Liber Sextus Rōnalis.ſcꝫ minores p̄dicatores fluent̉lac .ſ. ſimplicis doctrine mminoribus ⁊ maioribꝫ. Secūda .ſ.iocūdare ꝑtim ē de yſaīa. ꝑtime de zacharia. Tūc em̄ iocūdata ē ſcd̓m zachariā ſion .i. eccīade iudeis ⁊ exultauit iheruſaleꝫid eſt ecc̄īā de gentibꝫ. Terciāſcꝫ Ecce dn̄s veniēt. e de ſecūdoaduentu .ſ. ī maieſtate. Quarta ē Oēs ſitientes. tūc em̄ oēs.j. de omni genere ſitiētes .ſ. ſalutis ⁊ ſcientie doctrina venertẜm yſaīā ad aquas baptiſmatis ⁊ doctrine. Quīta ē ecce vemet ꝓpheta magnus ⁊ ip̄e renouabit iheruſalē .ſ. dado lege⁊ noua ꝯdēdo p̄cepta. Hoc tepore dicit̉ ꝑ horas capitulū illud Egrediet̉ vga. yſa. xi. c. ⁊illud In diebus illis. ihere. xiij.cͣ. Et illud Erit in nouiſſimis.yſa. ij. c. Et illud Ecce v̓go ꝯcipiet. yſa. vij. c. Et illud Venite on̄damus. yſa. ij. c. Ad miſſā vo ītroitus ē Ad te leuaui.qꝛ ꝑ aduentū dn̄i in carne ſpesmaxīe eleuat̉. Sic em̄ deus dilexit mūdū ut filiū ſuū vnigemtu daret. Et iteꝝ Propo filioſuo nō peꝑcit⁊cͣ. Et nota qꝛ ⁊ſi qͥdā excitent̉: alij tn̄ ſomnotorpet. ideo cator īcipies ad teleuaui aīaꝫ mea. exaltādo vocēab īferiori ad fiptꝭ ꝓcedit qꝛDe dnīca pͥma̓ aduētus dni.ꝓpriū ē excitātis. qd̓ etiā notat̉ī epl̓a vbi dicit̉ Hora e īā noſde ſomno ſurgere. ſeqͥt̉ v̓ſiculꝰVias tuas dn̄e demonſtram.qꝛ xp̄s veniens nobis viās ſuas īdicauit. vn̄ yſa. Erit monidomus dni ⁊cͣ. venite aſcendamus ad montē dn̄i ⁊ ad domūdei iacob ⁊ docebit nos viās ſuas. que aūt ſint vie ille on̄ditepiſtola que eſt adromanosxiij. c. Scientes qꝛ hora ē iamnos de ſomno ſurgere. In eo eiꝙ ibi dicit̉ nox p̄ceſſit dies atappropinquauit. aſſignat̉ effectus qꝛ factus eſt dies qn̄ natus ē ſol. Et iō ſeqͥtur. Sic ut īdie honeſte ambulemꝰ .ſ. ī omnibꝫ boīs oꝑibꝫ ⁊ īduamꝰ nosī ſil̓itudine xp̄i ut ſic filij dei ſippt̓ hoc filiꝰ dei factusmus Ꝙ geſt hō ut hō fierēt filiꝰ dei. Orationes pͥmū aduentu reſpiciūt̉⁊ pn̄t etiā adaptari ꝯgrue adſecūdū. poſtea ſequit̉ rn̄ſoriuꝫī quo on̄ditur ſpes q̄ facta eſtin ortu ſolis vniuerſi qui te expectant. Seqͥtur alleluīa oſtēde⁊c̓. qꝛ tūc on̄dit dn̄s faciemſua qua qui videt ſaluat̉. vn̄cudn̄s dixiſſet cecō. quid visut faciaꝫ tibi. rn̄dit Rabom utvideam. Quam faciem non poterat homines antea videre ꝙerant ī regione ymbre mortis