Druckschrift 
Rationale divinorum officiorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

LiberQuītusRōnapetri ⁊ pauli ⁊ aſſumptōis btēmarie. q̄ ſūt precipue illiꝰ tꝑisſolēnitates ⁊ hͦ face̓ īcipuit inip̄o feſto bt̄i iohaniſ ī cr̓puſcl̓oꝓ eo ꝙ ip̄e fuit finis veteris teſtamēti ⁊ mitiū noui. Rom ametiā adhuc ī oībꝫ p̄cipuis feſtiuitatibꝫ totiꝰ a in in ſero dicūt̉tres pſalmos ⁊ tres lectōnes.quas vigilias vocat ⁊ ī nocturnis ide r̄petur ⁊ totū offitiū matutiꝫ ꝑfitiūt Rurſus ī meoria dicte deuotōnis atiquoꝝ ter ī nōcte ſurgētiū: treſ nocturnos dicimꝰ. q̄ ⁊ inde nomē ⁊ originehabuerūt. Et nō ꝙ nocturna. ne. poīt̉ ꝓ hora. ſꝫ nocturninoꝝ. ꝓ offito. Vel nocturnane. e collectio pſalmoꝝ q̄ dicūtur an lectōnes in din̄ ca ul̓ etiami in ꝓfeſtis diebꝫ. Nocturneīplurali: dicūtur tꝑa ī qͥbꝫ pſalmi catantur Nocturm noꝝ. dicutur. ix. pſalmi ⁊ nouē lectō eſcū ſuis reſpōſorijs ī ſolēnitatibꝫSane ꝑ nocturnas excubias diaboli vitamus niſidias ⁊ideo nocte ſurgētes: currimꝰ capanis auditis ad ecciam: veluti exercitꝰ ad militiā audito clāgor ē tubaꝝ. Aulā igitur regiāid ē eccleſiam īgredientes adaltare inclinamus. qꝛ qͣſi regemilites adoramus eterni em̄ regis milites ſumꝰ. Iaclinanteslis.DeNocturnis.aūt trinaꝫ facimꝰ or̄onē dicēteſter. pat̓ noſter. ẜmoneꝫ ad patrem ⁊ filiū ⁊ ſpm̄ſanctuꝫ dirigentes. Cum ad patrē loquimur ad mediū altaris ītentōecordis ⁊ ſtatu corꝑis nos pͥntamꝰ. ꝓpt̓ pr̄is potētiaꝫ ⁊ nraꝑſeueratiam. Cū ad filiū loquimur ad ſinſtra altais ꝑtē noſꝯutimꝰ. ꝓpt̓ ip̄ius exinan̄tōeꝫ⁊ nr̄i lapſus offenſione. Cumad ſpm̄ſanctuꝫ ad altaris dextrū tranſimꝰ ꝓpter ip̄ius bēignitatē ⁊ noſtra gratie ꝯſecutōeꝫQuidam tn̄ ad hoc hn̄t ſpētiales or̄onēs. Deinde quidā pſalmos graduales incipuūit de quibꝫ dictū eſt in ꝓhermo huiꝰ ꝑtis. Sacerdos itaqꝫ nocturnū inchoans offitui a dn̄o quieſt alpha ⁊ o. i. principiū ⁊ finis ⁊ bonoꝝ largitor oī in nicipit. Et qm̄ ſcriptum eſt io. xv.Sine me nihil poteſtis facere.Etiam os aꝑire petit an omīa fim Vnc.c Sdutialit̓ ab eo qui dicit. aꝑi ostuū ⁊ ego adīplebo illud ut eios aꝑiat ad digne ip̄m laudādudicēs. Dn̄e labiā mea aꝑiēs⁊ os meū ⁊cͣ. Quia nō eſpētioſa laus dei in ore peccatōis: niſiip̄e ī laudē ſui illiꝰ os aꝑire dignetur. iuxta illud:ꝓph̓e. qͣretu enarras iuſtitias. m. ⁊ aſ. te.in. ꝑ os tuū. Finit ec̄ hͦ offitiuꝫ