Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber Sextus Rōnalis.qui ſūt libri exēplares. Ad qd̓dicimꝰ ꝙ ꝑ doctrina ꝑueniturad ꝑfectōeꝫ patiētie que magifuit in iob. Vn̄ ⁊ poſtea ſeqͥt̉thobias. qꝛ etiā magnū patientie ſignum fuit in thobia. qui amiſit multa ⁊ filium ad tempꝰ⁊ oculos qui maxime ab homine diliguntur ex eo ꝙ oculi ſūtpͥncipiū cognitōnis ad quamnatus ē hō. Et qꝛ etiā plus vaſet exēplū femine ⁊ magis erubeſcētia incutit. iō liber iudith īqͦ habet̉ de victoria ī manu femine pꝰ p̄dictos ab ecc̄īa ordinat̉. Vltimo ꝟo libri machabeoꝝ legūt̉. qꝛ ibi habet̉ exemplū de ꝯfirmatōe iuſticie. Machabei em̄ paſſi ſūt martiriū ꝓlege defendēda ⁊ cōſtodiendaab anthiocho fidei inimico. De dominica. Cya.N decimalexta dn̄ica legit ⁊ catat ecc̄īa de machabeis. vt dicet̉ ī ſequēti titulo. q̄multa paſſi ſūt ab anthiocho ⁊ſeptē populis. Et ibi habet̉ ꝙtēplū qd̓ pollutū fuerat ab illiſpopuliſ. ab iſtis machabeis purificatū fuit ⁊ ꝑ hoc ſignificat̉ꝙ aīa que tēplum dei eſt. polluta a ſeptem capitalibꝫ vicijs n̄poteſt mūdari niſi purificetura peccato. quod eſt eam reſuſciDe dominica decimaſexta.tare de morte peccati Vn̄ habetur in eua. de reſuſcitatōe filij vidue. Et iō incipit ītroitꝰ. Miſerere mei dn̄e .ſ. vt reſuſcites meVerſus ē. Inclina dn̄e auremtuā. In epl̓a ꝟo apl̓s iuitat noſad patientiaꝫ dicens. Obſecrovos ne deficiatis in tribulatōnibꝫ ⁊cͣ. que ē ad eph̓. iij. c. Siceī vincūt̉ inimici a machabeisid ē. a ſanctis. Seqͥtur gͣduale. Timebūt gētes. qꝛ ſic̄ poſtꝙͣ illi vicerūt inimicos ſuos ⁊mūdauer̄t tēplū ⁊ reedificauerūt timuerūt getes in circuitu.ſic ⁊ poſtqͣm hō vicerit dyabolū ⁊ mūdauerit ſe ꝑ ꝯfeſſiōeꝫ ⁊reedificauerit tēplū dei in ſe. timēt demones. Vn̄ ſeqͥt̉ v̓ſus.Qm̄ edificauit dn̄s ſyō Sꝫ qꝛnō pōt fieri niſi a dn̄o ꝙ hō libe̓tur a vicijs. iō ſeqͥ̉ all̓a. Redeptōeꝫ miſit dn̄s populo ſuo ⁊cͣ.Eua. ē ī qͥbuſdā ecc̄ijs. Ibat ieſus ī ciuitatē q̄ vocat̉ nam ⁊cͣ.luc̄. vij. c. Et pꝰ. Acceſſit ih̓s ⁊betigit loculū ⁊ dixit Adoleſcēstibi dico ſurgē ⁊ ſurrexit ⁊ deditillū matri ſue. Nēpe tagit dn̄sloculū vbi erat mortuus. qn̄ infirmitate vel aliqͦ flagello tangit corpus hominis in qͦ racetmortuꝰ ſpūs hominis. id ē anima ⁊ ſic excitatur a ſōno mortis. Vnde ecc̄i. xxxi. Infirmitas