Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber Septimus Rōnalis.aūt in tali tꝑe ⁊ pꝰ miſſionemſpūſſancti ⁊ poſt feſtū ſācte trinitatis. qꝛ qn̄ accipimꝰ gratiaꝫſpūſſancti. ex tūc ſumꝰ ſimilesdeo ⁊ ꝑ hͦ filij ſumus ſūmi regis ⁊ ꝑ cōſeques ſumus regesVn̄ in apo. Fecit nos reges etſac̓dotes deo ⁊ patri ſuo ⁊cͣ. Etpetrus in canonica. Vos eſtisgenus electu regale ſacerdotiū⁊cͣ. Ergo cuꝫ ſimus reges ⁊ habeamꝰ adu̓ſarios nō reſtat niſivt regnū nr̄ꝫ defendamꝰ. qꝛ exhoc nob̓ inuidet dyabolꝰ qꝛ adilld̓ regnū ſumꝰ aſſumpti vndefuit ip̄e deiectꝰ ⁊ ideo nob̓ grauis imiminet pugna Nēpe oſtēdit̉ nobis dauit ī exēplū. q̄ vicit ꝑ hūilitatē ⁊ ꝑ iocūditateꝫmētis ⁊ vnctꝰ fuit ter. Primo aſamuele ī bethleem ī ſignū regin. Secūdo ſuꝑ domū iuda ī regeꝫ tribꝫ iuda. a viris iuda inebron. Tercō iteꝝ ī ebron ⁊ īꝯfirmatōne regni ſuꝑ totū iſrael. Similit̓ nos ſi bene pugnabimꝰ. ter mungem̉ Prio ī baptiſmo. ī ſignū regni. Secūdo inꝯfirmatōne. Tercō ī paradiſoquādo regnū noſtꝝ ꝯfirmabiSaul etiā nob̓ p̄poniʳ ī exēplūqui ꝑ inobediētia amiſit regnūVnde nō ſimus inobedientesſicut ipſe fuit. ne ꝑdamꝰ regnūeternum. Dauid auteꝫ fuit hu¶Ade pͥma dnīca poſt pētecoſtesmilis in omnibus operibꝫ ſuis.qd̓ ptꝫ. qꝛ cuꝫ luderet corā arcadomini indutus ephot lineo depoſitis regalibꝫ veſtibꝫ deſpexiteuꝫ nichol filia ſaul dicens ei. ꝙnudatꝰ fuerat ſicut vnꝰ de ſcurris. Et ille reſpōdit. Ludam ⁊vilior fiam ante dominum quielegit me ⁊cͣ. Item qn̄ venit adeum nathan ꝓpheta ⁊ redarguit eum de peccato ſuo publice penituit Item iocunditatemmentis habuit ⁊ omīa bona aſe facta ad deum retulit. Vndede eo cantat eccleſia. Preualuitdauid in philiſteum in funda⁊ lapide in nomine domini. Ecce exultatio in deo Non enim cōfidebat ī ſe. Funda dauid eſt pͥdicatio. per quam fundam p̄dicationis eijcitur dyabolꝰ de cordibꝫ hoīm cū ꝑ duram rep̄hēſione icutit̉ timor ⁊ ꝯcipit̉ penitētia. Lapis vo dura rep̄hēſio eſtQ gͦ huiuſmodi victoria habetur ꝑ humilitatem. ideo admiſſam īcipit introitꝰ. Dn̄e intua imiẜicordia ſperaui. ecce humilitas dauid. exultauit cor meum. ecce mentis iocunditas. ꝑhec duo vinicitur pugna. Et qꝛille ſolꝰ vicit qͥ nihil ſibi ſꝫ oīabona ſua deo attribuit ⁊ ſperatī eo iō bn̄ ſeqͥt̉ or̄o. deꝰ ī te ſperatiū fortitudo ⁊cͣ. Poſtea ſeqͥt̉