Liber Quartus Rationaīdigne reꝰ erit corꝑis dn̄i. Deqͣnto. Ego ſū paīs viuus q̄ decelo d̓ſcēdi. Ptꝰ ꝙͣ eī fueint hoīpcā dīſſa: ncc̄ariꝰ ē ei ſp̄s fortitudīs ut prēiſſū ē. iō dic̄. Paemnr̄ꝫ qͦtidianū .i. nob̓ qͦtidie ncariū alioqui qd̓ nr̄ꝫ eēt: nob̓ daren̄ poſſꝫ. n̄ pͥꝰ d̓ſiērꝫ eē nr̄ꝫ. danob̓. hodie. q. d. Da nob̓ ſpm̄fortitudīſ qͥ ml̓tiplici pae roborat aīaꝫ. ne defitiamꝰ ī pn̄ti eſuriedo iuſtitia. ꝑ quā expellentesaccidiā .i. tediū d̓ bono plēa iuſtitia ſaturabimur ī futuro. ẜmilld̓. Beati qͥ eſuruit ⁊ ſituit iuſticia. qm̄ ip̄i ſatua̓būt̉. Matheꝰ d̓t. Pane nr̄m ſuꝑſb̓ſtacialē. Qd̓ duobꝰ mōīs pōt ītelligi. ul̓ ut vna ſit dicto. q. d. Danob̓ pane nr̄ꝫ ſuꝑſb̓ſtacialem.j. xp̄m qͥ ē ſuꝑſb̓ſtatial̓ .i. ſuꝑomēꝫ ſb̓am .ſ. creatā qͥ paīs e īaltari. Vl̓ ut ſint due dictōes.q. d. Da nob̓ pane nr̄ꝫ .i. xp̄mq̇ ē ꝓpriꝰ cibꝰ fideliū ⁊ hoc ſuꝑpanē .i. p̄ter paneꝫ ſb̓ſtātialeꝫ.i. neceſſari ad ſuſtētatiōꝫ. qd. Danob̓ vtrūqꝫ paneꝫ .ſ. mētis ⁊ corꝑis. Lucas d̓t panē noſtrū quotidianū. qd̓ taꝫ de corꝑali ꝙ de ſacramētali pae pōtītelligi vicꝫ de viatico. Brecuhꝫ epynſion qd̓ īterp̄tat̉ ſuꝑſb̓aleꝫ. Hebreꝰ v̓o ſegola. qd̓ſterptat̉ egregii ul̓ peculiaeꝫ.lis. DeCanone.Ob hͦ forte lucas vidēs miatheūdixiſſe ſegola. qd̓ ſōat peculiare dixit quotidianū. Grecꝰ ātīterp̄s math̓. qꝛ vidit eū d̓xiſſe ſegl̓a. qd̓ ſōat egregiūi dixitepÿſiōeꝫ .i. ſuꝑſb̓alē Fiatvolūtas tua. Hoc rogaꝰ. ut quoāgl̓i ul̓ om̄s ſācti īculpabilesdeo ẜuiūt. ita ⁊ nos abſqꝫ guipctō illi ẜuaꝰ ī terra. Voluntas dei duplicit̓ ītelilgr̓ .ſ. ⁊ beneplacitū dei eternū ⁊ ſignumbn̄placiti tꝑal̓. Bn̄placitū deieternū ſꝑiplet̉ Vn̄ ⁊ volūtati eiꝰ qͥs reſiſtet. Et oīa q̄cūqꝫvoluit dn̄s: fecit. Sigͣ būplaciti tꝑal̓ ſūt. v. p̄cepto. ꝓhibito.ꝑmiſſio. ꝯſiliū ⁊ oꝑato. Vnd̓Magoꝑa dn̄i. exqͥſita ī om̄svolūtates eiꝰ. Hec nō ſꝑ ipſēf ſꝫ ut īpleāt: oa̓t̉. vn d̓r. Fiatvolūtas tua .i. oꝑe ꝯpleat̉ qd̓p̄cipis. qd̓ ꝯſul̓. qd̓ ſuadeſqꝫ n̄ſuffic̄ volūtaſṅ aſſit facl̓taſ Sicī celo ⁊ ī ter. i. ſic̄ illi qͥ ſūt ī celo volūtatē eꝰ fatuit. ſic ⁊ nos īt̓ra faciaꝰ. vl̓ ſic̄ ī celo ⁊ ī terrͣ.i. ſic ī agl̓is ita ⁊ ī hoībꝰ. l̓ ſic̄īꝓfectis ita ⁊ ī ꝯu̓ẜ. l̓ ſic̄ ī xp̄oita ⁊ ī ecc̄īa. l̓ ſic̄ ī mēte ita ꝑit̓Aī carne. ut caro nō ꝯcupiſcat̉adu̓ſus ſpm̄ ẜꝫ illd̓. Cor meū ⁊caro mea exultau̓er̄t ī deū viuuq. d. Da nob̓ ſpiritum ꝯcilij utfatiamꝰ voluntatē tuaꝫ maxīe