Liber Septimus Rōnalistemꝑibꝫ. Nā ꝑ ianuariū ī qͦ nouus ānus inchoat̉. tēpus a diluuio ītelligit̉. vbi mūdꝰ renoua? Per februariūm qͥ̄ all̓a deponit̉ illd̓ tēpus inuit̉ in qͦ vniuerſitas linguaꝝ cōfūdit̉. Permartiū in qͦ qͣdrageſima ſepiꝰcelebrat̉. illd̓ tēpus accipit̉ inqͦ dei populꝰ in egipto affligit̉Per aprilē vbi paſcha celebratvl̓ obſeruaʳ illud tēpꝰ on̄dit̉in qͦ populꝰ a pharone liberat̉Per maiu. in qͥ depente. ſolēniſat̉ illud tēpꝰ recolit̉ ī quo populꝰ in terra ꝓmiſſionis gͣtulabaʳ. Iuniꝰ ⁊ iuliꝰ in qͥbꝫ hiſtoria reguꝫ legit̉. regnū ſaul ⁊ dauid cōmemorat. Auguſtus inqͥ liber ſapiētie recitaº. regnumſapietis ſalomonis īſinuat Reliqui qͣtuor mēſes. regna pncipalia notat. babilonicū qd̓ eſtī oriēte. ꝑſaꝝ qd̓ ē in meridie.grecoꝝ qd̓ ē ī aquilonē. romanoꝝ qd̓ eſt in occidete. Igiturhiſtoria iob q̄ legit̉ in ſeptembri ꝑ duas hebdomadas regnūexꝑmit orientis. Vnde ibi dicitur. Erat vir ille magnꝰ interoēs orientales. Et legit̉ per duas hebdomadas. quia regnumillud durauit ꝑ duas annaleshebdomadas. id ē ꝑ bis ſeptingetos annos. Cot emī anni iuemūt̉ a tēpore min. a qͦ regnumde ſanctoꝝ feſtiuitabus.babilonē incepit vſqꝫ ad cirūregeꝫ ꝑſaꝝ in qͦ deficit. In reliqua ꝑte ſeptēbris regnū ꝑſaꝝninuit̉ qͦcirca due hiſtorie legutur eo ꝙ nūc de ꝑſis. nūc demedis reges aſſumebāʳ Hiſtoria machabeoꝝ q̄ legit̉ ī octobri. grecoꝝ ſigͣficat regnuꝫ ſb̓qͥbus machabei fuerūt afflictiPer nouēbreꝫ ⁊ decēbrem ī quibus ꝓphetie legūt̉. regnuꝫ romanoꝝ. in quo xp̄i religio viget accipitur. Prophete maxīede xp̄o loquūtur cuiꝰ natiuitaˢeſt ī fine anni. ſic regnū romanoꝝ in fine mundi.¶ Incipit liber ſeptimus de ſāctorum feſtiuitatibus.Oſtquā de diuinis officijsī genere atqꝫde dincis ⁊ defeſtiuitatibusad dn̄m ꝑtinetibus ī ſpecie p̄miſimꝰ vtile ē ut⁊ de officijs feſtiuitatum ſāctorum aliqua in hac ſeptima ꝑteſubijciamꝰ. Sane ecc̄īa ſanctoꝝ feſta multis de cauſis celebrat. Primo vt eis vicem repedamus qꝛ ipſi iam celebrant feſtum de nobis. qꝛ gaudiū ē ī celo agelis dei ⁊ aīabꝰ ſāctis ſuꝑ