendet ⁊ ꝑ rophete. Videte quomodo plus breuīatum et adhucpigri ſumus. Ecce que duo erant vnum factū ē

IIIII